2289 resultaten.
Handbalvrouwenrecept
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
632 Men neemt een bal van drieëenhallef ons
en veertien meiden die ermee gaan smijten
met kracht verdedigingen openrijten
ineen doen storten verre stadions
en een spion met uitgestreken smoel
en bovenal een tijgerin in ‘t doel…
onvoltooid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 als golvend gras
wuiven onze haren
onze ogen een verre
blauwe zee
vier voeten in het
gele korrelzand
in dit zachte
landschap
vergeet het hart
waar het om huilt
niets is geheel en al voltooid…
vinden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
531 iemand vertrouwt een fles met
levenskracht aan het water toe
nu rust ze ergens in
een ondiep zanderig graf
misschien sluimert ze aan
een oever of bij een verre zee
ze gaat niet ten onder aan
verlies of van verdriet
wie schittert als jij haar
vinden zal…
TIJD REKKEN
snelsonnet
5.0 met 10 stemmen
1.011 Moet ik vertellen dat in verre oorden
De grote mensen kinderen vermoorden?
Ik zeg: ‘Ze slaapt heel diep’ en sluit de krant
Het spijt me jochie, ga maar even door nog
Met spelen in een wereld zonder oorlog…
..er gebeurt wat niet kan
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
541 als zwarte engelen
zwermen bommen
boven daken van de stad
de hemel herhaalt zich
in het water weet niet
wie en wat hij wiegt
in het lege landschap
voorbij de verre verte
verwaait het verlangen
de werkelijkheid
zo ondraaglijk
dat er gebeurt wat niet kan…
Haantjesgedrag
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
554 Wat is er veel ellende op de aarde
Verliezers bij de vleet op alle fronten
Gloort er nog licht aan verre horizonten
Ach Lucebert wat is er nog van waarde
Gelukkig is er nog Vandaag Inside
Waar elke haan voldaan victorie kraait…
Wisselbaar
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 Hoe het dierbare oplost
in een verre verte
alsof het nooit
heeft bestaan
Hoe zij eindelijk
toch kan huilen omdat
ze plotseling dacht
aan zijn mannenhand
Hoe hij die zo
zacht op het hoofdje
van het kindje
had gelegd
Hoe zij nu zo
onverwacht aan niets
anders denken kan
hoe het oneindig dierbare
Wisselbaar kan zijn…
onvoltooid
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.388 Zijn stem spookt in verre dromen
Zoals wegstervende muziek.
Zij legt rozen bij zijn hoofd
Het lichaam onder tranen geborgen.
De melancholie behoeden
In welke taal dan ook.…
dronkeman
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.568 water spoelt kwistig
over de Brabantse
wal
wolken verdoezelen
mijn verre blik in
donkerblauw
en grijs
wind jaagt mijn lijf
in vlagen vooruit
laat me dansen als
een dronkeman
in golvend gras en
vluchtig avondlicht…
Het zijn niet de stampende laarzen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.865 Het zijn niet de stampende laarzen,
de mantels gedrenkt in het bloed,
de machten die mensen verbazen,
het grote betoog dat het doet,
maar 't licht van de wenkende sterren,
het kleine verhaal van de moed,
een Kind dat hier komt van zo verre
en dat ons in eenvoud begroet.…
spoor
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.313 is het de hond
die uitkijkt wat komt
of de man met zijn verre blik
waar ik in kan drijven
de twijfel van het wachten
opstaan, weggaan niet meer zijn
ik herken het geluid van de trein
dat ze trouw zijn aan elkaar
de verbinding losjes toch vast
alsof ik hen kon vangen…
april
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 Er is weer helderheid
van witblauwe luchten
wolken als luchtkastelen
tere bloesems gekoesterd
door de zon
terugkerend leven
een palet van zachte tinten
bij zonsondergang
over een vergroenende wereld
verhoogt verre vogelmuziek
op de achtergrond de feeststemming…
de knotwilg
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
710 knoestige vuisten op een rij
rijzen op naar de verre kim
wederzijds de waterzij
gedijen geknotte wilgen
in perfecte trim
weliswaar door
mensenhand gezaagd
tot beelden der natuur
tonen zij ons ongevraagd
een weelderige bloesem kür…
Herdenking
snelsonnet
3.6 met 20 stemmen
2.539 De roem van deze wereld duurt maar kort:
Het stralend beeld van onze grote Pim
Is onderhand een verre, bleke schim
En alle tranen zijn allang gestort.
De grootste Nederlander van altijd
Raakt na vier jaar in de vergetelheid.…
op weg naar Shangri-La
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
616 alsof het leven eeuwig is
steeds onderweg en groeien
liefde vindt een onsterfelijke weg
de dood lijkt een verre horizon
een beperking van ons zicht
de wereld is rond en de maan
vertoont achter de wolken licht…
Zwijgtaal zonder horizon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
548 De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
in stilte
een muze zonder droomgeluiden
een vleugelworp in verre leegte
zwijgen in maagdelijke klanken
noten zonder woorden
of ratio in het gebaar
ergens waar geen afstand was
alles voelbaar in gedachten
in een zwijgtaal zonder horizon.…
Stiltegebied
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
553 in een ongebonden vlucht
en de loop van verre sterren
het eeuwig verlangen
naar verleden.…
Gewoon vrede
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 Een blauwe lucht
Een witte wolk
Stralende zonneschijn
Een zachte bries
En kleine kabbeling
Over ’t vlakke meer
Nevelig bos
Aan verre horizon
Wuivende halmen
Van goudgeel graan
De levensbron
Van vredig bestaan.…
Britain First
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
626 Nu wordt het zaak een goede buur te blijven,
de verre vriend dreigt verder weg te drijven.…
Klaas Otto
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
812 “Ik heb niks met die moorden” is zijn motto,
Hij houdt zich verre van zulk strijdgewoel.
Klaas Otto kan gewoon geen onrecht zien,
Hem geef ik voor ethiek een dikke tien.…
er valt niets over te zeggen (voor Wim Brands)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 hoe kon het dat de
zwaarte voelbaar was
de broze stilte in het
weifelende licht van
zoekend zwerven
het wenen langs verre
wegen hoe kon het
dat ik de nacht voelde
de nooit bereikte landing
altijd als ik naar jou
jouw Boeken keek?
er valt niets over te zeggen…
afscheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
628 en als wij dan
afscheid hebben genomen
ik
verloren
het schip ben opgegaan
zie ik jou
traag en wankel
naar de kade gaan
zie ik
hoe jij even stilstaat nog
en kijkt
met zachte vaste blik
naar het
nu al weggevaren
verre schip…
ontmoeting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 Hoe ze nog wisten
ook toen
plooide de tijd
naar voorjaar
maar hij ging
zij was gebleven
en ook nu
weer die verre geur
van seringen
en van een vroege mei
toen hij
zei
je grijze ogen
ze staan nog precies
zoals in mijn aprilse herinnering
en even
tochtte het
van verleden.…
Van de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 En boven hen ontwaren
Een verre zee van licht.…
Afasie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
167 De zwarte bladzijde in de lente van mijn leven
En in een rollercoaster vol emotie
Daar is mij afasie helaas gegeven
Maar gelukkig heb ik nog mijn fantasie
Soms moet ik lang luisteren of ik van verre het juiste heb gehoord.
Door creativiteit in mijn gedachten is het wachten op dat ene woord.…
HARTELOOS MOOI
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
829 Toen de eerste regendruppels daalden
zuchtte ik gelijk het dorre lover, zacht
Wat had mij toch naar hier gehaald en
waarom trotseerde ik die zwarte nacht
Verre klonk het krijsend schril geluid
van een onheilspellend nachtelijk dier
Koude rillingen roerden stil mijn huid
ik huilde om haar, reeds drie kwartier
Grauwe wolken dekten verre de…
BELGISCHE AARD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
243 Aan Antwerpens Scheldekade
liggen vaartuigen
met welbekende
of verborgen bestemming
grote schepen rusten stil
wachten op hun verre reis
over wereldzeeën
hun kleine zusters
verheugen zich op
de vertrouwde vaart
langs nabije kusten
dan wel over rivieren
boten voor tochten
in en nabij de haven
zijn blij dat ze spoedig
hun…
Lokaal aan de rivier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Nabij de poort die mensen koppelt,
met de stad en met het groene land,
ligt het Amersfoorts Lokaal.
Vanouds kwamen hier burgers samen
om samen naar de markt te gaan.
Ooit werd hier groene zeep gemaakt.
Nabij de Eem, die tijdloos stroomt.
Nu wordt hier toekomstige tijd,
uit vervlogen tijd gemaakt.
Mensen kunnen hier weer komen kopen,
van…
stijgen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.126 een onophoudelijk stijgen
van hemelse lijnen
naar wolken en oneindigheid
het kleurenspel van de zon
door edelstenen vensters
verstilt het grijze hart
van de mystieke reus
eens onstaan in verre eeuwen
en hemelhoog staande gebleven
in de helse vuren van deze tijd…
Bedtijd voor de motten
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.534 Stoffige spinnewebben
tv-schaduwen op de verre muur
gevangen in nachtstrikken nu.
Jouw bleke reflectie
in het raam-wonderland
een nachtkus van dolken.
Ijskoud welterusten.…