Alle inzendingen over onthaast

52 resultaten.

Sorteren op:

Het volk van het Noorden.

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 606
Samen moeten we er uit zien te komen, ik vertrouw er gewoon op Ondertussen kunnen oude kwalen langzaam genezen Nu nog woon ik bij het volk van het noorden en kan ik Uw terrein zien liggen, Het is niet half zo lang als mijn verlangen Zonder vrees zullen we bruggen over moeten gaan Ik zal me wel eerst moeten onthaasten en U zeggen wat…
Peterdw.26 februari 2010Lees meer >

Out of Office

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
ontlast u van de haargel in kale levens, de zaterdagse wasbeurt van uw auto, de zondagse plant- en tuingewelven, de kater na het kotsen, het lied van de huilende buurman, de streep in ondergoed, de belastingdienst, reclamefolders, huis aan huisflora, uw prangende vraag onthaast u er is tijd om de ijzers van de dood in te vetten, de…
Iniduo28 augustus 2015Lees meer >

verwelkom

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 781
open de deur en/of beide ramen kijk niet naar buiten hooguit héél even zet je in je stoel en laat hem binnenkomen de tijd de lege tijd de kale, lege tijd de serene, lege tijd de sneeuwwitte, lege tijd buig het hoofd en nip aan hem leg hem op je tong langzaam langzaam stil dankbaar diep dankbaar…
Peter Toll21 januari 2026Lees meer >

Thuiskomen

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 530
Groen varenblad krult stilte ontvouwt zich langzaam hier kom ik thuis Het licht breekt hier in vele bleke scherven door het bladerdak van de eeuwenoude beuken. De tijd verliest zijn haast in het mos terwijl de aarde diep en traag ademt. Elke ritseling vertelt een stil verhaal zonder de noodzaak van harde woorden. Mijn huid herkent de…
CB2 maart 2026Lees meer >

Taalverarming

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 546
het hart met wat vroeger bood rest steeds meer leegte van zielloze dingen mechanische frasen een levenloos zingen verstarren de lijnen gaat weelde verdwijnen in strakke vakken geen zacht vloeien meer gemist wordt nuance die aanzet tot kansen begrip als de vrucht men heeft het te druk om de blik te verplaatsen de taal te onthaasten…
Ludy Bührs25 augustus 2009Lees meer >

Maalstroom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Op ruim tien kilometer bij mij vandaan, onthaast in het bos voor mijn tent gezeten, kijk ik ietwat verdwaasd het schouwspel aan. Voor even mijn eindbestemming vergeten, zie ik nog slechts mijn liefste voor me staan met haar warme liefde onafgemeten.…

Kees XXXI; bereid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
Naderbij stond het dorp, rust in oneindig onthaasten en Leven, - zij kon haar angst hier nooit meer ontlopen, doofde zonder dat zelfbewustzijn; in haar was niks dan een dadendrang, alsof hij niets beter kon dan bouwen, - voorzeker vlogen haar dromen ontegenzeggelijk in het oog: de opgeklopte profilering.…

Waarvoor is het leven bestemd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Als bij rijzen van zonnegloren over velden parelen zijn gestrooid toont de wereld mooier dan ooit dat zij eens voor geluk is geboren hoe vredig kunnen landerijen zijn als alles in ochtendlicht is overgoten aan iedere tak een fonkelende robijn smaragdgroen van tere jonge loten maar over de wegen raast verkeer in niets ontziende haast en…

Zoekend vinden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Zoekend zijn dagen in woorden in gedachten in uren van licht vinden de dagen van uren zoeken in woorden in gedachten in duister van nachten en brengen daar Licht.…

Drijver

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 426
Sta oog in oog met de tijd Zonder dat hij mij laat passeren Er is geen voet zo snel Of hij attaqueert iedere stap En houdt het roer in handen Nauwlettend houdt de tijd zijn oog Gericht op elk gebeuren Hij speelt de meester van het zijn Maar is een ware slavendrijver En drijft de wereld naar ondergang.…

recept

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.244
lieve mensen geef eens wat glans aan je dag doe het met een schaterlach het maakt vrolijk het maakt blij even niet de maatschappij maar gewoon echt jij al is dit het lichtpuntje van je dag vind ik dat je je prijzen mag of geef op straat eens gewoon een glimlach weg het doet wonderen wat ik je zeg onthaasten is ook een mooi gegeven dan…
gerda19 oktober 2013Lees meer >

van zwart-wit naar nexit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 417
in een voort- gaande beweging maken van de afstandbediening een kaasrasp zonder enig doel het volgen vergt moed als de tijd verspoed in geluiden die uit het transparante het hedendaagse wil verzoenen in één groot geheel, wegbewijzing in wetgevingblauw verscheurt de hoop als het justitiëlerood in krijgsmachtgroen me op de valreep onthaast…
elze3 juli 2016Lees meer >

Stilstaande tijd

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Kalmeer me, breng me tot rust, onthaast me, zodat ik eindelijk weer eens kan relativeren. Dat ik jaren zó kon leven, dat verbaast me, ouder wordend ben ik niet te oud om te leren.…

en dan zal ze komen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 989
Winterjassen opgeborgen in plastiekhoezen, en laarzen in kartondozen onthaasten op zolder. Zomergekleurde jurken zetten terrasjes in bloei en zoenen doen het stadshart sneller slaan. Kwispelstaartend heft de hond een achterpoot. Met gespitste oren blaft hij langer dan gewoonlijk.…

iets herkent de schuchterheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
wondertjes in mijn denkpatroon *** buiten graast de kou op het terras, het groen is grauw en dorstige vlagen wind hoeden de vragen die niet willen weten van rijm of rijp, het verliest ergens van maar van wat kunnen we beter niet vragen het voeren van de kippen sluist mijn adem door de weke aderen van deze tijd, het kiest en onthaast…
elze27 januari 2014Lees meer >

het Wilde Weste(rwolde)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Westerwolde onthaast terwijl alles voortraast vanuit Oldambt, Stadskanaal ga je hier terug naar normaal vrijheid smaakt beter dan elke 100 meter een verkeersdrempel nerveuze controle drukt zijn stempel in Westerwolde terug is het achter de rug heradem, voel je vrij in deze streek ontspan je zo in levenstempo van opgejaagd naar cittaslow…

Wat ruist er..?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 863
Onthaasting voor een habbekras Geen herrie en geen uitlaatgas Geen winkelwagen in de sloot Wat ruist er dus door ‘t struikgewas? Geen koekoek of een springmatras En ook geen kauw of vlinderdas Ik werp het antwoord in uw schoot Het is.. het is.. de fluisterboot!…
Hans Vrolijk19 november 2006Lees meer >

Hoe vrij ben jij?

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
we moeten onthaasten. we moeten ergens in geloven. we moeten elkaar respecteren. we moeten de wet gehoorzamen. we moeten sparen voor de oude dag. we moeten ontspannen. we moeten ons conformeren. we moeten slapen. hoe vrij ben jij? zeg eens hardop: IK BEN VRIJ !…

Lentewind, lentevuur

hartenkreet
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.910
rusten brengt Toch ook een vreugde in mijn hart Als een kleine vlam dat op meer wacht Oh, ik zou willen dansen, vliegen, zweven En me nooit meer ergens anders begeven De straat is vol leven Maar alles gaat langzaam De mensen lijken aan de grond te kleven Als wiegend koraal in de oceaan De tijd lijkt alleen voor mij stil te staan Dit onthaast…
Jannelientje24 november 2002Lees meer >

Vakantie zondag 26 juli 2026

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 153
Rustig roken en onthaasten. Je eigen leven leiden, iets nieuws proberen en dit alles zonder contact met je naasten. Zij zijn gewoon weg, zonder bericht niet beschikbaar. Niet eens de moeite genomen om een datum door te geven en terwijl de wereld in brand staat leef jij gewoon je leven.…

Volle maansmagie – 3-

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
de snelweg op de vluchtstrook liggen de restanten van wat de mensen zoal wegdoen tussen kleine en grotere dieren die niet meer op tijd konden vluchten -Je weet, van elke soort maar één, zegt zij en opent de veldfles giet wat op haar hand telt met haar vingers de druppels voor een bijna ontstekelde egel een vogel zonder vleugels een onthaaste…

Lelystad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
Voordat ‘k hier kwam, kon ik je niet goed plaatsen maar nu ‘k er jaren woon, moest ik me wel onthaasten: ik zag jouw duist’re hemels, roze zonnen, zoveel in jou gevlogen, mijn leven flink bewogen, driftig gedraafd op dreven, mijn zoon jou afgegeven.…
Ralameimaar3 december 2018Lees meer >