211 resultaten.
Naamloos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
119 In de slaap van een ander
draag ik mijn gezicht
als een natte doek.
De woorden: duizend kleine dieren
tegen mijn gehemelte.
Zij weten niet
waar de pit zich blindbrandt.
Men heeft mij in ramen gezet,
mijn mond met goud dichtgelood,
mijn naam verdeeld
onder de vromen.
Onder de vloer
woekert het gebeente nog.
Een varen opent zich
in de ribben…
kanaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 door het kanaal
vaart een naamloos schip
het draagt een vreemde vlag
in de nevel is de schim
van de schipper zwart
waar de schroef maalt
wordt het weerloze water wit
het zoete gebrom
verdwijnt in de stilte
er is niets meer te zien
er kwam een naamloos schip voorbij
onder een vreemde vlag
en ik blijf achter
het jaagpad leeg…
Roem
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
606 de lezer is de koning
de dichter is de nar
die hem bedient
en na gedane zaken
weer naamloos
in het niet verdwijnt
hendrik…
Eindeloos
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
741 Ik loop in de stad
golven van geluid overspoelen mij
een fietser rijdt over het trottoir
kundig omzeilt hij mij
de mensenmassa kleurt de straten
vlaggen wapperen in de zwoele zomerwind
ik zwerf doelloos tussen de geuren
van voedsel en vluchtig parfum
hier wil ik blijven
ondergedoken in het lawaai
dat geen naam kent
eindeloos.…
Jouw naam
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
693 Ik heb met jou gewandeld door het koren
stilletjes, niemand die ons kon horen
wij wandelden door een witte mist
zonder dat iemand het ook maar wist
wij waren naamloos
omdat jij dit verkoos
ik ken je lichaam
kende ik nu maar je naam.…
Alleen wie ik liefheb
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
634 Ik ben mijn
Naam vergeten,
Weet niet meer
Wie ik ben,
Naamloos drijf ik
In de mist van
Het vergeten,
Alleen wie ik
Liefheb zal mijn
Naam nog weten -
En ook haar naam
Is mij ontschoten
En wie zij was
Ben ik kwijt…
Lapidair 19.6
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
711 Toen zag hij honderd grassen
naamloos mooi in bloei en stierf.…
met naam en toenaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 met naam en toenaam
vlogen wel honderd vogels
in zijn regels rond
toen zag hij honderd grassen
naamloos mooi in bloei en stierf…
Toch komen ze niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.163 Ze zijn er vast wel
Ergens naamloos
In 't verschiet
En toch komen ze niet…
een zachte landing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
560 vergeet wat zin heeft
ontmoet liever een vreemde
en verzacht tot kippenvel
beken daarna tot naamloos
te weten
wat ook zonder naam
geweten heeft
laat zijn
wat zonder
te zijn
nooit was geweest…
Huilen wil ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
641 Huilen wil ik
Toch komen de
Tranen niet
M'n bovenkamer
Overlopend van
Gestold verdriet
Zie je nu
Mijn tranen niet
Wie weet blijven
Ze naamloos liggen
In 't verschiet…
Dit spelend kind kan de sterren niet plukken
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.135 Ik leed zó veel en in naamloos verrukken
Zegent mijn Lied Gods Heilige Naam.…
Het godsgeschenk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
639 zij draagt het
vreemde vogelpak
met charme
weet geraffineerd
dat aan haar verenkleed
wel iets ontbreekt
vliegt koket
de hoogste baan
om liefde te gaan delen
haar glijvlucht is
het godsgeschenk
voor naamloos velen…
Om wat niet gekomen is
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
735 Zonlicht zeeft door de ramen
een zachte bries strijkt
langs je slapen
Zo wonderlijk helder
deze stilte
in de diepte van de dood
Een naamloos verlangen
vloeit samen met bittere
tederheid
Om wat niet gekomen is…
Anoniem in adoratie
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
565 ze treden
één voor één naar voren
uit een naamloos lange rij
gekoesterd door
de meester
hij dicht ze een gezicht erbij
getekend met
zijn voorkeurstrekken
kuddegeest en vleierij
anoniem in adoratie
roemen zij kritiekloos de
prestaties uit zijn eregalerij…
Uit duizenden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
630 Uit duizenden
Zo op het oog
Ontelbare achterlichtjes
Hier naamloos verzameld
Op Groningen Centraal
Ken ik zelfs mijn
Eigen niet, toch is het
Mijn toekomst die hier
Voor me ligt, maar,
Weet je, door de waas
Van anonimiteit zie
Ik haar niet
Groningen, Centraal Station, september 1978.…
Mijn voorouders
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.366 Ze zijn tot naam geabstraheerd
waaraan wat data zijn gehangen
geen gezicht
hun rustplaats is de aarde
ergens overal
als stof in wind
en slik in regen
omgezet tot hout
en weer vergaan
in weer en wind
zo kom ik ze vaak naamloos tegen…
Illegaal gestrand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
740 Leeg, door blik ontzield
lig je stil op zompig asfalt
oude kleren, plastic slippers
naamloos lichaam in de nacht
Wie ben je
hoe kwam je hier terecht
wie verloor zich in je ogen, daar
waar nu slechts straatlicht valt,
- is er iemand die nog op je wacht?…
Naamloos van gezicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
896 gedoemd tot stappen terug
naamloos van gezicht
herkenbaar lijdend eerloos
tegen onrecht strijdend
heb jij het huis gezien
waar oorlog inbrak
door de ramen
geweld de muren schudde
en de ruiten brak
vuur vertrouwen schroeide
zodat weerzien
niet meer mogelijk was
heb jij de plaats gezien
waar mensen leven
ruimte gevend aan elkaar
waar…
Naamlozen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.485 in gedroomde boeken,
van onbegrepen woorden, wordt weinig
verstaan, als schaaphoeders in een
simpele stal, alweer lang geleden,
van verre zijn gekomen op hun moede
schreden, onder gelijke sterren
talrijk in getal, zulke mensen zijn
er in de wereld overal, om dan
hun plek te verliezen, nooit
worden hun namen vermeld en
rest een naamloos…
naamloos gedicht
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
613 ik schrijf lichte
door de wind
bewogen gedichten
die eigenlijk geen
naam mogen hebben
in naamloze verzen
wil ik wonen
als de woningloze uit
J.Slauerhoff's gedicht
en op eigen wijze
gelukkig zijn…
de naamloze doden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
704 Ze leven in het hart
van de moeders
Ze leven in het hart
van de vrouwen
Ze leven in hun
getekende gezichten
De naamloze doden
Ze leven in het
verlangen van een kind
naar een vader
Hun naam zo vaak gedacht
Hun naam zo vaak gedroomd
Ze dragen namen voor wie
hen hebben liefgehad
Ze waren slechts naamloos
in oorlogsberichten…
Zonder naam
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
819 vanmorgen
zag ik hem liggen, ik dacht:
hier ligt een man, dacht ik. maar niets
was minder waar. er lag geen man,
alleen een foto.
vergis u niet. hij lag
wel degelijk te liggen. languit
op pagina 6, netjes in het midden.
gewond, bebloed en zonder naam. en
amper te verdragen
blies hij recht in mijn gezicht
zijn laatste adem uit.…
Naamloze liefde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 jij hebt ze
betoverd
veroverd met
ogen en lach
maar jouw
entourage bracht
slechts een eerste
voorspel van liefde
vingers handen
en jouw armen
dirigeerden de
speelse dromen
die zij aan haar
stemmingen gaf
waarin aanbidders
naamloze liefde zagen
iedereen kent
mijn muze in
haar bewegen
dansen op kleur
in het haar even
raken…
STEEDS ONBEKEND
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 Vele dichters uit de jaren
twaalfhonderd dertienhonderd
vermeldden geen namen
bij hun voltooide werken
die op de dag van heden
nog gelezen worden
schoon niet geheel begrepen
lezers blijven boeien
naar zekerheid doen speuren
de stem welke riep
tot doorgeven van
zienswijze en levenswijsheid
aan de mensheid
verdreef het bewuste ik.…
JAN-POTTER
snelsonnet
3.3 met 32 stemmen
3.923 Al was het dan, citeer ik: “in de buurt”,
een duister, naamloos kwaad bedreigt Jan-Peter.
Laatst, toen hij in de buurt was van Roermond,
liep dáár ook iemand met een snoeischaar rond.…
tussen passanten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
549 soms ben ik triest
over verloop van tijd
want alles raakt op
soms ben ik moe
moe van triestheid
omdat ik altijd maar vergeefs
en amechtig probeer
aan te klampen voor een plek
in de trein die eeuwigheid heet
hier op het drukke perron
van de vergankelijkheid
sta ik naamloos tussen passanten…
uittocht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
511 nee, vandaag doen we niets meer
geen ingewikkelde vragen
voor ons ligt een leegte
naamloos ver weg het land
onbepaald de zee
morgen is tijdloos als gisteren
terloops een gedachte waard
liggend op amorfe stranden
zijn zon te aanbidden…
ontbreken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 aan de gerafelde kant
danst de wind
wiegt het licht
een langzaam
veranderen in aarde
het zachte breken
naamloos verborgen
in een lange winter tussen
alles wat duister is
deze stilte heeft stekels
een verdwaalde dichtregel
glijdt langs het venster…
Schaduwen dwalen naamloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
316 Mijn eigen manier van bidden
voor de dingen die voorbij gaan
langs schaduwen die naamloos dwalen
als er andere mensen komen
andere manieren van proberen
en hij is nooit ver hier vandaan
die grotere ik met die kleinere ziel
hij is eerder beneden dan ik
die in de diepte voor hem viel.…