85 resultaten.
Even artiest
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
881 wanneer ik 's ochtends soezewaak
meng ik mijn dromen met panache
tot een dichttalende gouache
zich beeldend op mijn wazig vlies
zodra de zon in pastel blaakt
vervloeit mijn strelend zinnespel
tot een zachtvloeiend aquarel
waarin ik mij dronken verlies
na muzewenk en ruggespraak
sla ik een kader om het doek
zoek een licht-obscure invalshoek…
Binnenhofnar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 Was dát maar wat hij zei enfin
die viroloog als visionair
corona duidend als expert
te midden van de quarantaine,
pandemie, intensive care
virustaal, obscuur noch clair…
Voor Catherine
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
672 Je bent een foto
op vergeeld papier
ik hou hem vaak in mijn handen
hier
het clair obscur
van een jonge vrouw
jij was er al niet meer
ik was nog niet geboren
maar wie weet
spreek ik toch vaak met jouw woorden
ik had zelfs graag
dat krulhaar willen erven
en die mooie lach
want onze levens
zijn hoe dan ook
sterk met elkaar verweven
later…
After hours
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
163 In een diepe late-night mix
van oerwoudstammen jazz
dreunen dreigend de tam-tams
hypnotiseren wajangspelers
bedwelmend als de gamelan
dan laaien vlammen uit de lava
van java's halfdode vulkanen
in de voorouderlijke ritmes
schemerend in een verzwegen
raadselachtig en obscuur
halfduister en zwartwit enigma
weliswaar verborgen…
Winterdorp
gedicht
3.0 met 20 stemmen
8.376 Het is een dorp
Niet ver van hier
Een boerendorp
Aan een rivier
Het is niet groot
En vrij obscuur
Maar 't heeft een naam
En een bestuur
Er is een school
Een harmonie
Een bankfiliaal
Een kerk of drie
Een communist
Een zonderling
En zelfs een zang-
vereniging
Nu is 't er stil
't Is wintertijd
Er heerst de griep…
Pas de deux
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Obscuur dreigt het bevruchte firmament
verbergt bliksem en donder
voor onverwachte momenten
zoals bladzijden van een roman
hunkeren naar het omslaan
om de volgende stap te zetten
zwartgedrukt in sneeuwwitte velden
wachten op de vochtige vinger
die kantelen laat
of terugbladert in al gelezen tijden
de okergele grond ligt roerloos aan…
GENESIS
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
1.347 Kieuwen kiemen
tot oeroude reptielen
foetale fossielen
in wording
Licht en liefde
ontwaken voor ‘t eerst
uit stof en steen
jij en ik
Blozende blikken
in obscure ruimtes
een vluchtige vlam
in het ijle
Beloftes beleven
op desolate stranden
tijdens naakte nachten
in een rijp avontuur
Bloeien bloemen
in de moederschoot
Venus venaal…
Grijze zomeravonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
594 Overgeleverd aan de luie warmte van het haardvuur
flakkert het schimmenspel als obscuren
op late druilerige avonduren,
doodse meren van sissende zielen tegen een klaagmuur.
Een mijmerend zuchten van vale gezichten,
uitgeleefd, vergeten en vergaan.
Bedwelmende gedachten, waar ze neerslaan:
jeugdige vrienden betoverd tot dwaallichten.…
In transparantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 de
tijd van verbazing
het onbevangen oog
nog niet afgeschermd
door de ratio van een
cynische benadering
weg zijn de jaren dat
toeval de rode draad
was in het leven van velen
berusting voelde als helen
de mystieke kantjes
werden altijd keurig
gerand door het gebed
van dominees en prelaten
het magische
ontsprong die dans in
obscure…
Stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 Rond waart de schemer
van sporen van genen
gemodificeerd
in een obscuur domein.
Vliesdunne flinters
omhullen en vullen
van buiten en binnen
onzichtbaar een luchtbel,
aldoor transparant.
In pastel polychroom
draaiend, bewegend
onthullen zich flinters,
zichzelve gelijkend,
aan de laborant.…
Nieuwe wetten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.113 koffieshop moet afhaalcentrum worden
Zo wordt, conform het rookverbod, beoogd
Geen schemerzone is nog aan de orde
Er wordt niks meer gesjoemeld of gedoogd
De wet zal straks de tijdgeest achterhalen
De koffieshop wordt als begrip erg 'oer'
En 't spul, onttrokken aan het illegale
Ligt dan gewoon bij de sigarenboer
Maar tal van planten en obscure…
In obscuur kleine kroegen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
576 je hebt gezucht
onder een zwarte lucht
het kopje laten hangen
zacht tegen mijn wangen
jij bloeide voor
vorsten in paleizen
zag in woestijnen oases
als kleine paradijzen
in theaters
grand gala gedaan
in obscuur kleine kroegen
op de planken gestaan
jouw ster is gaan rijzen
in de glamour van geluk
ik mocht bij je blijven
en toch…
Flarden van Vivaldi*
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
3.715 De triestheid van een valse saxofoon
verbreekt de harmonie van de natuur
en voor me zie ik in een clair obscuur
wat ik zonder vreugde met me mee troon.
De zomer is nog slechts van korte duur,
in de lucht reeds de winter, kil en guur.…
tragiek van een dichterskind
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
533 zij is het kind van een dode dichter
reeds lang vergeten
sinds de schimmel aan het papier
begon te knabbelen
maar ze is daar wachtend op tijden
dat het de mens niet voor de wind
zal gaan, tot het keert en het koesteren
zich opnieuw laat baren in de oergeest
zij is het kind van de rekening
op het conto van het tijdelijke
een lange obscure…
Lelieblank
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
430 .
_______________________________
Geef dat schilderij van Dool
met de rokende heren
in het heilige der heiligen
van de oudste alma mater
aan de Witte Singel nabij
Rembrandt Harmenszoon
van Rijn
grootmeester van clair-obscur
Geef het doek van Reinier Dool
met die sigaren rokende
bedaagde lelieblanke
vrouwontkennende oudere heren…
Maestro Maurice
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
434 Uit partituren rijst een
zwierend lint van blauwe inkt
van de pen van zijn rechter
in het Concert voor linkerhand
eenmalig gebeeldhouwd
in toonkunsttaal
klinken Daphnis en Chloë
hoogsensitief magistraal
tot de donkere tinten
in de diepten van hades
Gaspard de la nuit
beklemmend obscuur
opzwepend duivelse septiemakkoorden…
Aubade - Claire Obscure
netgedicht
4.8 met 59 stemmen
1.643 De dubbele roos verbrak haar spiegelbeeld
waar eerder een glimp van verlangen verscheen,
handen minzaam haar lippen beroerden.
De ranke wereld tot aan jouw lippen
zal ik droogleggen achter een dappere glimlach,
laten rusten op het kussen van de nacht
waar een zwerfkei duizelt met een vlinder
elkaar toedekken in tomeloze verbeelding
bij…
clair-obscur (1)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 een papier samen met de
stilte tussen de woorden
en een paar penselen is
alles wat ik nodig heb
in het klaarduister
wil ik jou schilderen
de donkere schaduwen
verdrijven we naar de achtergrond
bang ben je om te verdrinken
je houdt van roze van springen op
de trampoline en van jarig zijn
en natuurlijk niet van ruzies
in het helderdonker…
clair-obscur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 het schitterend licht valt overal binnen
op al die onvermoede plekken
hoe schilder ik je weidse kinderwereld
ver boven het alledaagse uit
ik kleur je trampoline-sprongen
als je handen de wolken op
ongeëvenaarde hoogte raken
je blote voeten maken zich los van de aarde
je rent lachend achter de kat aan
hij is meestal de vlugste
met zoete…
clair-obscur (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 het onweer zwijgt als het kind vanaf
die ongeëvenaarde hoogte valt
waar is de beschermende rug van
de vogel die het hoogste vliegen kan
het geluid ritme van het onheil
een botsende klankwereld verplaatst
zich van links naar rechts
achter en boven het weerloze kinderhoofd
geen weg terug naar het huis
die smalle vulkaanrand
voor de kleine…
uit de boekjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
552 Ik begon te schrijven
over dikke wijven
ergens in het schieten
van een onheuglijk jaar
Ik was uit de lucht gevallen
met mijn gat in witte nevelen
mijn hoofd in bruine sferen
Het luchtruim mocht bliksems vloeken
niets was van obscuur allooi
het viel allemaal uit te proberen
samenhang was een burgerlijk cliché
Ik had het allemaal uit…
Geen vrees
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
582 de toorn los
het land zet zich schrap
verankert de karige boedel
de zachte glooiing biedt ruimte
voor hemelse cascades
en duivels vuurwerk
het gewest kent de kuren en grillen
van steeds weer en wind
en het verloop van de geseling
wonden helen in maanlicht
en onder de koele ochtenddauw
de gewassen zon van morgen
verbleekt het obscure…
paarse vijver
gedicht
3.8 met 116 stemmen
13.914 hij spiegelt zich in het stille water
vanuit z’n torenraam blikt hij omlaag
en zoekt de diepste gronden van Den Haag
de bodem van de politieke krater
de kalme vijver dampt of is het rook
die opstijgt van een smeulend vagevuur
plots borrelt hij sinister en obscuur
vanaf het eiland lacht het rode spook
achter buigend groen zo goed verborgen…
Antwerpen Centraal
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.494 de wijzers in het groot radiant
leunden tegen het avonduur
ik had wat tijd en genoot riant
van het dampende clair-obscur
mijn gedachten spoorden naar de zon
felrood onder het glazen fries
bij de kiosk op het perron
plantte ik hijgend mijn valies
hier gonsde 't van gezelligheid
onder de hoge stalen hemel
wereldgeluiden stegen wijd…
Made in Taiwan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
921 door De Twee Pinten ooit gezongen
Leuk liedje, maar de strekking was verwrongen
Want de Chinees verkoopt geen hondenvlees
De Koreanen en de Taiwanezen
Die maken d'r wèl hele schotels van
Maar zie: het mag nu niet meer in Taiwan
De rijst behoeft daar nieuwe soorten vlezen
Je zou nu denken: aah, een eind goddank
Aan fokprogramma's en obscure…
wat zij nog weet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 wat zij nog weet van het begin
is de huivering van licht
die een zachte wiekslag brengt
waarmee de nacht wordt verjaagd
wat zij nog weet van de nacht
is een hunkering naar kleur
die de dreiging van stilte
draaglijk maakt
wat zij nog weet van kleur
is de verandering van seizoenen
en nuances in het spel
van sneeuw en clair-obscur
wat…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van de nacht sluit
met een onbreekbare schaduw het luik
van de verlaten woning
de klok groeit naar klein getal
wijst ruwe vachten de richting
naar het holst van de duisternis
een etmaal verbreekt het vlies
verrijst uit het obscure…
wat zij nog weet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 wat zij nog weet van het begin
is de huivering van licht
die een zachte wiekslag brengt
waarmee de nacht wordt verjaagsd
wat zij nog weet van de nacht
is haar hunkering naar kleur
die de dreiging van stilte
draaglijk maakt
wat zij nog weet van kleur
is de verandering van seizoenen
en nuances in het spel
van clair-obscur
wat zij nog…
Eclips
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
347 eenmaal het zonlicht wordt geweerd
of overschaduwd door een satelliet
Vierwekelijks legt zij ter kimme
aan
en stijgt al rijzend in een vaste
baan
doch éénmaal in de dertienhonderd
jaar
legt zij haar deemoed, wederzijdse
trouw
en diepe ootmoed af, als een menade
heft fier haar glanzend zwaard als
amazone
en hult haar aanzien in obscure…
het Joods Bruidje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.226 de expert zegt nu ook
dat het Joodse Bruidje
geen joods bruidje was
maar een bijbelse figuur
in Rembrandt's clair-obscur
houdt men dat voor waar
of ook weer keerbaar?…