inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 567):

INSOMNIA*

Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
En niet slapend denk ik aan de dood,
En het leven vliedt gelijk het vlood,
En elk zijn is tot niet zijn geschapen.

Hoe onmachtig klinkt het schriel 'te wapen',
Waar de levenswil ten strijd mee noodt,
Naast der doodsklaroenen schrille stoot,
Die de grijsaards oproept met de knapen.

Evenals een vrouw, die eens zich gaf,
Baren moet, of ze al dan niet wil baren,
Want het kind is groeiende in haar schoot,

Is elk wezen zwanger van de dood,
En het voorbestemde doel van 't paren
Is niet minder dan de wieg het graf.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -- - - - - - --
*insomnia - slapeloosheid

uit Verzamelde Gedichten van J.C. Bloem (1887-1966)

Schrijver: J.C. Bloem
Inzender: M.T., 27 feb. 2003


Geplaatst in de categorie: overlijden

4,0 met 73 stemmen 60.371



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Hans tijm
Datum: 6 dec. 2016
Bericht:Schitterend, super mooi nog nooit zo iets mooi gehoord.

Naam:ilse
Datum:11 dec. 2008
Bericht:fantastisch mooi gedicht.

Naam:Marian Tijm
Datum: 9 mei. 2003
Emailadres:mariantijmterra.es
Bericht:Schitterend hoe leven en dood hier wordt verenigd.Elk wezen is zwanger van de dood, het staat ons allemaal te wachten.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)