Netgedichten

netgedicht (nr. 89.757):

De ‘kattenbak’ van mijn vader

Naast de witte wasmand, 
in de kattenbak van mijn vaders 
blauwe Fiat 127, hielp ik mee
met het uitpakken van de
maandelijkse boodschappen
bij Kers en Kerrie —
want wist ik veel.

De wokkels, gevulde rondo’s,
met een glaasje Sinas
op de zaterdagavond, waar ik zo bij spon… 
Was het bij Toon, André of Ron?

Ik begreep ook niets van het woord 
‘kattenbak’.
We hadden geen kat.

Waarom zou je een kat
achter in een auto zetten? 
Vliegt -ie vast tegen het dak.
Da’s toch zielig?

Is -ie ziek of gaat -ie dood,
dan houd je hem toch gewoon
op schoot?

Ook die hoedenplank… 
was onbegrijpelijk.
Mijn vader droeg geen hoed.
Op een hoedenplank had ik
een hoed nog nooit gezien.

Nu wist ik, zeker te weten:
een man met een hoed
had ooit bedacht
dat het hoedenplank moest heten.

Ik zag het helder, zo is het gebleven 
mannen met hoeden zijn niet te vertrouwen —
die zetten vast ook
katten in hun kattenbak.