399 resultaten.
Slechts een andere naam
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Tot in de morgen verleiden
wij elkaar in schijn,pleisters
op de wonden gehecht door alle
pijn, in die scheiding voelen we
ons geborgen, in de smeltkroes van
een fris gecomponeerde oceaan
krijgt die schijn slechts
een andere naam.…
Sporen van sprookjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 je bent nooit overladen
met bloemen en grote cadeaus
jij wilt het kleine
verwondering over het fijne
een wolk die
aan de hemel zeilt
krijgt een warme lach
terwijl je ogen zich verblijden
hand in hand
zomaar lopen onder bomen
open plekken ontdekken
sporen van sprookjes op mos
het weidse zicht genieten
in scheiding met de hei
nog…
Nu weet ik wat het allerdroevigst is
poëzie
2.9 met 13 stemmen
4.773 't Is niet de dood of scheiding, niet het kwaad,
Dat anderen ons aandoen, of 't gemis
Aan aardse liefde, niet, dat ons verlaat
En jeugd èn schoonheid, eer genoten is
Het zoet van 't leven, niet de dwaze daad
Die men beweent in rouw en droefenis;
't Is: als men leeft voor iets, dat niet bestaat
En nimmer heeft bestaan, en als men 't weet…
Iemand verliezen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
780 Verdriet bij een ziekte
verdriet wie kent het niet
verdriet bij een scheiding
heftig verdriet zoals je vaak ziet
Iemand die dierbaar is, te verliezen
hoe dan ook een wisselend gevoel
gevoelens die je niet kunt beheersen
iets wat gebeurt met een doel
Je gaat op zoek naar onbeantwoorde vragen
je gaat iemand missen tot en met
je bent er helemaal…
Technostress
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
767 De mens van nu is nergens meer alleen
Met dag en nacht die smartphone bij de hand
De uitknop wordt voor velen te riskant
Het recht op onbereikbaarheid vliedt heen
Zelf denk ik dat ik ‘zonder’ ook kan leven
(Maar als ik ‘s nachts een bliep hoor kijk ik even)…
Schone zegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.127 Is haar lichaam tastbaar zolang ik leef
kan ik haar wel binnen tijd verbeelden
ik denk dat ze niets om mij geeft
andren spreken over haar waar ik zwijg
En als ik merk dat ze is opgelicht
wordt al het andere dan te lelijk
om van te houden te gronde gericht
in contrasten van minderwaardigheid
Ik hoop op schone waarheid verbinding
van scheiding…
Torens van babel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
509 ik heb ze
zien bouwen
de torens
van babel
maar niemand
was er ooit thuis
zij kozen
voor muren
in scheiding
van wolken
hebben geen
buren genaast
wel haast
om elkaar
te ontwijken
nooit mocht er
iets van enige
warmte blijken
er waren
slechts blikken
uit donkere ogen
die een schuw
contactvermogen
lieten zien
talen zongen…
nooit
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.412 Het kan alle kanten uit
Voorbeelden genoeg
Eeuwige trouw is scheiding
Vriendschap komt haat
Liegen, bedriegen, geweld waar dat
woord veel voorkomt, maar toch gebeurt het.
Waarom!
Het woord is als kristal zo broos
breken doet het altijd met pijn en ongeloof!
Ziektes, geweld, oorlog,
durven jullie het nog gebruiken?…
Middelpunt*
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
2.701 Maakte jouw ontkleding mij flink verlegen,
ik zag de verwording van jouw boezem
tot middelpunt van mijn universum,
nog niet denkend aan een scheiding der wegen.
De kamer, waarin jij naakt voor mij stond,
wordt nu vaak gevuld met een chimère.…
Verdriet en geluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 elkaar
ik kan er niet aan wennen
mijn gevoelens blijven bestaan
ik blijf er achteraan rennen
Verdriet van wat is geweest
het verliezen van dierbare mensen
en om te gaan met ziekte
ik zou het niemand toewensen
Geluk bij je geliefde
en kinderen die ik kreeg
mooie sprankelende jaren
dat soms tot enorme hoogte steeg
Verdriet om een scheiding…
Mooie homo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
605 De scheiding van je moeder/vader
maakte een diepe wond in je ziel,
je moeder stierf, je vader de dader?
je bibberde in je boerenkiel.
In Zeeland ervoer je benepenheid
en haat jegens oprechte homofielen,
je streed moedig tegen hun verwijt,
dat homo's met aids pielen.…
Arrestatie
gedicht
2.9 met 109 stemmen
61.413 Grijs wit-glimlachend
staat hij daar
- achter glas -
mijn vader
hoe verder ik
van het raam
weg moet
temeer komt hij
me nader
vermoeid beweegt
hij beide handen
en ik denk
dit is de laatste keer
een zaaiend grijs
geschenk
-------------------------------
uit: 'Schiereiland', 1979.…
Asielzoeker
gedicht
2.7 met 75 stemmen
15.656 Ik zag je in Zwolle
in de stationsrestauratie
Spreek mij van je broers
die je ginds hebt achtergelaten
die gestorven zijn zij die leven
zij wier naam is verdwenen
spreek mij van de rode en okeren aarde
van de verblindende zon
van de almaar opnieuw begonnen dagen
van het ploegen van de aarde/haar te laten braken
Vertel - de mannen die…
Evenbeeldig
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
1.257 Een man blijft heel z'n leven lang op zoek
naar iemand die hem blij maakt en completer.
Het kan tenslotte best een stukje beter,
want altijd wacht geluk nèt om de hoek.
Maar Sarkozy vindt steeds een vrouw, zo blijkt,
die nòg meer op z'n echtgenote lijkt.…
Anne 'Vechter'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Daar staat ze dan op de foto
nou ze hangt wat voorover
op haar balkonnetje
wat ik ook zo graag had gehad
ze woont in het huis
naast dat van wijlen mijn ouders
met een dak met een zonnetje
wat ik haar zo graag weer gun
daar stond ze dan
in mijn Amsterdamse Parool
neen t’ is geen lolletje
een gebroken hart
ze werd de dichteres
van…
Waar jij was
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Het duurt nog even
voor het over zal zijn
en er plaats is voor een ander
Nu is het nog te leeg
waar jij altijd was
Mensen vergeten dat snel
wanneer ze een praatje maken
en we lachen om iets kleins
Jouw moeder is geweldig
Ze doet wat ze kan
zo zonder man
Je weet hoe het gaat
de buurman maait het gazon
Hij is echt al oud
steeds weer…
Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Als het daglicht gaat slapen,
waar ligt dan de grens?
Zal ik gewoon dromen,
zolang de beek blijft stromen?
Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Lijnen wikkelen zich
rondom mijn woorden.
De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Verborgen water onder het zand,
onaanraakbare sfeer,
voelbare wereld waarin weinig
beweegt –
er is leven tussen lijnen
die nog niet volwassen zijn,
lijnen die lonken naar mijn beelden,
mijn weelde nu ik ouder ben,
een kind heeft nog geen woorden
om de grens over te gaan.
Verborgen water als een bel
van tijd onder het gras –
zwemmen…
(iv) Nachtwoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Het nachtwoud draagt mijn stem
nu verder dan ooit terug,
naar binnen,
over de grens,
zoekt daar in mij
naar geluiden die niet gedragen worden
door pijn, verwarring,
brandend, geen branding.
Vormen - onwezenlijk vlammend voor het kind -
wormen zich een weg
naar boven, buiten, bedekken de bodem
met woordelijke warmte -
vuur (als van een…
(v) Maan woont hier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 Nu,
nu we de kust verlaten hebben
en naar de horizon trekken,
getrokken op getijden en wind,
zeg ik je: maan
woont hier, op dit schip,
in haar eigen kwartier…
Er zijn geen grenzen meer, want wie
kan water verkavelen?
Mijn handen reiken naar de verten
van je ogen,
zonder die bodemloze verten
verdwaal ik (ook aan land
was dat al zo)……
De droom voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Wat klonk het prachtig
toen de wanden van je luchtkasteel met een luide knal gebombardeerd werden,
er kogels door de muren braken.
De schilderijen aan de wanden trilden.
Je gezicht barste in de spiegel.
Servies viel uit kasten.
Nu had je een excuus om nieuwe te kopen.
Oorverdovend mooi klonk het
toen het doorzichtige anker
op de straatstenen…
Misverstand in twee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
538 We scheurden ons misverstand
in twee schurende verhalen
...... schilfers zure lucht
hielden onze eigen helft
net als Sint Maarten
maar dan andersom
...... tussen ons: de versnipperaar
we namen ons gelijk maar mee
het was zoveel werk om het weg te doen
...... maximaal drie stuks tegelijk
liever wapenden we ons
onder de huid, de…
La Fata
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
264 Ik hang hier maar
wat rond in huis
helemaal voor mezelf
de pot thee, de tafel
de kamers van ons huis
met zijn nieuwe ramen
de krassen in de kast
al de cadeautjes
die ik aan jou gaf
en de poster van het schitterende
water aan de horizon
met de schim van een schip
Ik hang hier maar
wat rond in jouw afwezigheid
niet in staat tot actie…
Vader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
139 Vader kijkt uit het raam, de hortensia bloeit
Moeder woont nu ergens anders
Ze hield het niet meer met hem uit
In haar kleine belevingswereld
Geen lange tenen meer bij de koffie
Geen ongenoegen dat hij moet herstellen
Ze is op haarzelf, heeft niemand om over te klagen
Hij hoeft haar zware lot niet meer te dragen
Het is zomer, de jaren beginnen…
Van groot naar goot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 wegzakkende
hemel in grote
spiegelruiten
die naar buiten
een terugtredende
werkelijkheid kaatsten
ondanks een
stralende zon
op roodkleurende
huid zag je er wat
verlopen uit in het
afnemende licht
van de met stof
en aangeplakt vuil
beslagen dubbel ruit
in lichte agressie
hakte jij de kinderkopjes
waar de granieten
haren in scheiding…
Doktersverklaring
gedicht
3.4 met 29 stemmen
13.056 .'
Dat zal zo zijn, want ik herken meteen
de strakgetrokken scheiding in zijn haar.
De dokter test mijn ogen. Wijst mij op een kaart
een aantal letters aan. Ik weet niet wat er staat.
----------------------------------------------------------------------
Uit; 'Waterdicht', 2002.…
Het stigma voorbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
458 ik voelde hoe
je warme tuniek
lichtgevend scheurde
aan aristocratische
opgerichte spijlen
van de monumentale
afzetting voor het balkon
zwart gemaskerd
schreeuwde masculien
opgekropte frustraties
de donkere diepte in
waar jij uitdagend wit
reflecteerde in een
snel oplopende stilte
daar waar pijn
scheiding brandde
in rokende huid…
Ik Klimop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Onze huid is een fijne scheiding
om met lijf en leden op te heffen
en als we kussend één adem zijn
zijn we ook nog één geest
geen verschillende gedachten
één hartstocht, niets dat ons scheidt
eens met elkaar en met onszelf
compleet in grenzeloos
Maar waar ruimte is, komt
aanwezigheid, stilletjes sluipen
er gedachten binnen, hand in hand…
Venus en Mars
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.669 zelfs een hele prille
Als mannen nu eens zo dachten
vrouwen doen dit al zolang
Dan waren mannen in relaties
misschien niet meer zo bang
Helaas is de waarheid anders
mannen denken niet met gevoel
Zij missen dat elementje
en daardoor vaak hun doel
Met genetische manipulatie
en meer Oprah op teevee
Het aantal huwelijken omhoog
en scheidingen…