506 resultaten.
Lichtheid van het bestaan
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.455 mijn opa daar nog hangen
In zijn rookstoel bij het raam
Zachtjes prevelt hij een naam
Zijn blik verhult een groot verlangen
De scheurkalender aan de muur
Verhaalt een spreuk en bijbelwoord
Dat als dagelijks slotakkoord
Weerklinkt in ‘t vroege avonduur
Ik hoor de gangklok soms nog slaan
Als ik stil zit weg te dromen
in een haast vergetelheid…
de muur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
558 De muur
Enkele woorden vluchtigheid
op deze, prachtige, gedichten-site
komen al snel weer in vergetelheid.
Na de werkelijk is het moeilijk dromen.
Hoog te zweven met de staart tussen de benen
is natuurlijk mijn probleem.
Met de hand al op de knop
mijzelf dan toch wakker gekust?
Herbezinning!…
De bal.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
681 Een kinderlijf, gehuld in lompen,
voor drie eurocent per uur,
dat langzaam in vergetelheid verschrompelt.
Een kinderleven is niet duur.…
In dubio
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
527 Ik zong mijn lied van hoogmoed
en deernis, wat er mis is
of goed
zal ik lezen in de nevelen van de tijd
schier onbereikbaar
als nu de kat in de mand in de hoek
van de warme kamer
die zich een weg snort
naar vergetelheid.…
De zielen weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Diep verborgen leed
laat geen tijd verstrijken
Laat een getal nietszeggend zijn
heelt wonden, niet de pijn
voor zij die weten
en proberen te vergeten
of in vergetelheid geraken
En dan wij, in tijd die wel verstrijkt
De onvoorstelbaarheid ons niet bereikt
in Godsnaam nooit
in Godsnaam nooit
Als we niets meer kunnen dan
eventjes vredig…
Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 in het diepste
van mijn herinnering leeft als een zee
haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste
dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree
Ik dacht aan eeuwigheid het mogen
blijven in de luwte van haar lijf
de woorden te wegen die ze sprak
na die nacht dat ze plompverloren
opgaf wat haar eerst zo heilig was
een komst gedrenkt in vergetelheid…
een dag die krom trekt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
959 vergeten te bewegen
een dag die krom trekt
door gebrek aan perspectief
verveling is de dief
die uren heeft gestolen
de trage stroom van
dingen die gebeuren
het drijven op gewoonteruis
slaan van klokken en van deuren
de avond ademt
nog geen duisternis
omdat de schemering
vergeten is de dag te sluiten
spaarzaam licht beschijnt
vergetelheid…
Oud in nieuw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
844 doe weg
verbrandt
verwrongen takken
verzuurde naalden
hinderlijke steken in de rug
tot asflarden
verleden tijd
vergetelheid
o denneboom...
verknal
verdrink
verdring gedachten
gebalde vuisten
woordloze hel
godloze duisternis
teruggeworpen
op jezelf
gedane zaken...…
zij moslima
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
695 als een echte jonkvrouw
getooid met ruisend kleed
beent ze door de straten
van haar veel te grote buurt
op haar rug het puntig blauw
van een lang vergeten erwt
plant ze haar modieuze hak
elegant achter iedere tak
die haar omgewaaid de weg verspert
en slechts vergetelheid vindt
waar zij de toekomst
en nog veel meer
zal zij nooit werken…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet de tijd
het karkas
van de ruimte
leeg
en ik
ga naar zee
waar de vloed
mijn wieg aanspoelde
en zoek vergetelheid…
'n Diepe zucht naar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 Woorden vele woorden
wachten op antwoorden
dansend als accoorden elkaar aftastend
schuiven ze ongemerkt dichter
woorden verwoorden
een diepe zucht naar al dat
wat al even in vergetelheid
was geraakt
nu beroeren de juiste woorden
datgene wat verlangen aanwakkert
waardoor verborgen rupsen
sneller ontpoppen dan ooit tevoren
een onuitwisbare…
Dure schijnintimiteit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 waar kommer en kwel
de wereld regeren
gespuis de huizen kraakt
glinstert aangeboden liefde
onverhuld en smoezelig
omdat de kleur opraakt
dure schijnintimiteit
die door goedkope woorden
geen diepte krijgt
maar platvloers opgaat
in te snel bereikte climaxen
van patsers in vergetelheid
kijk maar niet om
de zelfkant heeft geen gezicht…
eindpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 ik cirkel verder
langs de zelfkant van mezelf
lusteloze vingers graaien
in de scherven
op zoek naar scherpte
om een kerf te snijden
door dunne huid
amper vloeibaar bloed
zal uit mijn aders wegebben
een laatste donker kleurspoor
dat weldra
in het rulle zand
verpulvert tot vergetelheid.…
Voltooid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
745 met zijn taal van streek
Hij hekelt woorden, pleit voor daden
Zegt tot een hinkepoot, kom, ren
Ik ben een vleesgeworden pen
Gevuld met bloed en vloei balladen
Ik hoor hem aan, maar kan niet meer
De zieke, diep in mij verscholen,
Is opgebrand, verlangt naar rust
Ik plan een datum, lieve Heer
Zorgt U voor harpen en violen
Zodra vergetelheid…
Metaforiek
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 Lang geleden en voorbij de vergetelheid
Bestonden al symbolisme en metaforen
Ik vind dat deze beslist moeten toebehoren
aan Magere Hein en aan Vadertje Tijd.…
Herfstdeuren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
426 nabij
opent zij herfstdeuren
in haar dromerig verlangen
tussen haar slanke vingers
glippen er dagen
langs herinneringen
die ze ooit had
aan vlinderverlangen
groeien wilgen
houdbare dromen
verder tijdens nachten
door duister smachten
tussen talloze lippen
bewoon ik haar zielenlijf
zoals zij dat van mij
achter deuren van vergetelheid…
De oude dag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.583 Hier geraak ik in ledigheid stapje
voor stapje in de vergetelheid.
Ik zag toen in, wie niksen beleidt,
houdt zichzelf voor het lapje.…
Alles
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.280 Terwijl de wind de wolken telt
Schreeuwen schapen om verloren momenten
Rollende donder
Een hijgende horizon wacht even
Maar rent toch verder door de regenboog
God leeft
Het hart klopt sneller dan rijen regendruppels
Niet luisterend naar lege verre vergetelheid
Liefde
Kogels ketsen af tegen verre oorden
Maar het zuivere zien geeft ze…
quo vadis
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
722 niet een van de minsten
zo stel ik al turvend vast
bescheidenheid was mij al jaren
een flinke doorn in het oog
ik twijfelde, kende vele maren
waarmee ik mezelf altoos bedroog
wie zijt gij dan echt vraagt de oorwurm
in mijn oor ter rechter zijde
heb toch weet dat uw gedichten
ten leste morgenvroeg de leegte belijden
en voor vergetelheid…
Laatste blik
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.562 Waar de wind streelt door mijn haren
Waar de golven beuken op de rotsen
Daar vind ik mijn rust
Zie de meeuwen in hun vlucht
Als witte geesten
Die mij steels verleiden
Langzaam verdwijn ik in
De omringende mist
Van vergetelheid
Een laatste blik
Op de wereld achter mij
Vol verloren dromen
Daar zie ik je, in een witte jurk gekleed…
Ik sluit de deur
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.532 Je sluit voorgoed mijn deur
Woorden die geen inhoud meer hebben
Je begraaft je in je eigen leugens
De deur sluit vandaag voorgoed
Ik laat je gaan in vergetelheid...…
De tijd is dood.
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.918 De `tijd`maakt met haar geen ruzie meer
geweld is in de ruimste zin van het woord
een aanslag die op haar voetstappen rust
en niet meer voortsnelt zoals het hoort
schuifelend over de lange trage gangen
vergeet ze waarnaar ze in rondjes spoedde
in een kringetje loopt ze vergetelheid weg
waar niemand haar tegen kon behoeden
herkenbare gezichten…
hallo jij
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
780 voel jij ook al,
buiten dan,
de prille schijn
van een nieuw begin
de herhaling
van voortgang,
de finale van de dood
ik zeg maar,
even ontwaar ik
kleuren
die als geschilderd
verschijnen dus
bruin, rot en zwart
luiden de klokjes
jubeltonen
die onhoorbaar klinken
over de doffe grond
van gevoel
vergetelheid of
gedempte temperament…
een kusje op mijn hand
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
818 je was vrolijk, want de zorg deed goed
en wat ze zeiden liet jouw hart in sprongen leven
binnen wartaal groeide zomaar wat vertrouwen
dwars door de vergetelheid
een kusje op mijn hand
vanuit de woordenschat die toch verborgen ligt ontstond
ineens een warme zin; je wilde dat ik bleef
je wilde vast ook van me houden
want
mijn hart vertelde…
Altijd jij.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.702 Ik zou zo graag,
Al is het maar heel even,
Mij overgeven
Aan vergetelheid.
Het is mij niet gegund
In deze stille strijd.
Al vordert ook de tijd
Mijn leven draait voorbij.
En als de slaap
Toch heim'lijk is gekomen
Verschijn je in mijn dromen...
En leef je aan mijn zij.
Ik kom niet los van jou,
Ik blijf met jou verbonden.…
Het leven zingt in jou
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.681 Een levensjaar weer verder
en je kent de zachte kracht
waarmee de rozen geuren
ondanks de vergetelheid.
Het leven zingt in jou
en leidt je schreden verder
tot waar geen kennis reikt
maar enkel ’t hart begrijpt.…
Rust in je hoofd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
701 Laat de wereld even voorbij waaien
het ziek zijn is al zwaar genoeg
maak je hoofd leeg en denk aan niets
het is niet te verklaren waarom de een
meer moet lijden dan de ander
je bent een man zonder land
een toekomst zonder horizon
een verleden vol vergetelheid
vergankelijk op weg naar het einde
ik heb je lief gehad in barre tijden
de…
de ijs-oude vergetelheid (L.O.V.E.)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
412 verliezen kan;
dat er een grens is ‘an
welk beeld op het plein mag blijven
staan:
alles in strijd met Artikel 1
moet rapper dan snel heen-
gezonden worden naar
de ijs-oude vergetelheid.…
Machinist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 de maan
fluitend ronkende motor
blaast nu het perron
nieuw leven in
Maar de oogkleppen
zagen enkel ongeoorloofde
vertraging en hij gaf
levenslang het volle pond
In zijn volgestouwde geest
verkoos hij
wind boven windstilte
en stookte tot
'n vochtloze wolk van gensters
de verspilde kolen wegspoelde naar
de onderaards zwarte
vergetelheid…
Rust
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.288 voort,
echter voor het eerst beheerst
Het heden heerst,
de toekomst lonkt,
verleden tijd verdwijnt in alles branders
Met achterom kijken kan ik niets bereiken
Het beheersen van de nieuwe inzichten moet nog blijken
Ik verbreed mijn dijken
Het afleren van zwemmen in poelen der verdorvenheid
Ik ontstijg, de vleugels spreidend, de vergetelheid…