31781 resultaten.
Canon
snelsonnet
4.7 met 9 stemmen
775 Onwetend was ik dat de geur van regen
-Althans, wat in de Canon wordt beweerd-
Door geosmine wordt geproduceerd,
Toch heb ik op die geur best wel wat tegen.
Die natte geur gun ik de bioloog,
Ik geef de voorkeur aan de geur van droog.…
De kleine karekiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 In riet dat zacht de waterkant omarmt,
waar zon en wind elkaar beminnen,
verbergt zich stem en ziel zo teder,
een vogel klein, maar groots van binnen.
Hij vlecht zijn nest van dunne draden,
van riet en pluis, een wieg zo fijn,
waar leven wiegt in groene schaduwen,
een schuilplaats aan de waterlijn.
Zijn zang is niet van groot vertoon,
maar…
Siberië
gedicht
3.0 met 177 stemmen
56.214 Geef me je jas
van bont en teddyberen.
Leg je arm om me heen
en al je winterkleren.
Zoen me
tot ik warm word.
Zoen me
tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij er onder in.
Sus me met je hartslag:
wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.
-----------------------------------------
uit…
dahag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 natuurlijk
kon je als
geen ander
zwijgen
praten
voor twee
deed je ook
natuurlijk
kon je
denken
zei je
ik was
in de wieg
gelegd
voor deze
expeditie
met jou
natuurlijk
ik ging
dahag op reis
zonder jou
natuurlijk…
onkruid?
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
931 zwerven door het weiland
of het onbewerkte veld
op zoek naar paardenbloemen
want daar kosten ze geen geld
velen zien dit als onkruid
maar niets is minder waar
want hun helende krachten
zijn voor mens en dier kostbaar
door stress en te goed leven
ligt uw maag of lever in een knoop
hou dan de dokter weg van huis
en maak van paardenbloemen…
Ze is mijn geschenk
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
520 Het lijkt alsof alles denkbeeldig fantastisch en illusionair
rondom mij is, integendeel (on)verwacht en werkelijk worden gedeeld
Het is onze natuur in uniciteit en verbondenheid waarbij zij telkens haar ziel blootlegt
met breek- en kwetsbare slagen maar vooralsnog het mooiste cadeau om te geven en ontvangen.…
KRANTEN BEZORGD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.651 ---------------------------------------------------
...eind augustus starten de uitgevers PCM en Wegener hun nieuwe fusiekrant in tabloidformaat, waarin het Algemeen Dagblad en zeven regionale kranten zullen opgaan...…
Laat me
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.349 Laat me maar met rust
zoek me maar even niet
Laat me nu maar alleen
met mijn pijn en verdriet
Jullie willen slechts helpen
dat weet ik, goed bedoeld
Maar snappen kun je het pas
als je het zelf hebt gevoeld
Dus laat me maar met rust
het komt vast wel weer goed
Ik weet heus zelf ook wel
dat ik straks verder moet
Maar nu wil ik even opgaan…
Elke keer opnieuw
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
601 peppels kwispelen
met hun toppen in buurtwegen
een muze van trots
oh, zo eerlijk, zo vrij
bladeren dempen gekruist
als druppels van één toon
met kleuren en schaduwen
dat vormen kent
wijd vertakt is in het licht
net als woorden, die opgaan in noten
door de winden van het hart
bloed en adem
tussen land en sterren
in de lucht van licht…
Vannacht
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
965 Als in de herfst de laatste roos
de fletse blaadjes af voelt breken
die krullend opgaan in de wind,
weet zo het lichaam, smal en broos
zijn geest al grotendeels geweken
dat nu zijn laatste tocht begint?…
Hondswijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
835 Met verdriet en toch zonder te zeuren
kijk jij dan toe hoe wij mensen dwalen,
hoe vermoedens onze weg bepalen,
hoe dom wij doen, ons gevoel vergeten,
hoe wij praten, opgaan in verhalen.
Jij lijkt van ons het kleine te weten.…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
826 door condens beslagen
lopen figuren
als vage schimmen
achter hun schaduwen aan
hersenspinsels
vervaagd en vertraagd
vanuit een troebel verleden
waar het niet was
wat het leek
waar de waarheid
geen werkelijkheid is
en de dagen
in twijfels aan je voorbij razen
en de nachten in nevelen
van een onwerkelijke droom
opgaan…
Een ijzeren wet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 ik heb in het
jeugdig verkennen
van de ruimte
met tijd gespeeld
hem vooral vergeten
in een gelukzalig
opgaan van beleven
door er gewoon te zijn
pas na jaren
kwamen maanden
werden dagen belangrijk
in hun regelmatigheid
nu tellen we uren
letten op seconden
bij gaan en vertrek
is tijd een ijzeren wet
hij heeft de regie
in ons…
Het niemendalletje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 fijntjes
erotiserend
de lijntjes
ophangen van
het niemendalletje
als voorspel
tot een ultieme
apotheose
we spiegelden
elkaar kwijt
in de subtiliteit
waarmee jij
me raakte
weerhaakte in
beteugelde lust
mij de sporen gaf
zonder rust
we schemerden
in de warme gloed
waar het leven
nog zinderde in
volmaakte eenheid
zagen de zon
opgaan…
Adem van de natuur
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
342 Natuur in het hart
met verlangen naar liefde
onvoorwaardelijk
Het hart vol natuur
met een stille hunkering
onvoorwaardelijk
Natuur omarmt mij
verlangend naar warme liefde
onvoorwaardelijk
In het hart van mij
natuur en diepe liefde
onvoorwaardelijk…
Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 De maan herinnert ons
dat het leven in cycli beweegt.
Ze verdwijnt, keert terug,
verandert van vorm—
en blijft toch altijd heel.
In haar stille gloed leren wij
dat duisternis geen einde is,
maar een plaats van worden.
Zoals de maan mogen wij rusten,
afnemen, opnieuw beginnen.
Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn,
blijft ons licht bestaan…
BEATRIX D’R 85STE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
564 Nou wat dacht u van het figuurlijke, het figuurlijke van
NATUURLIJK, BEATRIX!…
vleermuizen
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
1.221 Hoewel geen van zijn vleermuizen hoe aangedaan
dat door zijn beperkte gezichtsveld werkelijk ziet
de samenstellers der natuur zijn het zich niet bewust
ze vliegen altijd haastig landinwaarts en weer naar de kust
ze denken nauwelijks misschien slechts alleen aan eten
voor hun nakroost vol honger in hun nest gezeten.…
jou vergeten
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.551 niet kan
om te doen alsof
ik niet meer om je geef
het is zo moeilijk
een ander te vinden
wanneer ik weet dat jij de ware voor me bent
om toe te geven dat ik niet
meer van je hou al doe ik dat nog
het is zo moeilijk
omdat ik weet dat je me alles hebt geleerd
en dat ik nu dat eindeloze pad
naar liefde en geluk
alleen moet opgaan…
veelzeggend
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
723 kind leerde ik het zwijgen
dat ontstond in het niet bewegen
van woorden
niemand sprak
tenzij er werd bedrogen
of gespuwd
zovele malen
herhaalde ik ook
het zitten
of neergesmeten, vol gezag,
verlangde ik naar die eenzame stoel
wat verderop, buiten het licht
als kind kwam ik vaak in de buurt
van de dood, veelbelovend het opgaan…
je woont in stilte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
704 ik mis je in
het opgaan van de zon
je schaduwt alle uren die nu
langer lijken te gaan duren
de week verliest zijn dagen
omdat niemand naar hun naam
komt vragen, zonder jou is
doordeweeks maar grauw
je woont in stilte
neemt geen woord meer op
laat je warmte langzaam wurgen
door de winter van de strop
muren schuren onbegrip
liefde…
Onderweg Naar ...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 daar gaan ze weer
hou ze tegen
laten ze mij vertellen
wat daar in de verte is
wat ligt daar achter
de horizon
waarom terug naar toen
waar de tocht naar ons begon
hou ze tegen
ontfutsel hun geheim
want het moet daar
wel fantastisch zijn
neem me desnoods mee
laat het me zien
daar aan de overkant
van die eindeloze zee
laat me opgaan…
LAMLENDIG
snelsonnet
4.3 met 13 stemmen
1.361 Wat toch een weerzinwekkend wreed geweld!
Wij willen wenend onze weeklacht jammeren
vanwege die lieftallig leuke lammeren,
lafhartig door een lamstraal bruut geveld.
Zo’n lam moet, potverdorie nog aan toe,
pas zinloos dood voor onze bárbecue!…
Boerenpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
793 Een machtig paard
zoals God dat had bedacht
een werkpaard, een boer’n knol
als helper op het land
Ten dienste van de Mens
trok het paard de kar
de ploeg over akkers
was boer z’n rechterhand
De boer liep mee,
die ploegde voort
had niet die grote kracht
alleen zijn boerenverstand
Toen ik als kind zo’n paard bij opa zag
besefte ik hoe…
De warboel van leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
556 In de warboel van leven
over ongelijke keien
takken waaronder ik buigen moet
probeer ik een doorgang te vinden
onder gebroken zonnestralen
het vroege ochtend licht
wetend dat dichtbij
het rechte pad naast me
badend in ochtendzon
waarover, als ik dat wilde
evenzogoed lopen kon
maar,
zoals ik op mijn eigen wijze
kies voor het mysterie
van…
Voorbij ---- de reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Voorbij ---- de reis
van landschappen ---- gedachten
van zeeën ---- denken
van bergen ---- verwerken
naar het diepe ---- van oceanen
Reis je nog verder ----
dieper ---- naar het hart
en verder ----
dieper naar binnen
naar de Ziel
daar ben je
Thuis…
Pelgrim, onderweg ben je
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
744 Met één voet op aarde
de andere vooruit
gaande voort
in een tijdloos tempo
om dan opeens
met twéé voeten
pas op de plaats
als vastgenageld staan
het is té veel
té mooi, té groots
overweldigend, hemels hoog
dat alles te omvatten
te kunnen bevatten
dringt diep naar binnen
maakt van jou, peregrino
een ander mens
nog mooier, voor Altijd…
Een druppel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Een druppel
als een traan
die zwaartekracht
niet trotseert
langzaam glijdt
in de kille nacht
zich bezeerd
aan een strijd
uiteindelijk leert
verder gaan
zichzelf bevrijdt…
Verbinding
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
610 Al
worden er kettingen gelegd
tralies gebouwd
met sloten van goud
Nooit
kan de geest worden beperkt
Altijd
vindt én bereikt
een ziel die ander
door de kracht van het
Zijn…
Zwijgend stil zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 Zwijgend stil zijn
omdat je stil zwijgen mag
Met ogen als spiegels
het hart als liefde
Geweten als een 'weten'
bereik je het doel
Zwijgend stil zijn
omdat je stil zwijgen mag…