4570 resultaten.
Zoek niet naar mijn mond.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.188 Zoek niet
naar mijn mond
vraag niet
waar mijn handen zijn
in gedachten
zijn ze daar
waar ze horen.
Ze zijn bij jou.…
Ode aan de mond.
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.211 Jouw mond
vormt beweeglijk
de woorden,
volle lippen.
Licht trilt een
mondhoek.
Mooie sensuele,
plooibare mond,
vol melodieuze
klanken,
schaterend soms.
Volle rode lippen
gerond in stille lach,
steeds wisselend
van vorm, vol kleur.
Zo soepel,
warm glanzend,
speels lokkend.…
Zo jouw mond
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
929 wanneer schemer zwijgend
laatste fluittonen dooft
kruipt de zon onder het gras
gaapt nog een keer
legt zich neer bij de nacht
zo jouw mond
de mijne in zinderzinnen spreekt
en ieder woord zich eindeloos rekt
strekt zij vogelvroeg de morgen
gaapt nog een keer
verdaagt de droom zojuist ontdekt…
De mond gesnoerd
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
636 roddelmachines
in het dorp
schande en leugens over haar
en haar familie
rond bazuinden en verspreidden
spraken haar ogen
zei haar lichaam
voor hem de ware taal
zeggend
ik heb mezelf voor jou bewaard
hij was de enige
die in haar geloofde
glas helder als kristal
fonkelde hun liefde
voor elkaar
zo snoerde liefde
kwaadaardigheid
de mond…
Mond vol
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
535 En dit alles zie ik, lees ik, en denk ik op m'n maag,
met een mond vol vlees. Ben ik gek geworden?
Is iedereen gek geworden? Heeft God een ochtendblad?
Is filet americain mensenvlees? Is er bloedbadschuim te koop?
En hoe lang zit ik hier nog met mijn mond vol
maden, gewoon zoals elke dag aan het ontbijt?…
Bij monde van de Schelde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
896 ontnemen ochtendnevels zicht op andere kanten
stoeien kleine golfjes voor de boegen
weten stoere mannen wel van wanten
als loodsboten door golven ploegen
krijst in ruime luchten meeuw
ziet in het verschiet jouw laatste friet
op het Bolwerk staat fier die beroemde Zeeuw
ontlokt het lome zand de andere een geeuw
daagt een storm het water uit…
Met huilende mond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
879 zagen door mij,
als van een onbestaand mens
In hemdje met jeans, als kledij
uitte zij haar zwijgende wens
Stille woorden, zonder klank
zweefden uit haar droge keel
Dan week ze van de mistbank
haar blikken nog even irreëel
Ze keek mij zonder ogen aan,
of geen van ons twee bestond
Innerlijk had ik haar verstaan
stille ogen en huilende mond…
Droog in mijn mond,
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
606 Ze liet haar kleren
vallen, natte afdrukken
van haar voeten in het
zand en in terugwijkend
water, de zee leek moe,
eb viel droog in mijn
mond, vingers schreven
vier woorden in de lucht,
ik voel en ruik je huid,
je haar, je lichaam tegen
het decor van de getijden,
golven murmelen tevreden
met zichzelf en ons en je
weegt die stem…
Een felrode mond
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
630 het brandt in je
zie de vonkjes
in je ogen lichten
je ademt
kleine vlammetjes
uit een felrode mond
vurig zijn
je kussen die mij
snel doen smelten
jouw handen schroeien
in een liefdevol gebaar
teder mijn koude huid
wat koel begon
is nu een laaiend vuur
liefde in het eerste uur…
Blad voor de mond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 adempijn
bladeren op de wonde
ter bedekking van Uw schaamte
nochtans bitterzoet van stroperige hars
onderhuids door milde hand beroerd
Gij, die het zand van de dooddoorlopen stad
in straatstenen snoert
Uw bomen groeien door - blad voor blad…
Open mond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
689 Met open mond schiet jij voorbij.
Jouw parfum gaat als een walm rond.
Maar zo snel vervliegt het door de wind.
Als doel schiet je langs mij met open mond.
Een opvallend sieraad bedekte jouw hals.
Je schiet voorbij als inspirerend metafoor.
Met open mond zonder opzichtig te staren!
Galmde je uiteindelijke zucht tegen mijn oor.…
een mond vol
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
458 hij kwam
niet uit zijn
woorden
het nam
te veel tijd
in beslag
hij greep
uit de lucht
naar zijn adem
zonder
ontsporing kon
hij niet praten
een mond vol
verlamde woorden
deed hem vloeiend
schrijven over
alles waarvan hij
niet spreken kon…
Mond gesloten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Het verzwijgen van het kriebelen
in het merg, het fluisteren van goden
geruststellend wreed, de toekomst wetend
volmaakt als een cirkel met licht
van een bloedrode maan
Troost vinden in de zekerheid dat er
een einde komt aan elke droom
elk leven en de weg ernaar toe
Het belangrijkste is, lichaam loslaten
blijf bij je standpunt en zweef…
je lippenrode mond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
910 verschijnen
in een lach
een oogopslag
treed heel
zachtjes naderbij
een uitgestoken hand die
slechts mijn woorden vangt
als ik je raak vervaagt
het beeld, mijn droom
heeft weer eens nu gespeeld
in lang verwachten
toch ben ik nooit
teleurgesteld want in de verte
loop je weer in blond, mijn ogen
zoeken immer naar je lippenrode mond…
een blad voor de mond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 je hebt ze moeten loslaten
zoals je aan het eind van elk jaar doet
je zult nu een poosje niet meer
fluisterend ritselend tegen ons praten
omdat je nu rusten moet
nieuwe krachten bijeen verzamelen
om in het late voorjaar aangewakkerd
door de wind jouw grieven ons weer behoedzaam
via verse bladeren toe te kunnen stamelen
hopende dat je ooit…
een glimlach om mijn mond
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
4.539 flarden mijn gedachten
ik laat ze drijven
zomaar zonder zicht
totdat ze bomen raken
condenserend aan
elkaar gaan haken
glanzend in het licht
mijn dromen hangen
druppels aan de bomen
in een zacht ontmoeten
met geluk op kousenvoeten
ik weet dat ze gaan vallen
ze spetteren dan stuk
maar het water op de grond
brengt een glimlach op mijn mond…
van dorstigdroge monden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.632 dromen op de
maandagmiddagzit
het weekend is al uitgeblikt
de etiketten tonen de bullshit
van dorstigdroge monden
ik heb de blikjes weggegooid
geplet omdat de ogen
de verhalen niet konden geloven
slinks en sluw het paaien, woorden
klinken ruw en zonder mededogen
er is geen wijsheid in de man
als de kan naast glazen giet
alleen een eindeloos…
(Mond)kappen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
484 In één van covid zwangere seizoenen
Surrealistisch stil, haast ongekend
Ging men, qua huid gedepriveerd, ontkend
Bij Vindicat niet kappen maar ontgroenen
Bizar, pervers en shocking turbulent
Vergeet dit covidjaar maar, corpsstudent!…
De mond gesnoerd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 Mooi niet,
ik heb juist goed geboerd
Me parlevinkend
in het zweet gewerkt
In 't Verre Oosten,
maar zoals u merkt
Wordt mij als crimineel
de mond gesnoerd
Als iemand vraagt
hoe zit het met die kappen
Ga ik alvast een voorraad
flappen tappen…
een mond zonder gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.095 onbegrip maar sluiert
slechts haar eigen mist
het stugge linnen gidst
je streken in gebarentaal
nagelt de verkeerde kleuren
zonder mededogen aan
de paal en woede kwast
zo haar penselen kaal
stemmen worden krijsend
opgezet schaduw heeft
zijn valse tonen afgelegd
het doek door jou gedicht
schreeuwt stille woorden uit
een mond…
DE MOND BEELDT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Tientallen eeuwen her zag men
in het warme Oosten
soms zeemonsters opduiken
potvissen spoten hun damp
de krokodil verliet
dikwijls het water
verruimde zijn roofgebied
wonderlijk!
zo 'n enkele slang
of hagedis zweefde eens
tussen twee boomkruinen
dieren schiepen in landen als
India China en Japan
schone vertellingen
waarin gestreden…
kus zonder mond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
392 als ik een foto maak
leg ik het heden vast
zonder te bezitten
neem ik een voorwerp mee
zonder aan te raken
herinner ik een gezicht
ogen, een mond
zonder kus
vermom ik afscheid
als eeuwigheid…
een mond vol
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
578 voeten trilt
de bommen op mensen
vallen
de aarde zwaargewond
en leeg achterblijft
hoe vaak zeiden we
nooit meer jamais plus
zeggen we
nie wieder enzovoort
wat ons rest
zijn de parallellen
en temidden van
de verlorenheid
redt ons altijd
een moedig mens
die zwijgend
de parallellen tart
die waarmaakt
waar wij de mond…
in stilte
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
970 in stilte zwijg ik,in alle talen
mijn tong gekluisterd in mijn mond
woorden gillen in mijn hoofd
maar spreken zal ik niet
alleen mijn ogen zijn te lezen
lees ze, voor mij, alsjeblieft
en zie wat ik je wil zeggen
want spreken mag ik niet…
Dimensies
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
856 Drie dimensies kijken ons aan
De monden worden niet geroerd
Hoe dienen we nu verder te gaan
Zonder dat de monden worden gesnoerd…
Dans
gedicht
3.0 met 418 stemmen
91.373 Ik omvat met bei mijn armen de tere ronding
van haar schouders en hals, en zijzelve
doet mij haar zachtglooiende dansende benen omhelzen
zo schrijden wij tezamen in ritmische wiegeling
Ik zie omhooggeheven haar lief gezicht
en dit hevig bijeenzijn drijft mij dicht
en dichter tot haar - en wij dansen mond aan mond
en hart aan hart en zacht gezicht…
Sprakeloos
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.085 Met geen pen te beschrijven
met geen woord te zeggen
op geen enkele manier uit te leggen
Ik doe mijn best
maar de woorden blijven op mijn lippen kleven
als ik je wil vertellen dat ik heel mijn leven
op jou zou willen blijven wachten
komen de woorden niet los van mijn tong
maar maakt mijn hart een sprong
iedere keer dat ik naar je kijk…
Dromen zijn bedrog
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.204 Links
rechts
je mond
en dan
de zee
de zon
als een paal boven water
de zonde
nevelslierten
regenvlagen
zeezout
striemend zand
het kerend tij
en een meermin
die zich heeft laten kussen.…
Het licht dat op de daken valt
poëzie
3.0 met 15 stemmen
3.261 Zou 't
Mijn mond weer zingen doen?…
De dame en de Jongeheer.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
2.200 zachtheid kronkelt onder zijn ervaren handen
zijn opgewonden mond dwaalt vrij over haar rug
langs haar tempel over de heuvels en weer terug
om dan gelijktijdig in de zevende hemel te belanden.…