31781 resultaten.
Als de stilte roept
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.165 En toen de stilte riep
herkende ik haar stem
zij fluisterend, ik luisterend
naar een melodie zo zacht en fijn
het zou zomaar hemels kunnen zijn
het klonk als een aria uit La traviata
wind verwaaide elke gedachte
uit het roerige brein, daar werd het stil
hoorde enkel fluisterzachte muziek
en nauwelijks horen kon
want zelfs diepste stilte…
In het rode opgaan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
720 zacht streel jij
mijn hart met
warmte mijn huid
je licht me op
laat schaduwen verdwijnen
brengt contrasten in het reine
scherpt de kanten af
weet vloeiend in het rode opgaan
dat het bloeien wordt gedaan
je lacht in ogen
opent morgenblik in
een stralend dag gedogen
streel mijn hart
en warm mijn huid voordat
de avond ons weer binnensluit…
Opgaan in het rood
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
922 Met het tij in de rug
opgaan in het rood, dag model
nog slechts zichtbaar in herinnering
ben ik jij, of mij
wie is de schilder, wie is het schilderij?…
Alomvattend Opgaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
781 Opgegaan
De verlangensgrens bereikt
de druk doorleefd
de hartepijn doorkliefd
Mijn grenzen voorbij
mijn hart vervloeid
mijn verlangen opgelost
Gevoeld, weggesmolten
zo vrij-van zelfs
dat er alleen nog is
de vrijheid
in het grote verbonden zijn
Eén met mezelf alleen
Nog een onbereikbaar ver strand
in de zee van jou-en
wetend…
Opgaan in het licht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
563 Die met oneindig veel stipjes
Jouw werkelijkheid weergeeft,
Zelfs als het onderwerp
Van jouw studie nog niet af is,
Laat de materie van de bekendste
Parijse toren opgaan in het licht -
De scheppende kracht van jouw kunst
Die de nuchtere waarheid heeft ingehaald
En mij in jouw droom meeneemt
En me verzoent met de werkelijkheid…
In rook opgaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Stop mij niet in de grond
doe me dat niet aan
laat mij bij voorkeur
in rook opgaan
Geef mij de kans om de wereld
dan toch nog luchtig rond te zweven
bespaar mijn lichaam het akelig ontbinden
daar is niets aan wat beschouwd kan worden als verheven
Ik laat me daar naar toe waaien
waar ik in leven nooit ben geweest
laat de wormen maar een…
Heengaan en opgaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 er is zoveel gebeurd
de laatste
dagen dat mijn
hoofd een
braakliggend
land lijkt te zijn
waarop niets
kan groeien
dood als de dood
die mij voor
ogen is gekomen
een kaars gedoofd
in de koude aarde
waarboven de
stille blauwe hemel
een witte wolk
wachtend hangt…
SAMEN OPGAAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Het grote loofwoud herbergt
binnen zijn takken en twijgen
allerlei klein leven
dat ontelbare klanken uit
vol blije verrassing
vurige liefde of woede
overwinning en nederlaag
om zich telkens te verenen
in de nuchtere adem
die als tweestemmig koor
door eiken en beuken waait.…
Opgaan in iets moois...
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
903 Lekker gegeten?
Voldoende gedronken?
Bijzonder contact gehad?
Jouw muziek speelde het klaar.
De entourage was exact gekozen.
De juiste bloemen stonden op tafel.
De avond viel romantisch.
Men had begrip voor elkaar:
gedichten werden volkomen begrepen!
Kunstzinnigheid schept voorwaarden.
Daar was men het over eens.
Betekenis geeft dan…
Paddestoelen
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
801 natuur moest deze week wat dichterbij
edoch, wat is natuur in deze tijd?
veel mensen zijn die binding domweg kwijt
staan ook niet bij het dichten in de rij
maar paddestoelen spel ik zonder n
en alle woorden schrijf ik met een pen…
helder
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.412 het was één lange nacht
van opgaan in elkaar
die ons zuiver licht bracht
het vloeibaar worden
een helder
weldadig stralen
bereikte alle cellen in het lichaam
trok vuur uit alle botten weg
naar waar het nodig was
om te zweven naar de top
je warme gloed
reist mee in mijn oneindigheid
geeft nog elke handeling zin…
Paarden ver weg
gedicht
3.4 met 14 stemmen
6.271 Paarden ver weg, met dit vergezicht
heb ik et moeten doen. Ik heb niet geweten
dat ik onder hen graasde en was.
Nu ik weer paard ben, af en toe, zoals nu,
is mijn lijf zwaar en gelukkig geworden van al
dat gras. Het is vreemd om te zijn wie je bent,
een paard ver weg in de wei.
Zij heeft me gevraagd hoe het onder de mensen
was. Geen mens…
Natura Naturans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 wetten
Volgt de aarde een permanente baan
Die zich nergens tegen kan verzetten
En onaflatend door blijft gaan
Zodat als we heel precies kijken
Naar planeten, atomen en rivieren
Je ze geen haarbreedte ziet ontwijken
Aan hun vicieuze zwieren
Curieus dat wij mensen op den duur
De constitutie ervan ontdekten
En gingen heersen over de natuur…
een moederhart
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
523 de regen en de wind
konden haar niet deren
ze rende naar haar kind
door 't gejank en luidop schreeuwen
het moederhart op hol geslagen
de leeuwin op volle toeren nu
een groep hyena's aan 't belagen
haar kleine welp, het was zo cru
ze was te laat, het was gebeurd
de dierenhemel berust haar kind
haar tranen wrang, natuur die treurt
de…
Weerspiegeling
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
946 ergens op een plaats
tussen bomen en wat struiken
spant een brug de oevers droog en
laat de zon iets moois ontluiken
spiegelingen op het water
tonen de dingen in realiteit
geen foutje te bespeuren
tot wind speelt met die werkelijkheid
de lijnen deinen verder open,
verdwijnen in onzichtbaarheid...
rimpelend, verlaat het beeld zijn vorm…
Pure schoonheid(tanka)
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
560 De schoonheid voorbij,
ik volg je in de stilte,
woorden breken af,
mijn hart blijft zonder antwoord,
en jij ....gaat altijd voorbij!…
Dankbaarheid in bloei
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
303 diep in stille aarde
ontroerd door het groen dat ademt
voor elke bloem die zacht mijn dag kleurt
de wind vertelt mij oude verhalen
de bijen brengen zon in hun vleugels
ik adem in en voel
dit alles is een geschenk
de regen kust het dorre gras
de zon streelt de waterkant
ik glimlach naar de wereld om me heen
en fluister zacht dank je natuur…
Maan nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
132 De maan hangt stil te dromen
boven het slapend veld
zij fluistert aan de bomen
een zilver zacht verhaal verteld
De nacht houdt haar gevangen
toch straalt zij zonder spijt
in licht dat blijft verlangen
naar zon die 's nachts verdwijnt…
De vogel en de kat
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
65 loerende kat
Die het op het late vogelnestje voorzien had
Met zijn mooi getekend zwart wit velletje
Grote lieve groene mysterieuze amandelvormige ogen
Sluipt hij geruisloos onder de bomen zonder belletje
Met zijn mooi getekend zwart wit velletje
Als de vogeltjes opschrikken is het te laat
Breekt je hart als je ziet hoe het er in de natuur…
Irene's open brief, de tante van WA!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 uiteindelijk tegen ons zal keren
de tante van onze majesteit Willem Alexander
voelt natuurlijk de werkelijkheid als geen ander
ik adviseer haar te fuseren met Marianne Thieme
in een nieuwe partij voor mensen, natuur en dieren!!…
Zuid-Limburg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Zwerf met mij mee langs glooiende heuvels en door lieflijke dalen,
geniet van prachtige vergezichten.
Zie kronkelende beekjes sloom het landschap aaien,
laat jouw hart door dit schouwspel verlichten.
Proef met volle teugen,
van de zachte G en vriendelijkheid.
Een stukje vlaai is zonder leugen,
’n echte niet te missen heerlijkheid.
Wandel…
Schaatsen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 De kamikazesport die schaatsen heet
En die bedreven wordt door schaatsfanaten
Die zich in nood op brandweerlui verlaten,
Bezorgt die brandweerlui het klamme zweet.
Die schaatsers zijn verrekte eigenwijs,
Dat volk begeeft zich constant op glad ijs.…
Onstuimige geesten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
611 Novembermaand al stervend
in bijzonder avondlicht
ontlokt een herfstig diepe toon
nu 't winterse zich neervlijt
in duister en in kou.
Onstuimige geesten
jagen mijn gedachten
vluchtig door 't heelal
als rijkelijk gekleurde bladeren.
Nieuw leven ontstaat
weerspiegeling in evenwicht.…
Verlangen
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.510 Verlaten onschuld
achter muren mist
die ondoorgrondelijk
mijn zicht blinderen,
laten zoutloze sluiers
in leegte opgaan en
onthullen mijn dorst
naar wat mij ooit zo na was…
Mea culpa
snelsonnet
3.4 met 11 stemmen
638 Ik zit in Zweden in een zomerhuisje
Omgeven door de bossen. Prachtig weer
En binnen honderd meter van een meer
De vogels zingen. Hoor daar piept een muisje
U snapt ik had veel input aan mijn kop
Dit snelsonnet kwam daar nog bovenop…
Sluimerstond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
461 Soms in die tijd
tussen ontwaken
en weer opstaan
niet te moeten
niet te willen
nog wat tijd
dagdromen die komen
alle kanten opgaan
alles lijkt nog mogelijk
ja, zelfs het niets…
Winterkoning
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.068 17 gram botjes en veertjes, mooiste kleuren,
dit roestige kaneelbruin, zwart gestippeld,
een kleine winterkoning kleurt de struiken,
ik voel dit tere en slordige hoopje veren
oprecht leven, bruin en zwart gespikkeld,
kwetsbaar hoopje licht en lucht, donker asfalt,
dit vogeltje: teer, een zacht kloppend hartje,
grootste woorden helpen nu niet…
Mijn heide
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
808 Als de zon schijnt
over mijn mooie hei
Komen gedachten in mij
en verdwaal ik
in stilte en rust
Geniet van het een zijn
met de natuur
Vergeet ik elk uur
en hoop dat ik niet verdwaal
of de weg kwijt raak
Maar kom altijd op het juiste pad…
winters moment
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
814 kristallen transformeren
op bevroren water…
zonnestralen weerkaatsen licht
op een klein wonderlijk theater
fruitig geel en groen
laten zich vooral gelden…
gekleurde nevel zweeft
verder boven uitgestrekte velden
een moment van schoonheid
die weldra zal wegkwijnen…
wanneer de zon straks
weer volop gaat… schijnen!…
regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 wat donkere wolken drijven samen
de hemel wordt plots hel verlicht
gekraak, gedruis … een bliksemschicht
een foto waard, die luchtopname.
in mum van tijd, wat tellen later
als hemelsluizen opengaan
verlangen akkers drooggestaan...
naar bakken vol met regenwater.
de regen daalt nu heftig neder
het levensvocht voor vele dingen
laat dier…