29130 resultaten.
Dwarrelt zacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 ik ontwaak
kijk verbaasd
naar het eind van de nacht
iets dwarrelt zacht
in eerste blik
raakt glinsterend het licht
kaatst en zet vaart
verdwijnt abrupt
flitst even later weer terug
waar het speelt langs
muren en grachten naast mensen
die verrast op de tram staan te wachten
het proeft en ruikt
naar anders en nieuw
vandaag is…
Oren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
545 Is het de echo van de radio
die kille stem die het nieuws voorleest
achtervolgd door schreeuwerige reclame
geboren om te horen, alles voor elkaar
voor alles wat niet nodig is
door vaart der tijden opgenomen
in gesloten inrichting, dikke muren
die geen geluid doorlaten
zonder stemmen die waarschuwen
voor de nacht die nieuwe doden telt…
Erbarme dich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 schelle licht drukt
het gewicht van uren
dagen en nachten
de tijd is het rotsblok
dat Sisyphus tegen de
berg duwen moet
de onbarmhartige zeis
snijdt links en rechts
in noodlottige levens
ze teistert het broze
weefsel zwaait grillig
de hemel dicht
maar dan brengt Bach
zeeën van licht voor een
rituele wedergeboorte
je ziel vaart…
Mirakels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
434 .
________________________________
Zo zorgt een oorlam voor een godsmirakel
Als nectar, godenspijs en ambrozijn
De laatsten zullen daar de eersten zijn
't Lam Gods ging hen reeds voor in dat spektakel
Zijn laatste zeven woorden zijn vermaard
Hoe broos Zijn bede naar Zijn Vader vaart…
Zijn voetstuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 en weer kortwiek
ik spastisch
mijn balans kent
geen evenwicht
tussen vallen
en opstaan
het is gaan
tot de dood
erop volgt
toch heb ik
barricades om de
vaart te vertragen
weer even tijd
om bij zinnen
te komen voordat
de realiteit
van mijn dromen
effect sorteert
en ik alsnog
probeer te
ontsnappen
uit het overschot
dat mijn…
Een drive als Thor (‘eclectische twintigers’)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
518 Als ik lucht heb,
zal ik vliegen op vleugels
die ik er in volle vaart bijboetseer;
de teugels van het steigerend verstand
laat ik rijkelijk vieren,
evenals de tranen
welke mogen bloeien in de blijdschap om te leven.…
Overgang
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.724 Tussen twee zinnen die bijeenhoren
Een geheel zijn vormt wissel van regel
de overgang schakel naar een verder verhaal
onbezorgde jeugd verhardt zich in de puberteit
tot roekeloos verkennende verbinding
met het volgende station der kennis
het derde station stapt volwassenheid
op de trein des levens nu in volle vaart
de trein ploetert voort…
Ik was jouw schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend als een schaduw
ik volg je, ik volg je
Zie hoe je wandelt langs de oude rivier
in jouw hoofd verloren vriendschap
hoe het moest gaan en is voltrokken
ik ging weg, steeds verder weg
Er vaart een schip op weg naar nergens
de nachtvracht varend…
vaart nog trager dan de tram
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.289 oog
de boog in de rivier en al
die trotse vergezichten hier
wat zoek je in de kathedralen
beelden die de tijd verschalen
uitgehakt in steen, waar moeten
al die mensen heen die bidden
met hun hoofd tegen de muur
de offers zijn hier veel te duur
stromen die gekomen zijn
met camera's die schieten
op het IJ, gezichten blij
de Amstel vaart…
WISSEL
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
995 Niets om na te streven
slechts doorgaan in volle vaart.
Op verlaten stationnetjes
kijk ik verveeld in het rond.
Ik hou mijn adem in
mijn hand vastgeklemd op de mond.
Mijn verwachtingen;
ik heb niets op het oog.
Ik ken ze niet;
zijn ze dan bij voorbaat te hoog?
In een opgedroogd aquarium
ben ik de opgezette vis.…
Wissel
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
2.499 Niets om na te streven,
slechts doorgaan in volle vaart.
Op verlaten stationnetjes
kijk ik verveeld in het rond.
Ik hou mijn adem in,
mijn hand vastgeklemd op de mond.
Mijn verwachtingen,
ik heb niets op het oog.
Ik ken ze niet,
zijn ze dan bij voorbaat te hoog?
In een opgedroogd aquarium,
ben ik de opgezette vis.…
Offergaven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
700 Viginia's zegel,
gebroken met vuur, met vaart,
vol van vacante offergaven
waarin verwenst verlangen verteert,
paradeert,
absorbeert,
genereert genot.
Porseleinen vreugdetranen
rinkelen niet
als in ragfijn zilveren bellen geblazen
nectar.…
De laatste trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.372 De wereld sluit de poorten voor haar
daar waar ooit het open boek lag
wanhoop vertoont zich in het openbaar
haar leven vaart onder een valse vlag
Zelfmoord spookt nu door haar hoofd
ergens in het donker ligt haar lot
de beloning die zij zichzelf uitlooft
maakt meer dan haar eigen leven kapot
Op een verlaten station rond middernacht
heeft…
'De wind nam hem mee'
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
748 Ik krijg de wind er maar niet onder,
ik krijg 'm ook niet in m'n zeil,
mijn bootje vaart, niemand aan 't roer,
de rest óók beneden (alle) peil!…
Odyssee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
835 Hij vaart nu eindeloos
dwars tegen de seconden in
voor de tweede maal
de dood tegemoet.…
Een kunst op zich
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
715 je rolt het leven
op slechts een touw
geknoopt aan stokjes
maakt vaart en
gaat de hoogte in
nog bibberend en losjes
je landing is een
kunst op zich waarbij
de draad vaak wordt gemist
dan rol je stuurloos weg
door kant en wal gestopt
het spel is uit jij bent gedropt
maar zij die aan de touwtjes
trekken oefenen het lussen
en…
het schip van liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
754 Vaart
hebben we gemaakt
eerder met de stroom mee
dan tegen
Wind is opgestoken
wakkerde aan
wind uit
uiteenlopende richtingen
Het voerde
ons naar zee
de golfslag kalm
dan golven,huizenhoog
Van averij
weten wij en droever:
het zoekraken
van riemen
Maar aldoor
is er
kant en wal
veilige ree en oever.…
Loodsboot
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
3.042 Het water bestuift de boeg
keert tot zijn oorsprong weer,
duizenden fijne druppels
achterlatend op het raam
vaart de stuurman even blind;
dan gekomen bij het grote schip,
schuurt langs het staal
de ladder langszij in de luwte,
behendig beklommen door de loods.…
Allemaal steden
poëzie
3.6 met 8 stemmen
8.905 de stad weifelt over de huizen
de morgen vaart over de daken
de stad binnen
de zon staat op tussen de huizen
onder carillonmuziek
de mensen wandelen in het donker
als het elf uur is
de zon spoelt aan op de daken
aan het strand van de verten
ligt de stille zee der lucht
waarin het schip van een kerktoren
flikkert
in de buik…
de schoonheid van het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 vanaf de waterkant
zien we de trage schepen
hoewel in vaste baan bewegend
voluit in eigen gang
daarboven wolken
die in snelle vaart
een landschap keer op keer
van kleur laten verschieten
verbaasd over de vlugge vlucht
van een bezorgde zwaluw
toeschietend voor
het hongerige jong
staan wij opnieuw
in stilte, met besef
dat schoonheid…
morgen valt de zee achterstevoren
gedicht
3.7 met 13 stemmen
6.169 morgen valt de zee achterstevoren
drinkt eb vloed
vaart zonder aankondiging
de hemel los
blijven we achter op het zand
engelen zonder draad
engelen zonder passe-partout
andersdenkend
morgen draait de wind
zonder mededogen
kapseist drijfhout
niets grandioos voor de boeg
blijven we achter op het zand
met geschilde lijven
dijen bezoedeld…
Herfstmuziek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
711 Schrompelend geel
en stervend bruin
zingt ritselend in de wind
stijgend, dalend,
krijgertje spelend
achterstevoren
van klinkers naar zand,
opnieuw blaast een windvlaag
in fluittoon door steegjes
het dorre bruin
krijgt een nieuwe kans,
rollebolt, knispert
speelt haasje-over
met diep donkerpaars
in vliegende vaart,
duikelend, springend…
Zeedijk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
557 ZEEDIJK
Ik zit
op d'oude zeedijk
en
kijk over de einder
waar het ruisende water
de stralen weerkaatst
sprekende golven
en bruisend nat
dan zie ik ons schip
dat daar vaart
langs de lijn
tweemaster
wij gaan scheep
het roer wijst de weg
de vlag gehesen
wijst noord
daar is waar het hoort
de haven verlaten
de stad uit zicht
dat maakt…
Geven, geven!
poëzie
2.6 met 9 stemmen
1.153 Laat de huizen,
sluit de ramen, dek de haard:
de open heemlen zijn de sluizen
voor uw ongeduld'ge vaart.
'k Ben geleegd; ik ben verleden;
'k wórde dood: ik heb gevoed.
Al wat komt is mijn verleden,
waar 't gewerd uit mijne bede en
lacht uit mijn vergeten bloed.…
Entelecheia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 Verleden vergleden naar diepe meren,
waarop het heden vaart
schatten van levens vergaard
en roeit door nieuwe nevels van begeren
Arme Eroos, een blijvend streven
onrustig en broos
als de vluchtige woestijnroos
met feeëriek licht: alles vergeven.…
Herfstmuziek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
753 Schrompelend geel
en stervend bruin
zingt ritselend in de wind
stijgend, dalend,
krijgertje spelend
achterstevoren
van klinkers naar zand,
opnieuw blaast een windvlaag
in fluittoon door steegjes
het dorre bruin
krijgt een nieuwe kans,
rollebolt, knispert
speelt haasje-over
met diep donkerpaars
in vliegende vaart,
duikelend, springend…
Elsje Christiaens (1646-1664)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 jouw korte leven kan
men niet in schrale
woorden vangen
de droeve schilder
vaart over het water
naar het galgenveld
inkt, riet- en verenpen
in zijn loden jas om
jouw lot te bewenen
bijl en wurgpaal
als pover raamwerk
hij zoekt slechts je gezicht
op kostbaar papier
dicht op je huid getekend
de verborgen verlatenheid
"de…
Aan de kant
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.419 En dan die surfers, gehaakt
aan hun driehoeken, achter hun ramen
geen land ziende, niets dan hun eigen
vaart, het schuim om de planken,
het schuim dat kookt op hun voeten,
vervlokt in de wind, hun zwarte
rubberpakken laat glinsteren.…
Hitte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
782 Of liever nog geef me Billy
die loom van summertime zingt
Terwijl de vaart,
gulzig voor de tijd van het jaar,
Sixpacks en schoolvlees slikt.
Heeft u ook die snoek gezien?
Hij dook net uit het slijk
En kijkend in zijn boze oog
Weet ik "mijn" vader was nooit rijk.…
Het donkerzwart bevriezen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
538 zuiver en grillig
schraalde een melodie
veeltonig de
strakblauwe lucht
ontdaan van
warme tierelantijnen
klonk in het hoog ijle
de noordooster kou
herauten speelden
de macht van de vorst
in een uitstralend
winterse nacht
waar helder kraakte
in het donkerzwart
bevriezen van spiegels
op sloten en vaarten
pas toen zon
de rijp…