50 resultaten.
vergankelijkheid 2
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
924 vergankelijkheid
het is een fluisteren
op de lijn waar een mens niet gaan kan
't is
als het blootvoets breken
van het barre metaal daar
ginds, houdt iets de adem in
in die verre woestijn
het stof kleed er zich op
met een wind
van uitgevlakte stemmen
***
Genomineerd in de stad Dendermonde
n.a.v. gedichtendag georganiseerd door vzw Symbiose…
Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Zoals u leeft, een symbiose heeft,
Met uw angsten, heb ik die ook
Ik droom vaak dezelfde droom;
Terwijl ik aan het oogsten ben
Zwelt er een watervloed aan
Sleurt mij mee naar de einder
En doet mij ondergaan tot boven mijn kruin…
Ik kan geen ademhalen!…
Taxirit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
270 De rode zonneheuvel is een hoop van rode klei waar mieren en termieten
elkaar in leven houden, metershoog
hun dagelijkse werk een biotoop
Zo ook de anonieme metropool
voor de miljoenen woon- danwel verblijfplaats
een hoop geloof en liefde biotoop
van vale kleuren zonder vast patroon
verkeer en bruine lucht een symbiose
Als de taxi…
't koraal doet 't nog - en wij?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
626 het is weer feest op het rif
ze doen het zonder vozen
de poliepen zijn weer grif
ei en zaad aan het lozen
ter uitzaai van het koraal
al spreekt men internationaal
van uniek tropisch regenwoud
in water koud of warm maar zout
wij zien bewegende skeletten
gedragen door eeuwige wetten
poliepjes met algen in symbiose
maken er kalk voor de krijtpose…
witte droom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
948 geste
genade schenkend
met verleidelijke ogen
die mij onderwijl bedwelmende
bloemengeuren toe zuchten
waarop geen enkel
aards genot kan bogen
uit hun frêle goddelijke flanken
klinkt een kwetsbare
Mahler symfonie
mij zuigend naar
opperste verukking,
het hart doorzeeft
met bevrijdende klanken
in dit verblijf van eeuwige
symbiose…
In de mood
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.058 gister op de fiets door het Gooi
een pui met affiche vol klanken
kracht ritme authenticiteit
en intimiteit in perfecte symbiose
van Slagerij van Kampen
Het zadel ging meteen swingen
richting Laren de Oude Drift
Singer bleek logisch zo vroeg nog dicht
wat verder stonden glazen
te fonkelen op tafels
wit bedekt met lakens van linnen
in Nick…
Hedera helix var. venloensis
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
615 Stabiel ben ik niet maar jij wel, jij
staat al jaren geworteld in Nederlandse bodem en
als wij in symbiose gaan, dan garandeer ik jou
voortgaande groei. Ik help jou aan een dikke
sluier waarvan het blad altijd groen blijft. Je staat
nooit meer in je hemd. Integendeel: ik isoleer jou.…
Verliefd zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.046 De ingrediënten van een totale symbiose zijn er direct.
Het hart komt bloot en is volledig onbedekt.
Het samensmelten van twee zielen, totale affectie.
Problemen bestaan niet meer, zijn ondergeschikt.
Het samen zijn, vervagen van enig objectie.
Onvolkomenheden eenvoudig weggewuifd, weggeslikt.…
Thanatos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
495 Ik groet U, levenslange vriend en metgezel
Bij voor- en tegenspoed stond U aan mijn zijde
Nooit zeiden wij elkaar vaarwel
Geluk noch ongeluk heeft ons ooit kunnen scheiden
Sinds jaar en dag leven wij in symbiose
In gedachten waren wij steeds een
In goede tijden en in boze
Dit aardse leven smeedde ons aaneen
Uw komst is slechts een vreedzaam…
Maakbaar geluk 1
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
581 pas mijn levenstijl aan en
woon nu in m’n ziel, waar
ik mijzelf ben, me thuis voel,
het beste in mij oproept
Geluk is slechts een gevoel,
voel ik me gelukkig, ben ik het,
altijd gelukkig kan niet,
aanhoudend verdriet blokkeer ik
door rationeel relativeren
dat een bodem legt in verdriet
Gevoel, onze oudste taal,
werkt in symbiose…
uitzicht op inzicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
633 de vele pilaren
is een heuvel te ontwaren
vanwaar het stroomgebied
ontspringt van leegte en verdriet
tot in de brede delta nog
teleurstelling om bedrog
als een afgeschoten pijl
scheert rakelings het onheil
raakt noch lijf noch leden
ongeschonden de hof betreden
waar warme liefde groeit
geluk in talloze perken bloeit
in volledige symbiose…
oprecht rechtop
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
616 leeft
't was vast een ontzettend creatieve boktor
die groeide volgens levenslijn en waarderingen
de rode loper geeft de volledige cyclus aan
van tussen toen en hierna, de witte waas
waar levens in stenen vormen geslepen
zich bijzonder waardig manifesteren
over het hoe zo te worden en de keuzes
hand in hand uit, overgaan
afstoot, symbiose…
Gedichtentrein
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
3.350 achteraf fatsoeneren
En dat is het hem nu juist
Ik zou met je samen willen dichten
Een inspraak gezamenlijk gedicht
Ik zou de strofen willen vormen
Een beetje uit mijn en jouw zicht
Want wees gerust ook jouw grijze massa
Kan uit zijn bol gaan heel beslist
En mooie woorden produceren
Helpen wij elkaar dan groeit het licht
Wellicht is de symbiose…
Binnenhofnar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 nooduitgang
volstrekt tegennatuurlijke
broeikaseffectverhogende
moderne slavernijbedrijven
onder China's stikstofdeken
tot een beurskrachramkoers drijven
De lucht- en ademhalingswegen
zijn zonder groepsimmuniteit
voorboden van een hartinfarct
in evolutie der natuur:
van executie uitgestelde
equilibriumverstoring
van mens-en-fauna symbiose…
Bespiegeling
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
851 eerst is er
de verwachting
gevoed door schoonheid;
de gerijpte vrucht
van de idee
daarna
bij het zien van licht
een gemis aan symbiose
voortaan ben ik op
de andere mens gericht
al doende eet ik
drijfzand van aards geluk
vorm ik mijn gedachten
voel onbewust verstijfde druk
ben zo geworden tot wie ik ben
of zoals de mens gewoon…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 terwijl ik vanuit de bus observeer
vanachter een verrekijker met een frons
er groeien planten uit m ‘n materialenkast
sprinkhanen hoppen in de tuinen
energie heeft de tovenares geketend
als een illustere, kleurrijke bol vol glitters
gesluierd rouwt ze, de mens blaast de hoorn
en bedwingt zo als een spiegel haar toorn
in een vreemde symbiose…
aan hem die ik ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
869 en de touwen, ongelijk, zo ze zijn , in het spel der poppen, hem, die ik ben,
liet bungelen in de zuurstofrijke dood van dag en nacht, van zon en regen
tot het drama van de verwachting niet meer over de toekomst loog
zo toon ik hem, die ik ben, de spagaat van geboorte en sterven
van liefde ten diepste gevoed door neigen naar herstel der symbiose…
Prof.dr. Janus Hortus Botanicus (proza)
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
777 Dáár en nergens anders was de symbiose,
één zijn met alles, nog een feit.
Wij verlangen ons hele leven naar de terugkeer
in dit aards paradijs; het vruchtwater van het verleden.
Toen de Schepper zei: er zij licht, was het met het geluk
afgelopen en worstelend kwamen we ter wereld.…
Hartjesdag
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
725 kamers ingericht voor hoog bezoek
Een stal vol spiegels voor ruim veertig koeien
Gelijk een balzaal, vazen rode tulpen
Pilaren waaromheen 's nachts vaarzen grazen
Wier lijven elke dag worden verschoond
Hun staart des zondags met een krul beloond
Nooit zijn zij op de dag des Heren vrij
De twee gezusters, zeer onder de indruk
Der symbiose…
Mevrouw Klinkenberg
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Ik kon haar in eenvoudige woorden uitleggen wat bij een ziekte oorzaak en gevolg was; onze relatie leek een symbiose. 'Jans',zoals haar voornaam was, raakte op de hoogte van mijn lievelingshapjes; rode stoofpeertjes die ten minste drie uur hadden gesudderd of pannekoekjes met keukenstroop.
Deze lekkernijen gingen werkten als een lokmiddel.…