43195 resultaten.
Vrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Jouw wereld
mijn wereld
waar in
ieder ochtendglore
rijkelijk doorbloed
met levenslicht
je eigen geluid
en warme gloed
je horen en zien
vergaan.…
Zo leek het toch…
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
533 de tijd verglijdt
zo vaak in spijt
van woorden voor de naaste
nog steeds niet uitgesproken
hoe werd de wereld
toen in mei, zo leek het toch
in vredelievendheid
opnieuw geboren
ja, hoe nu de morgen
door de ogen van de zon
in een oranjegloed
de gedenksteen opnieuw verlicht
vele bloemen kleuren
de zinnen van hoop
het diep in het…
Stil
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.154 Vanmorgen klonk
het zingen van een vroege vogel
zo zorgeloos,
het verlangen dat
daarin verborgen lag,
die wens om te vliegen,
haast onzichtbaar te landen
in de belofte van
een nieuwe dag
ik probeer dat gevoel
in tijd te vangen, raak
een verloren vrijheid aan
voor een enkel moment
valt het licht uiteen
in schaduwen die ik
nooit…
Ik ben vrij!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Vandaag ben ik bevrijd van last en druk
ik ben blij, ik heb geluk!
Vandaag vier ik feest van bevrijding,
opgelucht ik ben blij, ben niet meer op
de vlucht.
Vandaag ben ik bevrijd, ik mag zeggen wat
ik wil, ik mag roepen schreeuwen, schrijven
want eens was het stil.
Daarom vier ik feest op deze dag in mei,
want ik ben bevrijd, ik ben…
Vrij spel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Wat duivels niet doen is kwaad
met ander kwaad vergelden
ze geven juist vrij spel
aan verstand en onverstand
als een weddenschap
dat mensen kunnen overleven
en samenleven
als ze maar verstandig zijn
en bescheiden
over hun bijdrage, tevreden
met anonieme eer
voor wat er is bereikt
met dank ook aan de vandalen
en de barbaren die altijd…
Vrije vogel
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
827 Oh jij lieve vrije vogel,
jij komt elke ochtend
bij mijn raam zingen
als ik stil zit.
Mag ik je vragen
een stevig nest te bouwen
in mijn hart
zodat ik de hele dag
met je mee kan zingen?…
MATROZEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 In de vroege morgenstond
bij het rijzen van de zon
dauw ligt verlaten op de velden
in het ochtendgloren
de stad nog altijd verloren
in stilte
komen daar de schepen binnen
in de trage havenmond
vissers en matrozen
die hun zeelied zingen
halen de trossen aan
stoere matrozen
aan boord
niemand die ze hoort
Als de schepen aan de kade
zijn…
VISSER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Het schip ligt hoog
en droog
op het zand
ik voel Zijn hand
je gaat van loef
dat is je troef
de plaat is zijn plaats
van Griendvisser
naar Engelsmanschipper
de zee op drift
immer van keer naar keer
als ik kijk
twee kilometer ver
dan keer jij weer
het schip in het vizier
daar ga jij
als een strandplevier…
MEEUW
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
547 De roep van de meeuw
om zijns gelijke
scheert vroeg
over het water
zijn kop geheven
op de wind
zijn roep onbeantwoord
alles stil
en toch
zo
veel later
vlijt zich het water
langs het schip
aan lij
als hij neerstrijkt
op de mast
voel ik zijn vrijheid
dan sta ik op de boeg
en haal het anker
voor de tros
we gaan weer los…
Zeedijk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
557 ZEEDIJK
Ik zit
op d'oude zeedijk
en
kijk over de einder
waar het ruisende water
de stralen weerkaatst
sprekende golven
en bruisend nat
dan zie ik ons schip
dat daar vaart
langs de lijn
tweemaster
wij gaan scheep
het roer wijst de weg
de vlag gehesen
wijst noord
daar is waar het hoort
de haven verlaten
de stad uit zicht
dat maakt…
Vrije tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Je vrijheid is voorbij.
Je was vrij.
En je had vrije tijd.
Je had het.
Nu verdien je het niet meer.
Zei God tegen mij.
En toen raakte ik bewusteloos.
En zonk naakt neer tussen hardbewerkte muurtjes.
Het enige wat mij werd vergund was zeep en water.
Het ergste was dat mijn naam op mijn billen werd geschreven.…
Spiegeldans
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
891 van deze plaats af kan ik alles voelen
voel het in winterwind rillende gras
ik voel de laaiende liefdes bekoelen
steeds voel ik hoe liefde bekoeld was
ik heb voor een dans in de spiegel gekozen
voel hoe de nacht naar ochtenden kleurt
ik voel het geuren van zoetrode rozen
steeds voel ik hoe gretig de roos geurt
ik kan weer gaan dansen met…
Melding aan de PVV
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
566 Jawel mijnheer, ik ben Europeaan
in Midden, Oost en West en kan u melden
dat u en uw publiek gerust mag schelden
op mij: ik pik mijn leven en mijn baan
als vrij en denkend burger, niet als gast.
En dat, mijnheer, bezorgt u overlast!
------------------------------------------
Spits, 09/02/12:
"Het meldpunt is een initiatief van de PVV…
in heldere sporen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
624 aan de lippen
loop ik door de schiere zee
voel het zand tussen mijn tenen kruipen
de koude vlaag van onderstroom
die onzichtbaar en verraderlijk
mij zo nu en dan plagend onderuithaalt
schelpengolven tillen me weer
vanuit de cyclus van nacht en ontij
en geven me in gewichtsloosheid
-zo nietig als ik ben-
een ongelofelijk gevoel van
vrijheid…
Vleugels
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
749 Had haar toch vleugels gegeven om te blijven vliegen
vrijheid voor elkaar gunnen om nooit te hoeven liegen
pas dan is liefde zo mooi
stop liefde toch niet steeds in een kooi.
Verwijt haar toch niet
dat zij haar vrijheid zo nodig heeft
opdat zij dan pas die echte liefde voor jou beleeft.…
Mijlenver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Op reis,
in vrije vlucht,
naar een plaats voor mij alleen.
In vrije vlucht, ver weg.
Over de top van de heuvel.
Door de begrenzing heen.
Te gaan waar gedachten brengen.
Naar een onontdekte plaats.
Om de dood te verjagen
en het leven te verlengen.
Gewichtloos onder het hemelgewelf.
Naar een plaats,
dichtbij.
Dicht bij mezelf.…
Zusterland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
437 Kinderen van aarde en wolken,
geboren met een wil te gaan of te staan,
vrij de weg te kiezen, langs alle volken,
langs de stroming van de grenslaag te gaan,
op het spoor van brieven zonder woorden,
met foto’s kreukbaar vergeeld
in de zon van oneindige oorden,
als globale nalatenschap, ongedeeld,
op de tast, zwaaiend in ’t rond,
schuifelend…
Bewolkte hemel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Grenzen zijn de sublimatie van de gedachte
dat mensen de aarde bezitten
en haar kunnen opdelen in stukjes
alleenrecht.
Wolken worden voortgedreven
door de hand van een universele god
die schrijft in wit en blauw;
de aarde is van niemand,
zij is van mij en jou.…
Baas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Met een dossier
onder mijn arm
wat door het pand sjouwen;
voel ik me echt een baas!
Ik kan van alles zijn
een loopjongen
een directeur
"Waar moet u wezen?"
op de derde vloer
"Volgt u mij maar.."
Wat bepaalt het aanzien?
Zo te zien een baas.…
Op dobberend geklater
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 de zon speelt
spiegelt zich trots
in watergolven
zeilen tekenen de horizon
een windvlaag, een bewegen
het bootje gaat overstag
rode pompeblêden
sieren het blauw en wit
de Friese vlag
ik lach mijn zorgen
de vreugde tegemoet
net als de visser
die een goede vangst doet
nu is veel dichterbij
in dobberend geklater
geen pijn bij een…
Panta Rhei
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
590 Panta Rhei (bij het beeld Panta Rhei van Martha Waijop)
Laat maar komen
de storm, ik ben er klaar voor
om de wind op te vangen
Als de stormwind tegen me aanbeukt
veer ik mee als een doek
alsof wij samen dansen
Kom maar op zomerbries
ik voel je warmte al denderen
mijn hart weet van geen stoppen
te ontvangen van leven
totdat ik zo rijk aan…
De jogger ( PCW )
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Zilte zoete voeten
stappen gretig toe
in schemerige verten
langs
zovele paden
gaan jouw stappen -
verre schemering –
tegemoet
langs ochtenddauw
en mistige velden
wind en pollen
wuivend riet
als
mistige voeten
gaan jouw stappen
voort – voort –
laten evenzovele
sporen
van mistige stappen
in het verschiet…
Poëziegeluk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
643 dat ik hier nu alleen zit
aan de tafel, met mijn kladblok
een pen, in stilte gehuld
afgezonderd van de mensen
achter een gesloten deur
geeft een gevoel van schuld
dat ik mezelf de vrijheid
van het ongestoorde
schrijven heb gegeven
ver van het moeten
zo het intense geluk
van poëzie kan beleven…
Bewustzijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
621 De storm luwt niet
niet meer
als de woorden eindelijk
wat vleugels in de lucht
beschrijven.
De rups kent de weg
ik volg
vandaag
trek ik mijn lichthuid aan.…
zo bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 loop vrij
uit beton
uit stof
uit huis
loop vrij
door de velden
het massief
verdwijnt
zo zonder angst
als de zon
loop vrij
door de velden
zo bloot
de zon
op je huid
hoor de muziek
zoals de eerste keer
zo jong
opnieuw
de zegen
wind, zon en regen
uit beton
uit stof
uit huis
loop vrij…
Ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 grijp je
deel je
koester je
vierendeel je
behap je
bedans je
ruik je
streel je
bespeel je
aanvaard je
oog je
hoor je
lief je
omarm je
beweeg je
lees je
adem je
bedank je
herdenk je
wil je
gun je
zaai je
draag je
wieg je
fluister je
kus je
mijn Vrijheid…
Vrijheden bespreken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
466 Je vrijheden moeten
We nog bespreken
Zegt de psychiatrisch
Verpleegkundige tegen
Mij nu ik net noodgedwongen
Ben opgenomen - eerst kom
Je in volledige beperkingen,
Daarna zien we welke vrijheden
Je langzaamaan terug kunt
Krijgen - tot zo lang valt
Elke deur achter jou in
Het slot, ook de tuindeur
Waarachter buiten voor jou
Zo…
laten we
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 laten we eenmaal
achter de maan kijken
om te zien waar
het licht vandaan komt
laten we eenmaal
uit de lucht samenvallen
om het logge lichaam in tijd
en ruimte te verliezen
laten we eenmaal
het licht schijnen
op het ijzig
nog ongevormde hart
laten we eenmaal
de hemel bestormen
en opgaan in een eindeloze
sterrenregen…
rivieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
739 gewoontes verbreken
op zoek naar leven
je zoekt naar woorden
maar hebt er geen
de rivier die zwelt
roept om nieuwe diepte
onderbroken stroom
versnelt zijn tocht
vruchtbaar landschap
de zon als zegen
een vrije geest
mijn levensboom…
Vogels in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
530 Er wonen vogels
In mijn hoofd,
Ontelbaar veel -
Allemaal, een voor een,
Gekooid achter tralies
Van onnuttige gedachten
En voorbije toekomstdromen -
Hunkeren doe ik ernaar
Ze los te laten en
Ze vrij door het
Luchtruim te laten vliegen
Om mij op weg te helpen
Naar mijn voorgoed
Herwonnen vrijheid…