631 resultaten.
De buitenkant is de binnenkant niet
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
2.316 Stoer van buiten zacht van binnen
Je kunt de buitenkant wel zien
Mensen zeggen gelijk kijk die
Patser uitslover stoere man
Maar de binnenkant zie je niet
Een goed hart te klein misschien
Eerlijk en trouw vastberaden
Verteld altijd de waarheid
Om zijn eigen eer te bewaren
Oordelen over een mens doe je pas later
Dat laat je niet door het uiterlijk…
DE PAUS
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
620 Het wijd habijt
verbergt de stanken
van bekrompenheid
zijn oordeel is geducht
menigeen, die hierdoor zucht
kortzichtig buiten het leven staan
nooit met de mens begaan
zo werd hij priester
kardinaal en paus
reist vaak de wereld rond
kust waar hij komt de grond
vergeet de mens, die er op loopt
vliegt weg, al weer een land gesloopt…
Met veel magie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
526 waar vrome lieden
zich verzamelen in devoot weten
galmt de echoput zijn afgodskreten
de vingerwijzing is niet meer
steeds sneller knalt de hand
zijn rechters oordeel op de wang
agressie kent
zijn hoogtijdagen weer
gepeupel gaat zoals vanouds tekeer
ooit zal een sterke man
met veel magie en warm elan
zijn bannelingen vragen hem…
loos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Eerst werd de tandarts pijnloos
en jodengrappen geinloos,
de wagens werden paardenloos
en olielampen waardeloos,
het koken dat werd vuurloos
en ministeries stuurloos,
sigaren nicotineloos,
de verf werd terpentineloos,
sinaasappels werden zadenloos,
ons oordelen genadeloos,
een goed dieet werd vetloos,
de jeugd van nu wetloos,
autobanden…
Tranen die in ijs veranderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
573 met mij,
Die zo lang jou op handen
Gedragen had - te veel, te vaak,
Naar je zin want een man
Die zich alleen maar uitslooft
Voor zijn lief is geen echte man,
Zeg jij hardop in je gedachten -
De hete tranen die ik heb geschreid
Zijn nu ik in de vrieskou buiten sta
In ijs veranderd, zijn niet
Zout meer, en ook niet zilt
En mijn oordeel…
Het geluk als vuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.209 alles is ontwaakt, deze dag leeft
in herinnering en sterft telkens
in de nabijheid van de gloed van
zijn aanwezigheid
niets zal verdwijnen al lijkt
de vorm zich vast te bijten
in werkelijkheden zonder naam, rouwranden
en korstige wonden zijn als het getij, de maan
trekt en duwt zoals het water in mijn stem
vluchtig en zonder oordeel…
dichten helpt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.011 Bij de confrontatie met beperking
verlies ik mijn evenwicht
tot ik heil zie in nieuw licht
ik tel geen dagen of uren
en telkens vind ik een uitweg
in creëren en imagineren
piekeren is op slag verdwenen
geniet weer ten volle van het leven
wakker, gelukkig en content
sta nu echt wel te kijken,
geen oordeel meer of kritiek
brengt me terug…
Hemeltergend blauw
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
576 ik had je aangekleed
met ogen uit mijn voorraad
hemeltergend blauw
warmte vragend voor de kou
jij was anders in beweging
verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag
mijn oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik steeds meer
verschoonde zich mijn eigen ik
zocht je deur na deur…
Urnenvelden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 bodemarchief
urnenvelden
telden niet
hoe mensen
in de Steentijd
toegewijd
hun doden begroeven
interesseert hen niet
ze ploegen
voort, terwijl
ze een pijlpunt, bijl
nog wel oprapen
bewaren
zien ze geen reden
de urnen te sparen
ze hebben geen idee
voetballen ermee
en na al die jaren
hebben archeologen
met argusogen
weloverwogen
hun oordeel…
Sluitstuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 is sluitstuk
de uren
van het licht
geteld
We zijn
-met onze ogen-
door het boek
dat jaar heet
gesneld
Weer
was er strijd
zonder enig held
werden kinderen
heimelijk geboren
Weer
bliezen politici
van hun hoogste toren
werden er meningen gegeven
oordelen geveld
Weer
werd er door
jonge meiden
op plein en plek
geginnegapt…
Moedig zijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 Wanneer ons laatste oordeel wordt geveld.
Vertrouwen, tegen al ons denken in.
Dat wit zonder zwart niet kan bestaan.
Dat dood zijn de tegenpool van leven is.
Vertrouwend op het onmogelijke.
Oog in oog met de dood.
Moedig in het leven staan.
Dat is véél.
Méér kan een levend mens niet doen.…
Tussen Zaaien en Oogsten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Maar aan U is het te oordelen over goed en kwaad.
Uw wetten zijn van een hoger orde, uw geduld wordt niet afgemeten in tijd.
Maar eens zal de dag komen dat het koren zichzelf samenbindt tot schoven.
Ze zal zich verheugen over de oogst die binnengehaald wordt, om brood te worden voor eeuwigheid.…
vrijheid is geen bezit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 ze is of wordt ervaren
in het doen of laten
van mens tot mens
vrijheid is kwetsbaar
waar zij ten koste gaat
van de een of de ander
die over de grens gaat
van wat eigen maakt
vrijheid is de ruimte
te zijn wie je bent
in denken en doen
In menen en vinden
in geloof en liefde
vrijheid is verbinding
van mens tot mens
zonder enig oordeel…
Waar hoop weer adem haalt
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
374 of twijfel
soms is er maar één blik nodig
één open deur
om dat licht weer ruimte te geven
wij zijn allemaal onderweg
struikelend zoekend groeiend
een kans is geen medelijden
het is vertrouwen in wat nog komt
als we mekaar blijven zien
niet als fouten maar als
verhalen in beweging dan
groeit er iets zachts
iets dat sterker is dan oordeel…
Sonnet 121
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
120 Nee, ik ben wat ik ben, zij met een oordeel
Projecteren hun eigen misstappen;
Ik ben wel oprecht, zij claimen voordeel,
Door zwart-wit denken en hun natrappen,
Tenzij zij de spreuk willen aanhouden:
De mensen zijn slecht, op haat vertrouwend.…
Jij
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.441 Ik weet dat je altijd
geduldig zult luisteren
zonder te oordelen
Je zult altijd
mijn hoofd in je armen nemen
en me een goed gevoel geven....
Net zolang
tot alle nadelen zijn weggespoeld
en de positieve dingen het overnemen om
het "ons" voort te laten bestaan!…
Zwerversleed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
828 Vraag ik u om verlichting van mijn last
staat uw oordeel bij voorbaat al vast:
eigen schuld dat je bent zoals je bent
ga maar werken, van mij geen rooie cent.
U heeft ongetwijfeld reden tot klagen
wanneer ik u om wat kleingeld kom vragen
maar is er niet iets anders aan de hand:
want wie in Nederland is er nog tolerant?…
kennisman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 graad van hitte
bij zijn altoos durende strijd
gooit hij slechts dan de handdoek
als hij elke tegenstander verstandig
de groene oren heeft afgedroogd
met een raak citaat of wat parate kennis
uit zijn lang versleten boeken gepuurd
en als de nacht zijn werk verstoort
legt hij zich node te rusten
om in een eenzaam bed gelegen
zijn laatste oordeel…
Omfloerste blikken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
362 lieflijk kleuren
met een
kleine knip
kwamen geuren
een zachte
wind streelde
het vermoeide brein
je lachte
ogen zeiden nu
mag jij jezelf zijn
ik vloeide langs
omfloerste blikken in
het loslaten van ikke
het is geen trance
mijn zielen zijn op pad
lichaam houdt de wacht
in ultieme vrijheid
lach ik de wereld toe zonder
oordeel…
Twijfel doorprikken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
616 Gevoel alsmaar te
zwerven, als ik de
duidelijkheid verkies,
over lege oceanen, waar
allang geen land meer
is en geen raadzaam
baken, langs de meeuwen
in de witte doktersjassen,
schreeuwen oordelen
uit de kelen, waarvoor
ik de neus gesloten hou,
die alleen maar twijfel
zaaien, wat achterblijft
op een afgewogen zeef,
zijn de nog…
DOODGESCHOPT (redeloos geweld)
hartenkreet
3.6 met 24 stemmen
1.327 Ja, haar leven was verpest
ze liep niet in 't gareel
verloederde in onze maatschappij
nooit enige liefde
drank, drugs en geweld
hadden het oordeel al geveld
haar bestaan was hakkelend
door het leven gaan
hier een greep en daar een duw
proberen te overleven
collecte ging aan haar voorbij
niet opgenomen in het systeem
stierf zij reeds…
Vriendschap
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.189 mijn zijde,
Elkaar zo ontzettend goed begrijpen,
Dat je samen kunt lachen terwijl andere je raar nakijken,
We hebben samen kattenkwaad uitgevreten,
En samen ontdekken we de geheimen van het leven,
Mijn tekortkomingen zijn vergeten,
Mijn fouten zijn zo weer vergeven,
Zonder schaamte kan ik je alles vertellen,
Ik hoor je graag een oordeel…
Op voorhand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
502 Zo’n vader wandelt in zijn blote kont
en ma heeft steeds haar slipje vol gescheten;
het oordeel van ‘t gezelschap volgt terstond:
~In een tehuis~ en dan de zaak vergeten.
Ik heb misschien voorlopig nog geen last,
toch bid ik U op voorhand maar alvast
dat U mij in Uw Huis wil laten wonen,
zodra ik die symptomen ga vertonen.…
Haaks water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 gebroken weg
in de eerste zucht van de lente
de ijle dijk tracht tevergeefs
dwalende geruchten te keren
de jonge dagen van het prille jaar worden
als hoofdkussens opgeschud
de nooit gekomen winter verdrijvend
een zachte 'g' wankelt noordwaarts
buigt watergangen tot rechthoeken
terwijl schaduwen andere paden kiezen
in het land van oordelen…
Mijn beste vriendin ben ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 mijn beste vriendin ben ik
elke snik, lach of kus kan ik met mij delen
en zoals bij velen kan ook mijn vriendschap
nooit stuk
mijn beste vriendin ben ik
ik zal mijzelf niet verraden, voorliegen, schaden
of met bedriegelijke daden mij angstig maken
of druk
mijn beste vriendin ben ik
geen oordeel zal mijn zelf vellen als ik faal
mijn zelf…
ont spannen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
469 als ik de krampen in mijn lijf
verbuig naar positieve energie
in aangepaste schoenen overblijf
dan gaat het goed, maar
ik moet niet weten wie mij moed geeft
overeind te blijven
als een oordeel dit beklijft
ach, de evenknie van wie ik ben
loopt zoals ze lopen moet
ze danst de foxtrot tot het eind
een chachacha of vier
flamenco, tot in…
samen maakten we weer bloot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
817 ik had je aangekleed
met ogen uit mijn voorraad
hemeltergend blauw
warmte vragend voor de kou
je was anders in beweging
verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag mijn
eigen oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik
schoonde zo mijn eigen ik
ik zocht je deur na deur
verruimde zo mijn…
Ecocentrisme
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
453 Toch niet de eindtijd
't Laatste Oordeel
Het eind der tijden,
Apocalyps
Veranderende perspectieven
Van Keynesiaans kapitalisme
Overproductie naar believen
Naar een neo-ecocentrisme?…
Jouw stukjes leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 in onverwachte
pijn maakten
jouw stukjes leven
zich kenbaar
in mijn zijn
we waren al
een leven lang
zo close
als ik in de
spiegel keek
wist ik precies
hoe jouw
oordeel was
wat jij vond en
hoe wij dan
samen handelden
met elkaar
leven was
on losmakend
voor ons
organisch
vergroeid in
jeugd en tijd
en ouder worden
nu komen…
Lopen over water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Alsof ik hier niet komen zou,
zo doet het leven eeuwig voor.
Met zomertijd en wintertijd, mooi
hier en lief mijn lief. Zoveel adem
raakt niet kwijt. Alsof ik
eeuwig zou; lopen over water.
Wat klaart nu ik verlost
van mij wegen moet zonder
woordgewicht, naakt van daad:
nu ik sta aan water bedekt
met kroos, gras waarin ik niet
geloof, maar…