506 resultaten.
Ik kleur nog altijd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
628 jouw kleuren
nu de dood
er met jou
vandoor is
kleur ik je
levend
iedere dag
opnieuw
om je niet
op te laten
gaan
in grijze
vergetelheid…
Vergetelheid van tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
926 Mensen met geheugen
zijn zeer te benijden
zoveel extra bites
met meer kwaliteit
Grip op het verleden
geeft licht in het heden
ben je teveel kwijt
vergetelheid van tijd
Slechts flarden en flitsen
helderheid zeldzaamheid
was dat niet toen…….
voelde dat toen……….…
Stroom der vergetelheid ...
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
959 de zee
in al haar facetten
wenkt en roept zij
lachend met haar golven
Wateraders zuigen wreed
tijgen aan gevoel
verzuipen verstand
aanzwellend denken verdrinkt
Misselijkmakend metershoge
golven maken zwemmen onmogelijk
hogere levensstromen
verliezen deze ongelijke strijd
Het vechten moe
geef ik mij over
aan de stroom der
vergetelheid…
Stroom der vergetelheid
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.114 Golven wuiven ijskoud diepte
onder het gladde oppervlak
waar stilte vergetelheid verdrinkt.
Zo gaat ze mee
in een eindeloze beweging
over en weer
naar een vage einder
en terug.…
Opgeslokt in vergetelheid...
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.441 hopen
Af en toe stopt ze even om uit te rusten
Kijkt over haar afgezakte bril naar de mensen
Een hevig verlangen overspoelt haar
naar de tijd dat zij zich nog alles kon wensen
Haar gebogen lichaam schaduwt over straat
en duwt haar karretje geduldig voor zich uit
In haar mandje een kleurige bos rode rozen
Spoedig zal zij weer zitten in vergetelheid…
gevangen in vergetelheid
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.793 de oude meester, opgedoekt
een kroontjespen, uitgeschreven
de cineast, stom zwart en wit
ook doodgewone mensen
gaan eens gewoon dood
niemand ontsnapt
aan ieders keurslijf
ik zit er wel mee
ik kom er niet mee weg…
duindromend in vergetelheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
716 steeds dikker worden
bladeren die het blauw
groenwaaien in de lucht
van wortels waarvoor
stenen zijn gevlucht
jarenlange traagheid
die ze plet in grondverzet
van dichte ramen met
hun blinde ogen in
beton dat rotter wordt
door oxiderend leven
van dagen die als zand
hun levens slijten in
woestijnen van de tijd
duindromend in vergetelheid…
gesnoven tot vergetelheid
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
999 in het zicht
doodgaan weten als een plicht
hunkering naar morgen
door de honger van vandaag
de tijd passeren met herinnering
en dromend door ruïnes struinen
van een toekomst in verval
het ongeweten ogenblik van liefde
in zweet genomen zacht gekomen
triomferend heersen tot het eind
laatste stilte van genot verrookt
gesnoven tot vergetelheid…
Momenten van vergetelheid
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
540 ze kent nog de namen
van bloemen
herinnert zich veel
van de glans
van de dag
van toen
maar op het vuur
staan de eieren te ontploffen
is de rijst vaak
zwart geblakerd
in de pan
het doet haar pijn
de momenten van
pas nog kwijt te raken
een stille traan
als ze zich weer eens vergist
of vergeet
dan kan zelfs
de wind niet meer…
Wolken van vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
790 Zachte stille regen, zuiverend het Zijn,
’k wil mij laten dragen door wolken van vergetelheid.…
Vergetelheid van geest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 ik zag de eindeloze rij
zwaaiende handen
in snelle vaart wilde ik voorbij
maar moest ze
in de ogen kijken om
ook hun afscheid te begrijpen
voelde nog de warmte
van samen ook al
kende ik niet alle namen
stukjes leven kwamen
in herinnering die
oplichtten in hun blikken
weer doofden
in vergetelheid van geest
het was mooi geweest…
Fluweelzachte vergetelheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
536 het was
ons vlammetje
dat speelde
warmte lekte
en pijn deed die
maar langzaam heelde
onze blikken
liet vonken in
kostbaar samenzijn
liefde kleurde
in uren zonder tijd met
fluweelzachte vergetelheid
een vuur dat
nog altijd brandt
tussen hart en hand…
Soelaas; ‘Het Meer der Vergetelheid’
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
497 Maar de rest is weggezonken
in de diepten van
het meer der vergetelheid.”…
Vrijheid of vergetelheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
366 Of niets
Dood en vergetelheid…
composthoop der vergetelheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
146 Hier wordt niet gesnoeid, geen dorre takken
noch rotte bladeren op de composthoop der
vergetelheid gegooid. Soms zie ik tussen de
vergeelde grassen, naast de vijver vol blauwalg,
een schittering, een alleraardigst ding, plomp-
verloren wuiven in een talig briesje, of, in een
zinderend hoekje, de onstuimigheid zelve uit-
hangen.…
roomservice
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
981 het late zonlicht wordt gevangen
door de fles die groot genoeg is
om de pijn naar vergetelheid te sturen
het dienblad is een toevalligheid
bij het magere bed
waar niets meer kraakt…
Breekbaar
netgedicht
4.5 met 22 stemmen
588 Verbolgen stapte ik uit mijn weerbaarheid,
zette ongenadig strepen door een asgrauw verleden
liet het verdwijnen in vergetelheid
werd broos en breekbaar als porselein
...en brak!…
eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 de nacht bracht
de stilte nog dieper
alle woorden vervaagden
verward in een lege droom
achtergebleven tijd dwong me
tegen een muur van vergetelheid…
het kan niet
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 bestaan en in
vergetelheid
ontkomen aan de druk
een deurkruk
opent soms onvermoed
ik schrijf maar iets
glimlach een leven voorbij
ik schrijf maar niets
ik schuif een leven opzij
ben ik er toch nog geweest…
Nocturne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 Aan de rafelranden
van de nacht in 't schaduwrijk
zwijmelen verzonkene
gedachten in vergetelheid
donkerblauw en violet
van diepgezonkenheid
in sepia en indigo
van nachtdoorwakenheid
overvaart naar duisternis
als tijdelijk anonymus
een verblijf incognito
naar een etherisch geestenrijk
vergetelheid, gezapig slapend
in het…
Laat mij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 verdwalen
in de nacht
die mij omsluiert
met vergetelheid
zodat de ochtend
niet te vinden lijkt
en de zorgen
van morgen
mij niet zullen
ontwaren, laat mij
nog een nacht
in de waan
alles komt goed…
Verleerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
390 de dag
herpakt zich niet
nu de duister invalt
om deze
opgang te krijgen
lukt al even niet meer
door vergetelheid
omarmd zinkt hij
iedere dag
een stukje dieper
in zijn vergeelde
canapé…
ijsstil
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 ik voel het licht
als warme lampen, deinend
in geboortevocht
naar boven,
de strijd naar boven,
weg van de bodem
geluidloos stoot ik
op het donkere ijs
en zink weg in vergetelheid…
kanker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
667 oeverloos gemis
vreet aan mij
als een woekerende tumor
die gulzig
aan mijn leven zuigt
tot ik op een nacht
bij volle maan
van het dak zal stappen
en uitzinnig lachend
te pletter zal zweven
tot vergetelheid…
Hersenschimmen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
658 Dementie
Verval verschaft zich
toegang tot mijn brein
zacht maar onverstoorbaar
wordt een deken van
vergetelheid gelegd,
zoals sneeuw het landschap
tot in alle holtes toedekt
zo schimmig ontoegankelijk
is mijn "zijn".…
erosie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 de laatste gloed
is
sissend
uitgeregend
en
kille
ijsgang
heeft
mijn hart
omkneld
ik ben verworden
tot een zuil
van zand
schurend
verweert me
de wind
tot korrels
vergetelheid,
in de woestijn
verwaaid.…
Philips 17 TX 123U
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 Morgen gaan we hem ophalen,
de trouwe Philips 17 TX 123U,
na zestig jaren vergetelheid.
Benieuwd ben ik,
of hij nog voor me spelen wil.
Benieuwd ben ik,
naar mijn goede ouwe tijd.…
stromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
450 ze wandelt door
het lage land
langs grijze rivieren
waar vergetelheid
in verzen
samenstroomt
meanderend door
uitgesleten tijd
buigt de wind hen
heen en weer…
Lethe
poëzie
3.6 met 10 stemmen
4.965 ‘Hoe over 't brandend blind bazalt
Vind ik de weg naar Lethe? -
O alles te vergeten
Eer de avond valt!
Ik weet dat dood en donker komen
Als dit schel daglicht is geblust,
Maar ik wil diepe klare rust,
En zonder dromen.
Voor wie als ik van kind tot knaap,
Van man tot grijsaard derven,
Voor die is dood en sterven
Maar verontruste…
verdronken leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.617 het grote niets reikt zich aan
als een goudgele gloed
met een kraag van vals besef
gezicht verloren
in onecht gezichtsverlies
ondergedompeld door die ander
die jou is, en toch weer niet
zelfs geen notie meer
van je wens tot vergetelheid
onder het gouden vocht
ligt de onzichtbare sleutel
die alleen gevonden kan worden
door jou zelf…