14142 resultaten.
Woorden toen en nu
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 Mijn jouw-indrukken gegrift
op stenen tafelen in m'n geheugen
staat verzegeld
ons gebeiteld verbond
vanaf het ogenblik
dat we mekaar vonden
was het een blik op oneindig
was het geen blik meer maar goud
dank zij jou, m'n Steen der Wijzen
waarvoor ik gouden kalveren terzijde liet.…
verre blik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 de verre blik in jouw ogen
kijkt voorbij het felste licht
om daar dromen te dromen
die haar het hart vertellen
over wat ons elkaar vinden deed
de verre blik in jouw ogen
kijkt voorbij de grens van tijd
waarin wij ooit samen waren
wij elkaar lief minnen konden
zonder dat de wereld het wist
de verre blik in jouw ogen
kijkt voorbij de…
Vonken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
482 ik geloof in vonken
die knetterend spatten
van kruisende blikken
die elkaar in hun baan
in het midden ontmoeten
van hen die het niet
willen en durven erkennen
dat zulke blikken bestaan
die je overdonderen en verlegen
verstijfd laten hangen
in een verwarde waan
en zo’n eerste keer doet
vergeten toe te slaan
beiden nog te onervaren…
Spiegelend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 ik heb
je gezien
waar mist
en nevel
elkaar flitsend
beglinsteren
met licht
uit jouw ogen
waarbij
wenkbrauwen
dropen met
stukjes die jij
opende in
warme beelden
uit een helder
spiegelend innerlijk…
[ De witte cipiers ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
357 De witte cipiers
sluiten zwarte zielen op --
in witte beelden.…
Vertrek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.684 De overgebleven
losse eindjes
slurpen de laatste
restanten energie
conditioneel en
emotioneel wrakhout
blikken verwonderd
naar elkaar
blijven drijven
alles eruit
op tijd klaar
overbodige woorden
zouden nu dubbel
hol klinken
in het nu
lege huis
hoor ik de stemmen
van negentwintig jaar leven
galmend in mijn hoofd
opkijkend vanaf de…
Daar is het gat van de deur
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.905 Jouw laatste seconden
in mijn bijzijn zijn geteld
Jouw laatste smekende vragen
zijn aan mij gesteld
Er komt geen woord
meer uit je grote mond
Je blik gevuld met tranen
starend naar de grond
Je woede komt weer omhoog
jouw grote ego-probleem
Woest grijp je een bloempot
slingert hem door de kamer heen
Wat heeft jou ooit bezielt…
Je blik van schrik
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
844 bracht je weg
de laatste trein
zwaaide je vaarwel
terwijl ik bij je wilde zijn
wist dat we
ontspoorden als ik
je zo liet gaan voelde
dat we bij elkander hoorden
surfde met je mee
de buitenkant hield
niet mijn hand en in
de bocht was ik verloren
heb je blik van schrik
door het beslagen raam gezien
ondanks alles voelde ik me…
Zacht gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Ik rijd een dAk hoog
______boven land______
waar koeien vastgenageld
staan:
de laatste zomer-zon-ne-straal——
________rechtop en roerloos ondergaan.
Ik prent dit ansicht
(O-)(Gen)-blik
op melkwit ingebonden blad:
een =spoortje= zwartgereden inkt
dat r[a][a]mpjes poldergroen bevat.…
Finale
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 Toen was daar jouw finale
verbijsterend mooi zoals
je ging en puntgeslepen scherp
jouw blik de laatste akte schetste
de wereld draaide door
terwijl een ogenblik van
o zo waardig zijn zich kleedde
zoals je was geweest
niet één keer keek de tijd nog om
maar snelde voort in het tumult
van veel te schelle stemmen
de dag kromp stilletjes ineen…
LAIS CLXXI
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Haar blik verbrandt het, haar lijf is vuur,
haar lach is gong en slaat zijn laatste uur.
Tijd is sluier waarin zij slinks verdwijnt.
Dat schrijven heeft geen zin, geen zin heeft duur:
het blijft een iets tot zij erin verschijnt.…
stierf met je de laatste pijn
netgedicht
3.5 met 29 stemmen
3.448 dat je overgaat
het leven hier
zo ongewis verlaat
ik kon niet bij
je zijn maar stierf
met je de laatste pijn…
je woorden schreven vastbesloten
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.523 ik zwaai trieste
legehanden groeten
je kijkt me aan, maar
in je blik is geen ontmoeten
je laat je niet meer raken
door mijn woorden en gebaar
het omgaan met me
voel je blijkbaar als gevaar
ik liet je achter me
keek bij de hoek een laatste keer
je lach, de felle ogen
mijn thuis stond er niet meer
je deuren zijn gesloten
de gordijnen…
Geheime datingspel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
421 waar het
gebaar altijd
zo sierlijk was
hapert nu de
gratie van een
ronde waterpas
altijd goed gestyled
tot in een laatst
bewegen werd jou
de hoge graad
van majesteitelijk
met eer gegeven
joyeus in een
verblindende
vitaliteit stralen
ogen en verbiedt
je lach nog altijd
donkere depressiviteit
zonder woorden
kaatsen blikken…
Moegedaan en moegestreden
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.109 Moe gedaan en moe gestreden zie ik in je blik,
Het laatste beetje licht vervaagd.
Leven; de dood op zichzelf, prachtig.
Helaas is de combinatie mij te machtig.
Langzaam zie ik dat je gaat,
Langzaam dooft dat laatste licht,
Gesloten ogen zijn het dan,
Versleten ogen.
Bang word ik er niet meer van.…
WEG VAN ZIJN LIEF
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.471 Toen de wind over ’t kerkhof gleed
blies hij sneeuwvlokken in ’t gelaat
Onbewust van het onmetelijke leed
dat er restte na haar wanhoopsdaad
Toen haar haar laatste zucht verliet
zag de hemel grijsgrauw van kleur
Reeds te laat voor het afscheidslied
sloot achter haar rug de laatste deur
Toen een blik naar ‘t lichaam keek
bleek dat reeds…
van halflege glazen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
753 ik heb je zien ontwaken
in de verschraalde wijn
van halflege glazen
asbak vol agressiepeuken
waar de laatste rook vervloog
uit woorden over samenzijn
met de geur van oudjaar
in je haren wapperen je
handen nog herinnering
ogen blikken toonloos twaalf
uur en wat er over is van
van ons sensationeel begin
maar op de bubbels van
champagne…
In memoriam
poëzie
3.9 met 21 stemmen
5.418 'k Heb bij uw sterven niet geschreid,
Het was de tijd,
Voor u om heen te gaan,
Maar 't weten, dat gij niet meer zijt
Doet toch weemoedig aan.
Ik heb uw stil gelaat bestaard,
Van 't geen gij waart
De dode, lege vorm,
Die gij gelaten hebt op aard
Ten prooi aan made en worm.
Ik weende niet toen ik u zag,
Hetgeen daar lag,
Het scheen…
I N 'T R I E T
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.287 Gedoken half, in ‘t riet,
half zichtbaar, deur de rieten,
aanschouwen de koeien mij,
die, vers uit hunne slieten
en vaste veters, nu
op vrije voeten gaan
en, gaande, ‘s morgens vroeg,
hun lange steerten slaan.
Omhoge heffen zij
hun hoofd en doen de stalen
van ‘t omgebogen riet
hun tongen nederhalen
te mondewaards…
Gierzwaluwen
poëzie
4.0 met 34 stemmen
4.427 (Cypselus Apus)
----------------
"Zie, zie, zie,
zie! zie! zie!
zie!! zie!! zie!!
zie!!!"
tieren de
zwaluwen,
twee- driemaal
drie,
zwierende en
gierende:
"Niemand, die...
die
bieden de
stiet ons zal!
Wie, wie? Wie??
Wie???"
Piepende en
kriepende
zwak en ge-
zwind;
haaiende en
draaiende,
rap als de
wind;
wiegende en…
EGO FLOS
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.473 Ik ben een blomme
en bloeie vóór uwe ogen,
geweldig zonnelicht,
dat, eeuwig onontaard,
mij, nietig schepselken,
in 't leven wilt gedogen
en, na dit leven, mij
het eeuwig leven spaart.
Ik ben een blomme
en doe des morgens open,
des avonds toe mijn blad,
om beurtelings, nadien,
wanneer gij, zonne,…
Vader overleden
poëzie
3.5 met 17 stemmen
4.764 o Al te kwade boodschapper,
die, bitsig als een horselbie;
die, stekende als een degenstoot;
die, snel gelijk de bliksemslag;
die, stom en doof, noodzakelijk,
te mijwaard op de snaren komt
gevlogen van de tekendraad!
Te gauwe, och arme, vindt ge mij
en biedt gij, in uw bitsigheid,
de boodschap, - en geen troost daartoe! -
dat 'vader overleden…
Moeder
poëzie
3.8 met 30 stemmen
5.093 Moeder naar wier liefde mijn verlangen
Sinds mijn kinderjaren heeft geschreid,
Ach, hoe zult gij mij zo straks ontvangen
Na de lange scheidingstijd?
Zult gij mij aanstonds als uw kind begroeten,
Als ik ontwaken zal uit mijn dood?
Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
Met mijn hoofd in uwe schoot?...
Maar wat dan? Wat zult gij tot mij…
Moederke
poëzie
4.4 met 41 stemmen
10.467 't En is van u
hiernederwaart,
geschilderd of
geschreven,
mij, moederke,
geen beeltenis,
geen beeld van u
gebleven.
Geen tekening,
geen lichtdrukmaal,
geen beitelwerk
van stene,
't en zij dat beeld
in mij, dat gij
gelaten hebt,
allene.
o Moge ik, u
onweerdig, nooit
die beeltenis
bederven,
maar eerzaam laat
ze leven in
mij…
HEB MEELIJEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.468 Heb meelijen met de bomen, laat
de bast hun ongeschonden;
bewaar ze voor de nijdigheid
der kwade nagelwonden;
geen onbarmhartig mensenkind
ze dood en kwelle: geeft
de vrijheid aan des Scheppers hand,
die in hun lenden leeft.
Hoe schandelijk ontmaakselt en
ontmooit gij mij de vrome,
de vrije en blije bomen, die ‘k…
Half-april
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.277 gij blauwgekaakte wolken daar
halfwit omtrent uw boorden,
die gruwzaam in de hemel moert,
en grimt in ’t gramme noorden:
hoe lange speelt gij, koud en kil,
de baas nog hier? ’t Is half april!
’t Is onbermhertig koud; en ’t kan,
de zonne ondanks gebeuren,
dat ’s morgens, al dat gers is, wit
geruwrijmd, staat te treuren!
Waar wilt gij, boos…
Beziet die boze katte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.740 Beziet die boze katte, hoe
zij nalijks nijpt heure ogen toe.
Nu mijdt u, muiske meest van al:
die blende katte u pakken zal!
Het muiske en ha’ geen acht en het,
in een-twee-drie, is opgefret
29-08-1897
----------------------------------
Nalijks: bijna
Mijdt u: opgepast
Blende: blinde…
Hare borst is zo zacht en rond en teder
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.877 Hare borst is zo zacht en rond en teder,
En er om heen speelt een zo teder licht,
Zij is zoals een heuvel in het neder-
Dalen van af de schouders opgericht.
Aan de andre zijde is de schone weder-
Gade even zacht en teder opgericht,
Zij zijn een tweetal in het gouden weder
Oneindig hoog en schoon. Voor mijn gezicht.
Welk een schone…
De laatste rit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
900 In de zaal kijkt iedereen naar je foto
een kiek waar je minzaam op stond
Toen was alles nog heel normaal
was je tevens nog kerngezond
De laatste rit die we samen maken
jij liggend en wij rechtop
daarvan is echt een ding zeker
jij, jij staat nooit meer op.…
Vervanger
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.525 grimas
Als woorden de pijn in mijn hart onrecht doen
En mijn woorden gericht zijn naar de zee
Als zij me geruststeld en ik wanhopig vraag:
Liefste, neem me mee
Als ik door mijn knieën ga
En gevangen wordt in mijn laatste dood
Smeek ik, nog een laatste keer:
Zee, lieve zee, breng mijn liefste terug…