4016 resultaten.
tegen het einde van de avond
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
270 tegen het einde
van de avond gleed de zang
van de merel heel
langzaam weg in een tere
stille eeuwigheid…….
hij had prachtig gezongen…
De geur van de avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
113 Het gaat niet alleen om ons
het gaat om ieders belofte
die soms kort, soms jaren
na het feest
niet altijd van toepassing lijkt te zijn
maar bij het ouder worden
haar kracht herwint
in de geur
van de eeuwige velden
die je toewaait bij de graven -
de geur van alarm
die me tot inkeer brengt
na jouw vergeefse wachten
op mijn liefde terwijl…
Schets van de avond
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.156 Ze hebben er over nagedacht
dat ontbreken van de liefde
ze ademt uit haar intieme stilte
bij de flauwe bocht van de rivier
dat niet kunnen dromen
nooit meer kunnen voelen
lijkt in haar denken geslopen
haar geheugen faalt voorzichtig
volkomen naakt en zonder woorden
dit is de kans om opnieuw te beginnen
nu de dag afscheid neemt van…
HAIKU VAN COR
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
664 Ik zal je helpen
van morgen tot de avond
en ook in de nacht.…
Pluk de dag
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
605 Pluk de dag,
want voor je het
weet:
is het avond!…
op hun rug
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
883 er lopen paarden
met hun veulen
door de avond
na een dag van grazen
dan staan ze stil
schudden de dag af
de nacht kruipt op hun rug
er lopen paarden
met hun veulen
door de avond
na een dag van grazen
de nacht zit op hun rug…
De regen als toen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
915 Het was die avond
dat de straten zwegen
mensen luisterden toen nog
naar de regen,
de regen stotterde die avond
dat ik schuilging voor jou
ik dacht de regen is net zo verlegen.…
Vierdaagse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 In gezwinde pas, lopen zij
vier avonden van jong tot middelbaar,
ik zag geen oude,
of toch ja eentje
die het lef had te gaan lopen
voor een kruisje,
geen heilig kruis ach welnee,
hij loopt gewoon voor de gezelligheid mee,
de kinderen rennen,
gillen en lachen vier avonden lang,
tot aan de intocht op de avond
van de vierde dag.…
ZEGEN DEZE' AVOND, GOD
poëzie
3.4 met 23 stemmen
3.792 - En wij zijn treúrig, God, al liet ge dalen
om de oude plooien van ons wegend drift-gewaad,
zoeter dan ooit een liefde om ons haar teerheid laat,
de tere goedheid van Uw warende avond-stralen...
Zegen deze' avond; zégen, God. Wij zullen zwijgen.…
Dal
netgedicht
3.1 met 62 stemmen
11.540 naar 't parfum van kamperfoelie
stijgen donkervlinders op
en in de diepte
knipogen
verlichte vensters
vuurvliegen
doen één voor één
langs mijn pad
hun lampen aan
vleermuizen
op schaduwwieken
in de donkere diepte
tuimelen
muisstil gaat
een grote oehoe
als een vlaag
van schrik voorbij
hij voert mee
de bange jaren
die ik doorbracht…
zien
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
849 's Avonds bij het licht
van de maan en de sterren
zie je geen bliksem…
Laat geluk
gedicht
2.8 met 17 stemmen
10.780 Het kwam door d'avond en hield bij 't raam.
Daar haalt geen nachtegaal bij onder 't schallen
der volle borst, als blij de klinkers vallen,
kristallen nachts; haar stokte 't hart en d'aam.…
lichtjes
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
936 allerlei lichtjes
dansend in de schemering
sfeervolle avond…
De triestigheid 's avonds
gedicht
3.1 met 17 stemmen
8.224 Ontstaat een ritselen en geknaag.
Een roetkraai ruimt het stoppelveld.
De haagbeuk heeft zich opgemaakt.
De tuin ligt als een laken
kaal.
Op donkere velden brandt het loof.
De toren geeft de uren aan en wind
bevoelt haar jurk. De rug buigt
als een hazelaar.
Een hand omsluit een hand, een berm
rijst op. Met reeds ontstoken lampen
rijdt…
Nevel
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
909 Geruiloos zweeft de nevel
Over het koele meer
In de koude ochtend
Gehuld in mystiek
De kleur is niet te lezen
In de eerste zonlichtstralen
Lost de nevel langzaam op
Schaduwen worden zichtbaar
Geruisloos zweeft de nevel
Terug naar het onaantastbare
De avond maakt zich op
Om de aarde te laten slapen
Geruisloos sluit de nevel
De avond…
Winter ‘05
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
817 Op het kersenmozaïek detail
van een eikenhouten tafel
schaak ik met een lotgenoot
de wereld steekt schuin over
Jaar in jaar uit zie ik kopers verspreid
over meerdere, te vroege avonden
Te kort om Nederland voorgoed
achter de ramen vandaan te drijven
Het mooiste woord dat ik dit jaar voelde
“middellange-termijn-doelen”
en ik slikte iedere…
Dans van glans
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
816 Koel en donker is de avond.
Vanuit het niets komen ze tevoorschijn
de naakten en behuisden.
Een voor een
glijden zij hun trage dans
schijnbaar zonder maat,
zonder doel.
Voor het eerste zonlicht
weer opgegaan in de natuur,
slechts glinstersporen achterlatend
als teken van bestaan.…
Melancholie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
918 De avond ademt zwoelte tot dampen
krekels smeken een melodisch gebed
dat gevat in ‘n aromatisch bouquet
verglijdt om gittering te beklampen
maanstof sprankelt mystiek in het meer
dat – wiegend in loverbedding - gesust
in de omarming van leliën rust
en mijmering drijft in de atmosfeer
de maagdelijke nacht hult zich verlegen
in bloesems van…
de aanschouwer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 zo
in het schemer schuifel
ik langs ramen
zie de mensen voor
het pratende oog
waar
kranten worden gevouwen
flessen leeg geschonken
een lied wordt gezongen
‘hij leve hoog, leve hoog’
daar
ben ik de eeuwige aanschouwer
de genieter van het raamkozijn
die vanzelf zal verdwijnen
bij het sluiten van het gordijn…
Liefde
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
2.172 Wanneer de stilte in de avond
Valt
Hunkert mijn lichaam
Verlangend
Naar de maagdelijke liefde
Van de verliefdheid
De onmogelijke onbereikbaarheid
weg valt
Het idee dat het onmogelijke
Mogelijk wordt
En de verliefdheid verliefd
Wordt op de eeuwige liefde…
De nacht
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
2.095 ‘s Avonds als ze wakker ligt
In lange stille nachten
De echte wereld achter zich
Verzonken in gedachten
‘s Avonds als ze slapen wil
De rust maar niet kan vinden
Donker, koud en ijzig stil
Zoekt zij naar haar beminde
‘s Avonds in haar warme rust
Droomt zij van ware liefde
De minnaar die haar teder kust
De prins die zij verdiende…
Op het geraamte van de avond (1)
gedicht
3.4 met 68 stemmen
24.461 schemer brak de kleuren af
tot op gelijk gebeente -
het was weer tijd voor kale
echo's van de kale stenen.
je liep wat langs de kade
als zocht je iets van waarde.
een koffer die is blijven staan
waaraan een label met haar naam.
een hoed misschien, een handschoen,
alles wat maar passen kon
om degeen die voor je stond
steeds als je daaraan…
Een man die, moe en levens-mat
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.315 , het leven, broos,
een laatste lied verhaalt;
- dan eet hij 't karig avond-maal;
in hem versterft het stil verhaal;
hij glimmelacht en zucht;
en voor zijn dovende ogen zijgt
de duistre schaal, 'lijk 't welven neigt
des 's nachts ten valere lucht;
-- gelijk een man, die, moe en mak,
in vreê zijn avond-korste brak
en dan de ruste beidt…
Dronken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.770 De avond drinkt volle wijn
teveel knielt zijn ogen
rood dempt de pijn
verdraagt geen felle
hangt gordijnen over
vergeet haar beweging
vergiftigd wordt denken
badineert heldere taal
de dronken man
de wrede nanacht…
omgekeerde zonbeweging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
803 Dit terwijl de zon
z'n lichtsong langzaam
zachter draait
totdat de avond
voorjaarszon om de
hoek van het donker
gebouw me als een
blaasensemble in
't gezicht blaast.…
Avondgebed
poëzie
3.3 met 22 stemmen
4.906 De avond is gevallen,
De dag gaat dood, -
De bomen worden allen
Wonderlijk groot.
In de verte, in de landen,
Daar ligt wat goud, -
De nacht maakt onze handen
Zo stil - zo oud.
Schoonheid hebt gij ons leven
Eenmaal gekust,
Dan gaan wij 't avond even
Zwijgend te rust.…
Zijn aanwezigheid in mij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
899 De avond hangt in gele strepen
boven de slapende huizenrij.
Is de dag er zo tussenuit geknepen
dat de avond nu hangt te dwepen
in een kleedje van gele strepen
boven de huizenrij ?
Tenzij, tenzij
de angst haar heeft aangegrepen
bij 't zinken van al haar schepen
in die zee van gele strepen
boven de huizenrij ...…
Roodbruine gevel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Terwijl de rood-
bruine gevel zich
ondanks zichzelf nog
steeds gespiegeld weet
in de avond waarop
mensen luidruchtig
naar elkaar op zoek
gaan.…
Ravenvleugels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 spinnenweb tussen de dakspanten
schitterende afdruk
van draadvormige flitsen
een streep avondrood
doortrekt de purperen hemel
lage koude lucht
vervaagt langzaam
in grijze nevel
tot het donker neerdaalt
sinister geritsel
langs de dag
door een stille kreet
in tweeën gescheurd…
DE NAVOND KOMT ZO STIL
poëzie
4.0 met 16 stemmen
6.297 ‘t Is avond, stille... en, mij omtrent,
is iets, of iemand, onbekend,
die, zachtjes mij beroerend, zegt:
'‘t Is avond en ‘t is rustens recht.'
De bomen dragen gans de locht
vol groen, nog onbestoven;
en ‘k zie, zo dicht hun blaren staan,
nog nauwlijks deur de hoven;
‘k en hore niets, al om end om,
van ‘t zoetgekeelde vogelendom,
‘t en…