Maestro Maurice
Uit partituren rijst een
zwierend lint van blauwe inkt
van de pen van zijn rechter
in het Concert voor linkerhand
eenmalig gebeeldhouwd
in toonkunsttaal
klinken Daphnis en Chloë
hoogsensitief magistraal
tot de donkere tinten
in de diepten van hades
Gaspard de la nuit
beklemmend obscuur
opzwepend duivelse septiemakkoorden
schurend in schier onnavolgbaar unieke disharmonieën: La Valse
balletten vol Baskisch-ritmische patronen
tot de afgekloven verplichte kost der exuberante orgasmafonische
zichzelf repeterende Boléro
... Voorzover mij bekend heeft nog niemand (maar wie ben ik)
een netgedicht gewijd aan een der allergrootsten van de klassieke muziek, die dit jaar 150 jaar geleden geboren is.
"Maestro, musique!"
nl.m.wikipedia.org/wiki/Maurice_Ravel
Jazz was deliriously popular in 1928, though by no means considered a “serious” music. In New York, Ravel saw the hit Gershwin musical Funny Face on Broadway, and was charmed enough to inquire about meeting George Gershwin and hearing his Rhapsody in Blue.
Ravel also brought jazz phrasing and bitonality into some of his more complex creations, notably his Piano Concerto for the Left Hand, commissioned by the Austrian pianist Paul Wittgenstein, who had lost his right arm in the first World War. ...
Geplaatst in de categorie: muziek