6780 resultaten.
de vleermuis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
568 grillige rotsen overheersen
een stukje puur natuur,
waar ook duistere spelonken
zorgen voor angst en vuur
in het donker gedoken,
hangend, onderste boven
met zijn kop in een
zwarte mantel verscholen.
rustig slapend, misschien
wel dromend van de jacht,
wat hij allemaal vangen kan
in deze sterrenloze nacht.…
Een vlucht in extase
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
491 ik drijf buien uiteen
men de wolken
tot zij uitgeraasd zijn
boven het vlakke land
span de wind
voor mijn wagen om
ze stormenderhand
weer op te jagen
bliksem licht op
als we de aarde raken
wielen aan bruggen
en kerktorens haken
donder rolt
bulderend door lagen
warme en koude lucht
een vlucht in extase
ik heb dit fenomeen
al…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 Zegevierend in de lente en vol trots zijn hoofd boven het maaiveld uitsteken.
Wetend dat het in de lente ook kan stormen.…
Vlinders
gedicht
2.2 met 4 stemmen
2.955 we smeten je
papierwinkel de afvalcontainer in
je hele hebben en houwen
(aanmaningen, afschriften, herinneringen)
vloog als een cluster dartelende vlinders
een onbestemde toekomst tegemoet
opgetogen bijna
dat het zware soms zo licht kan zijn
net als die dakpan toen
die ik van boven zag komen, in vertraging haast
vriendelijk naar me zigzaggend…
Als toen.
poëzie
3.8 met 6 stemmen
970 Wat blauw en wat wolken die blank staan
stil boven de duinenlijn,
de bogen van duinhelm die rank gaan
rijzen uit wiegend gedein.
In 't voetpad de zandige sporen
van 't karrenwiel, breed en zo diep;
ver over de velden de toren
een wachter en toch of hij sliep.…
Waar het zonlicht sluiers weeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 waar het water vredig stroomt
langs oevers uit vorige levens
de stilte wijsheid fluistert
het meisje in mij dagdroomt
waar het zonlicht sluiers weeft
van onvoorwaardelijke liefde
waar verbinding met de bron
boven aardse sferen zweeft
waar het Is met Zijn versmelt
in een beschouwend accepteren
hoop haar tere vleugels spreidt
met liefde…
Nog schaduwde ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 je lach
speelde ondeugend
met alles wat ik had
voorzichtig haalde
jij mijn verborgen
woorden naar boven
belichtte en kleurde
sprak ze warm uit in
een liefdevol omarmen
nog schaduwde ik
gênante verlegenheid
verbaasd over zo open zijn
in jouw vrijheid
eigende ik de stukjes leven
die ik eigenlijk had vergeten
waarvan ik dacht…
graniet
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
686 grenzen liggen als kadavers
in de leegte van zijn verwrongen denken
als verdwenen boven een vruchteloze vlakte
waar noch huis, noch haard een kans krijgt
om te overleven
alleen hij profileert zijn dag; gulzig en onuitputtelijk
als vraag en antwoord
tegelijk
als een handtekening waarin -wij-
in de ik-vorm
geschreven wordt
enkel een…
Oud en nieuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
491 De wieken
van de molen draaien boven het
ontluisterd kind dat zichzelf niet
meer terug vindt. Klokken laten
haar hart niet meer bonzen.
Steeds meer roekelozen en bozen
sluipen door de donkere straten
voorbij slapende in dozen.
Wie zal niet blozen bij het zien van
dit verval.…
Ver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 Ik stond aan de kust
En kuste de wind
Streelde de golven
Met mijn ogen
Zout water prikte
In mijn open wonden
Schelpjes staken
In mijn blaren
In de verte zag ik
Een schip varen
En ik voelde me
Ver weg
Wolken trokken weg
En mijn adem steeg
Er bovenuit
Een zucht ontsnapte
Ook vissen
Bubbelen hun adem
Tot boven het
Oppervlakte…
Jezus, mijn toeverlaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Jezus is mijn toeverlaat
Hem wil U dankzeggen en loven
Want Zijn liefde gaat alles te boven.
Fedde Nicolai…
Uitgeblust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Een teken kregen ze niet van boven
tijdens hun lange reis. Ze vonden niets
van wat hen was beloofd. Ze zijn
nu uitgeblust, moe van het geloven.…
Jouw ziel is als een lentebloem
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
626 lentebloem van verlangen
jouw meeldraden verdwalen
langzaam in verliezen
of worden trager in beweging
je spint een eenzaam kleverig web
tegen de kale muren van jouw ziel
misschien dat na de heimweedood
een verlangende bloei zal voltooien
maar tot die tijd kan het vriezen
en plotseling dooien
als eenzame grauwwitte wolken
zweven boven…
Demonen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Ik wil niet wéér
strijden tegen die demonen
in mijn hoofd
ze zouden mij nooit weer verslaan
ik had het mezelf nog zo beloofd
Ze drukken me
naar beneden
met al hun kracht
terwijl ik naar boven wil
en iedere dag moet vechten
met man en macht
Ik haat ze
zo door en door
ik voel ze marcheren
en ik,
ik kan niet anders
dan ze proberen…
Muiterij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
934 Langzaam
Als dikke vla
Door een trechter
Sluipt het van
Boven naar benee
In mijn rechter
Brutaal en ongestoord
Heb ik last van muiterij
Laat hij mij voelen
Dat het over is
Gescheiden
Hij niet meer bij mij hoort
Zo dood en koud
Zit ik daar
Toch probeer ik heel benauwd
Er wat mee te doen
Moeizaam kom ik op
Sleep me voort
Door passanten…
blauwzuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 de zon zoekt
zijn steile weg
naar boven
cassave brood
op het
open houtvuur
een vleug van
fijne prikkelende
brandlucht
op de akker
struikjes met
handvormig blad
haar smalle
vingers strijken
langs het blad
ze zijn tot elkaar
veroordeeld: gif
en voedsel ineen
geen boom beweegt
in de donkerte
van het woud
als…
gedachteloos bijna
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 het huis heeft
geen deur en
één klein raam
papa is groter
dan het huis
zijn hoofd reikt
tot de wolken
boven het dak
wapperen zijn
lange handen
het zwarte pad
een rechte lijn
tussen zijn
schoenen van
huis naar schuur
schuur naar huis
AqAq in spiegelbeeld
heb ik je geschreven
getekend sta je
op de muur
de nagels…
Tweede pinksterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 er gaat een paard voorbij,
eerder de prinses die haar berijdt
het roept iets magisch op, net als
maxima van willem
maar die wordt voor mij hoog
door de lucht geleid
herken je de sfeer van het moment
en dat je even uitstijgt boven de dag
dat je uit andere gedachten rent
en een liefelijke aanblik zorgt voor een lach
het is mijn kind, dat…
portret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 het huis is groter dan mijn
schedeldak
de vloeren piepen en kraken,
alles lijkt aangeraakt
schemer daalt op de tast in
het trappenhuis
stof dempt hier de stemmen,
de tijd lijkt geel en ijlt na in
rammelende,
zware houten spiegelkasten
met geraas dat smoort in
late doofheid
er hangt nog etenslucht
boven de afgeruimde tafel…
Elfje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
427 een Elfje danst
net boven het water
in volle schittering
vleugels van glas in lood
brommen bij contact
met soortgenoten
achternagezet door
bezit zij geen tijd
voor de liefde
in achtjes vliegt
ze heen en weer
voor haar voorgerecht
even zij landt op een blad
om zich te laten wiegen
door de wind
tot zij wordt uitgedaagd
achteloos…
De reistas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
553 Je huid is nog vuil
van het land en de lucht
en het slepen en sjouwen en zweten
zoveel stickers en labels
van onder tot boven
hebben jou tot een globe gemaakt
drie van de vijf of zes
werelddelen heb je
samen met mij versleten
daar sta je, ik was niet van plan
weg te gaan, ik wilde alleen
de verleiding weerstaan
voor waar aan…
Spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 Alsof ze een bewegend kunstwerk
in de bewolkte lucht willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
de geuren van de herfst leerplichtig
waaiende winden, stijgende lucht
het vliegen in formatie kundig
het stadse leven heeft zijn klucht
de een ziet het als een teken uit de hemel
een ander stoort zich…
circuit Zandvoort
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
659 die Grand Prix in Zandvoort moet er komen
of het nou rechtvaardig is of niet
het stikstofprobleem wordt tijdelijk weggenomen
en dat PFAS gif, nou, er is toch niemand die dat ziet
maar de boer wordt hem zijn beesten afgenomen
en de bouw ligt stil, terwijl niemand daar om vroeg
de snelheid mag niet meer boven de honderd komen
maar op Zandvoort…
ik kroop eens in de huid
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
592 Ik kroop eens in de huid
van een doorgaand puber leven
boven alle twijfel verheven
wilde ik er na één dag al terug uit
was me dat schudden en beven
al die drukte en voorbedachte leugens
waanzin, idioten met flitsgeheugens
pubers die flirten met het helse leven
ik stond op en blies de grote fluit
de stoom verliet mijn zere oren...…
wiet kwekerij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 groeit op astronauten plas
een mooie kans voor boeren en boerinnen
die moeten stoppen vanwege het stikstofgas
we sturen ze als astronauten naar de maan
dan kunnen ze er legale wiet gaan telen
en daar, van al die zeurpieten ontdaan
gewoon weer lekker eigen baasie spelen
nog even en ik ga er zelf nog in geloven
legaal geteelde nederwiet van boven…
(T)HUIS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Nog één keer zal ik gaan
en van op afstand zien
de voordeur met vers vernis
oplichtend in een scherf najaarszon
en daar
achter trendy vitrages
de geur van oude muren
tussen de spleten
de echo's
van mijn vroegste jaren
de kleurige loper
van de trap naar boven
die hele perceptie van gemis
opgeslagen in het landschap
achter mijn ogen.…
Kerststerren en iconen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 de melodie trilt in het
witte zonlicht van
de bloemen
zingend in extase
zuivere dauw hangt
boven blauwe
wierookwolken
kerststerren en iconen
rondom
vlammende kaarsen
en knielende mensen Gods
liefde die de ziel verwarmt
weerkaatst in
reine ogen van de ander
het brood gedeeld
de wijn is zoet
stroomt rood als bloed
als alles…
Sinds jij elders slaapt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Sinds jij elders slaapt, sluimert de zon
Daar hoog boven ons schijnt ze
minder fel, minder warm
Ze verslindt me niet meer
na de dageraad, ze roept me niet eens
wakker, opstaan kost me moeite
Alleen 's middags stroomt mijn bloed
van haar licht en draagt ze
het gewicht van mijn zorgen
Dan kan mijn hart vliegen
als een draak, desnoods verdwaal…
Abracadabar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Ik kom je nog een keer proeven
in het geroezemoes van de avond
aan de Abracadabar, het ruikt er
niet zoals toen, maar zoals jij
boven alles uit bloesemde
zo zingen de zinnen rond
die zich in mij vlijen
tot wij twee straks overblijven
en samen naar huis gaan
Ogen, lippen, borst en buik
tranen om stoere zelfspot
ik leg alles in de schaal…
In nabeeld
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
506 zij had
lichtjes in
haar ogen die
nooit leken te doven
in nabeeld
gloeiden en ons
mateloos boeiden
omdat zij ze had
nog hoorde
je deuren
en de treden
van de grote trap
je dacht dat zij
beneden was
ging in controle
zachtjes kijken
maar er gaf
niemand thuis
in dit huis dat
toch zo eigen was
weer boven
zat zij voor…