97 resultaten.
Menselijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 Stenen worden gestapeld
gemetseld tot een muur
om ons te beschermen
tegen kou en wind
de muren worden omgeworpen
met de stenen wordt gegooid
wij staan weerloos in de wind
en deppen onze wonden
geen hart bevat de warmte
om muren te beschermen
in omzien naar elkaar.…
De laatste uren van dit jaar
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
533 Ze zijn te tellen al, de laatste uren van dit jaar
dus laat ons teder zijn en omzien naar mekaar;
vanmorgen was ik nog bij een begrafenis
en dan weet je heel goed hoe laat het is.
Ons leven is zo kort en straks komt 't Nieuwe Jaar
laat ons maar liefde schenken en vrede aan elkaar.…
Getijden
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.023 zullen dagen lengen wanneer de zomer
een regenjas draagt
worden nachten korter wanneer ogen
niet omzien naar uren
die tussen zon en maan verbleken
luiden klokken de lauden in of worden
korte metten gemaakt
met lofzangen en psalmen wanneer
in het raamkozijn
schaduwvleugels worden gestreken…
hemelvlucht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
864 en zij zwermen in glad
gestreken formaties heen
zonder omzien naar zwart
zonder traan voor een verleden
waarin naakt zijn helser was
hun stemmen niet bestonden
en een rilling was als lood
de horizon een prikkeldraad
waarin kinderen rimpelden
de medemens een bloedhond bleek
vergeven tot een kwelling werd
de ziel verdwenen leek…
Ontstemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
645 VERGETEN OMZIEN
Naar onze vleugel
Was lange tijd
Niet meer omgezien
Kostbaar meubelstuk
Veeleer dan bron
Van warme tonen
En weelderige muziek -
Tegen Kerst werd het
Dan toch tijd daar
Iets aan te doen
De stemmer kwam
En zuivere muziek
Werd ons deel
Nu is de vraag
Wanneer we de
Stemmer van ons
Eigen ik bij ons thuis…
Gods water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 moet de onderste steen
echt boven komen om
het fundament stevig te laten zijn
is het de hemel
en aarde bewegen
wel waard voor die pijn
ik graaf niet zo diep
maar laat gods water niet
zomaar over de akkers lopen
kom laten we samen
over die drempel stappen en
zonder omzien nog gouden jaren pakken…
Ogen vol lentemomenten
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
549 jij bent de prinses
met je hooggehakte stap
ogen vol lentemomenten
een voorjaarslach
die bloemen brengt
een handvol zon in het passeren
jij tikt voorbij in warme geuren
en laat voor mij
herinnering in duizend kleuren
jij bent het omzien waard
met jouw gratie en souplesse
kan ik mijn dorst naar zomer lessen…
Weerzien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 achter de regenboog, langs de nulmeridiaan
blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling
zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot
de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd
gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen
gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien
aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer
een helix van ooit, gevangen in verloren…
omzien naar jou
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.410 voor jou
die dit leest in stilte
en het licht van morgen
nu al ervaart in kilte
weet
dat ik
je omarm,
zomaar,
in gedachten
en heel even
mijn lach is warm
het is om jou,
weliswaar
van verre,
enige nabijheid
te geven…
Omzien naar elkaar
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
899 Kommer maakt een mens neerslachtig
Een hartelijk woord doet een mens goed
Een vriendelijk gebaar geeft weer moed
Meeleven met elkaar is altijd prachtig.
Het is heel goed elkaar blij te maken
Het leven is al vaak zo koud en kil
Genegenheid is voor ieders bestwil
Harde woorden kunnen leed veroorzaken.
Jezus gebruikte goede woorden indertijd…
omzien in wrok
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
726 op een bepaald moment
neem je jezelf de maat
spiegel je liefde en haat
het verdriet op je gelaat
kijkt de andere kant op
uiteindelijk rijmt het niet
maar het dicht wel,
zulks is alom bekend…
Regeren is omzien
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
1.465 De zorgpremie dat was een incident
En met moderne rommelhypotheken
Heb ik de woninghobbel gladgestreken
Maar niettemin zet ik een nieuwe trend
Bij Rutte III breek ik nooit meer mijn woord
We doen het dan zonder regeerakkoord…
omzien (voor Sri)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 op een droge dag zie
ik in het ochtendlicht
een glinsterend spinnenweb
die dag win ik
water in de woestijn
op een lege dichte dag
open ik mijn handen
ik vang regen zoveel ik kan
ik maak de zeilen kleiner
als de storm komt
een heldere klaarlichte
dag breekt aan als ik
een vergrootglas vind
en ik leer om van buiten
naar binnen te…
Omzien naar morgen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 Ik zie uit naar morgen
Ook al is het vandaag
In de komende dag
Ligt een geheim verborgen
Die mij ook thans
Zozeer toekomen mag
Zeker, ik heb weet
Van het huidige moment
Natuurlijk ligt ook alles in het nu
Gelijk gister en het verder verleed
Het is ook niet zo
Dat ik ben ontwend
Doch hij of zij die mij
Werkelijk kent,
Wil het…
Omzien en verder
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Zijn de dingen scheefgegroeid in de tijd,
of ben ik dat, heb ik het zicht niet meer,
kijk ik alleen nog maar om met een spijt
naar wat er was, niet nog wel eens een keer
een kans beleeft. Elk voorbijgaan doet zeer;
de dromen die niet tot wasdom kwamen,
de pogingen, goed bedoeld, de namen
die verdwenen. Een vreemd spel, dit leven
waarin ik mij…
Omzien naar Omtzigt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 OMZIEN NAAR OMTZIGT
Ik weet natuurlijk niet
Wat er precies aan de gang is
In de krochten van het CDA
Het Christen Democratisch Appel
Maar laat ik die leiding zeggen
vooral hun Christelijke mannen
“Blijf met je poten van Omtzigt af
En zie als Christus om naar Omtzigt”
Laat ik het niet merken
Want dan ga ik door het lint
En zal ik die…
Zij weten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
561 Sinds Dodenherdenking
reis ik mee met de Mei-Express
in volstrekte stilte
met de gestorvenen
om ze levend te houden
Alleen zij verstaan
het onhoorbare
zij weten
Ze voorspellen mij
het loon voor dit gedenken:
eerst hoon en beschimping
daarna het negeren van mijn beeld
tot slot de censurering
de eliminatie, de wegzuivering
zij…
Voorheen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 voorheen keek ik niet achterom
steeds vaker nu
wandel ik langs oude wegen
het verleden binnen
waar de nestgeuren binding geven
aan alle losse delen
van het boek dat toekomst heet
ik blijf het lezen
opdat ik niet vergeet…
omzien naar elkaar (2)
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.673 Het is een beetje letten
op elkaar
en als het moet
voor zessen klaar
Je bent er voor een ander
De ander vertelt
wat nodig is
en jij snapt 't
zonder lange verhalen
Je bent er dan
en nooit verplicht.
Je deelt samen
één taal der talen.…
Mijmering op de rand van een jaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
602 Heb zee van mijn hart
in gedachten gesloten
in woorden van branding
als tijden van eb en vloed
over vlakte de kim begroet
deinend in regelmatig ritme
weer en wind brengen beide
roep naar de toekomst aan
als slanke witte vogels
die zweven over de golven
nader komen om te rusten
daarna ook weer verder gaan.…
Zie niet om
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.285 Zie niet om, maar zie vooruit!
Door geen enkle grens gestuit
Moet gij immer verder streven,
Vóór u in het blauw verschiet
Liggen vrijheid, heil en leven,
Maar in 't grauw verleden niet.
Zie vooruit, en zie niet om!
Vele mensen, dwaas en dom,
Ontevreden met het heden,
't Heden vol van last en druk,
Zoeken in het verst verleden
De eeuw…
In een ommezien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 In een ommezien
Is 't gebeurd,
Zo'n Nieuwjaar,
Voordat we er bij stilstaan
Is ' t al weer vertrokken,
Van ons weggegaan,
En zijn we ons niet
Eens bewust misschien
Of we in dit afgelopen
Nieuwe jaar wel ooit naar
Elkaar hebben omgezien…
Toekomstig verleden nabij
snelsonnet
2.7 met 3 stemmen
831 Naarmate ik steeds langer voortbesta
Collectioneer ik meer voorbije tijden
Als plaatjes voor vergrijsde ingewijden
Zo smeult en echoot mijn verleden na
Daartoe hoort straks de tijd dat ik tevree was
Omdat ik vrijgesteld van BTW was…
Toevalstreffers
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
461 wonderbaarlijke
séances
edoch in de
hypermarché's
van blueband
Ab del Haize
wordt nog altoos
mijn geestesoog
op zonderlinge wijze
in toevalstreffers
meegesleurd
die naderhand
haast nonchalant
in bliepend
barcodegescan,
daar waar haar
bossen eeuwig ruisen,
achter toonders
klapdeurtjes
in ieders
niemandsland
in een omzien…
DAT IS VOLT, MIJN VOLT met 2 zetels.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 M'n manische kant
Sprong de lucht in
M'n handen klapten
Ik schreeuwde
De straat bij elkaar
Anna Strolenberg is erbij
Mijn VOLT 2 zetels
Ik had het voorspeld
Het kwam uit: 2 zetels
We zijn nog geen volkspartij
Maar aan de onderkant
Van het centrum van de macht
Maar het gaat niet om macht
Het gaat om inzicht en omzien
Dat is VOLT…
Plotseling patiënt
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
744 Als ik nu opgelucht ontwaak uit deze boze droom
zou ik verwonderd omzien
naar mijn gedetailleerde dromenfantasie
hopend dat dit nooit gebeurt
onderwijl vrolijk plukkend van de dag
liefste hou me stevig vast
het regent ijskoude realiteiten
vragen striemen door de binnenkamer
de zon lijkt verder weg dan ooit
als het leven twijfel is
wie…
Ik wou vandaag ik was
gedicht
3.4 met 27 stemmen
12.570 Ik had er ook maar weinig aan,
ik zou alleen maar ergens staan
op 'n weiland of tussen stenen
en geen mens zou naar me omzien
als ie daar toevallig voorbij zou gaan
op hele lange benen
en dan wou ik als sprietjes gras
weer dat ik een mens was,
dus wat ik nu al ben -
en zo kwam alles min of meer
op hetzelfde neer.
--------------…
Deuren die gesloten blijven
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
1.645 Er zijn drempels die je tegenhouden
deuren die gesloten blijven
mensen die niet naar je omzien
dingen die tot waanzin drijven.
Het leven kan opeens zo anders zijn
boosaardig lijkend, en zo hopeloos
je met jezelf geen raad soms weten
teneergeslagen zijn of boos.…
ik ben geen God
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.243 seconden tikten weg
ik volgde en opende
stapte drempelloos
een universum in met
mij als nieuw begin
in omzien zag ik heden
tot verleden tuimelen
structuur in entropie
herinnering vertraagde
tot totale empathie
geen adem om geluid
te dragen, geen vragen
want het weten is er al
vergezicht mist afstand
in mijn hand is het heelal…
in de zon van de lente
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.474 in het stilste uur
was ik buiten met
merels die fluiten
scholektsters
schreeuwen hun
winnende lach
en ik wacht
wacht op je
antwoord
dat niet anders
kan zijn dan een
omzien in pijn
een zwaai
waarin ik verdwijn
we warmden
elkaar in de zon
van de lente
geloofden in zomer
versnoepten de
centen uit een
beurs vol met liefde…