431 resultaten.
Zwerfsteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Een zwerfsteen geboren uit
eruptie en de zwaartekracht
die hem baarde, ontleent z’n vorm
aan het slijk der aarde, markeert
z’n geslepenheid in ontberingen,
verhalen van kristal en mineralen
tijdsdruk van werelds wiel, geofferd
aan de energie van weerstand, in
gepolijst als oneindige beweging,
zonder begin en zonder einde
legt zichzelf…
Dromend van zulk blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
182 Ik telde wielen met een vingertje zo klein
dat het bijna niet bestond,
alsof ik daarmee de snelheid van zielen kon temmen.
Nu sta ik hier, groot en dwaas,
en tel nog steeds:
één trein gemist,
twee kansen verkeken,
drie kleuren blauw die nooit meer terugkomen.
Ach, wat een diepzinnig kind ben ik gebleven.
Wat een held.…
DE REIGER
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.122 met afgrijzen kijkt de voor paal
staande reiger in de hoek van
het weiland naar gemotoriseerd
verkeer op de Rijksstraatweg
zo ziet (on)gelimiteerde haast op
twee vier of meer wielen er dus uit
denkt de slanke vogel onbeweeglijk
het voortdurende geraas gadeslaand
kom ik zoek de slaapwijkrust op
er is vast nog wel een vijver met
veelsoortige…
DICHTER ONDERWEG
gedicht
3.8 met 37 stemmen
12.818 Hoor toe, o klank, onder uw voeten
het ritme van wielen op de rails,
met in uw geheugen de eigen stappen
op duizenden kilometers aardoppervlak.
O kom, geduld, laat uw ogen genieten
van het landschap dat zich uitspreidt
tussen stations en oases; enkele reis
hemel-op-aarde mensenrijk.…
Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.641 En ’k vloek mijn eigen waan-verwarde geest,
die willoos aan de zware razernij
zich vastklemt van uw schone en schuld’ge leest,
waarvoor zelfs Amor gene meineed vreest;
zodat een ieder hem bespot, maar mij,
die ’t wiel van de fortuin wil wenden, ’t meest.…
Mingelen op de wip!
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.616 duidt
in beeld integer tegelijkertijd kan rimpelen en twinkelen
ijlings bijpraat terwijl haagse belletjes toch rinkelen
met d'ogen knipperend ruim twintig jaar politiek ontsluit
buiten beeld Binnenskamers is hij doorgaans aan het kringelen
wij spreken nu uiteraard over de enige echte Ferry Mingelen
nu niet in tel - honderdéénenvijftigste wiel…
Silence
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.201 De coupé is bijna leeg,
vier passagiers, een ieder zweeg,
alleen de cadans van de wielen was te horen,
niets deed onze reis verstoren.
Opkijkend uit mijn krant,
keek ik naar de bloeiende wilgen aan een waterkant,
zacht fluisterde ik mijn reisgenoot in de oren,
hoe mooi het voorjaar begon te gloren.…
Ideologische repressie?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
488 Droom op droom te bouwen, de
wolven hebben de nacht gemerkt,
wat eerst op zwarte holen leek,
sloot zich op in een verbond
als schapenwolken op de vlucht,
verholen in het licht tot het duister
en de geademde lucht geketend
werd door list met de tong aan-
gescherpt, verwerpt de zuivere
wiel van geest en ziel, waaruit de
vrije passie…
Huid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
917 Van wezenlijk belang voor de tere binnenkant
zoals op een wiel de buitenband
aangepast aan het terrein.
Bij zand grof, bij asfalt fijn.
De kleur aangepast aan het klimaat,
is de kleur die ons allen het beste staat.
Onze zegen en buit, is het nut
en niet de kleur van de huid!…
mobile home van een slak
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
638 Het is mobiel, maar zonder wielen, gas of rem, laat staan een stuur.
Het is als tweede huid ontworpen en glijdt gestaag op z’n gemak
met de bewoner door zijn wereld, een kleurig thuis op blad en tak.…
Tanend licht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 In de aanrollende golven
van de winter, tot in het holst
van elk gedicht, ben ik er letterlijk
door bedolven,
meegezogen de doordraaiende
wiel van het tanend licht,
gezwicht
voor het enige wapen dat mij
kan verslaan
doormiddel van de taal zelf.…
Met mijn pen in de aanslag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
895 schijn en dikke vinger
men roept meer en meer om minder
En U dichter, U wacht hier een schone taak
Slijpt Uw pen, schrijft heel gedegen
Laat hen voelen wat U denkt
door al Uw pennenvruchten
Onze kinderen schuiven door de poorten van de hel
plastic bergen, zure regen
ozonplaag en gekruiste degens
Wie draait de wereld om op het grote wiel…
Het enige wapen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 niet
gedrukt en ligt verborgen
tot wie het vindt, dan stuur
ik het naar ieder kind in hun wel of
niet begrijpen, laat het liggen tot
hun tijd mijn ziel
zal rijpen om zichzelf te plukken
in de aanrollende golven
van de herfst en winter tot in de bolster
van elk gedicht, word ik er letterlijk
door bedolven in het dolgedraaide
wiel…
Taalgevoel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
460 majesteitelijke trage vleugelslag
en voor verbaasd verraste oogpupillen langsbewogen
in V-formatie dan uit 't zicht verdwenen als de dag
die lijkt te smelten met de rood-paars-gouden zonnekogel
zoals wij ons het sterven denken van de mensenziel:
nog even melancholisch wachtend met de Engelenvogel
die ons nog een moment vergunt voordat het Grote Wiel…
Ilonka zingt.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
881 ‘Een jonge vrouw gaat uit
over de bloeiende steppen, in mei,
zij is trots en mooi,
zij is mooier dan alle anderen,
zij zwaait de zweep naar het logge paard
en de grote, piepende wielen
gaan sneller
over het wassend kruid...
Waar gaat ze heen?…
Ambergroen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Deze onvolprezen site
is bedoeld voor jong en oud,
voor ambergroen en dichtersgoud
van stof dat met de wind mee waait
Wie 't zijne hier niet van wil weten
wendt zich tot broedplaats Hartenkreten
speciaal bedoeld voor kleine zielen
maar rij ons hier niet in de wielen!…
Dromenvangers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
658 brandhaarden
dromenvangers
acrobaten
Sluimerwolken
suikerspinnen
lust voor leven
opnieuw beginnen
(refrein)
Verhalen zingen
dromen dwalen
en verwaaien in de wind
in de wind
Bijenkorven
honingbazen
mantelzorgers
geen salaris
Vleugels van vogels
licht als dromen
scholen vol vissen
glibberige bodem
Hollende woorden
piepende wielen…
fluweel en nikkelstaal (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
669 vervolgens vouw ik vlijtig
duizend geduldige kraanvogels
groet de groene ende rode
beuk en de boerenlandvogels
zoek ik zwartje de poes die
zo graag zingt op haar tokkel
blaas een zachte houten
bastoon in de sluierwolken
rondom de afgelegen
kleine koperen sokkel
leg ik waterlelies in
de wielen en de kolken
maak een lange avond-…
Ik staar naar het plafond...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ik staar naar het plafond
Denk terug aan hoe het ooit begon
Aan de herinneringen die ik nog zo goed weet
Wat ik zoal als heel klein meisje deed
Leren fietsen tot ik weer heel hard viel
Mijn vader dan vroeg om toch maar weer een extra wiel
De lieveheersbeestjes en pissebedden
Die ik van de grote spinnen wist te redden
De vlinders die ik…
God's grenzen
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.763 Wanneer wielen blijven draaien
in het rad van de te leven tijd
zullen spaken blijven steken
in geblazen lucht, ik raak je kwijt
is er toch een dag gewonnen
ademen uren even rust
wordt er een mooi web gesponnen
en het weten weer gesust
elke naald als een spuitje hoop
verduistert de nacht blind vertrouwen
dat ooit door wijze wijzers sloop…
Zweven ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
868 Jij tintelt al mijn zinnen
raakt mij woordloos aan
maakt mij warm van binnen
laat mij tollend naast je staan
neemt me mee in draaiende wielen
kijkt door mijn ogen om je heen
samen een gedachte, twee zielen
verbrijzelen we steen voor steen
al is het pad soms slingerend
raken wij elkaar wel eens kwijt
boven aan het duin is het end
vinden…
LEUSDEN
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
992 II
Slingers van wielen
Fluit van klaarover, waar huizen in de velden gaan staan.
Merels nemen het fluitje over.
Analoog lied.
Op ritmisch gehei
verstild lawaai
vliegen de vogels nog tegendraads.
De grutto wordt niet meer gehoord.…
Wakkerschrikking
gedicht
3.5 met 25 stemmen
13.017 Het ijzer van de lege wielen, fluitend bijna
door stokoude bochten, verspreide vrees;
wie wakker schrikt herinnert zich allicht
de nachten van weleer, de jacht op mensenvlees.
Kletterend sluiten de kralengordijnen.
Tranen, van de porseleinen zwanenhals
neerhangend tot ze lossen, zich
hernemend in breedsprakige fonteinen.…
Lente
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
827 Gratuit
staan er wat wagens zonder wielen;
roest is wat de bloedzuiger liet.
Tot onder tegels strekken stralen
noch dansers. In een biosfeer
van zwart en zwam woont een fatale
die straks de zon nog aspireert.…
Door het 'lot' gegrepen.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.831 wielen branden over je heen, het was je 'lot',zo jong, zo onwerkelijk.
Het waren de laatste secondes tot je dood.
Nu hopelijk op een plek waar je soms wou zijn
zonder verdriet en zonder verlangens
ons wel met verbijstering achterlatend
Meid rust zacht.
Groet ons
als je ons ziet
vanuit daarboven.
Afgesproken?…
Knipoog
gedicht
3.6 met 11 stemmen
14.926 Het ratelen van de wielen
verhult alle geluid hierbinnen.
Ik kan niets meer horen.
Blikken ontwijken me, naamborden ontglippen me.
Op goed geluk moet ik er straks uit.
Het is er weer, dit stollen,
na langdurig het hoofd te hoog
te hebben gedragen.
In mijn bagage,
mijn dagboek,
ontvleesd verleden, een herbarium vol bladskelet.…
Plattelandsstoet
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.864 de einder,
waar aarde en hemel raken, te ontlopen
stemmen staken, een enkel gebaar
volstaat in de najaarsstilte
Weerspiegelend in chroom en zwarte lak
vegen wolken als oorlogsschepen
over de velden waarop het gewas met
eerbied buigt in de eerste Septemberwind
Er draven paarden tegen het kale draad
door wapperend lint en wentelende
wielen…
viervlekwielwebspin
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.066 neem een wiel in gedachten
zonder spaken of een as
in laag struikgewas
niet tot rollen bij machte
weefsel van droge draden
breed uitgesponnen in cirkels
gemaakt uit eigen rag
spinsels die uitgerekt
aan enkele lijntjes opgehangen
met kleffe bedrading overdekt
om liefst sprinkhaan te vangen
zie je acht poten met bruine ringen
op scherp…
Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.114 En ’k vloek mijn eigen waan-verwarde geest,
die willoos aan de zware razernij
zich vastklemt van uw schone en schuld’ge leest,
waarvoor zelfs Amor gene meineed vreest;
zodat een ieder hem bespot, maar mij,
die ’t wiel van de fortuin wil wenden, ’t meest.
- vertaling van een gedicht van Dante Alighieri (1265-1321)…
Schrale liefde, schrale troost ( 2 )
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
946 het is weten en kennen van het wiel
het verstand geeft uitleg
over de regelmaat der dingen
en ik sluit met een
dagelijks wonder de deal:
als jij blijft komen
zal ik jou in een stil moment
dankbaar bezingen…