11457 resultaten.
Regenden een grijs gordijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
562 het paard
keek drachtig
at omslachtig gras
weg rond de bloemen
de weg wilde
niet recht maar
slingerde rond
heuvels in de verte
verre wolken regenden
een grijs gordijn
bedekten droog en zonloos
ons toevallig samenzijn
we zijn op reis gestrand
dit samenspel van krachten
is groter dan wij ooit
als doel konden verwachten…
Schepper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 koopje
zo schiep jij mij
met goddelijk geduld
een bloemen vaas
met pracht omhuld…
zomerende weide
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
552 of ben jij
nog altijd
voor mij
een verre moeder
ik
voor jou
een breekbaar kind
zijn wij
elkaars gemis
elkaars ontbreken
ik je molen
jij mijn wind
laten wij dan maar
de wilde wintertuin verlaten
de verdwaalde lichten in het duister
de gestolde lavastromen
de blauwe bloemen
en samen
in tijdeloze traagte
terug
naar de zomerende…
onstuimige liefde
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
2.477 soms hunker ik naar jouw stilte
een stilte voor de storm
waarin gevochten wordt,
alsof heftig vrijen anders is
dan een schuimende zee
die in bruisende woede haar vuil
op het strand achterlaat
dan gaan we wandelen
langs het water
rapen we schelpen
en brokken hout
we lachen en rennen
onstuimige liefde
laat het toch stormen
lief en stout…
onkruid
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
772 groeit uitbundig en
steekt overal de kop op,
wild en ongeremd…
Wilde Voeten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 Ik loop op wilde voeten
die vol krampen slapen gaan.…
Jachttafereel
gedicht
2.8 met 27 stemmen
13.169 Toen de fazanten aangeschoten werden
juichten zij en vielen
en de hoge hemel
erfde van hun bloed de schijn
en de plassen waar zij spartelden
kregen rimpels van de pijn.
----------------------------------
Uit: 'Sneeuwboekhouding', 1995.…
Overstekend wild
snelsonnet
2.6 met 21 stemmen
1.637 Als overstekend wild de weg verspert
Wijk dan niet uit, maar rijd zo’n beest in stukken:
Zo’n ongeluk voorkomt dan ongelukken
En het is eigen schuld ook van zo’n hert.
Maar hoe moet dat nou bij een kleuterklas?
Geef je achter het stuur dan ook vol gas?…
Wild en ontembaar!
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.438 Wild en ontembaar
Is mijn hart
Bruisend,
Als een wilde waterval!
Wie mij wil vangen
Heeft het zwaar,
Want ik ben nergens
En overal!…
- Wilde wateren -
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
590 Ongelooflijke verscheidenheid
van unieke wilde waterplanten,
weet minder goed te leiden in
begaanbare vrijheidsgebieden,
wilde waters en natuurgebieden.…
Aan Oscar Wilde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.424 Reading: schrei niet, hier is het wreed gebouw
Waar een dichter in de tredmolen liep,
Dorst leed, honger, op een plankenbed sliep
Teedre handen stuk trok aan 't geteerd touw.
In een tredmolen: loop, dat niet de grond
Uw voeten breekt, die onder uw voet wijkt;
Kramp vast uw handen, als uw kracht bezwijkt
Slaan wentlende treden uw voeten wond…
Pure wilde natuur (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
733 Een enthousiaste woudloper jubelt:
‘Ik wil vandaag in de natuur opgaan’
Een paar passen achter hem sluipt
geluidloos een tijger met binnenpret
die de ziener op z’n wenken bedient
De tijger, pure wilde natuur, wacht
tot zijn blije ontbijt omkijkt, die dan
volgens wens in de natuur opgaat.…
Van de wilde man
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.523 Ik was wild, ik ben gebonden,
Ik vlucht niet ofschoon ik het konde,
Ik wil wie mij won niet ontgaan.…
OMDAT IK DODEN NU VERMIJD
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
569 Het wild vliegt op
te laat
fazanten fladderen weg
de zon tegemoet
verblind staar ik ze na
ik val, glijd uit
geweer gezekerd
klauter ik omhoog
nog net zie ik het hert
een prachtig dier
zijn vrijheid tegemoet
aarzelend ga ik weer op weg
een vos sluipt door het hoge gras
een slank bruinzwart dier
spiedend kijkt het rond
ik ben het gevaar…
- De wilde roos -
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
782 Ik ben de wilde rozendoornstruik ..ik ben een wilde vrije roos,
kom niet te dicht hier bij mij staan, mijn zoete geur..
die draagt, hij raakt..die vindt..die plukt..
die kan, die moge mijn sporen voelen, scherp snijdend in zijn vlees..Niet alle rozen verdragen.
Ik ben de wilde rozendoornstruik.. God heeft mij gemaakt, hij geeft.…
Wilde Nachten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 Wilde nachten, leeuw op prooi,
Met dromen vol nachtgezang en vliegend vuur,
Luna speelt op dit late uur,
Slapers, geliefden en vrijers, huizen vol mooi.
Zachte wolken, geen geween,
Niemand alleen in deze wilde nachten,
Vele vormen van wilde machten,
Slechts een gedachte.…
wilde vrouw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
585 Wilde vrouw
Wild
Niet negatief bedoeld
maar puur uit de natuur
het innerlijk onbewuste,
een onnoembare laag
zwervend raadsel
onopgelost orakel
natuurlijk beschouwend,
ontembaar
krachtig instinct
grondslag van de vrouw.…
Vermoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
992 De rat wilde
niet van wijken weten, niet totdat de bloedende
eend, totaal verminkt, het loodje zou leggen.
Daar in de verdoemenis ligt de kans op heiligheid,
de krans van vrede, waar kou een uitdaging vormt
en leed een liefdesverklaring.…
Boezemkamer.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
489 Om een hart met uitzicht te bewonen,
waarin zuurstofrijk bloed de kamers geneest
en blijven vullen, het meest naar eigen bestwil
te luchten met een onbezwaard geweten,
onbevreesd me van het juk te ontdoen
van spiegelbeelden die niet smelten
wilden, daarvan geniet ik nog het meest.…
WILD SCHUIM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 De woeste branding
van de wereldzee "leven"
springt brullend op
tegen rotskust en klippen
wil het harde lot
dat onafwendbaar schijnt
tarten _ verwinnen
maar
stort vernederd in elkaar
woelt krullend door zich heen
om straks weer aan te vallen
moede golven rollen
traag tussen de stenen
zijn dan bezadigd water
in nauwe ruimtes
overhuiven…
Zwijn
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
602 Er is een leefgebied voor wilde zwijnen
Dat loopt vanaf dat bosje tot die sloot
En wat erover zwemt dat schiet ik dood
Zo'n beest moet hier de wet niet ondermijnen
Ik zag die jager met zijn karabijn
En vroeg me af wie is hier nou het zwijn.…
Door adellijk besterven
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
716 je hebt
het voorsnijmes gepakt
achterstallig wild gedeeld
met wie voorhanden was
de feesten zijn voorbij
alleen fileermessen proberen
nog wat smaak te achterhalen
maar in trancheren kiezen wij
door adellijk besterven
hebben wij de oogst
weer kunnen erven en gaan
we samen naar een wild begin…
Van roodgekoperd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
690 je schoot in beeld
mijn kogels hadden
nog de oude glans
van roodgekoperd
jij was het wild
waar ik op jaagde
vertraagde want
je was me veel te lief
in aanslag kijk je om
met ogen nooit bedrogen
jij gaat naar vrijheid
ik keer weer spoorslags om…
Zwak vlees
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
991 Gij stoute verleider
met handen zo fier
en sterk, wildebeest
mij van verlangen,
tot het zachte klopt
diep van binnenuit,
u wil verzwelgen
en neem ik alle
onschuld in mij op,
daar ik smacht naar niets
dan tomeloze passie
in een vurig exploderen.…
Een schoonheid, wild en puur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
587 Een schoonheid wild
bloeiend in de natuur.
Zo bloesemfris, zo
oogverblindend puur;
dat aan het idee voorbij
lijkt te gaan, dat dit
weldra zo niet meer kan
bestaan.…
het wilde paard
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
738 grijs-witte kleuren
vervagen
naarmate het vordert
het wilde paard,
op zoek
naar zijn
haver!…
ALLEDAAGS GROEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 In de stad toont het grasveldje
zich glanzend of dof
bevredigt steeds kort gemaaid
de voldoening
van beschaafde burgers
kent ogenschijnlijk
nooit verandering
toch worden
op deze kleine plek
lange geschiedenis
en velerlei gebeuren
uit een bezadigd
soms laaiend verleden
nagespeurd en gelezen
door vernuftige neuzen
van onze…
DOOR ELKAAR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
497 Bedaagde reuzeneiken
en statige beuken
van landgoed Olterterp
geven met hun zwaar lover
speelse lichtbaantjes
binnen blauwgrijze schemer
van brede boswegen
adellijk geboomte
laat mild en gootmoedig
de warrige wildernis
haar kunstig weefwerk
om zich een groeien
mint dat verspreide dwergoerwoud
onoverwinnelijk groen
van velerlei…
nis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 In een nis staat een vaas
er staan plastic bloemen in gerangschikt
tussen bloeiend gras
elke dag zet hij er nieuwe in
op hetzelfde uur en toont zich
aan mijn ogen voor de onbewogen muur
het zijn niet de bloemen
die in het uitgeholde staan
niet de man die zich schuilhoudt
in zijn afgewende blik
het is de vaas die mij vasthoudt
als…
Bloemen in de goot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
253 Oneindig zijn de vloeren van de nacht,
zeggen ze.
Ik noem het gewoon een harde stoep
waar je op landt als de barman je buiten flikkert.
Marsman droomt van bruine vrede en warme schoten
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.
De avond plooit zich om je schouders,
maar…