Alle inzendingen over het wad

11632 resultaten.

Sorteren op:

Moed

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
Moed Hier is de aarde op zijn naaktst zandhuid vol poriën en puisten waarop scherven zonlicht glinsteren tussen gestolde golven. Over de dijk geklommen stilstaan aan de rand van je verlangen naar doorwaadbare nieuwe wegen. Bang voor de monsters uit de diepte die met hun slurpgeluiden aan heel je wezen trekken. Je haast je terug…

I N 'T R I E T

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.287
' Zo luidt het en, geladen met de ongevalste gift huns overvloeds, zo waden de koeien uit het riet om uit de meers, verbeid, weerom te stallewaards en in de stilligheid. 27/9/1898…

IN 'T RIET

poëzie
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.611
" Zo luidt het en, geladen met de ongevalste gift huns overvloeds, zo waden de koeien uit het riet om uit de meers, verbeid, weerom te stallewaards en in de stilligheid. Zillebeke, 27/9/1898…
Guido Gezelle12 augustus 2021Lees meer >

Antifoon

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 750
Ik waad nu door de stilte die kwam toen jij verdween. Jij drukte jouw evenbeeld in mij af, spande met mij samen in het holst van de nacht. Steels heb jij jouw sporen diep in mijn gemoed gedreven. Verlos mij daarom van de pijn waarmee ik mijzelf verwond op zoek naar jouw evenbeeld dat in mijzelf verging.…

In de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
In de wind sporen van afwezigheid, vlagen van verbijstering en een huiver. Onkenbaar wordt bewogen wat bestaat en verwaaid steekt achter een strohalm en verrekt.…
Henri28 december 2019Lees meer >

Maxima President van de Republiek Noord-Nederland

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
Dat Koninkrijk van ons, dus niet van Hem Dat van de zuidelijke Caribische Eilanden Tot de Noordelijkste Wadden Eilanden Wordt dat nog wat met al die crisissen Waar de menselijke maat volledig weg is Tussen de politiek, ambtenarij en ons volk Maar wie niet luistert moet dan maar voelen De Hofstad lijkt dovenmansoren te hebben Voor de pracht…

Van sterven

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.125
In vrede, 't oog geloken, stil sluimren onder geurend mos, van alle leed ontlast, alle aardse zorg ontdoken, alle aardse kommer los, en zalig, onbewust zelfs van 't bedrijvig leven geen klank meer horen, ver of dicht, van 't eeuwig schaduwfloers, als van een wade, omgeven, blind voor het aardse schitterlicht, de lang gewenste rust, de…

De nacht en het verlangen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Ik waad door slaap, de diepe watervloeden waarmede Noah overweldigd werd, gelijk; de oogleden zwaar, de ledematen haast ademloos, en neergelaten; door de ingewanden zonder dam noch dijk wast de bedwelming van het waterrijk.…

Benedenrondje IJsselmeer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
De dijk weer op, de stilte tegemoet, helder 't water waar 'k m' in ging baden, het hoekige bazalt dat groen en rond en zacht geworden was als 'k m' er voorzichtig in en uit wou waden. En toen ik 's morgens fietste naast riet en hooi en water, rook ik iets van ooit, van nu, van later...…
Ralameimaar1 september 2013Lees meer >

loop eens wad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.301
indien de grob ontslimpt door badwedder doen wij er goed aan de zompbevoetsels ferm van onder te verblubberen. al gluwend en flebberend zuigen wij dan in waddentred ten einde toe de slemp en doorzien wij een diepzogende voetzomp bijtijds!…

woensdag asdag

netgedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.880
as is zij de vale wade verhullend veile waar die echter lonkt en lacht en wulps verleidt tot scandaleuze pronk en praal as kerft zich een wraakgierig spoor van derf in verwrongen maskers van papier-maché waarin gestolde ogen schuilgaan voor de kille glans van naakt ontwaken in een vreugdeloos bestaan as bezoedelt de guirlande van drie…

waden in beelden

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.054
het bed is een polderland molens draaien op volle toeren lakens worden vermalen en te bleken gelegd sloten vallen droog en lopen over het matras het zakt in op een, soms twee plaatsen ik trek mijn laarzen aan de molens zijn gestopt en de regen blijft komen maar ik kijk omhoog en baad in weelde…

WAD EEN UITZICHT!

snelsonnet
2.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.097
Eerst Texel, Vlieland en daarna Terschelling, Vervolgens Ameland, Schiermonnikoog zag André toen hij door de ruimte vloog, geholpen door de mooie weersvoorspelling. Gelukkig werd het uitzicht niet verstoord door iets waarmee naar olie wordt geboord.…

Het vervuilde Wad

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 851
Waarin zovele witte vogels vlokken Hun snavels gedoopt in teer De hoop in ’t vooronder Is niet meer Kluwen nylon Aangehaakte wier Een albatros Hoog en fier De kust dichtbij Machinerie op volle toeren Ahoi schipper Vanavond naar de hoeren…
elze10 november 2008Lees meer >

Een dagje wad,

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 582
We lopen door de duinen heen, het is lang geleden, dezelfde lucht, dezelfde golven, dezelfde halmen, knikkende zeepaardjes in de wind, daarbuiten de zee waant zich alleen, dezelfde kinderen hand in hand, maar anders, wikkend en gewogen op het inwaarts land, blootgesteld aan kritisch zand, daarboven de zeewolven, grijs van de tijd…
pama18 oktober 2010Lees meer >

Het blauwe wad

gedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.136
Wie hier verdwaalt zoekt tevergeefs een steunpunt. Het water lokt tot verdrinken. Dagen nu al dwaal ik langs het water. Waar zal ik belanden? Ik zie geen overkant. Als het water wegtrekt zie ik sporen van leven: wier, mosselschelpen, gruis.…

Aarde, over-oude

poëzie
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.439
En hoe 'k belandde in streken zonder paden, waar 'k wade, naakt, in meren zonder strand: mijn wanen, aarde, dragen úw gewaden, mijn ziel is blijde of droef van úw verstand, bepèrkte! - En toch, en mocht ik niet verlaten een warr'ge wil die weigert en verlangt?…

Iedereen

gedicht
2.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.486
Wat ontzettend - Vlug waad ik door het gekrioel van kleuters naar de tafel met taarten en kom langszij bij een weelderig opgedofte moeder die vraagt hoe ik het bolwerk als kunstenaar terwijl de geefwet in belastingtechnisch opzicht nog niet behoorlijk is afgedicht.…
Micha Hamel1 februari 2023Lees meer >

Wadloper en meeuw

gedicht
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.701
Vervloek me, vliespotige krijsende engel, belaag me. Hoe walgelijk ook het slijk de einder moet bereikt. Het wassen begint er, het beter tij. Van kindsbeen, van huis uit is mij ingefluisterd: op water lopen kan, voor wie bereid is om de zee te drinken. --------------------------------------- uit: 'Verschiet', 2001.…

Waddencultuur

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.791
In het gulle mooi zand Bij de zoute zilte zee Sta ik aan de waterkant Waaiend met de wind mee Turend door de duinen Naar een robbengevecht Die hun geluid rondbazuinen Zie dit schouwspel is levensecht Waddenhoppend vervolg ik mijn weg Langs de vloedstroom En de geurende algendreg Zie ik in de verte mijn droom Een land vol met voedselrijkdom…
Paula24 oktober 2005Lees meer >

torrens inundans (een stijgende stroom)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 720
amos sliep en liep de kwelder door geen vrede graast de kudde voor opgetrokken lippen heeft de vloed die geulen vullen gaat en prielen veilig wantij raakt volledig zoek de stroom omhelst de trage zielen ---------------------------------------------------------- 18 december 2001 zonneleen 18 Voor aantekeningen zie www.abelstaring.tk…

we vlogen in water

netgedicht
1.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 936
terug naar jou - je zegt het met je ogen dat je op hem wacht waar? vraag ik woordeloos in jouw taal die ook de mijne is daar, zeg je zwijgend, lang geleden ging hij weg, dook hij onder we vlogen in water op zoek naar vet en zout en vonden elkaar steeds terug naar jou, daar op zandplaat in zee altijd weer die vraag –…

grote grijze zee

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 666
op en neer, vliegensvlug naar koele kalme kust wat is land, wat water? waar landen, waar niet? hier niet – mens is er, knallen en snelle dood door, weer door achter ginds is eten en rust volg zon, sterren vlieg erheen, met ons mee op en neer, vliegensvlug naar grote grijze zee…

Rond Oktober

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Gekneveld stuifzand wringt de jongste vloed uit het zwierige duin stormachtige buien knijpen traag het oude, zwakke licht uit de dagen de eeuwige branding verslindt gulzig vermaalt smeulende zomersporen tot schuim een eindeloze en gapende leegte vult de uit schemer opgetrokken herfstdagen alles wat stranden steeds stempelt sterft gestadig…
Kees Keizer19 oktober 2011Lees meer >

Ruimtevrees

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.422
Achter weilanden weiden, daar weer achter dijken, zee en Zweden. Waar zou je heen? De blik verliest je met zichzelf in ruimte waar aankomst ver en ver te zoeken is. Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk groen het zonlicht en je oog inzwemt. Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep…

Avond aan zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
In het zicht van golvend water gefilterd door lage wolken zie ik de eindeloze branding als een schuimkraag van een groot glas goed getapt bier Een lichte bries aait langs mijn blozende wangen terwijl het taaie helmgras op de duinen achter mij me lauw nawuift tot later Dan sluipt langzaam de dag de zee in met de ondergaande zon de donkerte…

Het Oog Van De Dood

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Ik ben alleen Alles is zwart Ik ga dieper Dieper en dieper Ik ben weg Alleen Verweg Het oog ziet niks Ik voel alleen pijn Alleen pijn Ik hoor niks Ik val dieper Dieper en dieper Alleen ik Àlleen ik Helemaal alleen Tot het einde Ja, dat wil ik Het einde Ja, het komt toch: Het Oog Van De Dood…
Het Oog (12)3 september 2008Lees meer >

De klokken luien.

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.166
. ------------------------------------------ wâ - wade - kleed Erin(n)ys - één van de Wraakgodinnen (Furiën): ze zagen er afschrikwekkend uit. Hun haar bestond uit slangen, uit hun ogen droop bloed.…

wad'n zee

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.388
ons schip lag in west-west-terschelling niet ver van een vrij stijle helling in prachtige steil ging ik onder zeil maar ik struikelde over de spelling…

Ik zie mijn Wad verdwijnen

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 551
Ik zag aan je zoom dat de naden gingen draden en zelfs je geur wordt minder zout, ik weet je gaat in regen en komt in zwijgen telkens terug als een dichotomie bespeel jij het aangezicht en roemt de verte aan jouw kim, je broze wervels kalven dieper en dieper om tenslotte te verdwijnen in het niets maar mijn hand zal je altijd blijven…
elze3 mei 2009Lees meer >