460 resultaten.
Als, bij moe-tanend avond-lichten
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.043 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten, en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gij hebt zachte woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.…
Ode aan december
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
679 winterwoelen tot een wind
grasgefezel tot een vlakte
een bos baart, een duister hol
thuisloze sterren kraken
door het neergestorte meer
ijszwarte spiegel van een heelal
tot diep in de aarde
stroomt de nacht weg,
aan de kabbelende oevers
leeft een houten huis
luchtig, ritmisch, dansende lichtechoos
gloeiende sterrenstof binnenin
lamp…
Erotisch mollenspel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.536 Doe de deur toe
Sluit de ramen
Trek ook de gordijnen dicht
Blindeer het slotgat
Doof de kaarsen
Alles raakt nu uit het zicht
Laat het licht uit
Nu geen lampen
Alles moet nu op gevoel
Met mijn voeten en mijn handen
Friebel ik een heleboel
Zoek het wurmpie
Zonder handen
Verward roep jij: ´Is dit hem wel?…
mijn jochie
hartenkreet
2.2 met 21 stemmen
2.641 Voorzichtig draag ik je naar boven
De kruik maakt je bedje lekker warm
Mam geeft je nog gauw een kusje
Welterusten en gaat naar benee
Ik blijf nog even bij je zitten
En vertel je een sprookje over een fee
Je valt in slaap wat een mooi snoetje
Dicht tegen je speelgoedhondje aan
Ik ben erg blij met jou mijn kleintje
Op de gang laat ik de lamp…
VUUR ZONDER VOER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 De lamp van levensmoed brandt: Gods vuur zingt.…
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
poëzie
2.0 met 5 stemmen
1.712 Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
Waar een kap'laan zich heim'lijk aan bedrinkt: –
Hij feest zijn oog aan 't glas, dat halfvol blinkt
Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn
Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein
Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt
Van dromen, tot zijn hoofd halfdromend zinkt:
Hij prevelt…
DE VAAK SCHENKT LEVENSDURF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 Moegeleerd stapt de scholier
door zijn slaapkamer heen en weer
met gespannen kloppend voorhoofd
de helle lamp slaat hem gade
als een tergend waarzeggersoog
druk op de lichtknop
gehuld in wezenloos duister
bewaart het beddenlaken
klamme vrees voor morgen
wanneer tartend papier zwaait
de verlopen blokker
-reeds bewustzijn verliezend-…
Sonnet van burgerdeugd
poëzie
4.4 met 9 stemmen
3.277 De lamp streelt rustig ons voornaam gezicht.
Inbrekers, wurgers, rovers en piraten,
En de eerste Zondvloed en het laatst Gericht -
Elke onrust heeft ons deugdzaam hart verlaten.
O thee! o vriendschap! o kalmerend licht!…
De nacht valt in
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 de nacht valt in
het leven trekt zich langzaam terug
en vlucht
in opgetrokken muren
geen klank, geen toon
verliest zich in de straten
het woord valt stil
wat zeggen wil
er valt niets meer te praten
een lamp gaat aan
zo'n schamper licht
het heeft geen kleur
geen geur
het zal natuurlijk
nooit echt duren
de nacht valt…
AVOND-MIST.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.759 Veel vreemde witte dampen
die waasden alles weg,
alleen matgoud van lampen
glom, boven zwarte heg.
Daar zong een teder meiske
met kindje aan haar hand,
een zacht en teder wijske
door 't witte avondland.…
wat zegt u
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
558 ach, u loopt wel weer eens
tegen de lamp…
IN DE MOSKEE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
885 Twee ranke lampen dalen van de boog,
En werpen witte reinheid om zich henen...
Steeds momm'lend waart alom het doffe stenen.…
1890
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.687 D' elektro-lampen, met de kracht van vier-
Miljoenen kaarsen kunnen mededingen,
Zou 'k menen, naar de lof der stervelingen,
Die bidden uit 't elektrisch-kerkbrevier.
Hebt dank, o vinders van die reuzenlichten!…
Als, bij moe-tanend avond-lichten...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
912 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gíj hebt zacht woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.…
Heugenis aan een landverblijf
gedicht
2.9 met 16 stemmen
6.382 Zomer en zon bewogen om u heen
De dag voorzichtig als een zwaar te beuren
Bloemkorf, die vol van landelijke kleuren
Iederen keer welriekender verscheen
En lomer scheidde, tot de blaren geelden,
De wegen ritselden onder uw voet:
Hoe was bij haard en lamp dan de avond goed,
Als vrienden van uw brood en wildbraad deelden.…
Doorschijnende halve bol van nevel
poëzie
3.8 met 19 stemmen
2.789 Doorschijnende halve bol van nevel, ligt
Over het kerkplein, ied're lamp een maan,
'T elektrisch violet; schaduwloos gaan
De mensen, zwart het lijf, vreemd wit 't gezicht;
De toren als een vinger opgericht
Uit lage schemering van mensenwaan,
Teruggetrokken en afwijzend, staan
De middeleeuwen naast 't elektrisch licht.…
Avondwandeling
gedicht
3.7 met 85 stemmen
98.058 Wij zien de lamp
In loveren warande. . .
Wat gingen wij vanavond ver
Het werd alleen tè laat:
Nog verder dan de gouden ster
Aan blauwe hemelstraat!
Zo saam doen twee een korte poos
Over een wijd gebied! . . .
Nog liggen wegen eindeloos
Voor morgen in 't verschiet! . . .…
SCHOOLmoment, vijftiger jaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
4.360 (Gegeven: leerling doet zo maar lampen
uit zonder opdracht, uit nobele motieven,
in de pauze, onbewust pre-milieubewust
denkend en handelend na WC-bezoek…)
De meester gaat verder met zijn tirade,
duwend tegen mijn borst, sputterend
in mijn gezicht. Met stomheid geslagen
onderga ik de blikken opgewondenheid.…
Uit mistig grijze morgenstrepen
poëzie
3.6 met 18 stemmen
3.960 En meer en meer komt 't groen der weiden
Te voorschijn uit de morgendamp;
't Zijn bloemen, die mijn oog verblijden,
Geel als een stralend helle lamp.
Reeds flonkren hoog de popeltoppen
En lager 't groen der beukenheg;
De dauwdrop vonkt aan windeknoppen,
De morgenwind waait nevels weg.…
afscheid
netgedicht
4.1 met 40 stemmen
2.719 zwaaien deed ik nog
toen zij de bocht
al waren gepasseerd
de straat ondanks menig autoblik
werd stiller keer op keer
en ik alleen de rode lampen
naar mijn herinnering serveer
of ook de idee
dat hen een lange weg wachte
zouden zij enkel de tom tom
aanhoren
en in eigen stilte
het afscheid van ons
willen verzachten
ik ging maar weer…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 In de duisternis
waaien de dichte takken
van een tuinkerstboom:
zijn elektrische lampen
verdwijnen steeds _ twinkelend.…
KOM SOCIALISME
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.008 Kom, Socialisme, steek opvlammend aan
De lampen in de hoofden der arbeiders,
En in de harten van de kleine lijders,
Die als vergetelheden ondergaan.
Kom, Socialisme, stoot de volkeren heen,
Dat in hun ziel opsta ontzaglijk beven,
Tot zij zich werpen weg, om vrij te geven
De wereld aan elkanderen gemeen.…
MET Z'N TWEEËN
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.026 Je hing aan een lamp aan het plafond
te slingeren als een aap. Als Jane ging je
heen en weer, en ik, Tarzan met rugpijn.
Dronken als twee apen naar de kroeg nog
-van tevoren ingedronken- jij bent mijn
zon en ik jouw maan, jij fel licht en ik een
baken in de lucht, een vasthouden waar je
vroeger voor vluchtte.…
Avondwandeling
poëzie
4.1 met 14 stemmen
2.470 Wij zien de lamp
In loveren warande ...
Wat gingen wij vanavond ver,
Het werd alleen tè laat:
Nog verder dan de gouden ster
Aan blauwe hemelstraat!
Zo saam doen twee een korte poos
Over een wijd gebied! ...
Nog liggen wegen eindeloos
Voor morgen in 't verschiet! ...…
Twintigste eeuw
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.013 De najaarsvliegen laten zich niet vangen
door de belijmde strook die van de lamp afhangt -
en 't leven heeft zo véél niet uit te hangen!…
Man verliest van Vlieg
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
660 Met de lamp aan vliegt hij zigzag.
En bromzoemt onvermoeibaar keihard.
Nooit zie je hem, wel zag.
Steeds klap ik te laat in mijn handen.
Mijn prestige staat op het spel.
De strijd duurt meer dan een uur.
Een spuitbus inzetten zou laf zijn.
Ik geef het op, mijn vleesvlieg ook.
Hij heeft zich onzichtbaar verstopt.…
De Schepping 1
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
478 Hier ligt een hele zware klus
In zweterig gezwoeg~
Hij schiep een grote grauwe bol
Slechts water zonder grond
Die draaide als een duistere tol
Zijn kringetje in ‘t rond
Hij hing toen ook een peertje aan
Het hemelse plafond
En heeft de knop op ~aan~ gedaan
Waardoor er licht ontstond
En ’s avonds bij het slapen gaan
Deed Hij de lamp…
Spiegeling
poëzie
4.0 met 1 stemmen
949 Hij steekt de lamp op, kleedt zich ongestoord
En in de spiegel zie ik hem zijn das
Vaststrikken rond de hoogopstaande boord.…
Bevrijding (opgedragen aan Theresia)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Tot jij in mijn leven kwam en een wonder verrichtte:
je bracht een lamp die mijn hart plots verlichtte,
verdreef uit mijn herinnering de zwarte donkerheid.
Licht kwam er en weer oprecht gemende jolijt.
Mijn leven kwam weer helemaal opnieuw op gang,
daarvoor zal ik je altijd danken, mijn hele leven lang.…
zing voor mij, Lorelei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
262 Mijn handen verdwijnen na elk woord,
de lamp flikkert boven de kooi,
maar blijft storend branden;
pantalon en colbert half los,
op het nachtkastje wacht
wankelend een waterglas;
zing voor mij, Lorelei,
voor de dag zacht door de boeg breekt,
maar net krachtig genoeg.…