621 resultaten.
De gelatene
gedicht
3.8 met 24 stemmen
15.268 Ik open 't raam en laat het najaar binnen,
Het onuitsprekelijke, het van weleer
En van altijd. Als ik één ding begeer
Is het: dit tot het laatste te beminnen.
Er was in 't leven niet heel veel te winnen.
Het deert mij niet meer. Heen is elk verweer,
Als men zich op het wereldoude zeer
Van de miljarden voor ons gaat bezinnen.…
Uit een verwaarloosbaar voetbalverleden
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
3.126 Rep of Cruijff of Ling
Of Hovenkamp
Maar ik was door mijn motoriek
En mijn ontbering van techniek
Gewoon ´n ramp
Dus Rep en Cruijff behoonden mij
Maar kwam er tijdens zo´n partij
Eén op mij af
Geschiedde het dat ik zo´n Rep
(Daar ik geen ander middel heb)
Een kopstoot gaf
Ach, mocht ik nou nog maar een keer
Met al die jongens van weleer…
Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.022 De stilte sluipt zacht door de gangen
De galmen in een nis gevangen
Verlangen eenzaam naar wat tonen
Waar nu de rust en stilte wonen
De stilte sluipt zacht langs de ramen
Waar dag en nacht de rust beamen
De oude blijheid van weleer
Kruipt in de nis bij hartezeer
De stilte sluipt zacht langs de muren
Hoelang nog zal zijn dolen duren
Hij…
Vleugels kwijt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.094 heb de wereld afgezocht
Naar iets dat ik op aard nooit vind
Als ik mezelf wil zien
Moet ik zoeken in de wind
Ik was mezelf vergeten
Ben mijn vleugels kwijtgeraakt
Ik zocht naar wat anderen willen
En niet naar dat wat mij maakt
In het einde ben ik weer begonnen
Ik zoek nu veer voor veer
Tot ik mijn vleugels terug heb
En vlieg als weleer…
Waar de tijd blijft
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
570 Ook dit jaar gaat veel sneller
dan ik van een jaar verwacht
en ga op zoek naar al die
vervlogen dagen van weleer
Met de tijd zelf is niets mis
maar ben niet altijd bij de tijd
ontsnapt soms aan m'n aandacht
en hij gaat zonder mij voorbij
Wat ik niet bewust meemaak
en mij niet kan herinneren
doet de gevoelsduur verkleinen
Doornroosje…
het land van het ezelsveulen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
679 wat losse woede was
met de trein gekomen
op rails van wolken
westwaarts denderend
in stampij en crescendo
daar ligt de meander
van het avondland
het luwt er
en ontglimt elk scherp kantje
dat op het ego lag te rijden
het heldere water daar
in stalen linten
herinnert aan onthechting
van weleer
het futiele verschil
in het samen zijn…
Bijna dood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
624 Een warm gevoel wat soms overvalt
Een onbewaakt moment terug naar weleer
Spanning in het lichaam, blijdschap
Hoe mooi de eerste echte liefde
Onbereikbaar tot het bereikbaar werd
Weg de onschuld, hier realiteit
Het moment waarop ik volwassen werd
Door een tunnel van echtheid
Niet door de daad, maar door de redding
Kwam liefde op mijn pad…
Het laatste gesprek
gedicht
2.6 met 14 stemmen
11.996 Zijn wij niet dezelfde van weleer?'
'Wie riep mij dan? Zijn uw wapens niet de mijne?'
'Ik wacht op woorden, Heer.'
'Ik was Dader, u het Offer. De medemens is leeg.'
'Sterven Daders niet.'
'Neen. Zij kunnen niet. Zij verwoorden.'
'Heeft u ginds gesproken, Heer?'
'De dagen zijn beschreven.'
'Heeft de Tijd nog kwaad gewild?…
De wereld draait door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
811 Is de weg terug een optie, terug
naar de oorsprong van weleer?
Laten we dan niet langer wachten,
want straks kan het niet meer!…
grijs-rode nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.073 is het de maan.. of de zon zo fijn
die me wakker kietelt
net als jij die dat zo goed kan
met je koffie, muësli en zoet fruit
alle zintuigen prikkelend als weleer
dat kun jij als geeneen.…
Memento
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
792 Hoe groot is steeds weer mijn verlangen
naar zomernachten van weleer
toen wij ons vrij en onbevangen
nog laafden aan het boezemmeer.
Waar ik verhit aan knoopjes prutste
de zomerzoete geuren snoof
het zweet van onze lijven gutste
een bloesje speelde met het loof.…
Heimwee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Nog één keer de schaatsen onder te binden,
te zwieren en zwaaien net als weleer
maar hoe graag ik het ook zou willen,
ik durf en ik kan en ik mag ook niet meer.
Maar even te kijken, te voelen, te dromen
Die herinnering wil ik niet kwijt
Ik vind wel een foto van de tocht langs elf steden.
Voor mij was dat die goede oude tijd.…
herinner morgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
523 dat gisteren vergat
in achteloos voorbijgaan
van wat destijds leerde
herinner je morgen
het geluk van vandaag
dat verankerd in verleden
voor jou en mij
in gisteren de basis vond
waarop wij nu staan
herinner je dus morgen
niet vandaag
ook niet gisteren
herinner je morgen
wat kan komen
met erkentelijke omarming
van de memorie van weleer…
Jouw handen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
773 Toch geniet ik,
net als gisteren en weleer,
van elke zachte aai door mijn haar.
Het magische eindigt
als ze eens, voorgoed gevouwen,
jou als geliefd persoon laat voortleven.…
Ingesponnen wereld?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
466 Vandaag hoeven ze mij niet
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de wasem
van beeltenissen van weleer,
een goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof en
herinneringen en enig
spoor waarin schaduwen
gedwee verdween op hun
de tocht door open vensters
van de wereld, ging teloor
in de donkerste nacht, ontsnapt
op lemen…
Wonderland
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
509 Wonderland, oh Wonderland
Waar sprookjes nog bestaan
Waar Eenhoorns samen vliegen
Draken hoog de lucht ingaan
In het land van dromen
Met Godinnen van weleer
Waar Feeën Koninginnen zijn
En ied're man een Heer
In dat mooie Wonderland
Is Liefde heel normaal
Voor iedereen is er genoeg
Elk hart heeft zijn verhaal
De wolken zijn…
Koning Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Hoe sterk was hij eens al die eeuwen weleer
als hij streng regeerde in die donkere lucht
die boven een star bevroren wereld lag,
op zijn witte paard onstuimig en zo wild,
het regenvocht wit blies tot dikke vlokken
en het sneeuwen liet dagenlang.…
Vossiusgymnasium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 unieke jaren zijn voorbij
stil vervaagd uit mijn bestaan
gezonken in het wassend tij
yuppenschool in deftig zuid
mijn plaats onder de zon
nog heug ik mij het belgeluid
als 't eerste uur begon
stemmen die ik nog kan horen
in vage dromen van weleer
uit tijden die mij sterk bekoren
maar antwoord geven zij niet meer…
Tevreden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Mocht ik nog één maal die euforie
Beleven van vlinders in mijn buik,
En weer vliegen naar ’t hemels
Genot ik ervoer bij de liefdes 'k had,
Dromend herbeleef ik van weleer,
En herinner ik keer op keer,
Ik lange niet meer proeven mocht,
Liefde mij nooit meer bezocht.…
Mijmering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
893 Flonkerend als een fontein,
sprankelend en dansend
boven de machtige zee van het orkest
de viool die zingt
zijn meesters roem
door de eeuwen heen
de klanken van de eigen tijd,
de klanken van weleer,
zij binden wat was, komt en wat is
de blijvende schoonheid
die steeds weer ontroert,
die altijd weer boeit.…
Mooi Ukraine
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.227 Crimea jou schoonheid ongekend
De illustere kleuren ogen verwend
Niet aflatende schakeringen opeen
Ervaart de vreemdeling ongemeen
Gevleid neder langs zwarte zee
Met oudheden van eeuwen weleer
Gespreid vertoond in gepaste trots
Ontmoette ik jou in bergen en rots
Geen schrift kan jou beschrijven
Gevoelde ervaring wat hier past
Wacht met…
Zandsculptuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
753 .
----------------------------------------------
(uit: De namiddagen van weleer, 2005)
ISBN 90-805979-5-3…
Verkoelde liefde
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.818 bergen van oud zeer
een dal vol met tranen
herinnering aan weleer
toen wij nog samen waren
ooit was jij degene
voor wie ik alles deed
we deelden nota bene
jaren lief en leed
vandaag is alles stil
zelfs de klok aan de muur
doet niet meer wat ik wil
en slaat geen enkel uur
hoe kon liefde zo verkoelen
dat jij niet langer bleef
kon jij…
Het parkbankje
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
666 Haar zucht was grenzeloos
Doorgezakt na al haar dragen
Vermaard zoals zij was geweest
Had zij warm alle emoties gedragen
Maar nu vertoonde zich het schraal
Toonde naakt haar bladderend oppervlak
Vermoeid kreunde zij nu bij elke beroering
Wetend weldra was haar mooie tijd geleden
En mijmerend over die luisterrijke tijden van weleer
Gefluisterde…
Als de passiebloem bloeit
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.609 want dan kun je haar parfum niet ruiken
haar mooie bloemen blijven ontluiken
in de kleur die zo past bij verdriet
Als de passiebloem bloeit, huil ik niet
want ik laat m'n geluk niet doorkruisen
nu mijn hele heelal staat te druisen
in de branding van al m'n verdriet
Nu de passiebloem bloeit
laat ik me vertroosten
door herinneringen aan weleer…
toegangsbewijs
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.119 neem mijn liefhebben mee
naar de tuin
en vraag aan hen
die met stenen hoofden
de aardkleuren opgraven
of de kalkwitte woorden
op mij lijken
(je ne suis pas belle)
misschien
zijn ze slechts een vertraging
van oppervlakte, te eenvoudig
losgescheurd
uit een voldragen cirkel
van weleer
(je ne suis pas belle)…
Weemoedige echo van heimwee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
639 lijden; zijn echo
is de weemoed met z’n treurnis
te zacht voor verdriet
In weemoed ligt
de ontroering die als een traan
schittert in ’n glimlach
mens is gevoel en weemoed is
een deel van z’n aard
Heimwee hebben we
naar mens en plaats zolang die
bereikbaar zijn
weemoed de ‘heimwee’ naar iets
dat niet meer bestaat
Sfeer van weleer…
Komaf
gedicht
2.5 met 100 stemmen
37.129 Ik mag wel oppassen of ben alweer
geworteld en voortdurend in gevaar
dupe te worden van de evenaar
die alles afweegt op een vast weleer.
Ik wil niet meer. Het is te veel verzuurd.
De wereld schoof zich tussen toen en nu.
Zo luchtig mogelijk ga ik vertrekken.…
Heimwee naar toen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
831 Tussen deze woorden drupt er pijn
omtrent liefde en daarvan 't gemis
En wat in feite nog had moeten zijn
maar wat ooit in de tijd verloren is
Zo melancholisch klinkt mijn lied
daar ik soms even in toen verkeer
Alles vergeten ach dat lukt mij niet
mijn hart kruipt steeds naar weleer
Hoor toch eens wat stilte mij zegt
van heimwee over wat…
woensdagmiddag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
673 verscholen in het raam zag ze zelfs de hoogte niet
of ons
de weg was weg;
geen deur die houvast bood
de klink was slechts een voorwerp
onder witte vingers
samen glimlachten we wat
omdat
de stoel wat warmer was dan alle koude muren
binnen -op een weggezakte bodem-
liet de put geen tranen toe
zes ogen zagen moeiteloos
de liefde van weleer…