Hier vind je gedichten rond het thema overlijden en rouwverwerking. Een verzameling inzendingen die stil staan bij verlies, herinnering en het proces van afscheid nemen. Elk gedicht biedt een eigen perspectief op rouw, variërend van troost en acceptatie tot melancholie en reflectie. Deze gedichten nodigen uit om na te denken over de vergankelijkheid van het leven en bieden herkenning en steun aan iedereen die met verlies te maken heeft.
153 resultaten.
INSOMNIA
gedicht
4.3 met 135 stemmen 
75.260 Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
En niet slapend denk ik aan de dood,
En het leven vliedt gelijk het vlood,
En elk zijn is tot niet zijn geschapen.
Hoe onmachtig klinkt het schriel 'te wapen',
Waar de levenswil ten strijd mee noodt,
Naast der doodsklaroenen schrille stoot,
Die de grijsaards oproept met de knapen.
Evenals een vrouw…
De droom van een dorpsjongen
gedicht
3.1 met 26 stemmen 24.922 Nu ken ik alle kaden, alle stegen,
En de Palazzo's. En ik voel me warm.
Ik liet mijn hart hier achter, allerwegen.
(En op de Academie-brug mijn arm,
Mijn nier op de Rialto. En mijn lever,
Die liet ik achter op het Arsenaal.)
O, deze stad is boven spot verheven...
Maar zelf een rarekiek en toverzaal.
Hier kan men zeer voornaam de pijp…
De Veerman
gedicht
3.5 met 50 stemmen 40.302 Ik stuurde de veerboot
die van dood naar leven gaat
heen en weer – zolang de klok het einde slaat.
Ik vaar altijd bij schemering
wanneer we lijken op elkaar –
je wilt onder mijn kap kijken naar mijn donderend licht.
Drink het water maar
van vergetelheid –
met de tijd doe ook jij je ogen dicht.
En als je ze sluit tel ik de buit
die…
Een grafschrift
gedicht
2.8 met 117 stemmen 61.879 Geloof van mij, gij die mijn naam hier leest,
ik heb de dood van kind af nooit gevreesd.
Hij was vertrouwd. – Het ondoorgrondelijk leven
is mij de donkere despoot geweest.
---------------------------------------
uit 'De adelaarsvarens' (1988)…
Campa
gedicht
3.2 met 16 stemmen 36.071 Ik trachtte jou te bellen, in de cel
die je een uitzicht op het kerkhof biedt.
De zon brak door. De stenen blonken wit.
Cipressen. De verbinding lukte niet.
Het ijzer van het hek ontsloot zich wel.
De kindergrafjes liggen hier apart.
Er waren een paar ééndagsvliegen bij.
Geen omber* foto's in een blikken rand.
Ik struikelde over zo'n klein…
Deïsme
gedicht
3.8 met 153 stemmen 52.432 De mens is voor een tijd een plaats van God.
Houdt geen gelijkteken nog iets bijeen,
dan wordt hij afgeschreven op een steen.
De overeenkomst lijkt te lopen tot
deze voleinding, dit abrupte slot.
Want God gaat verder, zwenkend van hem heen
in zijn miljoenen. God is nooit alleen.
Voor gene kwam een ander weer aan bod.
We zijn voor hem een…
Kanker
gedicht
3.5 met 388 stemmen 69.370 is
een goede dood.
Teplettervallen
is
een goede dood.
Verdrinken
is
een goede dood.
Zelfmoord
is
een goede dood.
Elke dood
is
een goede dood.
Maar
de dood
die je
te wachten staat
dat is
een slechte dood.
Altijd.
----------------------------------------
uit: Nagelaten Gedichten (1975)…
Begrafenis
gedicht
2.5 met 80 stemmen 49.149 Ik mag vandaag niet vloeken en dat valt mij
zwaar. Ook het binnenhouden van de tranen.
Wat staan mijn ogen raar. Welke kleren trek
ik aan? De hemelsblauwe blouse, de zwarte rok?
Sneeuwstorm verwacht. Heerlijk: laat het jagen.
In de aarde sneeuwt het niet. Ik zal vragen
niet te lachen als ik huil. Mijn moeder hoor ik
roepen in de kist: god…
Prachtig
gedicht
2.7 met 63 stemmen 49.015 Beroemd maar dood vroeg hij: en
wat bleef er van mij over?
Ik wees op een losse regel
een uit zijn verband gerukt citaat
meestal toegeschreven aan een ander.
Voetafdruk op een verlaten strand
vol lege, uitgewoonde schelpen.
Prachtig is de onsterfelijkheid
maar wat doen wij in de tussentijd?
---------------------------------
uit: …
Op straat, op een transformatorhuisje
gedicht
3.7 met 46 stemmen 37.180 Op straat, op een transformatorhuisje:
ik zoek zieke, dode vogels,
dank u wel
ik woon in de Knollendamstraat.
In de krant: als een zebra gaat liggen
sterft hij
In bed, ik zie weer mijn grootvader
vlak voor hij sterft. Het was
in het voorjaar, de paarden
gingen van stal en hij leunde
tegen het hek. Ik hoorde hem:
geef me mijn bril, het…
Zet stil die klokken
gedicht
3.3 met 74 stemmen 50.393 Zet stil die klokken. Telefoon eruit.
Verbied de honden hun banaal geluid.
Sluit de piano's, roep met stille trom
de laatste tocht van deze dode om.
Laat een klein vliegtuig boven 't avondrood
de witte boodschap krassen: Hij is Dood.
Doe crêpepapier om elke duivenkraag
en hul de landmacht in het zwart, vandaag.
Hij was mijn Noord, mijn…
WILLEM
gedicht
4.1 met 95 stemmen 40.718 Hij stierf niet zo bijzonder, heel gewoon.
We maakten nog een paar mislukte grappen
waarna ik zei dat ik weer op moest stappen,
en ’s nachts om vijf uur ging de telefoon.
Hij was aan ’t einde zo ontzettend licht
nadat zijn bij elkaar gerookte kanker
hem uitgedund had, elke week wat slanker.
Maar zwaarte meet men niet aan het gewicht.
Dat…
Ideeën over doodgaan
gedicht
2.6 met 42 stemmen 38.271 Krijg ik de sleutel tot de tijd te pakken? word
ik een door zwaartekracht krom gebogen straal
op reis naar het ultieme wormgat, een zwart gat
waarin ik word gezogen en aan de andere kant
weer uitkom als licht dat in rechte lijn beweegt?
grijpt er een verblindende schijn in mij plaats
die mij inziet, mij encyclopedisch openbaart tot
ik zonneklaar…
Geen griepje, nee liever steriele
gedicht
2.7 met 68 stemmen 37.342 Geen griepje, nee liever steriele
slangen door de neus, haperende
symbolen op een schermpje, op de walkman
die doorschreeuwt als ik niet meer hoor,
My Favourite Things. Zo wil ik dat het gaat:
weloverwogen en onopgemerkt.
Anonymous, particulier verzekerd.
---------------------------------------------------
uit: 'Weloverwogen en onopgemerkt…
De god van negen levens
gedicht
4.0 met 260 stemmen 3.295 Laten we het eens hebben over
die ongenode kostganger, die gast
in zijn zwarte pij met zijn capuchon
en zijn oeroude bosmaaier. Die
uitblinker in hinderlijk volgen met
zijn salpeter en zijn klapperende
tanden, zijn oogschaduw, zijn
holle kassen en zijn voetafdruk
die nooit wordt gevuld. Ik heb het
volgende over hem te zeggen.…
In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)
gedicht
2.4 met 82 stemmen 33.129 Ze was al heel erg oud. Daar riep een meisje:
'Kijk, oma, het is winter!' En zij zei:
'Ik zou zo graag gaan spelen, weer spelen
in de sneeuw.' De lente kwam, een lente
later zou ze sterven. Maar ze zei:
'Ik zou zo graag gaan lopen, lopen door
de regen, al die druppels op mijn gezicht.'
De zomer was voorbij, voorbij. Ze zei:
'Die appeltjes…
De twijfelaar
gedicht
2.1 met 188 stemmen 47.373 Laat mij één keer in water met mosgladde keien
waterwindsels om mijn middel
Van een zwarte stoel van Thonet, het touw
door keukenlicht, mijn spijt die kokt
Klassiek in bad, met lemmet aan de pols, dressed to
kill, mijn dood stinkt niet
Alsjeblieft geen trein, zo mannelijk, niet klein genoeg
Ik zou drie keer willen doden
Een kind, een volwassene…
Profetie
gedicht
2.8 met 73 stemmen 43.273 deze mensen
zij zullen zeventig
jaar worden
weer andere veertig
daarna
in hotelkamertjes
ziekenhuizen
op de heide als
de zon schijnt
zullen zij
stuk voor stuk sterven
zonder zich te realiseren
dat ik het voorspeld heb
-----------------------
uit: 'Zoals wij', 1965.…
Een droom
gedicht
2.5 met 108 stemmen 31.730 I
Ik ging voor ik vertrok door lege kamers
die nog vol stemmen waren voor wie wilde horen.
Ik zag de sporen: uitgesleten treden van een trap
de wijde ramen. En mijn moeder die alleen gebleven
toch nog zong. Voordat ik kon bedenken dat zoiets
niet kon omdat wie dood is niet kan zingen, ging
de muziek weer aan en speelde vader fluit.
Daarna…
Taal en nog eens taal
gedicht
2.6 met 105 stemmen 34.297 Hoe moet dat nu straks met mijn stoel en die van jou
als ik de tijd uit loop en struikel over die grijze haar,
die waar mijn ogen over al die maanden, uren, over je
je hebt nog twee minuten en jij gewoon je boeltje en mij.
De tijd baart rozen, zeggen ze, verstekeling klimt
aan boord, container vol relieken, taal en nog eens
taal, een ansichtkaart…
Een zoon van niemendal
gedicht
2.5 met 81 stemmen 30.734 Sterven was het snelste wat je deed:
van zoveel vlees had ik verwacht
dat het kilo per kilo overleed
met veel vertoon en variété.
Een stuip volstond en dat was dat.
Je lichaam was je lievelingsplek.
Het kon heel stijlvol vadsig zijn.
Je ging alleen om te bewijzen
hoe het gelijk van vaders is
en hoe het ongelijk van lijken.
Voor afscheid…
Doodzelden
gedicht
3.4 met 72 stemmen 28.114 Doodzelden stopte bij het dorp de trein -
dat was als iemand uit dit leven wilde
en zo de rails was opgestapt.
Dan werd het overblijfsel weggehaald,
waar kracht en vorm uit was geweken.
En heel het dorp verlamde in de strop
die deze man of vrouw fataal geworden was.
Zo'n lijk begraven was al zwaar,
maar dan de ziel, die naar verlossing zocht…
Wadden
gedicht
3.0 met 1 stemmen 3.971 Na je dood werd ik
opnieuw verliefd op je.
Ik was met een vriend
op de Wadden, in het
hotel waar we dat voorjaar
samen ook geweest waren.
Je wist toen al dat de pijn
in je rug geen rugpijn was
maar gaf geen millimeter
toe aan dat weten.
Je weigerde de gifbeker
tot de laatste druppel.
In dat hotel met poëzie op de
deuren ontmoette…
Grafschrift
gedicht
2.6 met 83 stemmen 41.956 Als een komeet
verscheen hij
aan de hemel
En verdween
uit zicht
----------------------------
uit: 'Genadebrood', 1993.…
Levensloop
gedicht
2.2 met 137 stemmen 52.167 Zijn dagen vulde hij met ongedaan maken
meestal in de kou, want meestal was het winter.
Hij kende alle vogels, maar niet meer bij naam.
Toen hij bijna klaar was met ongedaan maken
is hij gaan liggen en dood geworden.
Ook bij de stroeve tulpen naast zijn bed
heeft een vrolijke rigor mortis ingezet.
--------------------------
uit: 'Beemdgras…
Uitvaart
gedicht
2.4 met 71 stemmen 39.161 De Here had deze keer weer eens genomen en
met grote droefenis hadden wij kennis gegeven
en vertrokken wij om 2 uur van het sterfhuis.
In de eerste volgauto's zwijgend de mannen:
iets van aartsvaders hadden ze - hoewel de meesten
toch maar gewoon kantoorbediende waren.
Daarna onder troosteloze hoeden de vrouwen,
in het volle ornaat van de…
Afspraak
gedicht
2.4 met 259 stemmen 49.859 Ik zou willen dat je niet wacht als mijn moment daar is.
Je mag me nog even onderstoppen, maar ook niets meer dan dat.
En als je tijdens dat mij onderstoppen ook nog heel lief lacht
zal ik jouw geveinsd geluk jou voor die keer toch wel vergeven.
Maar daarna moet je gaan, en de deur dichtdoen.
Ga niet naast bed de wisselvallige intervallen
van…
Leugens in bessentijd
gedicht
2.3 met 51 stemmen 34.547 Welke constructie is steviger, heeft langer
standgehouden. En hoe meer er wonen, hoe
minder je wegkomt. Waarheen. Het verlangen
is een zomerhuis zonder kookplaats en zonder
geschiedenis. Hier ben ik omdat ik hier ben.
Vannacht was ik wakker, het waaide, regen
striemde de kastanje terwijl het al licht werd,
de nacht had geen rust gebracht. Ik…
Hommage aan Patty Scholten
gedicht
3.0 met 7 stemmen 5.398 De stemming in het dierenrijk wordt grauw
nadat de trieste tijding is vernomen.
Geen vogel zingt een lied bij dag en dauw:
de door hen alle zo geliefde vrouw
ging heen. De schrijfster was ze van hun dromen.
Voor troost zijn apen bij elkaar gekomen.
De octopusinkt kleurt diepzwart van rouw
en leguanentranen blijven stromen.
Halfstok bevlaggen…
Gebed
gedicht
2.3 met 84 stemmen 33.179 Ik wil gezellig sterven zei ze
zonder drama glaasje in de hand
pinda’s pellen op een krant
een lied van vroeger zin voor zin
nog kunnen zingen en dan krak.
In beweging woensdagochtend
met de kracht van vijfentachtig
gymmen op een Weense wals
knieën krakend in de maat, een
twee drie en een twee en uit.
Gerieflijk in de leunstoel
de laatste…
Bezig met laden