Alle inzendingen over verouderen

73 resultaten.

Sorteren op:

Minachting

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.247
duizenden draaien Nu een glans en troosteloos geheel Zou geen zacht zijden rokken meer aaien Gefluisterde geheimen aanhoord Gesloten om weer heimelijk te ontsluiten Begeleidde hij in liefdevolle momenten Glimmend lachend in onschuld naar buiten Moeizaam kreunend dient hij nog wel Maar de romantische flair is verdwenen Ondergaan de veroudering…

Eeuwige jeugd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Een veroudering in lijnen niet bestand tegen een eeuwige jeugd, kaalt het leven tot afkalving van de eens zo aanwezige fysieke levensvreugd. Het leven laat zich nog wel hullen in een strakke spijkerbroek of op andere wijze opvullen na een consultatief bezoek.…

Het Offerkind (Einde van de winter)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Het is het oude liedje: 'Alles Wordt Nieuw, Alles Wordt Jong', zo wreed is de schoonheid van het leven die volwassenen opoffert aan hun schuld hun grote schuld van veroudering Ze mogen wel blijven, wijs en bekwaam of niet als ze hun plaats afstaan al vóór ze daar aan toe zijn Misschien gaan ze dan begrijpen dat zijzelf ook voordringers…
Zywa17 maart 2022Lees meer >

De reis naar Sybaris

gedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 11.491
Waarom vruchteloos verouderen van pijn? dus, als een gevederde vriend, in de trein, op naar de Middellandse Zee die ik een kind- erachtige zee voor kinderachtige mensen vind. Wat doen de tranen bij deze zoute zee?…

SCHOOLROUTE

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 841
gezond gekleed hoog geschoeid van huis naar school langs Ford en Coöperatie de kerk op afstand door klokken mateloos geboeid zoek ik hernieuwd de simpelheid natuurlijk aanvaard node gemist nu verouderen minder draaglijk is pijnlijk de durende onzekerheid van het bestaan mijn voeten gaan op herhaling langs de hoofdweg levensader van mijn…

Een dagje aan zee

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Windvlagen vegen de verouderende rimpels op het eenzame zand uit. Dan pinguïneer ik langs pelgrimerende schelpen. Met engelenvleugeloogjes de van Japanse makelij zon zien ondergaan. Die schelpen klinken als munten, skeletten, zij tonen aan: de zee is niet van gisteren. Schoonheid en brute kracht: twee handen op één "duin".…

Openstaande ramen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
Lichamen verouderen. Kringlopen bewegen. Bewustzijn groeit. Jaren groeien niet. Graven zijn geen eindstation, waarnaar het leven streeft. We zien door vensterglas, dat we leeftijd noemen. Liefdevol beginnen we. We voelen ware liefde, wanneer moeder kijkt. Ons lijden overlijdt éénmalig. Liefde begint steeds opnieuw.…

WEG IS WEG

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 824
Ik zie de mensen verouderen en sterven zoals de bloemen. Nog altijd zucht ik naar finale ontmoeting met jou en ieder. Ik ben nog op weg en toch al aangekomen in liefdes stilte. De wegen kwamen tenslotte alle samen in de omhelzing. Als de weg weg is, is er de grote stilte die liefde fluistert.…

Zonder titel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
Misschien wilde ik dat het zo zou blijven, als een lichaam dat niet verouderen mag, rimpelloos van tijd en ruimte. Op een dozijnmatige ochtend, tussen handdoek en hemd, welde onverwacht uit koele diepte een stem op, een verloren gewaand stuk papier, een vergeeld krantenknipsel als perkament van herinnering.…
Iniduo1 oktober 2011Lees meer >

Toen wij nog jong waren

gedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 10.569
Toen wij nog jong waren en de wereld nog oud was en wij in een ver land op hoge bergen stonden en in het dal diep beneden een lange roerloze roestige trein zagen, onbestaanbaar alleen in het oog van een hevige leegte, riep jij terwijl je de hemel een kushand toewierp ik ben een reisgids kinderen leer mij lezen en 's avonds op het plein…

Waterstofperoxide

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Water is de oplossing tegen dof roest is het rotten van futloos kaal dat blauwgrijs begon zoals metaal zonder pardon tint tot rood stof Verwittig het niet met hamerslag ontzie het ijzer van kleurloosheid ook al raken de strakke lijnen kwijt juist in corrosie blinkt jaar tot dag gesprongen gaten vallen -niet te lassen in `t zwakste deel…
WOLF3 april 2004Lees meer >

VERVROEGD UITTREDEN

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Sinds hij uit de levensoptocht stapte Waarin ze naar het eeuwige optrokken Hij zich afzijdig hield van slaande klokken Werd hij een riethalm, stom en stil, verslapte Zijn aandacht, tot het laatste lichtpunt knapte Naakt op te gaan in zon en wind kan lokken Dus nam hij afscheid, moe van struikelblokken Waardoor zij, in de stroom nog, zich verstapte…

Krassen op de ziel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
ik heb ze allemaal weer bijgespoten rimpels wallen en soms ware goten vol verwachting kijken ze me aan maar hoever moet ik nog gaan huid veroudert verliest souplesse strakker trekken helpt maar voor even lijnen willen spreken ervaringen niet vergeten vertellen van het leven en de krassen op de ziel een glad gezicht zal zo…
wil melker24 september 2015Lees meer >

Muis

snelsonnet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 989
Wie wil er niet zo'n stofje als die muis Om daarmee jeugd en jaren terug te winnen Je zou zelfs overnieuw kunnen beginnen Of kom je van een koude kermis thuis? Op aarde kun je dan geen stap meer zetten En nog eens 50 jaar die snelsonnetten!…

Voor mijn vader

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.687
In de herfst van je leven doe je warme schoenen aan en een stevige jas tegen het guur Je trekt nog eenmaal een beschutting op in oude woorden om vroegere dromen Zilverwit blad dwarrelt oneindig langzaam maar onvermijdelijk naar de koude harde grond Je merkt de zachte landing op en beseft dat in berusting waarheid wordt gevonden…

Ouder worden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 756
Weer een jaartje wijzer Of is het alleen maar Het tikken van de wijzer Pijnlijke ledematen spreken Wijze woorden verzwegen Ervaring weegt door als de buik Ouder worden, zwanger van vergankelijkheid…

Dag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
De processie van Echternach De sprint naar de oude dag 5 Over 12, na middernacht Hangerig voor de nieuwe dag Zonsopgang, een glimlach Meteen overtrokken Wolken van heimwee De avond valt gedwee…

Craquelé

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
langzaam verandert tijd in lichaam in huis zonder steen bloemloos gebrandneteld tot eikenhout langzaam verandert een gesprek in roddels bij de koffieautomaat blijkt perkament papier te zijn en een testament zonder wil voorlopig is voortijdig maar eigenlijk nooit wel opnieuw steenloos, alleen gedachte eenparig en op een plek zonder plaats…
Iniduo11 november 2021Lees meer >

Jubileum

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
wij en de tijd we hebben allebei met hem gevrijd…

Sprekende handen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Hoerwel ze nu meer van de aarde is, zit haar lichaam nog vol verhalen, wel is het moeilijker ze te lezen, steeds onduidelijker worden de signalen. Maar haar rusteloze ogen liegen niet, haar stem, nu haperend en krachteloos, kan niets verbergen, met heel haar lichaam laat ze zien dat ze verdrietig is, blij of boos. Toch zijn het vooral haar…

pluk de dag

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Levensstijlen veranderen Vrienden raak je kwijt Lichamen verouderen Seizoenen komen en gaan De herfst verjaagt de zomer En de bloemen verwelken Een zacht briesje En wiegende bomen Duizenden loskomende blaadjes Dwarrelen in het rond Bomen worden geleidelijk kaal Paradijselijke kleuren vergaan Grote zwermen vogels Laten zich dragen Door…
anita13 november 2007Lees meer >

Gedicht

gedicht
2.5 met 157 stemmen aantal keer bekeken 77.129
En laten de vrienden snel verouderen, worden tot waardevolle verhalen, en die meter aarde is slechts vruchtbaar waarop wij gaan. ------------------------------------------------- uit: 'Een standbeeld opwinden' (1952)…
Remco Campert30 september 2025Lees meer >

Wat grootvader wist

gedicht
2.6 met 55 stemmen aantal keer bekeken 20.480
Wat grootvader wist, is hij wel vergeten, maar spelen kan hij nog. Wanneer hij de kamer door de ene deur verlaat om een seconde later door de andere weer binnen te komen, dan heet dat: een wonder. Geen wonde in het hoofd. Hij herkent zijn derde vrouw aan de bonen die ze hem voorzet, Steeds spuwt hij ze weer uit, want nooit zijn ze eens…
Erik Metsue6 november 2025Lees meer >

De pendule

gedicht
3.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 12.627
Tik, tik, tak, zegt de pendule, 'k voel me zwak, zegt de pendule, ik ben bijna van echt goud, maar ook zoveel eeuwen oud. Ik ben oud en ziek geworden en dus echt antiek geworden. Ik loop uren achter, maar niemand kijkt daar werklijk naar. Vroeger zag ik kaarslicht glanzen, mooie dames deftig dansen met een generaal of vorst…

Nu

gedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 16.047
Nu moeten wij aan veel meer traagheid wennen, aan liefde die verdween en aan wat nog resteert aan teerheid in wat najaarslucht en geur van dennen en aan hoe-het-kon-zijn-gedachten die je nooit verleert. Aan bijna-niets, en aan voortdurend 4 dezelfde muren en aan een belsignaal dat nooit weerklinkt, aan twintig keer per dag door ramen naar de…

WAT IS GEBLEVEN VAN DE ROOS?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Zo plotseling oud geworden en o hoe kwetsbaar broos wat is gebleven van de roos dan enkel de verwelkte blaadjes? de uitgedroogde kelk ik weet nog hoe het hart erin eens sprankelde en in zich borg de warme adem van het leven dat tijd doodstil boetseren kan met ruwe handen weet te kneden wat toen nog was in het verleden onaangetast een…

Doodgewoon

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 662
Als gevoelstijd bij het verouderen alsmaar sneller gaat, de natuur de innovatie van lijf en geest staakt, ingeschapen jeugd-illusie van een eeuwig leven als een kaars uitgaat, dagen naamloos en gelijk worden, woensdag herkennen aan ‘t lawaai van de afvalbak en zondag aan de grote stilte waarin ik je naam snij, generaties een flikkerend…

zondag - nieuwe tijd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
weer een raadsel opgelost, na de klok verzetten blijkt de tijd onhaalbaar, zijn race is niet te stoppen heb de tijd omgekocht zijn wijzers opgepoetst, hem mijn lichaam laten verouderen doch de tijd heeft louter lak aan het verlateren van jong en oud ik voedde de tijd met de controverse in zijn voordeel te laten gedijen, in de hoop…
elze27 oktober 2019Lees meer >

Oude dames

gedicht
3.6 met 67 stemmen aantal keer bekeken 18.219
Ruim voor de bus vertrekt zie ik ze naderen. Ze lopen zo behoedzaam in de pas. Hun schoenen passen altijd bij hun tas, gezonde kousen steunen oude aderen. Een fleurig sjaaltje siert hun saaie jas, een beetje lipstick tegen het ontbladeren en zilverwitte krulletjes omkaderen 't gezicht dat vroeger mooi of lelijk was. Dit is mijn voorland…