18590 resultaten.
Ervaring (het theater van de dichter)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
124 Als ik mooi formuleer
zeg ik altijd wel iets
dat bekend of waar is
maar liever ben ik precies
met weinig
woorden, gewone woorden
die in het theater
van de snijzaal
uit mijn ervaringen
een waarheid losmaken
iets dat hetzelfde betekent
in andere talen en opzichten
zo algemeen menselijk
dat iedereen erin ingewijd
kan zijn door zijn lichaam…
Mijn hoofddienaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
159 Ik weet niet wat waar is
Ik zie verbanden en twijfel
aan mijn hoofddienaar
want hij legt ze dwangmatig
en verbindt herinneringen
tussen al hun kronkels door
Steeds vaker wil ik
dat hij het overdoet, maar
het kost hem steeds meer
fantasie om te begrijpen
wat er gebeurt en wat samen-
gevat toch niet houdbaar is
zo lukraak komt het…
Kerfstok van de mens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Mijn handlanger schrijft op
wat de winden van de tijd willen
bewaren, in mij geblazen, uit mij
getrokken en gekneed
tot gewone woorden, korte
preken in bevatbare brokken
en steeds een streepje erbij
op de kerfstok van de mens
Al die wereldwijsheid verborgen
in wolken kortzicht tussen
oogkleppen en dichte deuren
tegen de angst tekort te…
Licht uit licht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.095 Dit omgekeerde schip
dit ruim dit rompgeval
is ruim en licht
Dit omgekeerde schip
dit ruim dit rompgeval
is ruim en licht
en licht uit licht valt hier
door alle glazen heen
Licht uit licht valt hier
door alle glazen heen
over stenen
over namen die gebroken
en vergeten zijn
Over stenen
over namen die gebroken
en vergeten zijn…
licht als het licht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.358 zonder woorden
gisteren nog luidkeels zwijgend
innerlijk schreiend
mijn rusteloze ik
in jou zoekend
vind ‘k mij vandaag
heel simpel zo
op deze dag
zwevend licht.…
licht uit licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 het strand nog onbetreden na het sneeuwen
is melk en grijs van mist en stille meeuwen
hoe steels belijdt het licht aanwezigheid
het soevereine licht uit licht der eeuwen…
Als bestonden ze niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 Vaal het late voorjaarslicht
Dat zonder verd're gedachten
Plotsklaps van kleur verschiet
In uitbundige zomerzon -
Waarin alle pijn en verdriet
Onzichtbaar versmelten
Als bestonden ze niet…
Speenkruid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Speenkruid,
mijn grondzon,
grondtoon,
lied voor een lente
die nog komen moet,
moed
na de winter,
groet
aan het leven.
‘Houdt vol, de zon
is aan de terugreis begonnen’;
wat kan ik anders zeggen?…
VERLICHT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Maar echt licht
in een gedicht
komt alleen van de zon.…
Wie wil ik zijn?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
688 Gestruikeld ben ik
Al zo vaak over mijn
Uiteenlopende gevoel
Van ik - wie is wie
In dit ene mensenkind
Vraag ik aan hen
Die in mij wonen -
Pasen geeft me de keus:
Wil ik Martha of
Toch liever Maria zijn?
Wil ik met mensenogen
Oordelen over de taken
Die alleen door mij
En niet door de ander
Worden verricht,
Of is het voldoende…
Het licht.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
482 Licht tot aan de kim.
Dan de hemel nog voorbij
en voor eeuwig vrij.…
Lichtgevend
hartenkreet
3.4 met 40 stemmen
5.592 Wensen
heb je vaak,
eenvoudige wensen,
gewone dingen
voor de dag van morgen.
Dromen
heb je ook,
mooie dromen,
bijzondere verlangens
voor de dag na morgen.
Wensen en dromen zijn
als zonlicht dat
groeikracht geeft na regen.
Als het winter wordt,
de zon haar kracht verliest,
wordt het donker.
Dan steken we een kaars…
zwart/licht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.036 Hoe te vergeten
wanneer het licht terugkeert
van zijn lange reis
door de zwarte tijd.
Zwart kan elegant, klassiek zijn
warm is het niet
In de kille kleur
wordt liefde snel vergeten.
Wat is er over
zonder warmte op de lijven
van de passerende menigte
Zwart is lijden
licht is vergeten
zonder nog te weten
wat te vergeten was…
Licht
hartenkreet
2.7 met 28 stemmen
2.925 Jouw geest schijnt
een licht te zijn
dat mijn schim
doet verbleken.
Enkel een herinnering
op de bodem
van mijn hart gestort...…
Licht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
789 Als het leven zwaar is
Als je niet weet hoe je verder moet
Ga dan naar buiten
Kijk naar de zon
Zelfs als het licht zeer doet aan je ogen
Kijk naar de bomen
Die de storm hebben overleefd
Kijk naar de vogels
Die overal zijn geweest
Kijk naar jezelf
Het licht binnenin je
De stormen die je hebt getrotseerd
Je staat er nog
Met alle takken gebroken…
In donkerraam
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
690 Hij
geeft licht in woorden
waar donker al te lang schijnt
een glimlach verschijnt
laat haar kijken
in donkerraam
tastbaar dichtbij
en zij tekent haar gezicht
een traan glijdt z'n weg
zij is ontroerd
als vingers glijden
de rafels beroeren van bestaan
is zij dankbaar
voor een pril zacht verstaan…
Lichtloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.213 In de late herfstdag kiemt een licht
als heldere vlam uit veraste dromen
wiens wensen nooit zijn uitgekomen
doch nu weer beelden voor het zicht
Het schijnsel doet de zomer stromen
in een broze glimlach op ’t gezicht
waar de moederloosheid is gezwicht
daar haar verwachting uit zal komen
Het gaf haar warmte, voor heel even
heeft ze stil in…
In de sterren
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
931 In de sterren staat geschreven,
"u ziet van de week het licht"
maar dat is wat lastig,
want vanwege een enorme hoofdpijn
heb ik beide ogen dícht...…
Het licht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.009 Vrij kunnen bewegen, maar toch bekneld
Luchtig leven zonder dat ik me zorgen baar
Mijn excuses dat ik naar het licht staar en het nooit heb gemeld…
Spinnenweb
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.191 M'n vleugels uitslaan, een nieuwe dag
Langzaam verdwijnt het ragfijne rag
Het heldere licht, de warmte voelen
Rustig liggen, niet meer woelen
Ja heer, ik vertrouw op u
Ik ben er weer, ik ben er nu!…
weerslag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 daar is het licht
dat steen voor steen de straat beklimt
water beschijnt en druppel na druppel
verdwijnt het zicht op de put
elk hoofd weerspiegelt
als een gerimpelde Narcissus
voordat zij steels verdrinken in zichzelf
en sleets gezichten omranden
daar verliezen wapperende bladeren
hun kleuren in handen
die het venster bestieren…
licht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
732 ter kimme, had gestegen moeten zijn
doch het druilde, miezerend grauw
maar ook een grijze dag
kent schoonheid in nuances,
schimmen schijnen werkelijkheid en
een elfje danst in takken
beneveld laat ze de zon weer zakken…
het licht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.074 ik zag het licht
begon te beven
hier had ik me op gericht
had het opgegeven
ik voelde de kou
hoorde een stem
drukte mezelf in het nauw
ik weet zeker het was hem
toen stopte ik ermee
en hij, hij had vree…
Vlokjes licht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
2.379 schrijven
zelfs jij, mijn vlokje sneeuw
maar wees niet bang
ik blaas je weer in de lucht
zodra je bent gelezen
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ik wens iedereen een stralende kerst
met veel vlokjes licht!…
Tegenlicht
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.530 Toch blijft de herinnering levend
aan een onbesproken middag
over winterharten en dode adem
en licht, verborgen licht
dat hunkerde naar vrijheid.…
Nooit weerom
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
708 richt alle spiegels
naar de zon
en geef dat licht
je fluisteringen mee
verf dan de veren van de vogelman
tooi hem met gouden ringen
en laat hem vliegen over zee
tot waar de grote vissen zingen
daar zal een zuil van zonlicht zijn
daar is de wereld zonder pijn
dankzij die fluisteringen…
als het licht spoort
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
807 het licht spoort traag naar binnen
wil het zwart ongevraagd verdrijven
hoeft zich geen moment te bezinnen
het wil de ruimte vergroten en beklijven
eerst nog gepaard gaand
met botsende schaduwen als
ongewenste vreemdelingen op zijn weg
doch gulzig zoals het immer is
vreet het de nacht naar binnen
opslaand binnen zijn alomvattende heg…
lichtval
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
471 aan de lijzijde van het licht
schuren zon en schaduw
tegen elkaar, zonder handen
zonder stem, onaangekondigd
dit geval van samenspel
van lucht en lijnen
duurt zolang het niet
voorbij is
grappig dat een blinde muur
nodig is om op te vallen…
Witte druppels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.103 zijn ogen tintelen
maar achter die tinteling
sluimeren de schaduwen
die zijn aanzien bedreigen
als uitgestelde regen
elke vertraagde bui
grift nieuwe rimpels
in zijn verweerde gezicht
toch blijft zijn mond
meestal luchtig gebogen
schildert hij de zwartste letters
nog altijd zo licht mogelijk
talloze grijze nuances
weven zijn verhaal…
Aurora
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 Ik weef een web van licht
aan de hemel die baadde in duister,
de dag groeit langzaam een gezicht
en een stem aan verscholen gefluister.
Ik schenk kleur aan de druppel van dauw
die hangt in ’t ontluikende land
en schoonheid en kracht aan de vrouw
wier licht in de avond gestrand.…