inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 33685):

Doodgewoon

Als gevoelstijd bij het verouderen
alsmaar sneller gaat, de natuur de
innovatie van lijf en geest staakt,
ingeschapen jeugd-illusie van een
eeuwig leven als een kaars uitgaat,
dagen naamloos en gelijk worden,
woensdag herkennen aan ‘t lawaai
van de afvalbak en zondag aan de
grote stilte waarin ik je naam snij,
generaties een flikkerend licht zijn,
waken, slapen en sterven in elkaar
over gaan - dan zien we in dat later
geen verlenging van het heden is,
we ‘n ander persoon worden in een
andere wereld en ‘t sterven minder
pijnlijk als verwacht, de dood aan
‘t eind van de reis doodgewoon is.

Schrijver: Custor
Inzender: Janneke Koster Baas, 23 mei. 2010


Geplaatst in de categorie: filosofie

3,6 met 8 stemmen 318



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:marije hendrikx
Datum:24 mei. 2010
Emailadres:maryama37hotmail.com
Bericht:met belangstelling gelezen; ik zou zo graag willen leren om het zo te zien.

Naam:pama
Datum:24 mei. 2010
Emailadres:pebmartenskpnmail.nl
Bericht:Alles wat we niet kennen lijkt afschrikwekkend, met de dood als het ultieme. Mooi geschreven.

Naam:annabel
Datum:23 mei. 2010
Emailadres:annekstziggo.nl
Bericht:Gewoon prachtig!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)