29241 resultaten.
Een rovend hart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
767 Zweden maakt' ons sportiever
terwijl Guernsey verliefdheid porde
<
toen, binnen twee jaar nadien
brak haar goed hart een rovend hart
werd ware liefde in diepe rouw gekanteld
>>>>>>>…
verwarring
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
822 het duurde niet zo lang
en ik weet niet meer precies
wat er toen allemaal gebeurde
maar ik draag geen wrok
jij hebt geen schuld
het was een samenzang
je zonnige dagen heb ik gekust
het duistere gevoeld in al je lust
je zwijgen had een reden
we zien elkaar nog elke week
dat doet me pijn in elke streek
de hardheid van het heden…
Ongrijpbaar verlangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.039 Als je eens wist
Als je eens dacht
Als je eens wilde
De wilskracht mist
Onwetendheid door macht
De "wijzen" die jouw gedachten stilde
De energie in mij gaat verloren
In wanhoop vindt dat zijn kracht
Mijn laatste hoop gezonken
Enige redding is het gevoel te smoren
Ookal wordt de pijn niet verzacht
Bitterzoet is wat wordt gedronken…
En ik dan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
772 Herfst komt weer naderbij
wij denken nog aan ons en wij
Als ik dan afstand genomen heb
kom je dichterbij en jij roept
zoals gewoon herinneringen op
een kus, een blik, niet wetend of
ik hou van de schaduw van een droom
Een vlinder op het raam warmt zich
droogt haar vleugels van de dauw…
Het oude liedje
gedicht
5.0 met 5 stemmen
8.636 Het is weer herfst, de bollenvelden worden toegedekt
als kind'ren voor de nacht, maar déze nacht gaat maanden duren.
En aan de einder zie ik, hoe de rook van verre vuren
in paarse wolken langs de bleke najaarshemel trekt.
De zomer is voorbij en jij voorgoed van mij genezen.
Morgen zal het winter wezen.
De blaad'ren sterven en de laatste oogst…
Het regent, het regent
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.798 Regen spet, regen spat
't zijn geen tranen, 't is geen wenen,
water, water dat vloeit henen
opgepast of je wordt nat -
regen sputtert, spettert, spat;
"ik heb nimmer lief gehad."
Vege zwermen, regenschermen
spreiden doods hun zwarte vlerken
over vreemde vormen uit,
niet van mensen, maar van zerken;
alle zerken togen uit…
Uit
gedicht
4.2 met 4 stemmen
8.057 Ze vraagt zich af hoe het is
om weer alleen te zijn.
De man met wie ze woont staat nietsvermoedend
te werken in haar tuin. Ze haalt de sleutels
van zijn bos.
Bedenkt hoe ze vrienden familie het nieuws
zal brengen. De tafel voor het raam
de kast terug in de oude kleur.
Merkt hij al iets? Hij plant tulpenbollen
voor het voorjaar. Ze lacht…
Wachten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
780 Ik moet wachten
tot regen en wind
de beeltenis
verweert
en tijd ze tot
zachte vorm
abstraheert
Ik moet wachten
tot de dagen en nachten
herinneringen
verdichten
en hun poëzie
mijn pijn
verlichten
Ik moet wachten
tot ik me
van jou
ontkleed
en uiteindelijk
mezelf
vergeet…
De klok
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
874 dat jij ooit eens
dit boek zal lezen
met zijn verborgen liefde
in elke zin geweven
en dat je hoort hoe
het fluistert zacht
dat ik ook na de dood,
nog altijd, op je wacht...…
Ik ervaar je
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
885 In de sterren zie ik jouw lach
In de wind hoor ik jouw stem
In de zon voel ik jouw armen om me heen
Ik ervaar je in alles
Laat niemand verliefd op je worden
Mijn longen willen zich vullen met jouw lucht
Ik wil in je ogen vol van de zee mezelf kwijtraken
Ik ervaar je in alles
Het is me niet gelukt om in je ogen mezelf kwijt te raken
Hetgeen…
Herinneringen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
979 Door de liefdevolle wolken voel ik de zon niet meer
Achter de hoge bergen voel ik de wind niet meer
In het heldere water zie ik de vissen niet meer
Mijn herinneringen zitten in de knoop
In een prachtige rozentuin ruik ik de rozen niet meer
In de fijnste jazzclub hoor ik mijn muziek niet meer
Mijn hart ben ik kwijt
Mijn herinneringen zitten…
Schoonheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.072 Het leven is een feest
Waarin iedereen holt, rent sprint
We worden geboren zetten onze eerste stappen
Voor we het weten kunnen we geen stap meer zetten
Het eind is nabij
Het is een ander begin
Een leven zonder zorgen
In de nacht toont hij zich het mooist
Met de maan in mijn rug liep ik door de nacht
Geen huis wist dat ik het was
De bomen…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Ooit zullen we samen zijn, al drong
een wervelwind het leven binnen,
weelde gesplitst in de verbindingslijn
sloot zich op in een woord van spijt
de wereld ligt een strobreed van het
spoor wat ons dolend verder leid.
Eerder draaide de klok terug en
het bloed geblust tot ijskristallen,
later zou een oude zon zich uit
de krimpende hemel laten…
Ik min u nog
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.303 En drukten mij ook andre schonen
Vol liefde tegen mond en borst,
Hun kon ik gene minne tonen,
Al smachtede ik van minnedorst.
O noem ik u nog eenmaal mijn,
Kom in mijn armen weergevlogen!
En ware uw woord een andre logen
Zo spreek - ik zal gelukkig zijn.
Zeg, dat gij alles wilt vergeten,
En danken zal ik op de knien...…
Het droeve veld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
584 Lopend langs droeve velden
waar in plaats van wuivend graan
nu slechts kale stoppels staan
laat de herfstwind zich gelden
Te veel vragen zijn gesteld
twijfel al volop gezaaid
een zomerliefde verwaait
daar langs dat droevere veld…
Nachtelijke horizon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
610 Nachtverpozing door weemoed
eenzaam in echo van stilte
bijna aanraakbaar
door uitzichtloze horizon
die in het duister
metaforen zoekt
voor het alleen zijn
in de nacht
op het palet van jouw dromen.…
Zonder titel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
654 Op jouw blauwe wolken
drijf je langzaam weg
en voordat ik wat zeg
ben je al uit mijn zicht verdwenen
aan de horizon schijnt een flauwe zon.…
blues
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Mijn vulpen schrijft de blues
Over het beeld in de schemering
Diepe donkere ogen vertel mij niet dat
Het nooit heeft bestaan
Dat ademloze tederheid
Slechts een illusie is
Vertel mij niet
Dat ik moet ontwaken uit de illusie van mijn gedachten
verder dan dromen kom ik niet
Zeg me niets onbevlogen
Over het beeld in de schemering
Duistere…
O n d e f i n i e e r b a a r
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 Aan de oppervlakte
van mijn gedachten
bevindt zich een verheimelijking
die jij uiteindelijk prijsgaf.
Gevleugelde mooie woorden
als stemmingsbeeld
een herinnering die ik
onbewust levend wil houden.
Misschien nog als pijn
om jou te voelen.…
Leemte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
859 ik wil je geest verleiden
uit mijn hart te verdwijnen
je stem dwingt mijn oren
om te blijven luisteren
mijn mond proeft de leegte
als verzengende droogte
na een warme wervelwind
ik struikel telkens over je naam
in een vervagende herinnering
minne strelingen plagen
mijn rubberen lichaam
mijn lach is verloren
in onbegrepen verdriet…
Vervliegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
778 Jouw aanraking beklemt me,
jouw kus doet me verstijven,
jouw geur blijft hangen
als van iemands parfum die
in de gang blijft rondzweven,
Maar dan in m'n hoofd.
In mijn gedachten spookt hij rond,
net als de herinnering
van wisselende seizoenen en hun
graspollen, dorre bladeren,
knispering van de witte deken.
Echter zij zijn vluchtig waar…
FAILLIETE LIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 verdriet
Haar aanblik, ‘t leek zo onbewogen
het zei niets van wat was geschied
Van gedroogde tranen in haar ogen
nadat hij haar om een ander verliet
Haar oor,'t was zolang voorgelogen
al wat het vernam, geloofde ‘t niet
Weken had hij haar reeds bedrogen
tot hij het dan bereikte, haar limiet
Haar eenzaam, 't kwam aangevlogen
van hun liefde…
Bram
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
822 We hebben een verleden, wij
Mijn eerste liefde versierde jij
Toen mijn charmes haar niet bekoorden
leende ik schaamteloos uit jouw woorden
"Klein gedichtje, klein gedichtje, klein gedichtje voor jou
klein gedichtje,klein gedichtje, omdat ik van je hou"
en, niet veel later, weer alleen
begreep ik pas de stilte van Marleen
negen…
Missen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.092 missen
had ik je maar nooit ontmoet
het was te mooi om waar te zijn
had ik je maar nooit leren kennen
het was te mooi meer dan een jaar geleden
dit nare gevoel lijkt niet weg te gaan
pijn omdat ik weet dat je bestaat
dit nare gevoel om je te moeten missen
pijn omdat ik weet dat je me haat
deze emoties zitten in mijn gedachte
elke dag…
Ik viel stil,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 Het pad in de heemtuin liep dood,
eindeloze rondes die ik heb gekozen,
om uit alle omwegen niets te verliezen,
geen voldoende tijd meer om te belopen.
zeker ergens komen we elkaar wel tegen, een
kringloop niet van herhaald gevaar ontbloot, het
torst het kruid van marmeren zerken, deemoed vermorst
de levenstekens waar een wegbewijzering…
engelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 vanavond hoorde ik op de tv
mensen die een engel hebben gezien
dat waren idioten zegt U misschien
maar onder hen dus een dominee –
“engelen hebben geen vleugels nee”
sprak hij olijk onvervaard en clean
“maar warmte stralen ze uit voor tien
en ze geven je hun zegen mee” –
“de mooiste ervaring” uit zijn leven
klonk welgemeend integer en…
Ongrijpbaar verlangen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
936 Als je eens wist
Als je eens dacht
Als je eens wilde
De wilskracht mist
Onwetendheid door macht
De "wijzen" die jouw gedachten stilden
De energie in mij gaat verloren
In wanhoop vindt dat zijn kracht
Mijn laatste hoop gezonken
Enige redding is het gevoel te smoren
Ook al wordt de pijn niet verzacht
Bitterzoet is wat wordt gedronken…
Mis mij
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.582 nu
zoveel jaren later
is er steeds meer
wat jij niet weet van mij
steeds meer wat ik vergeet
van toen wij samen
gingen kwamen
je stem trilt haast
niet meer in mij
je gezicht wordt zacht en vader
je glimlach wint het
van de ruzies die we deelden
overschaduwt het venijn
van toen we samen speelden
wat ik je vertellen moet
wordt groter…
Verlopen tegoedbon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.096 Je kijkt me vuil aan
als een tegoedbon
die een dag over tijd is.
Te laat om te vergelden
gisteren nog iets waard
nu slechts een vodje.
Het is je te veel moeite
om me weg te gooien
en te veel eer voor mij.
Dus leg je mij weer terug
in de la waarin je alles
om het even wil vergeten.…
Veilig zwijgen?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
586 Zwijgen legt het middel van het leven bloot
onder de zon die jij hebt aangeboord.
daarin te krimpen te of worden uitvergroot
weerspiegeld in de schaduw van de vragen een
woord in oude teksten waarvoor we tol betalen.
Bestudeer de tranen waarin het antwoord drijft
het ooit en ginder was de middenweg naar een
veiliger oord.
We zijn de prooi…