1227 resultaten.
bomen langs de rivier
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.149 al dagen
zit de zon in
brandglasramen
langs de rivier
de herfst
vangt de gloed
als vuur
in glas-in-loden ramen
de glans
van goudbrokaat
gekletter van
schildknapen en ridders
het pronken
van de hoofse dames
het fonkelen van juweel
en rood fluweel
terwijl de wind
die aan de blaren knabbelt
het licht
in scherven breekt…
Weerspiegeling.
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.798 Ik hou je vast
en we lopen hand in hand
Ik trek je naar me toe
en ik kus je mooie volle lippen
In je ogen zie ik
een meisje dansen,
dansen in wit zand
Met in haar ogen
een diepe glans,
een weerspiegeling
van een jongen in die blik
Ik kijk en ik kijk
en wrijf mijn ogen uit
want die jongen,
in die weerspiegeling
die jongen, dat ben ik…
Als wind-doorwaaid
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
665 Dan weten wij
ons ook doorvaren
van Geest en licht,
van moed en vuur,
al zal ook
door de last der dagen
die glans verstillen
uur na uur.
Uit: septemberkruid, 2002, p.33…
festival
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
535 dansende kleuren
kruidige geuren
culturen bouillabaisse
van klanken
smelt grenzen
sfinks kruipt overal
in je oren, ogen en neus
in de glans
van geverfde kindersnoetjes
in het ritme
van duizende stampende benen
kronkelende lijven
maakt klein groot en oud jong
sfinks zit in je bloed…
Momenten van vergetelheid
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
540 ze kent nog de namen
van bloemen
herinnert zich veel
van de glans
van de dag
van toen
maar op het vuur
staan de eieren te ontploffen
is de rijst vaak
zwart geblakerd
in de pan
het doet haar pijn
de momenten van
pas nog kwijt te raken
een stille traan
als ze zich weer eens vergist
of vergeet
dan kan zelfs
de wind niet meer…
Schat
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
730 Als bloesem in het voorjaar
als dauw op een blad
de maan in je ogen
het leven als schat
de glimlach
op je lippen
de glans van je haar
een blik uit jouw ogen
die ik zo bewaar
de zee die wij horen
een meeuw in het zicht
ik schilder de plaatjes
met mijn ogen dicht
jouw hand in de mijne
hier aan het strand
een liefde voor leven
doen wij…
Kind van de zon
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.958 (Naomi)
dans maar kind van de zon
met je vleugelvoetjes licht
op de muziek van je hart
laat je stemmetje klinken
als de zingende tuinfluiter
tussen het kleurige wingerdblad
dartel maar als het veulen
dat haar blijdschap in een wei
met kleine madeliefjes vindt
vergeet de tijd, meisje lief
glans maar als de zilverberk
ritmisch wuivend…
* Julia *
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
1.819 uit de echo
van de schepping
is opnieuw
blinkend goud geboren
en nog wel in de lente
door de vroege adem
van het eerste jaargetij
op een namiddag
waarin de glans van groen
ons in warme zonnestralen
verlicht doet bekoren
zij is de zevende in de rij;
een rijkdom aan schatten
deze waarneembare tederheid
is op onze aardse wijze…
met een knipoog naar Hilly
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
564 zonnelicht
sterk en standvastig
lopen brede passen
langs
bermen vol geluk
het leven plukt
en ziet de glans
in struikelstenen
op de weg
keien rollen, vallen stuk
op zachte hartsmomenten
tussen grassen en
wat struikgewassen
zwemt de zon
haar eigen spiegelbeeld
verklaart
wat
niemand nog
verklaren kon…
Steen is weerbarstig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 gedachten belijnen het beeld
in hakken boren en slijpen
handen voeren het uit
vingers verstaan
intuïtief de intenties
die ik ze stuur in creatie
steen is weerbarstig
maar alleen
met mij in relatie
ik dicht het
mijn zinnen toe
beziel het met vorm en glans
hij heeft mijn emoties gevoeld
geweten wat ik met hem bedoel
beeldschoon…
Naar het licht
hartenkreet
2.2 met 29 stemmen
2.149 naar het licht
steeds minder kracht
minder lucht minder zicht
steeds minder leven
meer donker dan licht
hebben uren met glans
soms een dag wat verlicht
steeds meer werd leven
meer lijden dan licht
aan het eind van de kracht
in rust brengend inzicht
levend lijden losgelaten
nu is er alleen nog het licht…
Bevestiging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
747 Daarom heb ik mijn geluk en glans behouden!
Wat er ook komt.
Er is niets, wat mij van binnen
ècht zo raakt!…
Oude ogen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
592 voorbij-
dat ze niet meer wil
Het lange leven beu
met pijnlijke veranderingen
te veel eenzaamheid
Liefst nam ze een pil
rechtstreeks
naar de vergetelheid
Het valt niet mee
voor steeds meer mensen
als je niets meer
om voor te leven vindt
Soms, overleef je zelfs
je kind
Stil buigt ze het hoofd
En ik zie dat
in haar oude ogen
de glans…
ZON ZIT BINNEN ONZE VREUGD
poëzie
4.0 met 1 stemmen
968 Het is het vurigst, reinst geneucht:
een ademhalen
in glans en jeugd.
Op aarde schittert geen vermogen
licht als uw ogen.
Geen slag, geen schok, geen ruk
kan liefde scheuren uit de hemel daar wij schijnen.
De ganse wereld mag verdwijnen:
Zon is de kern van ons geluk.…
Afwijzing
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Ik ben dof geworden,
zonder glans,
een open wond.
Raak mij niet aan.
Mijn zwakte
is mijn verborgen kracht.
Verschroeiend is mijn hitte.
Je bent niet bestand
tegen mijn watermassa’s.
Vruchteloos kan ik worden
als zandwoestijn.
Nee, raak mij niet aan.
Nader mij niet.…
Amy-blue
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 Ik zie Amy
Met iets geopende mond
En neergeslagen
Ravenzwarte
Koolomrande ogen
Afgelegd verlangen
Tastend naar de waarheid
Van zijn glans ontdaan
The image as burden
Olieverf op doek
Amy Amy-blue
Op het netvlies gebrand
Expositie van Marlene Dumas: The image as burden…
Excellent gezelschap
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
472 excellent gezelschap
streelzacht voelt
je fluwelen huid
in het nog warme
oranje rode
avondlicht
je ogen helderen
dit schitterend
moment met een
sprankelende glans
die van binnen uit
gevoed wordt
door liefde in geel
en rode vlammen
die dansen in een
bedje vurig blauw
dat al is klaargelegd
en voor excellent
gezelschap een…
De man boven de hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
390 Hij werd een glans,
gewichtloos en stil,
en verdween
in het rijk van dromen zonder naam,
waar alleen het licht nog fluistert.…
stoffig
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.775 in het stof van mijn geheugen
staat je naam verkeerd gespeld
verdraaide waarheid of een leugen
een delict zonder geweld
heb ik echt om je gegeven
of doodde ik met jou de tijd
om als puber te overleven
in een spel van haat en nijd
in het stof van mijn geheugen
verliest herinnering alle glans
neem ik stil de laatste teugen
van een liefde…
…is dodelijk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
2.035 Ze stonken als een asbak
waardoor elke glans verdween
over hun longen (!)
dan korte stoten mist
de oorzaak van de sluier
jong en fris was al gewist
een gloeiend puntje
heel even scheen er licht
de dood kwam dat moment tot leven
heeste vaag en zeer beslist
kom straks terug
ik heb mij niet vergist…
Time
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.105 Tranen in mijn ogen
Getuigen van stille momenten
Het zonlicht geeft kleur
Aan mijn wenen
De maan omhelst een zachte glans
In mijn gebeden
Een roos schenkt geur
Aan mijn verdriet
Een vlinder bewaart de vrijheid
In mijn leven
Tranen in mijn ogen
Getuigen van ongetemde dromen
Tears In My Eyes
One moment in time.…
In joyeuze pas
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 zij pakte
de woorden
waarin zij
de open lach
herkende
die samen
in zinnen
een melodie
gingen vinden
die mensen raakte
die hen in
eerdere periodes
glans en grandeur gaf
ook als het juist
slecht met ze ging
dan liftte
de stad in kunst
en cultuur trad ieder
even buiten zijn
schoenen in joyeuze pas…
Vlammen
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
934 Polijst je nagels maar,
de vale glans van de spiegel
we hebben nog uren te gaan
alvorens de ochtend te dopen.
Gordijnen paraderen ons voorbij
het licht valt dood op mijn schoot
gedaan, voorbij met vergeten
de vergeelde toetsen te raken.
Er tikt een klok, ergens.
Ver weg herinneren oude mensen
dat er een nacht was.…
waarom?
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.604 Waarom blijven sterren schitteren
als ik de glans niet meer kan zien
Waarom blijft de zon nog schijnen
als ik de warmte niet meer kan voelen
Waarom blijven dagen zo lang duren
als de tijd geen bondgenoot meer is
Waarom blijven dromen leven
als ik de slaap niet meer kan vatten
Waarom blijf ik van je houden
als we elkaar nooit meer gaan zien…
Zo Vrij
gedicht
3.0 met 49 stemmen
18.101 Altijd stond hij stil op zijn balkon,
een glans van zeker weten in zijn ogen.
-------------------------
uit: 'Beurtzang', 1996.…
de namen in haar hart
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
660 zeg me hoeveel tranen
er golven in de zee
vraagt ze met een zachte
fluistering
in haar stem
zeg me hoe vaak
de maan me troost bracht
als ik moe
van het alleen zijn was
in die donkere nacht
of met een warme glans
juist dat liefdespaar kuste
dat danste in het maanlicht
ze kent de antwoorden
de stille fluister
van de wind
schrijft…
Twijfellicht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
498 Ik zocht je
aan de overkant
zag ik je niet staan
blind door liefde
ben ik gezwicht
heb ik een
brug geslagen
gedreven door
gevoelsvragen
die draagbrug
houdt me voortaan
in nieuwe balans
dit evenwicht
is mijn geloof
door de glans
van gloeiende
tranen in
twijfellicht
zocht ik verkeerd
nu zie ik helder
waar ze wel
vallen…
zomaar
hartenkreet
1.7 met 27 stemmen
3.440 een aardige knik
een vriendelijke blik
een klein gebaar
naar elkaar
een glimlach
naar voorbijganger
we hebben het allen
wel eens nodig
soms maakt het iemands
dag weer goed
geeft even zin
of zelfs weer moed
om door te gaan
in het leven
of de dag wat
glans te geven
wat vaak al kan
met een lieve groet.…
Een godswonder
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
603 mistvlagen hangen
zij aan zij
als treurig geweven netjes
over een bomenrij
de merel ontwaakt
zingt een lofzang
die zonneknipoog komt
dat voelt hij allang
snavelpoetsend ontstaat
in ’t verenkleed een sublieme glans
trippelblij draait hij in rondjes
een aardwormendans
elegant en dynamisch
start hij zijn vlucht
tekent een godswonder…
Aangenaam bezoek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
587 Over haar valt
een glans van Vrede
als ze denkt aan dit bezoek.
Met een blijmoedig hart
legt ze het kruisje
in haar boek.…