369 resultaten.
Elke dag een nieuwe kans
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.854 Elke dag een nieuwe kans
Maar ook een nieuw gevecht
Zenuwen gieren door me heen
Ons leven is totaal uit balans
Woedend, teleurgesteld en BOOS
Probeer ik me te beheersen
Kalmte te bewaren in ongeduld
Hij is beslist niet kansloos
Samen zullen we gaan tot daar aan de overkant
Vechtend tegen zichzelf, de pijn en het verdriet
Het verleden een…
Niet beschreven, niet bemind,
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
583 Wat wetenschap beweert te zijn
is slechts de weerschijn van de
moedertaal waaraan zich alle literaten
hechten, in een uur die alle dichters
knechten, denken hun heer en meester
te zijn, zich voltooien in lauweren
gehuld, zich te schikken waar leed
en schuld z’n eigen regels maakt,
verzoend met tergend ongeduld, in
uitersten gedreven…
Met of zonder franje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.252 Het domein door duizend
geuren verleid, dringt door
zwarte oogleden een verholen blik,
en krijg ik het benauwd, het lijkt
wel of ik stik in het gestolde speeksel
van mijn mond waarin de gedroomde
dauw schijnt op te lossen en met
ongeduld te wachten op de eerste
druppel van de zonnestond,
In het licht van de anonimiteit, die
uit te…
Mijn vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
21.780 Slaap maar, vader,
droom van iets moois,
het mooiste wat je ooit in je lange altijd te korte leven zag,
de frambozenlimonaderoze avondzon boven de zee
bij Vlissingen, het weerlichten in de nacht
boven de zee bij het vissen, de maan
die als een zilveren vis uit de hemel kwam springen,
het ogenblik dat je beet had
en iets ongeduldigs aan je vislijn…
Ambivalente makker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 Stilte van de nacht
heeft me ijverig gemaakt
nu ik niet meer bang ben
om met mijn ziel te spreken
ik voel hoe je weer bij me bent
in angstige ogenblikken van onschuld
vernederd door de ongeduldige meute
die niets anders ziet dan eigenbelang
ik heb het gehoord
dat zogenaamde toeval
van mensen die de nacht vervloeken
ze zijn leeg van binnen…
Hoedjes van papier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 Als alle kinderen werden bekeken
als wachters met verwachting om
paden kiezen volgens een klare norm,
ongeduldige spelers in vlees en bloed,
spel en beweging gevoed naar eigen vorm,
ontspannen in de fantasie van natuurlijke
circulatie van libellen de lichtste vleugels
drogen gelijk de engelen, in alle
betrekkelijkheid, het licht gestolen…
Tussen gras en licht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
598 Ze groeien zonder haast,
zonder oordeel, onder de ongeduldige zon,
elke steel een fragiele poging om overeind te blijven in wind
en regen — en toch: wat een vastberaden pracht in hun kantelende silhouetten.…
Lekker drinken
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.913 Dikke tranen over je wangen
vragende oogjes kijken me aan
hongerig en vol verlangen
ik haal je vlug uit je bedje vandaan
Al happend zoek je in het rond
druk en vol ongeduld
ik breng het speentje naar je mond
zodat eindelijk je maagje wordt gevuld
Gulzig begin je te drinken
je kleine lijfje…
Lustlied
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
832 Een dadendrang die jou dwingt tot een dans
Vermoord de tijd en laat de plannen wachten
Hun ongeduld is de snavel van een ontwakend kuiken,
Traag barsten de schalen.
Soms is er die stromende klaarte, schilderijen die oplichten.
Geblaat in het bloed.
Je wordt een renpaard dat dorst naar meer...
naar meer onweer.…
Nieuw: Site voor foute mannen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.562 dus dat zit echt wel snor
heb zojuist nog ingelogd
en lang gechat met Cor
het valt me niet echt mee
wil scoren à tout prix
wie weet neem ik er twee
of anders gewoon drie
de info up-to-date
dat is niet het probleem
heb morgen vast wel beet
maar liever nog meteen
ik check dan ook veelvuldig
mijn mail en mijn mobiel
word anders ongeduldig…
vulgair
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
3.639 is er anders
dan weemoed onzekerheid
ijdele hoop en wanhoop
vroeg ik mijzelf af
verzonken in gedachten
toen haastig aangeschoven
om een tijd te wachten
ongeduldig in een rij
ik haar opeens zag
midden in de hema
ik rende van die kassa
langs wenkbrauwen
bij de pasta en het kindergoed
ze keek licht geschokt daarna blij
bij mijn aankomst…
Vonk
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.713 Dan vlucht het gestrafte kind in de hoek
Een vloek ontglipt haar lippen
Het moet weerloos klinken
Nu de zomer zwelt in een ijle bel van ongeduld.
Gespreid als een zwanevleugel
Verzamel je de troepen
Verdedig je de bruidschat
(het parelmoer van jouw oor)
Tegen de dief die woekert met vertoon
Tot de naden van haar pantser scheuren.…
Grensoverschrijdend
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
750 Daar wachtten ongeduldig
de zestigjarenmeisjes
tot iemand van het andere geslacht
hen ten dans zou vragen.
we dansten buik aan buik
met een, soms trillend
Vlaams jongenslijf,
nog niet wetend wat dat beduidde.
Romances ontstonden.
harten werden gebroken.…
- Ijssculptuur als jeugdherinnering -
netgedicht
4.1 met 44 stemmen
656 Ijssculptuur als ongeduldige herinnering...aan kinderjaren.…
Liefde voor zwemmen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
895 Fonkelend blauw lig je reeds klaar
een enkeling is er nog maar
jij van top tot teen gevuld
met water dat lokt vol ongeduld
Traag bewust raak ik je aan
om door je oppervlak heen te gaan
en licht als een veertje voel ik me weer
als ik in je koele golven verkeer
Toch moet ik bekennen, met alle eerbied,
ben je in 't begin echt de makkelijkste…
Pennenvruchten en wierooklucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Al had ik boven niets besteld noch te verlangen,
keek ik net naar het thans zwijgende groene talud
de echte grijzere voorjaarshemel met lichte mist,
ik vroeg me meer en meer af hebben ze zich vergist
ongeduldig bewolkt onvervuld zich dit weer voorgenomen.
Al die samenpakkende druppels voelen plots zo raar.…
Zanshin
netgedicht
2.5 met 28 stemmen
8 De stroom bepaalt zijn weg, de vogel dwingt niets af,
hij wacht niet ongeduldig op een teken van de toekomst.
Ook ik mag rusten in het midden van mijn gevoeligheid,
waar aandacht geen inspanning is, maar een stille thuiskomst.
En als het juiste ogenblik zich zonder aankondiging toont,
beweegt de reiger helder, zonder aarzeling of verzet.…
mijn land
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.573 kunnen
Daarachter bevindt zich een wereld
Van lang werken, sport, en tillen
Ik kijk naar mijn buurlanden
Ze zijn stukken groter
Maar dat maakt niet uit
Ik accepteer het
Mijn land heeft tenslotte
Een nieuwe start gemaakt
Mijn land groeit
Ik zie de grens voor mij
Moeizaam maar vastberaden
richting horizon bewegen
nieuwsgierig en ongeduldig…
Sorry dat ik 15 ben
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
2.174 Mijn veel te grote voeten,
stampend op de vloer van ongeduld,
niet willen maar toch moeten,
een storm van woede die in mij brult.
Lange armen, handen van een vent,
maar lieve lieve kinderogen.
Hopen maar dat het wat went;
het gevoel te zijn bedrogen.…
Gebed zonder end
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
654 stemmig en gewijd staan we keurig in rijen opgesteld
rustig maar vol ongeduld wachtend op de volgende
die ons weer even in beweging zal zetten
zodat we ons gebed aan de wind kunnen schenken
die het tot ver achter de horizon zal verzenden
onze voeten en kruin zijn dik met boter ingevet
om zolang mogelijk te blijven draaien van elke zet
na iedere…
koolmeesjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.290 het bij ons naar haar zin
samen met haar knappe vent
bouwen ze weer aan hun nest
weldra is dat kunstig nestje klaar
behoedzaam legt zij haar eieren daar
eerst een poos om beurten zitten broeden
dan is het tijd de jongen te voeden
ze vliegen dan razendsnel af en aan
hun kroost kan het niet vlug genoeg gaan
met snaveltjes wijd open ongeduldig…
Gebed
poëzie
4.4 met 11 stemmen
3.986 Ik zie U met kinderlijk ontzag:
Met christen-hoop, noch lauw noch ongeduldig.
Ach, leer Gij mij, hetgeen ik bidden mag!
Bid zelf in mij: zo is mijn beê onschuldig.…
Voor altijd wachten op later
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
803 Ik voel mijzelf net jou, ongeduldig voor wat komen gaat, trots als een pauw.
Ik groei met elke vraag die je me stelt.
Jij groeit met de golven mee en raakt niet uitverteld.
Daar liggen we dan in ons boothuis.
Jij en ik en het water, jouw adem en het watergeruis.…
Geboortegrond
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.876 En keert hij weer door mist en sneeuw,
Van jacht of kleine reis,
Dan haakt zijn hart, vol ongeduld,
Ook naar zijn hut met rook vervuld,
Als naar een lustpaleis.
Hij ziet toch, als de bleke dag
Voor 't lange duister zwicht,
De sterren aan de hemel staan,
Hij heeft het licht der klare maan,
En 't rode noorderlicht.…
IJspret
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
608 gevroren deze nacht
de ijsbloemen zijn de laatste tekens
vandaag wordt ik op het ijs verwacht
van de warmte, op het koude zeil
mijn sokken zijn weer eens zoek
schoon ondergoed na de dagelijkse teil
gevolgd door een corduroy broek
de thee staat te dampen in een mok
snel een ontbijt voordat ik moet gaan
haastig een blik op de grote klok
ongeduldig…
GEVANGENIS AAN ZEE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.049 Het eeuwige ruist troostend tot de cellen,
zacht sussend ongeduld en onverstand.
En overdag hoor ik de meeuwen schreeuwen -
soms zwiert een vleugel langs de vensterspleet.
Ze klagen in de nacht, en, luistrend, weet
ik: Vogels zwierven hier door alle eeuwen.…
het lied van Tuqa
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 de droogte brengt het gezin
naar een nieuwe vlakte
de kleine jongen hongert
honderd ongeduldige dagen lang
hoofd, hart en rugzak gevuld
met school, schriften en boeken
holt, klimt, slaapt, rent hij honderd kilometer lang
een speer in zijn jonge hand
de verschrikte meester geeft hem
melk, rijst en nog meer boeken
de vader begrijpt de weg…
Liefde, ik ben bang
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
728 Misschien ben ik gewoon een ongeduldige zak. tik, tak, ...
Tijd gaat voorbij nog steeds niks anders aan mij want mij is uniek.
Ik wil niks anders. Normaal maakt me ziek.
Liefde, ik ben bang
Zeker nu, alweer het tij waarin je mijn gedachten en gevoelens overheerst.
Eerst.…
Nachtwaker en die vallende ziekte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Zwelt even je hart erg heftig vol ongeduld,
is het voorspoed die je leidt, je voorbereidt,
blijft je sterk en vol moed met hoop vervuld
compleet doorspekt met aangeleerd geduld.…
Witte rook?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 onbeschaamd
zijn de blauwen luchten,
waarin december zich achter
verschuild, de kachel brandt
maar staat lager, we worden
deze dagen trager, beloftes
naar elkaar in een eindeloze
steun van wensen, die worden
vluchtig, doorzichtig als kaarsen
zijn opgebrand of uitgehuild,
die we moeiteloos vervangen
winter blijft het toch wel even,
ongeduld…