478 resultaten.
ALS HET LEVEN EEN PASSIE WORDT, IS ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Hoe kan passie doven
als’t vuur blijft gloeien en sissen
en asse in strijd en hitte
weer vlam kan vatten
en vingers zich verbranden
aan het willen verlammend vernietigen?…
helden sterven niet
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.045 ik kijk nog een keer om
en zie uw assen vallen
alsof ze nog even het gewijde gras
willen borstelen
zoals de wind doet met de fiere boom
voorbij
uw nu gesloten vensterruit
U praatte graag
en met de handen even opgeheven
kwam niet alleen Goethe weer tot leven
maar ook uw pijn, nooit aflatend,
met vragende vingers naar oorlog
en kinderjaren
meer…
Ode aan de ‘Eschaton-cyclus’ (pt.1)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
410 Onberispelijk
als de final act van z’n body,
is hij een bedenkelijke believer
in factories gemaakt van gold,
waar hij no struggle kende
tegen bedbugs uit z’n lazy ass.…
Verre ontboezeming
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
748 dat geen open boek bleek
te leggen uit het zingen
van de ziel
waarmee enkel broodnodige aanhef
de gerichte partner duidde op
een rijke stand
- zakelijk beginsel
ter bescherming -
Jij schreef het verschil
met later aan tijdsduur gevoeld
in winst van zeg verdraaid
weet nu je lot op te
maken door zielskracht,
mij ophalen
van het station…
Zij
poëzie
2.9 met 25 stemmen
7.521 Gisteren nog leidde ik zo iemand
naar ’t station. Het was
een avond vol mist en vroege kou.
Mijn vriend was moe en had een ticket 3de klas.…
gedateerde dood
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.788 er bestaat niet zoiets als rouwen vooraf
ook niet als jij weet wanneer je dood wil gaan
er bestaat niet zoiets als je missen
ook niet wanneer je er al een beetje niet meer bent
er bestaat wel zoiets als spijt
wanneer ik jou je koffers zie pakken
vastbesloten dicht klikt en opneemt
naar het volgende station stapt
rouwen vooraf gaat niet…
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 seizoenen zijn als stations
die niet kunnen blijven
met altijd maar het komen en gaan
van doorgaande reizigers
zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk…
Dikke zwarte jas
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
4.142 Op het station stond ze te roken
Alleen en in elkaar gedoken
Ze had mijn moeder kunnen zijn
Lief en mooi en klein
Maar de dood stond in haar ogen
Of was het de prozac
Ik kan het echt niet helpen
Maar ik moest huilen om dat wrak
Van een vrouw zo alleen zo zwart
Eenzaam en verscholen
In die dikke zwarte jas
Moest ik toch wel huilen
Omdat…
Op de rails
gedicht
4.8 met 5 stemmen
6.927 Maar dan verbreedt de horizon
en blijkt dat ik mij liet misleiden:
De trein is weg ter linkerzijde
en ik sta nog op het station.
Zo worden wij wel meer bedrogen:
Wij zijn op reis, zo menen wij
en maken voortgang zienderogen,
doch richten wij de blik opzij
dan staan wij stil en onbewogen.
Het leven gaat aan ons voorbij.…
Lekker warm
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
686 Omdat het binnen warmer is dan buiten
Heeft dat allicht die arme man bezield.
Vandaar dat hij dus steeds een ruit vernielt,
Hij vlast erop dat ze hem op gaan sluiten.
Voor recidive krijgt hij drie maand straf…
Als ‘strafverzwaring’ één maand ervan af.…
Diezelfde trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.332 Het oude station ligt er verlaten bij
een jaar geleden zeiden wij vaarwel
ik zie nog hoe je zwaaide naar mij
alles ging zo verschrikkelijk snel
Jij nam de trein en liet mij alleen
voor één keer volgde je jouw verstand
ik liet je gaan maar merkte meteen
dat ik in onzekerheid was geland
Ik mis je nog steeds en wacht op de dag
dat diezelfde…
Oblivion
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.319 Op een verlaten station
waar geen trein meer stopt
denk ik je telkens te zien dolen.
'Wanneer komt de laatste trein?'
vraag jij
bedeesd maar met overtuiging
dat hij komen zal; desnoods
om slechts je vale karkas op te laden.…
Lege ogen lozen haar
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.128 De rafels aan de jas
haken rimpels aan haar benen
opgetrokken blauw
tegen het marmeren blok
Het station dat stemmen galmt
één toon vult alle dagen
een haperende naald
die zich niet laat stoppen
Lege ogen lozen haar
boven zigzaggende voeten
de massa dampt en wacht
de deuren staan op punt van sluiten
Verdwaasde schimmen jachten…
pak de dader!
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
676 vannacht op station Leiden
centraal stond de trein
uit Alphen aan de Rijn
om 00.30 uur in brand
de machinist constateerde op twee
bankzittingen in één lege coupé
uitbraak van walm en vuurzee
en alarmeerde stad en ommeland
spuitgasten zeiden
ter plaatse dit gaat
niet spontaan aan
welke onverlaat
heeft dit gedaan
thans zoekt de politie…
De opdracht van Ali
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.264 Stapt u maar in,
wij brengen u waar uw bestemming: de koemarkt,
het centraal station, het kruisplein, Holy, de hemel?
Rotterdam is een fijne stad (ook zonder mij).
Ik ben uw gastheer, u op visite (u hoort er bij).
In mijn gebedshuis op wielen
- Allah zij geprezen voor dit werk -
maak ik het u graag naar de zin.…
Tweede man
gedicht
3.4 met 33 stemmen
14.872 Hij stapt uit nadat de trein aangekomen
is en loopt met openhangende jas door
de koud nachtlucht naar de uiterste
en verboden zijkant van het station.
Van daaruit kijkt hij naar de rails
en de lichten en een locomotief die
los op de rails geparkeerd staat.
Groot en ondoorzichtig.…
Aankomst
gedicht
2.3 met 48 stemmen
14.188 Zoals men aankomt op een station
in een reiziger uitstapt, met zijn ballast
vastloopt in een passant, dit is
het ogenblik, men is vacant, op slag
beslaat de inhoud het glas, taal past
haarfijn haar mal, niet gemond, ongehoord, totaal
onoorbaar, vlees, zoals het hoort
dat men dit mangat moet instaan, dit niks
moet uitleven in een snik, eindelijk…
stilte in de trein
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
760 zondagmorgen
de zon staat laag
ik hoor het knorren
van mijn maag
iemand ronken
die niet uitgerust
de dag intrekt
de stilte blust
links van mij
een dorp een wei
een tent een fiets
dan even niets
de zon een plaag
een knul een blaag
boert cola bubbels
hoog en laag
de trein passeert
een klein station
erboven drijft
een luchtballon…
Devon: The Big Easy Tour
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
456 Waar wij in het stomend treintje
op Woody Bay Station te Lynton
binnen vier minuten op ons retour
het heen en weer kregen
after that little tjoeketjoek
holderdebolderman in de touringcar
met de klok mee welke uren slabakkend
rondtoerde around the middle of nowhere
see you in Exmoor
waar de natuur doodbloeiend op ons wachtte
en wij nimmer…
Metro
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 Je oysterkaart is in deze metropool wat waard
Easy way to travel in London
Hebben ze hier goed uitgevonden
De metrolijnen hebben allemaal een kleur
Overstappen is soms een gezeur
Donkere gangen onder zo'n stad
Je reist door een zwart gat
Dan weer licht op een station
Snel uitstappen bij Wimbledon
De roltrappen zijn stijl en lang
Rechts…
eeuwig is de oogst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ik denk niet aan jou
liggend in natte klei
op een verlaten kerkhof
ik zie jou lopen
op het pad daarlangs
tussen de populieren
op weg ben jij
naar het station
dat naar de overkant voert
een zomerse dag ooit
ontmoet jij mij daar
om mij weer te omarmen
ik denk aan jou
over een landtong lopend
vol rust in herinnering
ik zie ons…
De Kalverstraat (Bloem-rijk)
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.498 Geef mij maar Monopoly met strategen:
Langs Af naar Station West voor je plezier
Gevangenis bezoeken als vertier,
Of anders naar A. Kerkhof je bewegen.
Veel is teveel voor wie niet meer verwacht,
Een Kans- of Fondskaart houdt zijn lot verborgen
Voor elke armoedzaaier of magnaat.…
Op reis met teveel gedachten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 spreekt de halte nadert
zet gedachten stil en pak ze in
maar almaar liggen ze daar weer
Onder de bank vluchtschoenen
die ik niet te pakken krijgen kan
steeds staan ze ergens anders
Trein stopt ik kan niet weg
teveel gedachten in het rond
waar is mijn jas tegen de kou
Grijp graaiend om me heen
alweer rijdend in de chaos
volgend station…
De Kroon CS A'pen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 in het station, voorbij
het perron, in de zaal
waar soms een vreemde wacht
onverwachts naar je lacht
kan je even zitten kijken
naar hoe de tijd wordt gedood
daar zie je al dan niet gewild
vreemde kunst op het plafond
waar enkel de bloemen rond zijn
en de swastika's zich verschuilen
in een labyrint van rechte kronkels
de artiest heeft…
3
gedicht
2.7 met 172 stemmen
56.272 in bed deed ik mijn best niet
aan je te denken
vermenigvuldigde ik getallen
van vijf cijfers met elkaar tot ik er
opgewonden van werd
ook poolzeeën, het mesozoïcum,
de watersnood van 1953, het centraal
station van amsterdam om vier uur
's morgens, de dagzaal van vrouwen-2
te duin-en-bosch, harry mulisch geheel
ontkleed met alleen zijn sokken…
Plotselinge liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
823 Lang heb ik je nog nagekeken
Je liep langzaam uit het station
Met al mijn dromen plots geweken
Stond ik weer alleen op het perron.…
Kerst in Kielegat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 De bomen langs de laan naar het station
Hun kale stammen zijn met licht omwonden
Dat vuurtorens soms ook bij vijvers stonden
Is nieuw voor mij, ik wist niet dat het kon
De Grote Kerk staat als een bastion
In Winterland, wil haar verhaal verkonden
Met oude teksten die ooit aftrek vonden
Geschreven in een Goddelijk jargon
Breda, je doet niet…
Het verloop
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
613 De wekker loopt af
Mijn droom loopt uit
Ik loop van de trap
Ik loop naar ‘t station
Ik loop door de menigte
Het uurwerk loopt achter
Ik loop rood aan
Ik loop over van ‘t werk
Ik loop om eten
Ik ontloop de drukte
Alles gaat zijn beloop
Ik loop in de gangen
Ik loop heen en weer
Ik loop weg naar huis
Ik loop de laan af
Ik ben op de loop…
Als Piraat ben ik geboren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Als Piraat ben ik geboren
Zo heb ik mijn bestaan
Ze willen mijn stem toch horen
En als Piraat zal ik weer gaan
Onvergetelijke tijden
Wat ik als Artiest heb moeten lijden
Maar bij de Piraten- en Internetstations heb ik een bestaan
En Nederlandstalige Muziek met Danny van Strien zal nooit meer verloren gaan…
Intermezzo interruptus
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
624 intieme omstrengeling
schuifelen ze heel even kaak tegen been
sloom en slinkend levensritme begeleidt
het gedempte bonzen
van zijn protesterend hart
ergens ver weg
slaat een eenzaam uur
niet het zijne
nog niet
wijl ingebeelde tonen zachtjes wegsterven
bevrijdt hij zijn deemsterende ziel
van een onwillige partner en
herrijst uit de eigen asse…