112 resultaten.
Klank van de eeuwigheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 Ode aan de Tolberter kerkklok
Nu eens in het gloren
Van de morgenstond -
Dan weer bij het
Vallen van de avond
Maar evengoed als
Het eind van de morgen
Overgaat in het aanbreken
Van de middagtijd
Wordt heel mijn wezen
Opgetild door machtige
Golven van geluid die
Geleidelijk aan mijn
Gevoelens weg doen ebben -
Wordt wie ik…
klokslag vier
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
531 zilverglans dons vleugelslag
dromerige oogopslag
was ik vrij als die vogel
hoog in de wolken zwevend
moeder aarde aan mijn voeten lag
zou ik beminnen ….jou
elk begin van een nieuwe zomerdag
vlinderzacht als een fluistering
van de wind
als een kus van de zon
met een warme glimlach
de kerkklok
slaat vier
en ik lees (de) wijzer…
regen kabbelt litanieën
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
749 kerkklokken
lokken tranen
slaan verdriet
schoppen graven
dieper naar
vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten graven
geeft de aarde
zijn laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht wordt gemist…
Weidt schaduw uit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 onder donker loof
weidt schaduw uit
over rust en stilte
woorden lossen op
in verwaaid geluid
van een verre kerkklok
over het trillend land
komen de boerinnen
manden aan de hand
kleden zijn gelegd
het maal bereid na
danken voor de spijs
zo biedt de boer
de lange zomerdag het hoofd
eten en siësta onder donker loof…
Drie over twaalf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
486 Is het nu al voor de zoveelste keer
Drie minuten over twaalf geworden,
Kerkklok die de zinloosheid die dit bestaan
Met harde hand regeert, nauwkeurig bijhoudt -
Drie over twaalf al weer,
Het kan een dag, of een eeuw,
Of tien eeuwen geleden zijn
Dat ik hem voor het laatst
De riedel van de middagtijd
Hoorde afdraaien,
De vraag is…
SLAAPT GIJ NOG?
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
614 .
--------------------
De gemeente Tilburg heeft een dwangsom opgelegd
omdat de kerkklok van de Heilige Margarita Maria Kerk
teveel herrie maakt. ('Lauden' en 'nonen' zijn resp.
het morgen- en het middaggebed)…
Herenigd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 In het blauwe uur
galmt geluid van de kerkklok
door verlaten stad
samen met mijn lege brein
komt de slag als souvenir.
De vochtige straat
illustreren het gevoel
waar harmonie viert
gevangen door mijn hartslag
leef jij op in mijn vizier.…
Klepelt de kerkklok kerklatijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
538 stoel
kleed mij aan, kijk naar buiten
doe een rondedans, praat in mijzelf
elke dag weet ik weer
zal er een nieuwe dag aanbreken
de herfstparels nodigen mij uit
afgestemd op hun frequenties
gaan gedachten hun eigen gang
op de slipweg hoog in de wind
scheen het maanlicht als een lichtbaken
in zilvernevels van de ochtend
klepelt de kerkklok…
En vol liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
910 heb je weer ontmoet
in video gaf jij
met warmte en vol liefde
weer je groet
je ogen raakten
ik proefde in
herinnering je smaken
het deed me goed
maar miste
je slankevingerhanden
die tijdloos door
mijn haren kamden
de kerkklok
waarvan het luiden
was gestopt om uren
voor ons op te sparen
we hemelden zo
godvergetenlang en landden…
vul haar als beminde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 ik laat me drijven
op de wind
hoor in de verte
kerkklokken luiden
beneden speelt een kind
zijn spel lijkt
doelloos maar
hij lacht plezier
zijn oog en handen
vinden hun vertier
ik zoek de schaduw
van mijn vroeger leven
speur naar kleur in
de herkenningspunten
die rotsen kunnen geven
land in de geborgenheid
van Gaia's schoot…
dorp van weleer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 het dorp stierf
verstikt onder
lagen van as
en puin
een stille dood
in het dorp
leefden bedaarde
beukenbomen
groeiden bloemen
in het korenveld
vervallen huisjes
krom geteisterd
door weer en wind
en altijd in
de donkere verte
die eenzame
fietser onder de
grijszwarte lucht
de sonore klanken
van de kerkklok
mijn gesmoorde…
Zondag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
792 Zondag, het is half negen,
buiten druppelt blij de regen,
ik roer wat suiker door mijn thee
een kerkklok speelt een deuntje mee.…
winterdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 op de ramen schommelt avondrood
dof slaat de oude kerkklok zeven uur
in de lucht ganzen in V-formatie
een droeve kreet van de laatste meeuw
die langs het grijze water scheert
een dolend blad dat zijn rust nog niet vond
boven het grijze land daar is de stilte het zeerst
in de nevel loopt een man van boom tot boom
in ademloze tijd met een koffer…
Uit de hoogte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 Daar stond ik dan
op de hoek van een middeleeuws pand,
waar ooit op zolder een heilige leefde,
maar tegenwoordig wemelt het van de heiligen
voor wie goed kijkt
ik keek omhoog naar de toren van de Goudse Sint-Jan
en ik keek minzaam omhoog naar de gaten
waar de klokgeluiden doorheen dansten
minuten lang klonk de klok
met een denderend geluid…
Zondag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Een kerkklok hoor je nog niet,
want het is te vroeg.
Vogels zijn nog in ruste.
Een prachtige straling doet
de vroege morgen opwarmen.
Het bijzondere ontbijt
maakt de zondag anders,
want er is altijd iets
lekkers bij.
De zondag in stilte,
een overdenking waard,
over wat er allemaal gaande
is op deze wereld.…
Bomen over kerst
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
574 nog stond
het groen te
bomen over kerst
ook zij die jarig
worden en hun
dagen vieren
in de huiskamers
met de geur
van dikke snert
sfeerlicht rond
kribbe en stal
met de namaak
beesten en af en toe
een verdwaalde knal
behaaglijk binnen
terwijl het luiden
van kerkklokken
buiten bevriest
in het roepen om
samen te komen
met…
Mijn Holland
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
3 Een kerkklok beiert het noen,
Zachtjes suizen wieken ener molen,
Koeien hoor je in de verte loeien,
Leeuweriken zomer begroeten.
Ik begroet de bruid mijner dromen,
Hollands schone dreven,
Haar eindeloos stromende rivieren.
Maar de stad rukt op, verdelgt
Al het eens zo schone.
Holland is mijn Holland niet meer.…
scherpte krast in het refrein
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.954 bassen dragen je geluid
voorbij de huizenblokken
geven ruimte aan je stem
die raakt met nostalgie
van zware kerkklokken
met vingers knijp je
in mijn maag en draait
de twijfels om in weten
haalt uit met vaag verdriet
dat ik niet kan vergeten
de toon vervloeit tot
woorden maar de beelden
komen niet, dissonanten
breken dan de melodie…
Huizen 3
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
629 De zon schijnt,
vogels fluiten,
de wind huilt,
kerkklokken luiden.
Nog zaliger is:
na uitstap of na reis
de zekerheid:
het huis staat er nog,
de sleutel omgedraaid,
buiten van ons afgegooid,
wij zijn thuis.
Dit huis:
een warme thuis.…
Als duifjes koeren..
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.161 op zondagmorgen
hoor ik kerkklokken luiden
en duifjes koeren
het zonnetje schijnt
flets door de gordijnen heen
het voelt zo vertrouwd
dat gevoel van toen
herinnering uit mijn jeugd
is weer heel dichtbij
jij bent al onder
en hoor je druk bezig zijn
roepend: kom je ook?…
Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 De wilde rozen
Vergeten in het donker
Wie of wat ze zijn
De bergen zwijgen
Ze zien ons zwetend lopen
Later bezwijken
De maan verschuilt zich
Zwarte wolken wegen zwaar
De wolven zwijgen
Het kind is van slag
De ouders zijn van ijzer
Tranen zijn van glas
De doffe kerkklok
Het kruipen van de wijzers
Uren bloeden dood
Muis voelt…
aan een paarse hemel
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.208 kerkklokken
lokken tranen
luiden zacht verdriet
schoppen graven
troostend dieper
naar vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten grave
en geeft moeder aarde
weer haar laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht is vermist.…
dat liefde vrijt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
2.229 ik droom terwijl
mijn handen werken
we gingen buiten alle perken
lachten om de kerkklok
en alles wat de klepel
aan geluid had opgekropt
er is geen tijd
slagen zeggen nooit
wat ze bedoelen
een koster is er niet
de torenhaan draait
naamloos steeds zijn lied
maar jij en ik
kennen het bed
dat liefde vrijt
in passie zonder spijt
als…
Het klokgelui
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 weer hoorde ik
het volle geluid
van de kerkklokken
zij die uittraden
werden meegenomen
in de interferentie
van geluidsgolven
alleen het
stoffelijk zijn
werd uitgestrooid
over bos en wei
om dicht bij
de natuur te zijn
gevlaagd door de wind
die met lichte
onrust over dit
zielentransport
waar het vaak aan
communicatie schort
als…
De eerste maandag van het nieuwe jaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
979 Hoog in de lucht zag ik de vogels gaan,
in een formatie, op weg naar het zuiden,
op hun kompas van Sterren, Zon en Maan,
en in de verte hoorde ik een kerkklok luiden.
De weide leeg, geen bloem die nu nog kan bloeien,
laatst liepen er nog schapen, daar,
plots begonnen er sirenes te loeien,
de eerst maandag van het nieuwe jaar.…
zwart- wit gedicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
945 De zwakkelingen blijven
langs koude gevels wrijven
met spriet en blinde stok
betasten zij de kerkklok.
Als diepe grot witvis
in eeuwige duisternis.…
Plaatselijke tijd
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.772 Een kerkklok, een scheepshoorn: het is
tijd. Altijd. Dit roepen beweegt ons, drijft ons
onstuitbaar voort, hoe stil het grijze licht ook
op de vijver hangt. Intussen grondelt in alle rust
de eend en zet de lijsterbes haar knoppen.
Hun leven gaat zijn gang onaangedaan.…
STREEP
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
571 Geen vogel zing
geen kerkklok luidt
geen hond blaf in de verte.
Lichtvoetige gedachten sluipen
op wollige kousenvoeten
stiekem mijn hoofd uit.
De aandachtslust van toeters en radio's
is herleid tot een lethargische lockdown,
het therapeutische principe van stilte.…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.007 Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok
op het heldere lenteconcert van de vogels.
De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten.
In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.176 Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok
op het heldere lenteconcert van de vogels.
De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten.
In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.…