599 resultaten.
Voorjaar op Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 Hoe wonderlijk was vergeten
Nu keren in en uitzicht terug
Eb en vloed mijn eigen brug
Als aandachtig tijdloos weten
Stromend in verhalen
Staat de weidsheid stil
Maakt wijsheid geen verschil
In mijn verbijsterend vertalen
Wolkenpaadjes in het buitengebied
En het meedogenloos moment
Spoelen door en maken schoon
Geborgen zingt het levenslied…
Laat elegantie leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 leven
in het licht
dansante dat
gras en planten
doet wiegen
op een warme
zomerse wind
in voorzichtig
raken lijken
vonkjes te
ontwaken die
overspringend
hun energie
ontladen om de
aantrekkingskracht
intenser te maken
er zijn natuurlijk
meer paren die
scharen om
jouw lach te
onderscheppen
in momenten van
voorbijgaand
tijdloos…
leegte
netgedicht
3.5 met 38 stemmen
4.464 Zwarte leegte
koude eenzaamheid
tranen van ijs vallen op een gebroken hart
Een beving, een rilling
een windvlaag door mijn kille lichaam
Starend in het niets
snakt mijn ziel naar adem
gevangen voel ik mij
Geketend in de boeien van het alleen zijn
kruip ik diep in mijn schulp
Tijdloos en kleurloos
een gapend gat is mijn gemis
smachtend…
In strelend huiveren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
749 vertragen
in verborgen wat zich geven kan
heb ik jouw aandacht willen vragen
ik donker je zo teder
gebruik de stilte van de nacht
in strelend huiveren
verleg ik alle grenzen
genoten van jouw kracht
je hebt me laten zien
dat kou ongrijpbaar is gebleven
hoe liefdevol het harde is
hoe ik in overgaaf met jou kan leven
ik droom de stilte tijdloos…
Dromenspel
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.130 Ik meen je te ontwaren
op de weg van emerald
Jij die ik mij eeuwig
zoet herinnerde
Verborgen
in de stille koralen
van mijn dromenspel
Ik verdwaal zonder spijt
in je zilveren labyrint,
in de kristallen
van je tijdloos licht
Wever van visioenen,
met je
dwaalspinsels van amarant,
je ijle bloemenzeeën,
smachtend naar de koelte
van levend…
Dans der meeuwen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
651 Binnen klinkt zacht
de canon van Pachabel
de meeuwen juist
gevoed dansen
hun godendans
duikend naar brood
stijgend op muziek
het sierlijk ballet
heft mij op in
een tijdloos toeven
in de harmonie
van betovering
eindeloos lijkende
minuten geniet
ik het samenspel
tussen techniek binnen
en natuur buiten
zo gracieus
en vol…
Zij, die waren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
600 binnen kaders van het raamwerk
of schimmige figuren die vitrage draperen
achter gebarsten glas in uitgewoonde kamers
waar zij woorden graveren met lange nagels
en klagend krijten in holle klanken
die betonmuren impregneren
deuren slaan als vanzelf in ‘t slot
en sluiten wezens met ogen van licht buiten
het zicht op uurglazen van hen die tijdloos…
betreden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
427 de wind had mijn bloemen afgepakt
geknakt
lagen ze verspreid, in tijdloos
verder dromen
onder versgevallen blad droogde slechts
wat oude aarde
over oude bomen viel het licht fel in een gat
opnieuw geopend door de harde kern
van wat ik ooit verloren had
in de tussentijd van nu vergeef ik al mijn pijn
tot aan de witte draden van het hoge…
Laatste reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
675 Jouw menselijke ziel in versteende emoties
innerlijk bezworen, samengekomen
tijdloos in herinneringen
beschreven in brieven als in boeken vergeten
voor nazaten achter horizon en ochtendlente
naast het sterfbed van verlangen
in een oeverloos denken
zonder heimwee of dromen
vergezeld door witte rozen
jouw laatste reis naar doodse stilte…
foto van een lege plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
981 directiekamer
daar waar wij samen zaten
hangt nog een vleugje van wat was
met soms de stoelen naast elkaar
gebogen over taal en wat ideeën
en wat er verder was
maar ook gegrepen door de dag
met aan de muur
wat nu niet zichtbaar is
maar ook geschreven was
in de taal van je vader
van wat wij samen zagen
rest nu nog deze foto
tijdloos…
Fragmenten uit bewegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 balans
wil zelfverzekerd
lopen naar de overkant
fixeer het vaste punt
de eerste stap
is glijdend staan
los van staal
kan ik mij
niet laten gaan
voel het fenomeen
word één met tijd en ruimte
rol in rust volmaakt een lus
zij hebben
de loop gezien
fragmenten uit bewegen
maar niemand heeft mij
die volmaakte eenheid
in tijdloos…
raadsel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 luister naar de woorden
die in je opkomen
wat ergens een raadsel is
je denkt dat je tijdloos dicht
maar zelfs het eeuwig melancholieke
'altijd november' is dertiger jaren
evengoed is het noodzakelijk
om iets te zeggen alsof het nooit zo was
inderdaad het was die tijd, die dag
die middeleeuwen die we later zullen zijn
nauwelijks nog…
Simpele vriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
897 Waarom lijkt vrede zo verontrustend
in ruimte die leegte inneemt
omdat het waaien vragen heeft
tot in de dood, het stille zwijgen
wanneer jij afstand in gedachten kan overbruggen
is jouw zwijgen tijdloos in jouw eerste levensvragen.…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…
Windstil
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.347 Windstil, een zon die straalt
Kalm water, groen gefluister
Net of alles 'n beetje draalt
Wachten op stemmen in 't duister
Als de zon dan langzaam zakt
En lange schaduwen gaat trekken
De schemering je emoties pakt
Je geest zich aan de horizon wil strekken
Dan pas is alles tijdloos
Los van elke bestemming
Lijken dilemma's belangeloos…
En vol liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
910 heb je weer ontmoet
in video gaf jij
met warmte en vol liefde
weer je groet
je ogen raakten
ik proefde in
herinnering je smaken
het deed me goed
maar miste
je slankevingerhanden
die tijdloos door
mijn haren kamden
de kerkklok
waarvan het luiden
was gestopt om uren
voor ons op te sparen
we hemelden zo
godvergetenlang en landden…
dromerij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.953 geruisloos kwamen ze weer
te voorschijn, vertrouwde
beelden uit mijn kinderjaren
het huis en de buurt waar ik
ooit woonde, de kerk en
de oude jongensschool
toch zag ik ze nu anders dan
voorheen, was het dorp met
een gouden gloed omhuld
sluimerden straten en bomen
in een stralend, tijdloos licht
de ochtendzon…
Vluchtend zand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 Geen goudkleurige akkers
met bloemgele korenaren
maar diepgebogen spijt
toen ’t spreken mij nog toebehoorde
in talen wereldwijds
het gezucht van falende duinen
en ’t zicht dat gelauwerd en tijdloos
de afstanden schiep werpt nu
stroken nevels met aan de randen
het stoffige vluchtend zand
zelfs het water krijt strepen
aan de horizon en…
Verzuring?
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
479 groen
de bittere smaak van toen,
bood ze me in alle wijdte,
de verte, de tijd in armen
verstrengelt, kon wat
haar verwijten, die weide
waar je de deugd in legt, in
de schoot van jeugd, een
smaak tot aan onze horizon,
een onvoorspelbaar hurken
in de wind van een ongelijke
bloeiwijze van beider kind,
hoe het nooit verzuurd, hoe
het tijdloos…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Waterrijke ruigte, weelderig behept,
tijdloos doch tijdig van aard.
Mijn weemoed, zoals de zee die schept
is hier een terloopse gedachte waard.
Eeuwig gedurig lijkt de bekoring
van verleden en vooruitgeschoven tijd.
Al turend in heldere betovering
door deze grote en kleine grootsheid.…
leer me dan zwemmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 wanneer ik verdrink
in die diepste bron van bestaan
zo breekbaar
tijdloos meegaan
in de stille stromen
met eb en vloed
moeilijk zichtbaar
voor het oog
wanneer die dag komt
leer me dan zwemmen
in een rivier vol vruchten
vol weelderige kleuren
zonder het gevoel te hebben
te zullen stikken…
onder voorbehoud
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 het is een begenadigd treffen in een tijdloos licht ..
- hoewel het verhaal van je leven nogal wat te wensen overliet
verdwijnt dan zeker ieder leed .. alle pijn .. en elk verdriet ..…
Essentie
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.084 Voel jij ook de essentie
van voorjaarsbloemen
in de zomerwind
en laat je vlinders
vrij vergaderen
afspreken dat gedrag
veranderlijk
blijft
of geef je ze vrijheid
voordat de zon ondergaat
rijk geworden
met rijkdom
van eenzaamheid
onder eeuwenoude schilderijen
ooit kom je bij me terug
met slechts essentie
van tijdloos droom…
Door mijn kleindochters ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
637 Als een kind je vol eigen energie
rechtstreeks in de oude ogen kijkt,
weet je jezelf ook weer de uk van drie
en diep in die kinderlijke blik blijkt
een tijdloosheid, een opening die ont-ijkt
wat gewicht had, wat echtheid leek te zijn;
er is slechts vraag, de korte nu-termijn;
niets staat vast tot het waargenomen is.…
Paradijsvogels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Paradijsvogels zijn zeldzaam
en als je ze ziet
blijf dan vooral van ze af
Paradijsvogels zijn uniek
want als je ze ziet
blijf je je vooral verwonderen
Paradijsvogels zijn tijdloos
want als je ze ziet
staat de tijd gewoon even stil
Paradijsvogels zijn ook mensen
met een zeldzame helicopterview
van het wereldse en het paradijselijke…
In een teerdere huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
266 Die ene dagen bij jou
Ongewone gewone dagen
Op vakantie, in een tent
..onze warmte
of onder lage dakbalken
en op het vloerkleed
thuis, in de tuin
..onze lippen
onder een groot scherm
en in een omslagdoek
tijdens de oversteek
..onze loomheid
om iets lekkers te halen
en naar de wc te gaan
vertrouwd, tijdloos
..onze liefde
nog steeds…
de eik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.186 ik zag de eik hij stond
zo plompverloren
eik te zijn
onwrikbaar in z’n eigenheid
onwetend van z’n
levenslijn
ik lag languit en dacht te
zijn de schaduw van
z’n kroongewelf
geen toen en straks en geen
daarginder, geen spatje
van mezelf
diep in mij zit een knoest
een eeuwig oude
stobbe
een stukje oer dat tijdloos is
dat nooit bewust…
Uitgewiste droom
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.208 Ik zocht haar
langs een onbetreden pad
vond haar
bij de verborgen bron
Ik keek haar aan
had bloemen in de ogen
Ze plukte de grootste
Een sneeuwwitte vogel
vloog op
bij de klanken van
een betoverend koraal
Zij dronk van
het tijdloos water
ademde kristallen
in mijn bevende mond
Toen lachte ze
en zei :
Heb me niet lief
Ik besta…
Ik vraag me af
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Ik vraag me af
zal het bij jou
zo anders gaan
als bij mij
dat je los komt
van alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad…
Als ogen zoeken
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
646 leeft zeker in mijn gedicht
ik schenk je adem en ochtendlicht
mijn bezieling is in jou gekropen
het is wel zoeken geweest
naar het ritme van je bestaan
door luisteren, voelen en kijken
ogen vertellen het meest
zegt men vaak
maar juist die blik te vangen
in zijn fonkelende gedaante
herkent men pas onder gelijken
in een haast tijdloos…