Hartenkreten over afscheid

Vandaag deed ik mijn brievenbus niet meer open Geen vers stokbrood bij de bakker gaan kopen Geen boodschappenlijst Ga straks toch niet koken Op de eerste vergadering heb ik niets gezegd In de tweede meeting wederom niemand iets in de weg gelegd Zo ontsnappen aan de lunch Geen document op mijn desk Geen koffie met suiker Geen…

Je gedichten waren fijnzinnig en ontroerend Nu zijn ze met stilte omkleed Dit zijn de laatste woorden Die ik hang aan een denkbeeldige lijn Van mij naar jou En als je dit dan leest Bij zonsondergang of morgendauw Koester dan wat er tussen ons is geweest.…

--- Zij is weg. Zeg het hardop. Zij is weg en jij weet waarom. --- Niet omdat de liefde stierf — liefde sterft niet zomaar. Liefde wordt vermoord. Langzaam. Met kleine messen. Te laat thuiskomen. Te weinig zeggen. Te veel zwijgen op de verkeerde momenten en te veel praten als het er niet meer toe deed. Jij deed dat. Jij.…

In de greep van je wrede pen,schrijf je mijn naam in giftig lood, verpletter mijn botten onder zwartgeblakerde laarzen van leugens. Maar zie: mijn aders barsten open als vulkanen, spuwen lava-rode woede, een feniks uit as van verraad, vleugels snijdend door je stikdonkere nacht.De kooi splijt, mijn stem een mes dat uienhuid en vlees openscheurt,…

Van ver ben ik op weg naar Rotterdam. Best lange tijd geleden dat ik daar kwam. Stad met bijna gerenoveerde toren. Toen daar een lieve tante weggebracht. En nu een verre oom eraan verloren.…

Mijn gedachten vluchten heen, mijn wil staat stil voor ’n dichte muur. Mijn woorden zijn stil, ongehoord, Stilten zo oorverdovend stil. Mijn geluk wacht op wat komt, hoop op meer al lange verstomd, mijn toekomstbeker nog niet gans gevuld, mijn verleden ingehaald in het nu, mijn wachten is voorbij, mij rest rust.…

in mijn Friese land staat men stevig geworteld in klei je merkt dit overal, ook hier bij mij de nuchtere Fries zegt niet zomaar laat je mag wel gaan, nooit zonder gewicht dit blijft staan want was mijn land eerst niet doorgeploegd doorleefd en door de tijd getoetst dan trok men nog een paard aan zijn staart en zei dan pas…

Mijn arm reikt waar ik niet reiken kan, Onbereikbaar doel, Mijn blik kijkt naar ik niet kijken kan, Mijn hart bij haar, Mijn hoofd in de wolken ver van haar. Mijn stem golft over eindeloze golven, Deinen door en door. Door het gebulder van de branding Haar stem niet hoor. Het gebulder overstemt Mijn nog onuitgesproken woorden, Verstillend…

De laatste blik De laatste knipoog De laatste lach Het laatste gesprek De laatste maaltijd De laatste kerst Die laatste vakantie Het laatste rapport Het eerste kleuterklasje…

Ik ben bang voor verlies Dat de dood jou kiest Bang dat je er niet meer zal zijn Dat ik overblijf met enorme pijn Bang je lach nooit meer te horen Ik voel me helemaal verloren Bang voor nooit meer goeie raad Ik wil niet dat je gaat Bang voor nooit meer thuis kunnen komen Dat je nooit meer de verhalen hoort uit mijn dromen Bang er alleen…

in den dwarrelenden dwaaltuin waar winden wijs en wonderwijsjes wisperen staan sneeuwklokskens stil en stout in hun groen-grijze gewaden te glinsteren zacht tegen het tierlantijnend tempeest dat dartelt en tiert in lichte lust en lach heffen zij fier hun fijne hoofdskens hoog en harten helder als hemelse hiert daar zweeft de moerasruiter mild met…

De hitte van de ontstoken vlam ontstijgt het ik. Wat ik niet kan, jij onttrekt alle hitte, ook die ik jou gaf, zonder jouw tegengift. Waarom treuren bij zoveel hartstocht, die ik met je deel? Onverzadigd zitten wij tesaam, voel ik ons te lang onvoldaan? Nu de vlam geheel is gedoofd, de hartstocht mij is ontroofd, voel ik ’t branden van…

Er valt bij mij niets te halen Neem mijn geld niet mee in het graf Leef van dag tot dag Ik zal niet betalen Er valt bij mij niets te halen Ik zal nooit iets erven Voordat ik zal sterven…

Aan de oever van ’n beekje Weende zij zo eenzaam, Zo alleen, wijl zij zo lief had, Zonder afscheid verdween. Zij plengde vele zoute tranen, Die neervallen in 't beekje, Die noch zouter noch voller Met water leek, onverschillig Voort stroomde naar de verte, Voorbij haar omfloersde blik, Niemand die haar schreien Merkte, geen troost of…

Dit is het einde, de finish, de laatste meetstreep. Ik kijk niet meer om, het verleden is leeg De finishvlag waait, het spel is gespeeld Jullie grepen me vast, maar ik brak het geheel Geen weg terug, het is gedaan. Dit is mijn einde, mijn nieuwe bestaan Kust het, kust het, Maar wel tussen mijn… Billen spleet…

Proces of niet Dit is overleven voor je eigen gevoel Je blijft zoeken, constant de onrust die je opjaagt Elke dag een nieuwe dag met nieuwe belevenissen zonder jouw herinnering Dat was het belangrijkste gedeelte van de start van ons leven Waar jezelf de herrineringen maakt door het te beleven…

Ik kijk in de zon, Ik zie ’t licht van het leven, Ik wou dat ik kon, Ook jou dit laten beleven. Ik faal bij mijn kijken, Zie niet wat rond mij geschiedt, Mijn blik moet wijken Voor wat ik wel en zij niet ziet. Als de zon achter de kim schuilt, Ziet zij dan ’t licht, Achter de tranen die zij huilt, Wijl ik in te nachtelijk duister,…

Mijn schoonmoeder van 90 jaar is aan het verlijden de voorfase van overlijden (of toch niet!) plotselinge ernstige complicaties meervoudige, leggen haar leven lam wij als familie verlijden met haar mee we leggen het accent op verleiden wat nog wel kan, mag of soms moet we doen het bij toerbeurt dagelijks als (schoon)kinderen, wel op maat…

De weg die scheidt, is niet voorgoed, Enkel de afstand doet nu pijn. Bewaak de vlam, houd de moed, Straks zullen wij misschien weer samen zijn.…

Liefde verloren Vergaan in het leven, vergaan in dit bestaan, maar vergeten in mijn hart zal nooit overgaan. Elke keer weer voel ik je liefde door me gaan maar hij voor mij zal altijd bestaan. Zoveel liefde en kracht heeft hij mij gegeven en verlies die hij achterliet. Ik zal dit nooit kunnen verwerken en nooit meer zonder jouw kunnen bolwerken…

Een hemels verdriet, een tastbare herinnering, naar wat was. Geen vergeten, geen herdenken. Je draagt het bij je. Geen ceremonie, geen afsluiting. Het gaat niet weg. Je bent niet alleen. Eenzaamheid. Het aanraken. Beroeren. De stilte. Wie schön ist die Jugendzeit? Een hemels verdriet, een tastbare herinnering…

Ode aan Pablo Escobar Je werd gepakt door de Amerikaanse overheid Het betekende je dood Je groeide uit tot een held En het Colombiaanse volk was bevrijd Pablo Escobar El Patron…

Ik zet mijn wekker voortaan uit, geen haast, geen files, geen geluid. De koffiemok vult zich op tijd, de krant ligt klaar, ik ben bevrijd. Geen baas die roept, geen lijst vol taken, ik kan nu eindelijk lang uitslapen. En mocht je mij ooit nog eens zien, is het vast op een terras met een glas wijn misschien.…

Hoe je sprong op je fiets van Peugeot, voor de laatste keer, wetende: hierna is ''ons'' niet meer. "Misschien is het beter zo, ook al doet het duizendmaal zeer." De gedachte aan jou keert steeds maar weer, al was het niets, en niet meer. En ergens, ook al mag het niet, hoop ik dat je me weer ziet, en ons niet vergeet in het…

Zo zacht Haar fijne lach Zo zacht Ging ze heen In de herberg Vol van leven Klopte hij aan Nog één keer Samen dansen Dol van verdriet De ziel uit Onze melodie De herberg sluit Voortijdig…

De kroeg loopt langzaam leeg Naar buiten, waar het lichter is Zwarte koffie valt zwaar op de maag Maar je leert ermee leven Dag, Geert…

OMHELZEN In witte wolken lig ik te dromen van toen Van ruisende wind door hoge bomen Van vogels met hun prille lentetonen Toen klonk alles mooi in harmonie en Was er van gemis geen weten Door duistere wolken, zoek ik nu het licht Waarvoor de zon snel is gezwicht In koude nachten zonder zicht Ben ik bij ’t ochtendgloren nog verloren…

Je hebt me bedrogen Nu al die pijn Waarom heeft het zo moeten zijn Zijn al die tijden nu voorbij Misschien voel je je nu vrij Je hebt me bedrogen Waarom heb je zoveel gelogen?…

Waarom ben ik geen hond? Naasten vinden het normaal dat ik vroeger uit het leven stap. Ik hoef geen schuldgevoel te hebben. En daar ga ik. Een mooi plekje uitzoeken. Rust. Na een leven dat geleefd werd. Ze zullen het mij niet kwalijk nemen nee. Ze zullen zich mij herinneren als een vriend, vrolijk en trouw. Waarom ben ik geen hond?…

Zo zacht Haar fijne lach Zo zacht Ging die heen In de herberg Vol van leven Klopte de dood aan Nam haar mee Zij, de waardin Nog een dans Nog een keer Dol van verdriet De ziel uit De zachtste melodie De herberg sluit Voor tijdig…