In het omkijken

Daar, op die dijk
hoor ik voeten,
paardenhoeven en karren

ijzer op hout

ik zie rookpluimen
boven uiterwaarden,
soldaten en handelaren

tenten en boomstamhuizen
die met de seizoenen
mee verhuizen
naar hooggelegen gebieden

hier ontmoet ik mijn stem

geef haar
mijn versgebakken brood

ze voelt, weegt,
klopt en knikt
en vervolgt haar pad

– dan draait ze haar hoofd
mompelt
en loopt weer door –

het is in dit omkijken
dat ik vrees
dat ik er altijd al
moet zijn geweest

oneindig stem

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 7