11632 resultaten.
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 Moed
Hier is de aarde op zijn naaktst
zandhuid vol poriën en puisten
waarop scherven zonlicht glinsteren
tussen gestolde golven.
Over de dijk geklommen
stilstaan aan de rand
van je verlangen naar
doorwaadbare nieuwe wegen.
Bang voor de monsters uit de diepte
die met hun slurpgeluiden
aan heel je wezen trekken.
Je haast je terug…
I N 'T R I E T
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.287 '
Zo luidt het en, geladen
met de ongevalste gift
huns overvloeds, zo waden
de koeien uit het riet
om uit de meers, verbeid,
weerom te stallewaards
en in de stilligheid.
27/9/1898…
IN 'T RIET
poëzie
3.4 met 12 stemmen
5.611 "
Zo luidt het en, geladen
met de ongevalste gift
huns overvloeds, zo waden
de koeien uit het riet
om uit de meers, verbeid,
weerom te stallewaards
en in de stilligheid.
Zillebeke, 27/9/1898…
Antifoon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Ik waad nu door de stilte
die kwam toen jij verdween.
Jij drukte jouw evenbeeld in mij af,
spande met mij samen
in het holst van de nacht.
Steels heb jij jouw sporen
diep in mijn gemoed gedreven.
Verlos mij daarom van de pijn
waarmee ik mijzelf verwond
op zoek naar jouw evenbeeld
dat in mijzelf verging.…
In de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 In de wind
sporen van
afwezigheid,
vlagen van
verbijstering
en een huiver.
Onkenbaar
wordt bewogen
wat bestaat
en verwaaid
steekt achter
een strohalm
en verrekt.…
Maxima President van de Republiek Noord-Nederland
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Dat Koninkrijk van ons, dus niet van Hem
Dat van de zuidelijke Caribische Eilanden
Tot de Noordelijkste Wadden Eilanden
Wordt dat nog wat met al die crisissen
Waar de menselijke maat volledig weg is
Tussen de politiek, ambtenarij en ons volk
Maar wie niet luistert moet dan maar voelen
De Hofstad lijkt dovenmansoren te hebben
Voor de pracht…
Van sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.125 In vrede, 't oog geloken,
stil sluimren onder geurend mos,
van alle leed ontlast, alle aardse zorg ontdoken,
alle aardse kommer los,
en zalig, onbewust zelfs van 't bedrijvig leven
geen klank meer horen, ver of dicht,
van 't eeuwig schaduwfloers, als van een wade, omgeven,
blind voor het aardse schitterlicht,
de lang gewenste rust, de…
De nacht en het verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Ik waad door slaap, de diepe watervloeden
waarmede Noah overweldigd werd, gelijk;
de oogleden zwaar, de ledematen haast ademloos,
en neergelaten; door de ingewanden zonder dam noch dijk
wast de bedwelming van het waterrijk.…
Benedenrondje IJsselmeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 De dijk weer op, de stilte tegemoet,
helder 't water waar 'k m' in ging baden,
het hoekige bazalt dat groen en rond en zacht geworden was
als 'k m' er voorzichtig in en uit wou waden.
En toen ik 's morgens fietste
naast riet en hooi en water,
rook ik iets van ooit, van nu, van later...…
loop eens wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.301 indien de grob ontslimpt door badwedder
doen wij er goed aan de zompbevoetsels
ferm van onder te verblubberen.
al gluwend en flebberend zuigen wij dan
in waddentred ten einde toe de slemp
en doorzien wij een diepzogende voetzomp bijtijds!…
woensdag asdag
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.880 as
is zij de vale wade verhullend veile waar
die echter lonkt en lacht en
wulps verleidt tot scandaleuze pronk en praal
as
kerft zich een wraakgierig spoor van derf in
verwrongen maskers van papier-maché waarin
gestolde ogen schuilgaan voor de kille glans van
naakt ontwaken in een vreugdeloos bestaan
as
bezoedelt de guirlande van drie…
waden in beelden
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.054 het bed is een polderland
molens draaien op volle toeren
lakens worden vermalen
en te bleken gelegd
sloten vallen droog en lopen
over het matras het zakt in
op een, soms twee plaatsen
ik trek mijn laarzen aan
de molens zijn gestopt en
de regen blijft komen maar
ik kijk omhoog en baad
in weelde…
WAD EEN UITZICHT!
snelsonnet
2.9 met 29 stemmen
3.097 Eerst Texel, Vlieland en daarna Terschelling,
Vervolgens Ameland, Schiermonnikoog
zag André toen hij door de ruimte vloog,
geholpen door de mooie weersvoorspelling.
Gelukkig werd het uitzicht niet verstoord
door iets waarmee naar olie wordt geboord.…
Het vervuilde Wad
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
851 Waarin zovele witte vogels vlokken
Hun snavels gedoopt in teer
De hoop in ’t vooronder
Is niet meer
Kluwen nylon
Aangehaakte wier
Een albatros
Hoog en fier
De kust dichtbij
Machinerie op volle toeren
Ahoi schipper
Vanavond naar de hoeren…
Een dagje wad,
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
582 We lopen door de duinen
heen, het is lang geleden,
dezelfde lucht, dezelfde
golven, dezelfde halmen,
knikkende zeepaardjes in
de wind, daarbuiten de zee
waant zich alleen, dezelfde
kinderen hand in hand, maar
anders, wikkend en gewogen
op het inwaarts land,
blootgesteld aan kritisch
zand, daarboven de zeewolven,
grijs van de tijd…
Het blauwe wad
gedicht
2.3 met 6 stemmen
4.136 Wie hier verdwaalt zoekt
tevergeefs een steunpunt.
Het water lokt tot verdrinken.
Dagen nu al dwaal ik langs
het water. Waar zal ik belanden?
Ik zie geen overkant.
Als het water wegtrekt
zie ik sporen van leven:
wier, mosselschelpen, gruis.…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 En hoe 'k belandde in streken zonder paden,
waar 'k wade, naakt, in meren zonder strand:
mijn wanen, aarde, dragen úw gewaden,
mijn ziel is blijde of droef van úw verstand,
bepèrkte! - En toch, en mocht ik niet verlaten
een warr'ge wil die weigert en verlangt?…
Iedereen
gedicht
2.2 met 14 stemmen
5.486 Wat ontzettend -
Vlug waad ik door het gekrioel van kleuters
naar de tafel met taarten en kom langszij bij
een weelderig opgedofte moeder die vraagt hoe
ik het bolwerk als kunstenaar terwijl de geefwet
in belastingtechnisch opzicht nog niet behoorlijk
is afgedicht.…
Wadloper en meeuw
gedicht
2.7 met 21 stemmen
10.701 Vervloek me, vliespotige krijsende engel,
belaag me. Hoe walgelijk ook het slijk
de einder moet bereikt. Het wassen begint er,
het beter tij. Van kindsbeen, van huis uit
is mij ingefluisterd: op water lopen kan,
voor wie bereid is om de zee te drinken.
---------------------------------------
uit: 'Verschiet', 2001.…
Waddencultuur
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.791 In het gulle mooi zand
Bij de zoute zilte zee
Sta ik aan de waterkant
Waaiend met de wind mee
Turend door de duinen
Naar een robbengevecht
Die hun geluid rondbazuinen
Zie dit schouwspel is levensecht
Waddenhoppend vervolg ik mijn weg
Langs de vloedstroom
En de geurende algendreg
Zie ik in de verte mijn droom
Een land vol met voedselrijkdom…
torrens inundans (een stijgende stroom)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 amos sliep en liep de kwelder door
geen vrede graast de kudde voor
opgetrokken lippen heeft de vloed
die geulen vullen gaat en prielen
veilig wantij raakt volledig zoek
de stroom omhelst de trage zielen
----------------------------------------------------------
18 december 2001
zonneleen 18
Voor aantekeningen zie www.abelstaring.tk…
we vlogen in water
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
936 terug naar jou -
je zegt het met
je ogen dat je
op hem wacht
waar? vraag ik
woordeloos in
jouw taal die ook
de mijne is
daar, zeg je zwijgend,
lang geleden
ging hij weg,
dook hij onder
we vlogen in water
op zoek naar
vet en zout en
vonden elkaar
steeds terug naar jou,
daar op zandplaat in zee
altijd weer die vraag –…
grote grijze zee
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
666 op en neer,
vliegensvlug
naar koele
kalme kust
wat is land,
wat water?
waar landen,
waar niet?
hier niet –
mens is er,
knallen en
snelle dood
door, weer door
achter ginds
is eten
en rust
volg zon, sterren
vlieg erheen,
met ons mee
op en neer,
vliegensvlug naar
grote grijze zee…
Rond Oktober
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Gekneveld stuifzand wringt
de jongste vloed uit het zwierige duin
stormachtige buien knijpen traag
het oude, zwakke licht uit de dagen
de eeuwige branding verslindt gulzig
vermaalt smeulende zomersporen tot schuim
een eindeloze en gapende leegte vult
de uit schemer opgetrokken herfstdagen
alles wat stranden steeds stempelt
sterft gestadig…
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 Achter weilanden weiden, daar weer achter
dijken, zee en Zweden. Waar zou je heen?
De blik verliest je met zichzelf in ruimte
waar aankomst ver en ver te zoeken is.
Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk
groen het zonlicht en je oog inzwemt.
Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid
bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep…
Avond aan zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 In het zicht van golvend water
gefilterd door lage wolken
zie ik de eindeloze branding
als een schuimkraag van
een groot glas goed getapt bier
Een lichte bries aait
langs mijn blozende wangen
terwijl het taaie helmgras
op de duinen achter mij
me lauw nawuift tot later
Dan sluipt langzaam de dag
de zee in met de ondergaande zon
de donkerte…
Het Oog Van De Dood
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.005 Ik ben alleen
Alles is zwart
Ik ga dieper
Dieper en dieper
Ik ben weg
Alleen
Verweg
Het oog ziet niks
Ik voel alleen pijn
Alleen pijn
Ik hoor niks
Ik val dieper
Dieper en dieper
Alleen ik
Àlleen ik
Helemaal alleen
Tot het einde
Ja, dat wil ik
Het einde
Ja, het komt toch:
Het Oog Van De Dood…
De klokken luien.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.166 .
------------------------------------------
wâ - wade - kleed
Erin(n)ys - één van de Wraakgodinnen (Furiën): ze zagen er afschrikwekkend uit. Hun haar bestond uit slangen, uit hun ogen droop bloed.…
wad'n zee
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.388 ons schip lag in west-west-terschelling
niet ver van een vrij stijle helling
in prachtige steil
ging ik onder zeil
maar ik struikelde over de spelling…
Ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
551 Ik zag aan je zoom dat de naden
gingen draden en zelfs je geur
wordt minder zout, ik weet
je gaat in regen en komt in
zwijgen telkens terug
als een dichotomie bespeel
jij het aangezicht en roemt
de verte aan jouw kim, je broze
wervels kalven dieper en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets
maar mijn hand zal je altijd
blijven…