Alle inzendingen over sterven

3037 resultaten.

Sorteren op:

Zo te zijn als sterven

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 990
In blakend goud ontmoet ik jou aan het eind van mijn eerste levensjaar al zie jij er ouder uit geef ik je toch mijn hand en vraag je om voor even mijn moeder te zijn niet te lang, want moeders sterven voor je ze kent en het geluk wat ik lees in het venster van mijn buurman is gelijk vaders troef, de kaart die hij nooit heeft gehad afscheid…
elze25 november 2008Lees meer >

Sterven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Merkwaardig dat ik maar niet wen aan dat ik dood zal moeten gaan en straks voorgoed er niet meer ben. Want ik negeer onaangedaan hoe lang ik al niet heb bestaan.…
de rijmrijder25 februari 2024Lees meer >

te kunnen sterven

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 962
'ik breng je naar zee' zei je warme vingers, weer dichter om het woord dat ik voelen kan, zoals nu nog meer een korrel zand waarop we wonen gaan er in verdwijnen met zee en mond naar mond tot teen, zonlicht dieplevend zoals wind in duinen, zoveel eeuwig en zegbaar 'dit alles is zee', sprong ik kwijt in handen en…

Als ik sterven moet !

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 755
Heer, als ik eenmaal sterven moet Wanneer weet niemand, maar op Uw tijd O, Heer, maak mij dan hiertoe bereid Om U te ontmoeten, dan is het goed. Heer, als ik hier niet meer zal zijn Wilt U dan aan mijn geliefden denken En aan hen Uw zorg en liefde schenken? Wilt u voor hen de ā€œVaste Rotsā€zijn?…

sterven

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.125
als iemand sterft is het net alsof hij op een schip langzaam vertrekt naar de andere kant hier tranen maar aan de andere kant roept men blij 'kijk, daar komt hij aan' dat is sterven…
marije30 november 2009Lees meer >

Bij een sterven..

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 813
Even, heel eventjes nog schaart de krab zich onder de levende zielen een kleurig waterleven spat parels in het niets een laatste greep in angst ze bloost paradijselijk groen – boven het het oranje maal - om de aandacht op afstand het is triest en wrang omkomen in een haven zo bijna thuis te sterven zilt water heelt het beeld van…
Kees Keizer11 december 2009Lees meer >

STERVEN

hartenkreet
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.961
Verzadigd van het leven opstaan van tafel en heengaan…
Hans Uding26 oktober 2010Lees meer >

Sterven

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.377
Zo moet dan ook sterven zijn als het afleggen van gewaden te wijd voor kleine levensvragen te nauw voor sturm und drang in veel te strakke naden Zo moet het zijn als het achterlaten van gedachten van dromen, wensen, daden liefde in goede en in slechte dagen aan vriend en vijand of aan wie het wil want blijven doe je toch een beetje…
Greet Mariën22 november 2010Lees meer >

STERVEN

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.713
Lachend in de kille stille ruimte door zijn intense snikken heen weet hij toch nog te vertellen, dat zijn vragen niet meer kwellen de laatste adem, een kwestie van seconden hij was blij, dat wij er allen stonden…
Hans Uding31 augustus 2011Lees meer >

Van sterven

poƫzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Maar sterven is de zaak. Maar langzaam af te teren en matter iedere dag op 't blanke kussen 't hoofd te voelen zinken, en niet kunnen af te weren de macht die u beknelt en 't bloed uws harten rooft...…

Sterven

poƫzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.929
Wat machtige deining hief het teer lichaam En deed het weer in wilde branding zinken ? Wat verre wind deed kreet na kreet verklinken, Alsof die over wilde golven kwaam ? Was het een klacht, een vraag, een lieve naam Uit lief verleden in een plots herdenken ? 't Scheen al zo ver : wij wilden u te ons-waart wenken, Waar wij aan veilige…
Hein Boeken24 oktober 2026Lees meer >

Het sterven van mijn ik.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
Nog nooit werd ik zo diep gehoord en gingen woorden zwiepend zwijgen, als twijgen tastend in de lucht, om plots stil te hangen in het voorbij zwaaiend moment van sterven, het 'sterven van mijn ik ' !…
Katty Wijns28 februari 2014Lees meer >

Sterven

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Ik zie de gezichten nog voor me hoe ze huilden bij je graf voor hen was alles af zij droogden hun tranen en keerden huiswaarts maar ik bleef met mijn gedachten zou er iets zijn wat mijn pijn zou verzachten jij was de navelstreng die nooit was doorgesneden jij was de toekomst gelijk met het verleden uiteraard waren er die dag kraaien om…

Dat Je Sterven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Dat je sterven in september komen moest. In een nacht vol sterren. Nieuwe maan, een zucht, een woord. Op kouse'voeten in een wijde boog- Langs het bed waar ik zo vaak In je ziel, ons peinzen en ons minnen, Je dijen, je borsten en je haren De roze peluw en vers linnen.…

Sterven

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 440
Mag ik sterven op jouw lippen, als het ooit zo ver mocht komen? Mijn hele leven laat ik dan voorbij komen op jouw wangen. De tranen zullen stil zijn als ik mag gaan. Wij waren verbonden, maar nu moet je mij voor altijd laten gaan. Lief, ga verder met je leven, ook al zal het leven niet meer zo zijn als met mij.…

Ik kan niet sterven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Ik kan niet sterven vandaag zei zij Ik keek haar aan Het grappige jonge ding Met wipneus Maar ze was serieus Waarom dan niet?…

sterven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 802
Ze analyseerde tot het laatste moment de wereld en haar burgers met een verbluffende scherpte. Ook op hun sterfbed slagen verstandige mensen er niet in hun intelligentie te verbergen. Alsof er te veel verstand overblijft voor het weinige leven dat nog rest. Ze zei: ā€œik heb nergens spijt vanā€. Een moment dat een mens niet langer liegt.…

Sterven

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 905
In mijn jeugd had ik vele dromen, hoe het leven mij zou vergaan. In mijn jeugd voelde ik het bloed nog stromen, maar de tijd heeft niet stil gestaan. In mijn jeugd keek ik in je lieve ogen, zag de zee, de zon, de maan, In mijn jeugd was ik altijd bang te geloven, dat deze ooit dicht zouden kunnen gaan!…

Sterven

netgedicht
4.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 777
Wanneer sterven inslapen is De goede slaap u(w) ge-weten is Wenst u dan nog op te staan Wanneer rust ver-leden is Wanneer sterven lijden en pijn voorafgaat Onvolmaaktheid ieder treft Geen vluchtwegen om te ontkomen Menig hoop gaat verloren Nalatigheid van een Schepper Allemachtig in zijn Al-machtig zijn Troost van gebeden Smekend te ontglippen…
arensoog11 december 2023Lees meer >

Voltooid Leven!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 975
Bij een voltooid leven is het verlangen naar de geboorte van de dood even verlangend als naar de geboorte van het leven maar om nu als kind(s) te eindigen gaat voor vele ouderen te ver!…

Wanneer de blaadjes vallen

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
De bijna kale bomen, laten hun blote takken volop zien, de paden zijn bezaaid met hun voorheen zo mooi beklede armen, de herfst is bijna om, de winter komt eraan, ook zullen er veel, heel veel mensen van deze wereld naar de volgende gaan, tenslotte is het een aloud gegeven, dat tijdens de vallende blaadjes de meeste mensen sterven…
Johanna18 november 2014Lees meer >

[ Wees niet bezorgd, want ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
Wees niet bezorgd, want sterven is doodeenvoudig – Iedereen kan het.…
Zywa9 mei 2020Lees meer >

Een uitzonderlijk warm jaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Zeg lief mens, mag ik je even ontvoeren, meetronen naar kleuren en geuren om deze grauwe dag even op te vrolijken. Je hoeft nog niet om vrees te bevriezen nog niet te kiezen tussen de kleuren laat staan de muziek of hun klanken ik wek je , zonder te janken nog elke dag weer een keer tot leven. Al weet ik , vele illusies zijn al gestorven…

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 62
Als paarden sterven - snuiven ze Als grassen sterven - verdorren ze Als zonnen sterven - doven ze uit Als mensen sterven - zingen ze liederen…

Gaandeweg

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
Gaande zal ook ons sterven zijn, wanneer sterft wie we denken. Wie we denken dat we zijn. Hoe wij ons ook verzetten blijven, gaandeweg begint elke dag. Elke dag opnieuw.…

Non omnis moriar

gedicht
3.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 15.448
Soms, als een distel door dik asfalt, barst er een regel poĆ«zie de taal van mensen in. Zo werd de Dapperstraat een plek van hoge adel en duurt de Mei al meer dan honderd jaar. Zo wijs ik soms mijn kleine zoon des avonds op een fonkelend verschijnsel en roep: O Venus, felle star. Hij corrigeert mij wel, maar geeft het later toch misschien…

droef te moede

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
hij houdt de ene hand met de andere vast tracht het trillen te bedaren zijn verleden verscheurd tot op de draad versleten het slaan van de golven het krijsen van meeuwen het wordt hem droef te moede zijn gesloten roodomrande ogen verdrinken in een peilloze diepte…
J.Bakx28 februari 2020Lees meer >

Herfst

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Bladeren dwarrelen rondom mijn hoofd, geruisloos naar de koude grond. Ze zijn van alle toekomstige illusies beroofd. gestorven aan het jaargetijden front. Verkreukeld is hun hart van goud, zij werden helaas voor het hier en nu te oud. Neem voorzichtig er eentje van in mijn hand, en wens mee te mogen zweven ā€œnaar mijn verloren vlinderā€ aan…
Pitsikato7 november 2022Lees meer >

samen sterven

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 861
Bij elke herinnering aan jou, Sterf ik een beetje. Bij elke traan, Sterf ik een beetje. Bij elke gedachte dat ik je kwijt ben, Sterf ik een beetje. En als ik al die beetjes samen tel, Voel ik dat ik samen met jou gestorven ben...…
yelva30 oktober 2002Lees meer >

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
men kan beter sneuvelen dan sterven van angst…