1331 resultaten.
hard realisme
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
449 de zoetste vruchten
de helderste sterren
een prachtige maan
ogen glinsteren
borsten smelten
elkaar verstaan
wenselijkheden
rustig bekeken
stemmen tevreden
alles in rust
zodat de kust
van Peloponnesos niet overspoelt wordt door lyrische redes
deze liefde sust
de onrust
maar blust de wil niet…
Boom van kennis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 Een motorfiets,
verboden vrucht uit Eden,
glanzend verleidingstaal,
maar waardig slechts
wie ook de wortels kent.
Ik was een kind
dat schroefjes losdraaide,
dat vallen en opstaan
vertaalde in vertrouwen –
Willie Wortel in een schuur
vol vonken en hoop.…
Vuur...
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.679 Dus hul mij in een deken
en blus daar mee het vuur,
maar zonder frisse lucht
worden zoete vruchten zuur.
Daar in dat grijze hoopje
daar smeult wellicht nog vuur
en er rest niks meer dan wachten
op een feller, heter uur.…
Geboorte
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
7.204 Toen de eerste vrucht,
die jij onder je boezem droeg,
zichtbare vormen had gekregen.
Het was mei,
en nacht,
en zacht als onze fluisteringen viel de regen,
werd in ons beider hart
een nieuw gevoel geboren.
Zo groot was het,
zo overweldigend van toon,
dat wij het tot de dood
in onze harten moeten dragen.…
Een dakloos bestaan
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.219 Wilde dit steeds proberen
Zonder crimineel verraad
Uiteindelijk toch gelukt
Zijn idealen nagestreefd
Vruchten ervan geplukt
Vrijheid intens beleefd…
september
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.540 in geurende luchten
mijzelf verliezen
verdwalend in kleuren
verdrinkend in tijd
verkleurende vruchten
wilgen die kniezen
herfstgebeuren
dompelend in spijt
spijt van de dagen
die ik onnadenkend
doorbracht met vreemden
te ver van hun bron
verwijtend hun klagen
in motregen drenkend
herfstontheemden
op zoek naar de zon…
Cri d’un coeur
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
766 hoe lief
een nachtegaal
passie leegschudt in huiverend glas
woorden kweekt
als rijpende vruchten
tegen een bezinnende boezem
net voor de val
in licht en donker met
een buitelend hart
schaduwen temt
langs de kamerwand
de bodem vult
met geoogste sterren :
haar dromen in een
komende dans…
Wachten in de stilte
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.549 Gedachten vinden niets meer en
zijn dor en uitgedroogt als vergeten vruchten die
naar eenzame dromen smaken.
Mijn zwijgende ogen zoeken niet meer
waar mijn gezicht ontwaakt met het stof dat herinneringen lelijk maakt.
Ze heeft het einde gebaard en is vertrokken
waar ze overal een stenen stilte achterlaat.…
Windstoot ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
513 Mijn kracht heeft mij verlaten,
rottende vruchten aan mijn voeten
wat bleef hangen, blijven onrijp,
groene ranken vergelen, dof gelaten
wacht ik op een laatste windstoot, die
als dolk mij in haard en hart zal raken,
vergrijp van dierbaar, maar ontbloot geloof,
beperkt zich tot bot gezaagde planken.…
NAZOMERZONLICHT
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
574 Lange vooruitgeworpen schaduwen op een late septembermiddag
gekoesterd in het gloedvolle licht van een voorbijgaand seizoen
Wetend dat deze laatste wijkende zonnestralen
de aankondiging zijn van een naderende inkeer
In de zon gerijpte aarde
vrucht van de jaarlijkse kringloop
Het moment van oogsten is aangebroken
van wat ooit gezaaid…
Kleialtaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
607 mensen verzamelen zich
om moeder aarde te danken
winden wervelen rond
van zuid, west, noord, naar oost
een buizerd vliegt zijn kringen
ziet met zijn scherpe ogen
hoe bloemen, bessen en vruchten
een kleialtaar versieren
in een licht briesje
vleugt adem van de grote geest…
In het zomer beloven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
440 ik zie
je lach rijpen
als vrucht van je ogen
je blik straalt warmte
koesterend als zon
in het zomer beloven
haren glanzen
in het volle licht
omkransen een blij gezicht
jouw verschijnen opent
harten zonder slag of stoot
legt mijn liefde volledig bloot…
een stem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
627 na een hoop films
en fanatasie
is de clue
dichtbij
oude blaadjes vallen voor mij neer
oude pennen van grootse leer
een eer
om die teksten te vinden
opnieuw proeven aan oude vruchten
zoals de smaak van inkt nooit echt zal opdrogen
gekko`s en regenbogen…
Na de dood is er zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
955 de tijd baart de dood in een
schemering van eenzame letters
en staart als een vrucht langs me heen
weliswaar met gesloten ogen
ik ken geen limiet
wanneer de warmte me droogt
van het zweet dat de nacht in me braakte
en ik angstig me toiletteer in de uithoek
van de kleinste kamer
het kompas kent geen noorden meer…
Markt in Buchy
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
942 Geuren, veren, snavels, kleren,
staarten, vachten, kazen, vruchten,
luchten, pluizen, overdekt,
wollig, donzig, meter strekt.
In geschuifel, luifel, luifel,
staat ze stil, neusvleugels trillen,
spiedend, speurend, rij na rij,
ruikend, snuivend, mmm … daar is hij. Hij!…
zo aanraakbaar voor mij
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
946 ik wil je omringen
met een teder bewegen
van mijn lied
uit een wilde seringenstruik geboren
met jou bedaren
onder stille dekens
van de ochtend
in een tomeloze vaart
opdat je zou voelen
hoe jouw ziel spreekt in de vruchten
van mijn woorden
jij het gemis waarin je leeft
laat sterven in de openheid
van mijn hart…
In haar laatbloei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 je zomert zacht
tot rijke oogst
na volle lentebloei
de vruchten rank
en groen veranderend in
rood na rijpingsgroei
je toont het
vuur van zon in
blossen op je huid
maar achteraan
hangt toch
mijn lievelingsfruit
een strijdster die
pas langzaam
lijkt te kleuren
de schaduwpeer
die in haar laatbloei
het lekkerste zal geuren…
Het spraakwatervallenpad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
693 zwijgend is
de stiltebloem geplukt
haar blaadjes drogen
sprakeloos op
stenen van geluk
het groen
monologenblad rust zacht
met rode dialogen
en stemloze woorden
op het spraakwatervallenpad
ze was uitgebloeid
en geeft de vrucht van rust
weer terug aan het geheel
waar decibellen groeiden
in de chaos van teveel…
Gouden appels
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 onzichtbare wonden
liggen onder littekens
die nog verhelen
wat eeuwen overerfd is
als haat geen bron meer kent
van wraak en moord
wordt bloed in wijn veranderd
om het leven te vieren
de aarde is gedrenkt in tweespalt
door hen die liefde vrezen
de boom van kennis wacht
op hen, die vruchten delen…
Onder rode bladeren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
891 nog verwaai
je niet zag de wind
zacht met je spelen
je bloemde in
een herfstnadagen zelfs
de storm kon jou niet raken
je steelde
op een vrucht die
door de zomer was gekust
kleurde vol in lentedragen
heb je geur gekust
toen november jou deed breken
maar onder rode bladeren
staan al je groene strepen…
Het is gaan bestaan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
881 Maar we zijn meegesleurd in
een paradijs voor het eten
van de verboden vrucht.
Nu is het te klein geworden om
nog over te kunnen struikelen.
Het is al te laat geworden
om de tafel af te ruimen.…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 drijvend over satijnen avonden
proevend van herhaalde vrucht
in een groen elzenbos, aan de pijnloze
oever bij het boezemgemaal
uit het zicht van aangeboren diepte
met vlakke hand reikend naar de lucht
nog één keer vragen, verzuchten als
een speld in mijn stiltekathedraal
geheugen dat ooit waarheid was
de eerste woorden die ik las…
mijn appel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.140 Alles wordt overschaduwd door schemerig zwart
De zon komt niet meer door mijn luchtbel heen
De liefde is als een vrucht
Zacht en rood is het gevoel
Totdat de rijping begint
Verstrikt in een web van draden
Herken ik mezelf niet meer
Veranderd door warmte en genegenheid en pijn
Onherkenbaar voor mezelf geworden
Waarom kan ik niet met jou
Zoals…
Je hebt mij
netgedicht
3.1 met 29 stemmen
2.653 je hebt mij op mijn puurst gezien:
een meisje bijna vrouw
je hebt mij op mijn rijpst gezien:
een vrucht in mij van jou
je hebt mij op mijn naakst gezien:
mijn jas had ik nog aan
je hebt mij op mijn felst gezien:
je roos brak ik voldaan
je hebt mij op mijn zachtst gezien:
je hart had ik herkend
ik heb jou op je warmst gezien…
Witte wieven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
508 stromen spinsels
vernevelen in witte wieven
druppen langs lentetakken naar de grond
in de schoot
van een smachtende aarde
die verdroogt in de schrale noord ooster
weer hebben mijn handen
de kou niet verjaagd die
de bloesem met weken vertraagt
zie hoe het leven
in knoppen verwelkt
zonder dat het ooit vruchten draagt…
Janna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 zodra zonnen de hemel aanraken
van diep blauw dat nooit ophoudt
bloemen in de vrucht ontwaken
zich hullen in weelderig maïsgoud
de rijp van verse weiden smelt
zodat druppels als parels blinken
zodra lessend water tintelend opwelt,
dan kan er maar één naam klinken…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
Gevallen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
771 De verboden vrucht voelt als het nieuw epitheel.
Gevallen, aangenaam verwarmd.
Bekleed ons gegarandeerde vondst fundamenteel.…
Kleine akte van geloof
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.473 Hopend op meer dan dit:
hopende op geluk
de lachwekkend ontroerende bloesem
die geen vrucht draagt
iedere ochtend een kans
iedere avond een aanloop
naar later misschien?
en elke dag opnieuw
verwachten wat niet bestaat
dit weten tot elke polsslag
dit weten met elke vezel
en toch?…
In opstandige vloed
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 voelde zand
van het strand
in een rusteloos glijden
heb de golven
laten betijen in
opstandige vloed
ik pakte je hand
vond de schelpen
die jij had ontmoet
ze vertelden van leven
hun vrucht reeds gegeven
het huis op de vlucht
neem nu je rust
kom terug want morgen
is er weer vloed te beleven…