3181 resultaten.
De angst
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.660 Proberend fier te blijven
klaarstaand voor je innerlijke strijd
oog in oog staan met je eigen
hopend dat die angst verdwijnt.…
ontvangst door minister verdonck
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.159 vier dagen langs 's heren wegen gestruind
hangende schouders een hoofd vol liefdesleed
gejuich gezang op tribunes orkesten de meet
hij raakt nu langzaam vrij van geest goed geluimd
bij de eretribuun oog in oog met vrouwe verdonck
verkilt zij 'm wijl z'n moed weer naar de tenen zonk…
Rietmaaiers
gedicht
2.8 met 71 stemmen
34.836 In hun barkassen en feloeken glijden
ze aan mijn oog voorbij. De horizon
kleurt karmijn en rimpelt nauwelijks na.
'Oh nee, rietmaaiers, daar toch niet!
Om godswil niet mijn laatste nachtegaal
het zwijgen opgelegd.'
Feloeken en barkassen glijden ginds
tegen de horizon voorbij, ver van
mijn oog en hand. De Eufraat kleur bloedrood.…
Kijkdoos
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
633 Het kleine oog gericht
door het kleine venster
in het licht van de wereld
de kleine caleidoscoop, kleurt
de aarde met één oog, telt de
multiculturele regenboog, abstracte
stukjes land en culturen afgewogen,
verkleuren vorm en plaats, beweging
door een simpele handomdraai, en
een voortschrijdende tijd, om de
carrousel te verfraaien, intuïtief…
Op het eerste gezicht
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.253 Ik bewonder de natuur
ze is zo mooi zo puur
lach naar de hemel
en dan krijg je dat
och het oog wil ook wat
en zo´n meeuw heeft zat.…
Zand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
751 Een zandkorrel
in de woestijn,
valt in ’t niet,
een zandkorrel
aan ’t strand
eveneens,
de zandkorrel
in mijn oog,
maakt me nietig.…
wrake
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
834 uit wrake denk ik wel eens
ik steek een kerk in brand
dan dirigeer ik het oog opwaarts
en denk:
tand om tand…
Tanka
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
427 angst is het oogmerk
van de harde witte schaal
die het oog omgeeft
angst verdwijnt in het papier
wit als een duivenveertje…
Als jij overdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 Als jij overdag
Geen oog hebt
Voor mij,
Niet naar mij
Luist'ren wil,
Dan ben ik
Veroordeeld tot
De nacht om je
Aandacht te trekken,
Om je te
Laten merken
Dat ik er ben…
VREDE!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
531 Alle geloven op één kussen
daar slaapt de vrede tussen
neen
de vrede doet geen oog meer dicht!…
Leeg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
655 Als de wereld
oorverdovend, oogverblindend ook,
me omarmt,
insluit
in het oog van de orkaan van leegte,
dan verblijf ik
op een lege zolder van gemis.…
RALPH OPTIEK AMSTERDAM
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
308 Ralph Optiek
Brillen Boetiek
Amsterdam Westerstraat 9
een 10
dat voel je met 't blote oog!…
Fel (1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Alweer een nieuwe dag
waarop het felle licht
van boven op ons mildheid
maar ook trouwe tranen richt
Een fel licht in de duisternis
oog in oog, frontaal
schreeuwend halogeen de mond gesnoerd
meedogenloos, verwrongen staal
En terwijl de nacht alweer verloor
verdween het licht uit beider ogen
twintig jaar was voor hem veel te kort
Word…
Gloed van welbehagen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.217 In de fonkeling van de nacht
van oog tot oog gewend
stemmen zwoel en zacht,
heb ik jou gekend.
In de fonkeling van de nacht
bemoeilijkt ademend
met een sneller kloppend hart,
wat ben jij verademend.
In de fonkeling van de nacht
twee verwarmde zielen
door een omhelzing van pracht,
smeltend door de knieen.…
De schijn van rose.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.052 De schijn van rose
in een roes
van slapen
Zo volkomen
volkomen stil
Wind en wind
blazen rose
van zacht naar kunstig wit
Hand en hand
strengelen samen
geboetseerd in rust
Oog en oog
herbergen samen
de loutering van licht
Muur en muur
werpen schaduw
op de laatste blik
De schijn van rose
in een kist
van crêpe
Zo ongrijpbaar…
- diepste kleur -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
603 je draait je langzaam om naar mij
en kijkt me langer aan dan kan
je klinkt mij aan je echte oog
en laat geen uitweg voor me vrij
je spert het oog een trage deur
en kleurt het blauw lichtgevend blauw
je roert je niet je houdt heel stil
en vangt me binnenin je diepste kleur
je laat niet los je kleeft je aan
en trekt mij vast in jou omhoog…
Dichtstuk
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
594 hij putte zinnen
lepelde als dorstige hond
uit de bron van woorden
zijn glazen oog
gevuld met metaforen
de taal gelikt, gesnoven en
gedoopt
geschreven en gesloopt
ligt nu bevroren
naast verstorven wijn
en geur van dode dichters
ruikt hij het bloed
dat traagzaam kruipt door
holler vaten
zijn troebel oog
kleeft aan de randen
van verstokte…
Glaciale lagen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 in oog met aards verleden
als ware 't 'der naturen gave'…
Een regenavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
513 En plots,
oog in oog met mezelf
tussen de sluier van de nacht
een bundel overzicht.
Niet voor lang, reeds
tikken, zwichten de minuten
op de blaren van getuigen
in ruisende hinderlaag.…
Arcadia
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
545 toen zij in de velden van
vroeger liep
ver van de smeulende wind
en bijtende bergen
zag het kind van weleer bloed
in het oog van de zon
zij begroef ontbladerde dromen
onder de steen van het slapende oog
nu huivert ze naast zwijgende goden
ze hoort het slikken van de tijd
het licht is niet van porselein
in de velden van vroeger…
anatomie
gedicht
2.5 met 89 stemmen
38.498 Je wenkbrauw van goud
is boog boven een oog
als een groene zee koud
je haar lokt in vuur en
je wang van rode aarde
uit de diepte het brood
welt in huid en in melk
en doopt op je tong en
vertelt hoe je loopt voor
de duur van mijn oog -
dan eet ik van je, drink
ik van je, dan adem ik
je adem in en zink ik
met de zee die me ziet
verder weg…
Plaza della Pietà
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
685 ik tracht met mijn scherven,
op de Plaza della Pietà,
sprakeloos,
weer heelheid te verwerven
wanneer ik oog in oog sta
met de fontein
waarvan de stralen
huilend de leegte erven,
van de val verhalen
en druppels uiteenspatten
op reeds uitgesleten groeven
van de marmeren Moeder,
zodat ze verpletterend
een verlies vertalen
ik zoek…
Virtuele vraag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 eigenlijk had ik 't je al langer willen vragen
het gaat over die kruisjes
bij een groet
natuurlijk ga je me nu zeggen
dat die te maken hebben
met het uiten van genegenheid
of virtuele vriendschap
of kortweg laten blijken
dat iemand je iets doet
en ik, ik neem het dankbaar aan
stel me dan voor
hoe oog in oog met jou
de "omgangsvormen"wel…
He toog
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
647 zeeft oneindigheid
en door de lagen gedragen eenvoud
weerklinkt een antwoord door
het vragenvuur
het oog bevestigd door vensters
van het landschap haar bestaan…
In het licht van de tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
892 Aangetrokken tot het onbekende
tuimel ik door 'n prachtige stroming
meegezogen, op de melodie van de wind
brengt deze mij over hoge bergen en diepe dalen
stuurloos aanschouw ik de schoonheid
terwijl ik ronddool, reisdoel onbekend
sta plots oog in oog met iets wat
eindbestemming heet, voelbaar is het
gelaten word ik me bewust van waar
het…
In het licht van de tijd
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
465 Aangetrokken tot het onbekende
tuimel ik door 'n prachtige stroming
meegezogen, op de melodie van de wind
brengt deze mij over hoge bergen en diepe dalen
stuurloos aanschouw ik de schoonheid
terwijl ik ronddool, reisdoel onbekend
sta plots oog in oog met iets wat
eindbestemming heet, voelbaar is het
gelaten word ik me bewust van waar
het…
De zonde gaat vooraf aan de wonde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Het toeziend oog knijpt zich toe
en de man richt zich op
Daar is het waar de pijn stopt
Daar is het waar hij zichzelf weer vond…
WEGEN
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
748 Voortdurend wil ik
oog in oog met jou lachen
en dansen, dansen.…
Voortschrijdend inzicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 om een of andere reden die zo
op het oog nogal onbenullig lijkt
tel ik de tegels van de stoep voordat
de grond onder mijn voeten bezwijkt
ik wijk van diepgezonken wegen
mijd ingesleten, rechte paden
stap door het oog van de naald
wuif takken weg, blijf doorwaden
met spinrag in het bezwete gelaat
met licht tussen gebladerte als respijt…
Afscheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.058 in zwart door het bos
doordrenkt van herinneringen
delen wij met elkaar
wat de dag met ons deed
te midden van hazen en konijnen
verzetten wij onze zinnen
dichter bij de kern
oog in oog met alerte reeën
gekleurde veldboeketten
brengen ons terug in Polen
in langzame tred
weten wij ons verbonden
een laatste blik naar haar
onder rozenblad…