770 resultaten.
Grijs gebied
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 wees op de hoede
in het licht der waarheid
en niets dan de waarheid
bij elke grote stelligheid
bij het rechte eind
in het rijk der fabelen
in het zicht van een zwarte ster
de spiegeling in kronkelend water
of kromming van aarde
in niemandsland tussen uitersten
als amorfe silhouetten in het veraf:
Zwaartekracht verbuigt rechte lijnen…
Heilig boontje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
697 Achter de mooie vrouwen
met de sierlijke hoeden,
zo kreeg ik het vermoeden,
zou de wellust mij berouwen.
Dus waakte ik over mijn ziel
en weerstond ik alle gebaren,
waarmee vrouwen mannen vergaren,
ook wanneer zwakte mij overviel.…
De zee, de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
269 Schilder met je baardharen
en je zachte harde penseel
over mijn rug, open mij
Omvat mijn heupen en
de heuvels van mijn lichaam
masseer mijn lippen met je hoed
Verzegel mijn andere lippen
in de zachte adem van onze
neuzen naar ons hart
Streel snel waar het fijn is
en kom in mij, ga door
tot we uitdrijven in de zee
de zee van elkaar…
Wie heeft je gezien?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
617 wie noemt je naam nog
zonder te voelen
‘ik bood je geen schuilplaats
om je te hoeden’
je verschijning ontweken
je stem genegeerd…
Windmolen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.196 gestroomlijnde koker
door een kluwen van kabels
verbonden met fijne mazen
het net dat verdeelt
Groene stroom is verwekt
in vallei of poldervlakte
De baron die zich wentelt in blauw bloed
zeurt over de vervuiling van de horizon
de meeuw die zijn vleugels zou schenden
Hij streelt zijn kwabbige bierton
Als ik me niet intoom braak ik in zijn hoed…
zelfs door de dikste wanden
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.715 nog lost de ene dag de andere af
als jonge bruidegommen van een berg
haagrozen aan de hoed en vuurvergulde staf
de zon glijdt als een pronkkaros
in plaats van paarden trekken duizend wensen
te moeten kiezen is pas liefdesstraf
geen dag heeft een begin noch eind
enkel de zonnestonden reiken zich de handen
als ‘k in verliefde ogen kijk
zelfs…
Zij laten zich vermaken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
716 een zaal die
nog weerbarstig lacht
en wacht met warm applaus
ik het enig lichtpunt
in het zwart die met
klam zweet de sof afwacht
ik knip de wilde haren weg
breek zacht met wat ik zeg
hun weerspannig ik
tot zij met honger blik
alles uit mijn handen eten
hun eigen egootjes vergeten
ik herder weer en hoed
de kudde met mijn schapen…
Mediawoorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Leen mij je oren
en volg mij gedwee
hoed je voor zinledig
raaskalgerap
holle frasen en
mankgaande woorden
Wees je bewust
van de kink in de kabel
sla geen acht op de ruis
van gebral en geklep
van wie ons nu
vertegenwoordigt
En luister niet
naar het kwijlende lied
van derde- en vierderangs
uitgerangeerde
haven- of…
Stammenstrijd [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Grenzen in ons hoofd
waar het onveilig wordt
en we op onze hoede zijn
voor wie er binnenkomen
met een mond vol
vragen en kritiek
die zich gedeisd houden
als goede buren
met democratische rechten
om de overheid te ondermijnen
waarbij ze verkleuren
tot ze zich sterk genoeg wanen
om verschillen uit te vergroten
en andermans verlies…
Zonder uitzondering geen grenzen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
580 Elektrisch, standaard
Moet het gaan worden
Wereld naar de Fili-
stijnen willen wij niet
Wereld onder onze
Hoede
Met mensen die zich uit
De kunst gedragen
Majestueuze mo-
biliteit die zonder
Uitzondering geen gren-
zen kent
'n Wagen van Fred Flint-
stone voor iedereen
Goed voor ieders condi-
tie en zeker 't milieu
Wereld blij, met…
Impressionisme
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
803 een vleugje satijn
meer is niet nodig
om te bedekken
wat ik ga onthullen
misschien nog een hoed
en stoere cowboylaarzen
om de aandacht af te leiden
van mijn rusteloze handen
muziek kleedt de ruimte
in een ontspannen sfeer
“you can leave your hat on”
opgelucht haal ik adem
als ik kijkers zie binnenstromen
die betalen met belangstelling…
Eikelien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Hij pelt neerlands taal
schift fel geel van wit
draagt een hoed van vilt
waar geen vorm in zit
snijdt scherpe bochten
in kromme zinnen
weet altijd puntig
aandacht te winnen
eenzaam aan de top
hekelt hij ontrouw
nekt met grove streken
ieder nieuw gebouw
maar alles buiten kijf
was hij geen alfa betje
dan vast een lekker wijf…
Ilse
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
407 glimlach
de fijnste snik in haar hoge tonen
De appelste koontjes
de Twentste oogopslag
de minste sterallures
en kan het hardste juichen
Ilse komt uit een country hooiberg
met een naturel dat heel Europa
zaterdag in smeltjus verandert
Maar een paar bordjes boerenkool met Hema worst en spekjes
zouden er wel ingaan
En die jongen mag die hoed…
bruiloft in Valkoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
668 botervet en vers gesneden
zo liggen de graslanden in mijn herinnering
ik zie hoe hij zijn hoed afneemt
haar kust
naar mij omkijkt
en glimlacht
kinderen dansen muziek aan de touwen
van de klokkentoren
hij loopt weg uit mijn schaduw
licht vloeit
tranen spatten tegen de hemel
ik aarzel nog
twijfel wortelt diep onder de zerken…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…
pet af - hoed op | van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 pet af – hoed op | van harte
sedert de dag van jouw geboorte
veranderde de wereld om ons heen
als was er doorheen die olifant gelopen
die toen jij al achttien lentes telde
een gekke mannen groep bezong
waar ooit de tijd leek stil te staan
verbouwen sindsdien met slopershamer
als nijvere mieren de hollanders
het decor van ouderwets en eigenaardig…
onbekende muze aan de bushalte
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.467 je straalt als een donderwolkje
zo je daar staat aan de halte
bij je moeder en je zusjes,
je broertje en je tante
die je oom kon zijn
met ingetogen passie
tover je walging en afkeer
uit je onzichtbare hoge hoed
met neergebogen hoofd en ogen
distantieer je je koeltjes
van hen die je altijd gekend hebt
je straalt als een donderwolkje…
Wat is dichten?
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
664 Veel vermoeden,
weten dat je 't niet verklaart;
zoveel hoofden, zoveel hoeden
elk ziet het naar eigen aard,
ieder leeft zijn rouw of woede..
Dichter is ... wie beelden baart.…
Tijd
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
835 Een winterochtend lang geleden
liep ik, nog net geen zeven jaar
voorbij die oude hazelaar
en zag
voorzien van stok en hoed
schuifelend langs de oude gracht
een oude man van zeker zeventig jaar.
Nu, en vele jaren later, loop ik zelf
vermoeid en stil
weer langs dezelfde oude laan
en zie
opnieuw een jongen van amper zeven staan.…
Bestemming onbekend
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.067 Bezittingen verkocht de deur is afgesloten
Weg van deze plek hier is hartebloed vergoten
Bestemming onbekend ik heb geen route uitgezet
Naar waar niemand mij nog kent spontaan en onbesmet
Als zelfverklaard verliezer wandel ik mijn hazenpad
Op weg naar een huzarenstuk in een naïve nieuwe stad
Een hoed op nieuwe pleinen bezield door scoringsdrang…
Sprookjesbossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Laat luchten wolken zijn
in stille bossen zonder spitsroeden,
tussen dunne bomen
op paden zonder angstige hoede.
Laat lichten dwalen
over arme heidevelden,
in schaduw van jeneverbes
zonder dronkaards en helden.
Op eigen erven
van verpande levens in verhulling,
op vreemde bodem
van dromen zonder vervulling.…
Wachter van de nacht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
812 flamboyant en extravagant
wandelt, nee schrijdt hij voorbij
neemt even zijn hoed af
voor grijze vogels op de galerij
van het appartementencomplex
tot dat donkere straatje
waar hij ooit strategisch was neergezet
als een tinnen soldaatje
men fluistert, beschimpt en kluistert
hem op fictieve gronden
hij ronselt en raust, hoereert en smoust…
Dichten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
513 Veel vermoeden,
weten dat je 't niet verklaart;
zoveel hoofden, zoveel hoeden
elk ziet het naar eigen aard,
ieder leeft zijn rouw of woede..
Dichter is ... wie beelden baart.…
Hipsters
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
468 Hipsters, retro-hoeden tegen de zonneschijn.
Grote zonnebrillen die iets van getemperde
overmoed uitstralen, omdat dood gewoon
zo anders dan gelukkig kan zijn.
Hipsters, spierballentaal in tatoeagekunst.
Een toegift aan een nieuw leven als een
extra modegril met een flanellen blokruiten
gunst.…
Levensecht genot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
356 Vertraagd trek ik gekke gezichten
tezamen zien ze er normaal uit
Ik spoel mijzelf verder
en weer terug, vergroot me
en bekijk me dicht op de huid:
ik zie er levensecht uit
wat voor hoed ik ook draag
wat mijn wensen daaronder
ook zijn
In het duister tast ik in mij
naar wie ik ben, luisterend
naar mijn lichaam
dat slecht te verstaan…
Kleur (bekennen)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 de kleur die jou werd toegedicht
droeg je met schaamrood op de kaken
of deze aantijging waar was of niet
je was op jouw hoede
nimmer veilig in de stad waar je
ter wereld kwam, waar houden van
jouw eigen sekse een doodzonde betekent
werd je opgepakt, geschopt, geslagen
gemarteld, tot je iedere naam zou hebben
genoemd van elke zondaar die…
Chinese thee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 ook haar man
is bezig
met zijn eigen gedachten
Ik vraag me af waarom
zijzelf langs mij heen kijkt
terwijl ze de afstand die zij voelde
juist wilde overbruggen
en nu voel ik die ook
Ze is veranderd
haar borsten zijn te vol
in het strakke truitje
en haar lippenstift is te rood
zo ongenaakbaar meisjesachtig
onder de helm van haar hoed…
Vogelverschrikker
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
639 Ze zeggen dat hij bij de kraaien hoort
met zijn talent om over de dood te zwijgen
en wat weet hij over liefde, nu hij er naar snakt
alleen op het veld met uitgezaaide bloemen
vogelverschrikker tegen wil en dank onder regen
met natte hoed en ongebruikte wandelstok
om de dieren weg te jagen waar hij van houdt
de vogelverschrikker heeft het koud…
Zes hoeden en een grijze sjaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
554 dragen van je ogen
het vroege toch ook al oud augustus
remt mijn drang om in jouw vlucht
het gelag te zijn van mijn rijpe daad
waarin jij mijn appels mocht plukken
glazen vullen, bottelen – het geven
van een fooi - ach ik laat het leven achter
dat me bracht tot wanhoop en ik ongevraagd
desondanks jouw liefde mij wou laten
dragen door zes hoeden…
kijk papa ik maak een loop
gedicht
2.2 met 17 stemmen
11.613 kijk papa ik maak een loop
dat spreek je uit als een vergrootglas
ik ben kwetsbaar als een lek regenjack
je hebt een hoed op die iedereen stom vindt
en of je 'm nu ophoudt of afzet
de boot is aan en niet de hoed maar de critici hebben het gedaan
ander voorbeeld ik roerde in mijn soep
en je jeremijohee overstemde het tak van m'n pollepel…