1000 resultaten.
lieve maan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 wachter
van intieme dromen
gedachten
als drijvers van poëzie
glijden heen
op zoek naar jou
in eb en vloed
tranen wil ik kussen
op je wang
angstzweet laten rusten
op 't verlaten strand
waar ik zal stromen
als je op me wacht
laat me bruisen
smelten tot rivieren
streel me zacht
als ik één ben
met de golven
van de zee…
Raad eens
gedicht
2.1 met 109 stemmen
29.158 .
------------------------------------------
uit: 'Fladderen voor de vloed', 2007.…
Schelpenhand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 schelpenhand
het gaat boven verstand
te zijn wie je bent
het lust en laten
in kuststrook verlaten
vallen er gaten in het
aangespoelde gepolijste
schijn niet zo in mijn gezicht
zon ik dicht mezelf een ruimte
maanling over de dag
ademt in en uiting
het raast rust voorbij de vloed
in kust geboren zeearm
met het schelpen verzandde strand…
Geen sprankeling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
547 wij spreken
maar de woorden
fladderen in het rond
rusten nu eens
in de ene dan weer
in de andere mond
er is geen sprankeling
nooit stokt het oeverloos
geneuzel dat onze tijd verbeuzelt
ik kijk haar aan
voel trage stromen
informatie langs mij gaan
ben doodgebloed
in de niet aflatende vloed
van wetenswaardigheden
heb haar verlaten…
Mijmering op de rand van een jaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
602 Heb zee van mijn hart
in gedachten gesloten
in woorden van branding
als tijden van eb en vloed
over vlakte de kim begroet
deinend in regelmatig ritme
weer en wind brengen beide
roep naar de toekomst aan
als slanke witte vogels
die zweven over de golven
nader komen om te rusten
daarna ook weer verder gaan.…
Ratio
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.651 Zie ik het strand,
hoor ik “de zee” van Trenet
golven van verliefdheid
die hun Waterloo vinden
in het rulle zand
Delon tegen Dalida zeggen
dat hij het niet begrijpt
liefde van alles
toch het mooiste is
dat er bestaat
haar hem toe zingen
dat woorden slechts woorden zijn
op een nieuwe dag
waarin vloed plaats maakt voor eb
ik…
Mare liberum
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 in nabijheid van alsmaar
opnieuw, tegen beter weten
weerstandig, op vrije voet
met elk gericht vergeten
leunend tegen bevoogding
door slaafse uren, dagen
zodra tranen als einders
in malende vloed vervagen
waar ogen bewegen
langs de rand van aardse zee
en een gedachte schuimt,
kan ik nog met de schepen mee…
Verwachting en/of geheim
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
538 De wind blies jouw geluk opzij
De vorst daarop bevroor jouw brein
De regen spoelde het verleden
en wijsheid zit in hagelstenen
Het strand bij laagwater is reuzengroot
Een serieuze vloed ketst tegen de duinen
Die hun inhoud echt niet eerder prijsgeven
Pas als alle leven is vervangen
door rudimentaire dood...…
Voeling met de grootstad
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
479 Het dagelijks getij, eb en vloed,
van een grootstad in volle gloed.
Torens krijgen opnieuw voeling
met het aards paradijs van heden.
Wagenkaravanen schoorvoeten
op bedevaart naar het drukke hart
van de stad, lichtend dag en nacht.…
Waddenzee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 Wadden veranderen,
tussen eb en vloed.
Mensen balanceren,
angstig of moedig,
tussen kwaad en goed.…
Lawines tijd gletsjeren eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.028 ratelend bonken
uren van de helling
minuten springen op
in het stof van seconden
dagen brokkelen af
smelten zonder spoor
weken drijven
oeverloos voorbij
maanden als een
zee seizoenen
golven in de oceaan
waar jaren deinen
geen vloed gaat
hoger dan de hemel
het springtij wacht
die ene kans…
De Maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Meesteres over eb en vloed,
verraderlijk veranderlijk van vorm
als de kleur van het gemoed
voor de stilte na de storm.
Ze zal een wijze gids blijken
àls we in het duister durven kijken.…
Overspel
gedicht
3.8 met 330 stemmen
59.687 Nu het avond wordt zal ik hier blijven
de vloed belemmert mij te gaan
zoals een minnaar dat betaamt.
Aalscholvers hoog op de rotsen
vieren het feest van de bruid van de zee.…
Adellijk rondo
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
772 Mijn prinsenkind,
door u, in u ben ik gebrand
en weet niet of ik schrijven moet:
mijn levenslicht, mijn woedend bloed,
jij schrijnt in mij als eb en vloed
en hebt in mij de dood gewoed.…
Troost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.110 ik zou mezelf wel willen troosten
maar ik heb vooral warmte nodig
en mijn handen zijn zo koud
stralend weer buiten
maar ik zit binnen
voel me lusteloos
alle waarschijnlijkheden
leg ik op een hoop
wat een berg onzin
plots stollen woorden
worden weggespoeld
in een vloed van regen
kom ik mezelf tegemoet
of heeft er egens iemand
een…
Wording
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
685 Ik hou van gras en vogels
van vissen - van eb en vloed
zei Hij - de aarde is goed
Ik rust hier wat in het licht.
De zevende dag ving aan.…
Perpetuum mobilé van levensritme
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 Tijd is als de zee
oneindig verre deining
in hoog en laag
aanspoelende vloed
woedend als branding
ebbend verdwijnend
met regelmaat en rust,
perpetuum mobilé
van levensritme.…
Gegist bestek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.431 Haar zee en rivier
heeft ze bevaren
onbekend met
aankomst en vertrek
Zoveel meer
stond ze
aan ´t roer
dan vader
Ze wist van
eb en vloed
en kerend tij
en richtingen van winden
Zeldzaam
opgelopen averij
zelden
aan lager wal
of lek
Het laveren
kwam pas na verloop
van rijpe jaren
Ze koerste op
gegist bestek.…
Geen ruïnes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
447 wij kenden het spel
van eb en vloed
met zand en de golven
bouwden de dijkjes
wisten bij voorbaat
dat water er over heen slaat
begonnen weer zonder
woorden opnieuw
maar iets verder weg
er waren geen ruïnes
het strand bleef intact alsof
ons plezier geen geschiedenis had
we zagen in schuim
hun overwinningslach op
zand van maagdelijke…
ode aan Johnny the Selfkicker
netgedicht
2.6 met 66 stemmen
13.529 voor Johnny van Doorn
spektakel in 't gebouw
van de drie Stoepen
aan de Prinsegracht
wanneer ik m'n ogen sluit
zie ik het weer
"johnny's act"
zelden hoorde ik later
nog zo'n vloed aan
woorden uit één keel...
'een zaal in de branding'
waar wij bijna verdronken
in zijn zee van poëzie
Lejo van Kuijeren…
Hoogmoed ?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
459 Waar de zee
zich in liet bewonen, stolt
het bloed van anemonen in
een hoogmoed van de tijden
en laat overtollig moraal zich
verleiden tot een niet te stuiten
vloed om dijken te doorbreken.…
De coup soleil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
462 ik hoefde je sculptuur
niet te beitelen
uit het harde zand
zacht en met liefde
beeldhouwde mijn hand
jouw ronde vormen
bekleedde met schelpen
jouw bloemen die zo
nooit zullen verwelken
waste met schuim
van de golven je haar
de coupe soleil was zo klaar
samen hebben we
de komende vloed lang doorstaan
stromend ben je naar zee teruggegaan…
Zee Land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 achter de dijken
liggen mensen te slapen
in hun warme bed
zee omspoelt de oevers
het zilte water ademt
eeuwig in eb en vloed
ginds, ver aan de horizon
vervaagt grens tussen zee en land
hier blijft ieder waakzaam
na de grote stormvloed
die mens en dier greep
met meedogenloze golven…
Vrij
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
747 zijn loodgrijze ogen
verhalen niet van rauw geslagen nagels
in ontheemde handen
kinderkopjes, verdwenen onder ‘t zand
het uitgeholde huis krimpt
ineen zakken de muren
scherend langs de lijn tussen doods en dood
kunnen eb en vloed noch eerste kwartier
zijn verlangen keren
een laatste stap nog en hij is
vrij…
Met lange golven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik zag je
driftig schrijven
in het natte zand
woorden die jij
van de daken
had willen schreeuwen
maar je kon
de stilte niet verstoren
van het eindeloze strand
waar meeuwen
keken naar de sporen
van je voeten
in het cirkelend zoeken
naar een karig maal
zij vonden slechts je boeken
de woorden opgevist
door een trage vloed van…
Verleden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Als vergeten golven
zindert elke aanraking
na-ebbend in vloed van zachte pijnen.
Terwijl vervaalde beelden
in lege oude versleten kleuren van verleden
het nu achterhalen
en de adem van toen
als een rauwe zoute wind
het heden
van zijn illusies ont-vilt.…
terug naar zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwijgend rijgt ze
oude woorden aan elkaar
onstilbaar verlangen van toen
en daar verankerd in de ziel
de zee bracht golven
aarzelend naar het strand
nam ze dan weer mee
het water was laag
ze hoort de meeuwen
zoekt veren en schelpen
zo stil, zo dichtbij vindt ze
haar dieptste zelf
zacht ademt ze het verleden uit
de vloed zit haar…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
596 ontmoet
aan de buitenkant
je bracht de zee
en tussen gesprekken door
het blazen van de boten
omdat er op dat moment
geen woorden waren
of te groot of te klein
we draaiden naar de duinen
het pad dat, ook in schaduw,
oud had kunnen worden
was ik, of jij al gestorven
bleven we staan
in alles wat er te weinig was
we gingen de vloed…
ik zal leven
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
864 straks
zal ik aan de rand van de zee voelen
aan alles waar ik geen hand op kan leggen
met de jaren dansen, met een meeuw
als gedicht geschreven nog voor hij vliegen kan
ik zal als wind leven
het water waarin jij me optilt, buiten adem en vol vloed
lichter dan een cirkel
mijn armen rond je hals leggen
zo graag en nog liever
in één beweging…
NACHTZOEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
862 Galmende, golvende
muziekklanken vervoeren
mijn vloed tot eb
mijn schuim landt
op het strand
mijn lichaam
laaft zich aan
het nog warme zand
als ik naar de hemel kijk
laten de sterren zich
maar wat graag raden
ik zie de opkomende maan
vriendelijk knipogen
naar de ondergaande zon
de zee zich spiegelen
aan mijn avondrust
van…