1075 resultaten.
Wat zij ziet is een groene zee
gedicht
3.2 met 28 stemmen
8.733 Veerboten
heen en weer tussen wat gezocht wordt,
gezonken blijft -
Bodem die bij eb boven ligt:
de ongevormde, de diepste laag
De oorsprong.
Slijk.
--------------------------------------------------
uit: 'Van eenheid de breuk' 1991.…
Aanmeren
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.281 Als ik verdrink in jou
en opgeblazen bovendrijf
laat mij dan schommelen
bewogen door het water
Lekgepikt door de vogels
opnieuw van zwaarte vervuld
zink ik voor bodem en aal
word ik fossiel voor later
Jij maakt de tonen los in mij
zoemt laag en hoog en rond
jij wierp het anker uit
ik legde aan in jouw schoot…
…Dood spoor…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
891 Staande bij het zelfde kruispunt
op de dode helft van het spoor
is het alsof je niets meer hoort
niets meer ziet dan leegte
Traag slepend vervolgt zich de weg
in zuigende modder zonder bodem
neemt de zwaartekracht weer toe
genadeloos als de botte realiteit
Dit is niet het goede moment
om nu hier te zijn zonder koers
niet klaar voor een…
als een zeehond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.169 gestroomlijnd
drijven
op dragend water
de kust bereiken
en aanspoelen
op het strand
het luie lijf
koesteren
in het zachte zand
tijdloos wachten
op vloed
op wassend water
in warme stromen
steeds dieper
verdwijnen
in voedend water
ademloos
overleven
stilte
in een wereld
onder water
verborgen
bodem
van bestaan…
Sprankelende bron
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
914 Diep in jouw donkere ogen
schitteren zoveel verhalen
door mij nog niet gehoord
heb er alleen mogen dwalen
Op de bodem van jouw hart
zweven duizenden woorden
die nog niet uitgesproken zijn
omdat angst deze smoorden
Onder jouw stenen muur
sprankelt een bron van kracht
dus laten we zachtjes graven
tot die bron ons lief toelacht…
evenwicht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
999 ik dans op het koord
wik en weeg het willoze woord
ik balanceer op de ijle draad
vind niets wat zich zeggen laat
ik zoek de zin zonder grond
sluit de luchtledige mond
ik verlies het wankele evenwicht
doos van Pandora in het felle licht
ik val naar de bodem en laat me gaan
hoop draagt me terug naar het bestaan…
De verte nabij
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.154 in de tiende maand
schuift mijn bodem
onder de voeten
het kan ook zijn dat
de geest kiest
bij het vallen der bladeren
voor een andere route
het lijkt of hakken
plakken aan de aarde
en schoonheid
het laat afweten in haar
oorspronkelijke waarde
het is een brug overgaan
zo zwaar als het beklimmen
van het rulle duinzand
om aan…
Opspattend wit
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
als voor de scheiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
jij bent
voor mij de branding
ik duik alleen te diep
er is geen zachte landing
een bodem…
Fiat Voluntas Tua
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
863 Ik kan je nu niet meer vasthouden
mijn gezicht naar beneden -gedrukt
in de aarde, ik moest je laten gaan,
om weer te kunnen verstaan, de roos
die spreekt onder de schrale bodem
van het menselijk lijden, nu ik ben
gevallen, zijn 't mijn tranen die spreken
en zoekt de pijn een weg om het 'verraad' te wreken.…
Opgedroogd in waternood
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
511 daal af
langs stenen die
nooit zon hebben gezien
waarvan de kleuren
eeuwenlang verdronken zijn
totdat de bron wegviel
er vloeit geen water meer
dat barsten vult
het ongeduld van dorst bestrijdt
pas op de bodem
zie ik dat de wel
is opgedroogd in waternood
moet wiggelroeden
naar de nieuwe loop
haar richting geeft mij hoop…
Oude Koreaan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.106 Hoofddeksel met dubbele bodem:
Een kalot in een doorzichtige punthoed,
De tussenruimte vormt een kleine vliegenkast.
Uit het wit gewaad rijst een ingevallen gelaat
Waaruit, boven een spichtige baard,
Een dunne pijp die tabak voor drie trekken bevat
Op de borst hangt.…
Geef nemen een kans
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
536 vaardige vingers
vlechten de
madeliefjes tot krans
jij hebt mij
in geel wit
met lente omhangen
jouw armen
reiken mij
zomerse warmte
jij hebt geven
tot talent van
het leven gemaakt
bent daarvoor
vaak tot op
de bodem gegaan
streef naar balans
geef nemen
nou ook eens een kans…
Sterrenlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Ik kijk naar je
zie je stralende sterrenziel
Het verre licht
knalt uit je gezicht
Je ogen fonkelen me tegemoet
Bevruchten me
veróntrusten me
Jij en jij en jij en jij
jullie allemaal kom ik nu tegen
zie ik
ineens dringen jullie binnen
voeden mijn bodem van verlangen
Belicht en verlicht
dat
En misschien
meer
En soms gewoon…
Nachtblauw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
579 De zee opent haar mond,
laat mij zachtjes binnenkomen
en op de bodem vind ik een woordenschat.
Ik schrijf water tot het trilt
in het diepste wezen
van het woord: melodie.…
Onbereikbaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
803 met mensen die hun eigen letters
zijn geworden
en ver over de zee
praten papegaaien
over heimwee
toen alles nog gelukkig was
en meubels in de kamers spraken
jij bent onbereikbaar voor mij
je zit, je staat op
je spreekt, je slaapt
je hebt een mening
maar je blijft onbereikbaar
voor mij
ik ben de stoel
de wereld
ik ben de bodem…
gebleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 het moeras
tussen land en water
waar je wieg
geen grond vond
om te bestaan aan
de korsterige oever
hoorde je de zuigende
tijd het nachtelijk
kikkergezang
liet het onweer je huilen
was je bang voor de
zuchtende wind
moerasruiters
verborgen je
kleine lichaam
met gesloten ogen
de drassige bodem
zou je bewaren
je kermde…
Wachten op jou
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
487 Wachten op jou
Als het leed is geleden
En de dorst is gelest
Als veel bloed is gevloeid
En de aarde verpest
Als de bodem vergiftigd
En het bos is gekapt
Als geweld heel normaal is
En niemand het snapt
Als de normen vervagen
En de wet niet meer geldt
Als alles van waarde
Niet langer nog meetelt
Als de liefde verkild is
En niemand nog…
Hartverscheurend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 nog heeft
de kou
haar hart
niet bereikt
in een lijf
vol verzet
waar gebed
heeft gefaald
afgeschaald
voorbij het
minimum
met uitzicht
op ooit maar
ondertussen
komen reserves
de bodem tegen
nog kijken ogen
hun heldere blik
zeg jij gaat niet
gebeuren maar
kou is het venijn
dicht bij je ziel
is jouw verdriet
hartverscheurend…
Monster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Ik ben en ik was
het monster van de Beetserplas
in een roestend autowrak
heb ik mijn onderdak
op de bodem in het slijk
kronkel ik en kijk
naar die waterpartij
groenblauw doorschijnend
boven mij
Het recreatiestrand -ala
zwemmers kom ik niet te na
vrees niet dat ik met mijn bek
je vastgrijp en de diepte in trek
mijn kop boven water verschijnt…
Bloed
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
529 Op een dag als bloed en bodem
weer eens zullen samenkomen
zal het wrede vuur ontbranden
gloeiend staal scheurt tot de randen
totalitair de aarde open
kokend water vult de lucht
de waarheid wolkt zich naar buiten
woorden wringen zich tot een klucht
massa’s moeten weer weglopen
feiten doen niet meer ter zake
wie het hardst roept krijgt…
opspattend wit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
992 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
zacht is je verleiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
jij bent
voor mij de branding
ik duik alleen te diep
er is geen zachte landing
de bodem…
In papier
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.035 Dit landschap van winterzilver
zou hij teruggekeerd meenemen -
het raam opendraaien en
nieuwe dauw binnenlaten
decemberkoude laten waaien,
frêle lichtstilsel ruimte geven
en het verzameld struikgewas
de bodem van wakend gras
en de gekwetste populieren
zwijgend naar binnen gebaren:
dit bij elkaar, verpakt in papier
zou hij meebrengen voor…
Woordlood
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
955 Toch werp ik keer op keer
het woordlood uit
in een machteloos gebaar
en laat het in het donker
doordringen en bezinken,
tot het op de bodem stuit,
waar zachte sponzen groeien
en groeien: oh, machteloos gebaar!…
Voor vader
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.979 Jouw stoïcijns zelfvertrouwen
Verscheurde mijn spiegel
Verstrooide mijn zelfbeeld
Over de bodem van mijn ziel
Letterlijk onder de voet gelopen
Je hebt mijn naam geroepen
Getracht de snippers te vormen
Naar jouw evenbeeld
Maar het bleef bedrieglijk
Anders
Genen in je eigen kind
Bleken gemuteerd
Tot daadkrachtig wezen
Ben je bang dat…
Weduwe Joustra
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.694 Gestrand zijn op de bodem van dat Friese bocht
Bij windstil weer nog gaat tekeer de laatste ademtocht.
Al zullen wij nooit zinken met onze houten kop:
Red ons van de ondergang, de Beerenburg is op.…
Op de maan, nabije toekomst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
784 De dag van morgen
tiert 't menselijk ras
welig op zwart-witte
bodem
Polyfone neerslag van
stof en landende mensen
is de fotograaf
van onze melkweg
die sporen blijven langer
hangen dan de tijd
Ergens in 'n krater krioelt
het van humane robots
of andersom
die op zoek zijn naar
sporen van
De dag van morgen…
Gevangen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.513 Het leven is een leugen,
een wereld van toneel
als een kleed wikkelt het zich om me heen
verstrikt en bang
zit ik gevangen
gevangen op de wereld
gevangen in mijn lichaam
ik ben zo moe
in mijn hoofd en in mijn lichaam
ik wil praten, maar ben bang
steeds dieper zak ik weg
de bodem van de put is in zicht
ik zit vast en kom er niet meer uit…
in je ogen lacht het weten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.009 mijn nagels
krassen over steen
in sporen bloed
ontmoet ik je
onmacht scherpt
de kale rots
ik haal me open aan
de bodem van je trots
je splijt niet
onder handen die je
passie geven, je even
door de hemel laten zweven
het is voor jou
passeren van wat tijd
lustgevoel is geen
bekroning van mijn strijd
ik wil je ziel
maar in…
in wilde vlagen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 die blik
die mij
onzeker maakt
het kijken dat
mij twijfelen laat
dat dingen
bovenhaalt die ik
niet denken wil
omdat ik dan
niet verder kan
want ik ben
bang dat er
geen reden is
om langer
hier te blijven
ik raak
de bodem kwijt
spanning stormt
in wilde vlagen
door mijn lijf
wil houvast
niet weggevaagd
door blinde…
opgegeven
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
547 hel heet leegte
tot explosief verval
een enkel geval vol niets
dat hem verder drijft
vervuld van chaos
ruikt hij naar vreemd
en andere ongekendheid
stuurt hij stuurloos
op de eeuwigheid aan
ditmaal zonder nalatenschap
een leven zonder kern
holt hij nog verder uit
met de scalpel van bedrog
meer redenen ziet hij niet
enkel nog de bodem…