8371 resultaten.
Meidag.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.259 De lucht is warm, de lente is daar,
Het groen komt zich vertonen.
Och, lieve Heer! zie gunstig neer!
Wij klagen nooit ons dagen meer;
Wij willen dankbaar leven;
Och Heer! wil ons vergeven!…
hopeloos eenzaam
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
716 verspillend
die als zovele dagen
zich nat verdrijven laat
terwijl er niets gebeurt
knaagt stilletjes vragend
mijn geweten en gemoed
wat of ik nou toch doe
veel te snel en veel te ver
rijd ik in mijn auto rond
om de zin van eenzaam
te verzetten en verdrijven
terwijl ik mij verwonder
wachtend op wetend niets
over de blauwblauwe lucht…
Een drievoudig snoer...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.363 Met lucht gevuld.
Dat geeft wat ruimte,
de draadjes knellen elkaar niet af, bovendien.
Twee mensen samen, vormen al een stevig snoer,
maar denk aan die ruimte binnenin.
Een derde draad geeft veel meer kracht,
met ruimte en met lucht, want...
je knelt elkaar niet af.
Hij smeed met jullie saam een prachtig hechte band.…
VLUCHTEN KAN NOG NET
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
603 Ja, oorlogsgeweld in Nederland
In Nederland met oud en nieuw
Heb je Nederland wel eens uit de lucht, het heelal gezien en gehoord?
Flitsen, kleuren, knallen, geschreeuw, gejoel maar ook gejank om slachtoffers van zinloos geweld.
Ja, ik vlucht al jaren, ik vlieg naar Zuid-Spanje
Geen pijltje aan de lucht!
Nou dat is wat overdreven!!…
Vlinder van het licht
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
274 Dan verdwijnt hij langzaam
achter een sluier van lucht, de stilte die hij
achterlaat voelt diep en kostbaar, en toch blijft de herinnering
glinsteren in het oog van de waarnemer, licht en vluchtig, maar vol betekenis.…
Vogelvlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
552 Koude lucht draagt hen
zuidwaarts zwevend in stilte
lente roept zacht weer
Hoog boven mij trekt een
langzaam golvende lijn, een beweging
die ouder is dan herinnering. Vogels schrijven patronen in
de lucht die niet bedoeld zijn om gelezen te worden, maar slechts om te zijn.…
De man boven de hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
390 Toen men hem kroonde
met duizend miljard,
een zee groter dan arbeid zelf,
een loon om tien jaar
de hemel te ontdekken,
leek zelfs de lucht te buigen
voor zijn getal.
Maar hij bezat de lucht,
niet de geur van regen,
de zee, niet haar adem.
Zijn handen wogen
zwaarder dan een planeet,
toch konden ze
geen hart vasthouden.…
De echo van een regenboog
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
435 Een donkere lucht
zeven kleuren fluisteren
door de harde stad
Nu de boog rust in het
geheugen van de aarde, blijft de lucht
nog even dragen wat bijna niet te zien is. Elke kleur
laat een trilling achter, een zachte echo die door het bloed blijft zingen.…
TOEN zag ik je —
poëzie
3.3 met 20 stemmen
5.693 ,
in de bevende lucht,
in de lucht die vlucht als je doorgaat —
hoor hoor hoor o ik hoor het,
je teer droog keelstemmetje spreken,
omhoog en wat lager spreken
vlak voor me, ik rook je teer vlees,
je uitschijnend stillevend vlees,
ik stikte in je ogenkijken
in dat tintelend blote kijken
uit dat stil hoofdbewegen,
in dat trillen…
Teleurstelling
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
853 Als hondsdolheid uit zwarte gebieden
woorden arriveren
zijlijnen van het leven zingend
onder de veren kussens waar
huidcellen en verborgen mappen liggen
dromen trachten te overleven
geduld van een schatzoeker
lever van een dronkaard
maag van een mens
ik sta op en doe het raam open
verse lucht helpt niet tegen…
opspattend wit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
992 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
zacht is je verleiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
jij bent
voor mij de branding
ik duik alleen te diep
er is geen zachte landing
de bodem…
Jij kan het niet begrijpen...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.612 ik durf het niet te fluisteren
want de waarheid is geboren
je kan het niet verdragen
en verzint een list
maar dat gaat boven mijn geweten
alsof ik niets anders wist
nu zal de rust
die er was
even zand doen opwaaien
en kuch ik hard
als de stof
mijn zuivere lucht
heeft verpest.…
Het wolkje
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
797 Het is een dissident, die hoog in de lucht
protesteert tegen de gang van zaken:
de kaalslag van de helderheid, de koude
van de blauwe leegte, de hoge eenzaamheid
van niets. Langzaam drijft het verder.
Zo ver het oog reikt, is het te zien.…
zoeken
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.363 Ik wou dat ik kon komen
bij bomen die zacht dromen
op de adem van mijn ogen
en daar waar ik zou mogen
zou ik langs bladeren stromen
Ik wou dat ik kon vluchten
naar zelf gedachte luchten
waar nog mensen leven
die door hun denken zweven
door zacht een woord te zuchten
Nu moet ik alles vinden
in het land van helse winden
en mensen die…
Hemel en hel
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.688 honderdste dag
het elfde uur dat je mij verliet
om een patatje zonder
te halen bij 'Venetiaan'
gedenk ik jou en huiver
Hoewel aangegeven als vermist
vond men geen spoor van jou
zelfs geen deeltjes DNA terug
Uit het buurtonderzoek bleek
dat je verdween onderweg
Nu om kwart voor twaalf
zou ik als jij willen gaan
opgaan, verdwijnen in de lucht…
de toekomst haat het celibaat
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.090 het wervelt vonkt en fikt
de wirwar in je ogen
het branden stikt als
voelen zonder handen
je leest woorden
op mijn huid en
streelt het tegenstijdig
vleugen in meegaandheid
we breken lucht
met kussen tussen
zachte rode lippen
waardoor liefde zucht
ik raak je daar
bekruis me met
je warmte in genot, de
toekomst haat het celibaat…
Zomerdag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
830 Zo blij als de lucht nu is
in de hitte van de zomerdag,
terwijl ik, liggend in het veld...
boterbloemen...
luister naar de duizend vleugels
als een erekrans van pastelkleurig geluid
om de stilte,
ben ik.
Zou ik kunnen dansen?
in de hitte, boven het veld...
boterbloemen...…
Mijn God, waar ben je?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
998 Intens is mijn verdriet
omdat je niet bestaat
want in welke wereld
is het dat het zo gaat
Diepe pijn vanuit mijn hart
kerft in ons leven
omdat het zichtbaar is
dat jij ons niets kan geven
Niet meer dan als zijnde lucht
geschreven in mooie woorden
die wij allen wilde horen
maar die ons niet bekoorden
Godverdomme, alles was dus schijn…
waaiende geest
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.142 langzaam opkomend
of ineens
plotseling daar
al dan niet
gepaard gaande
met warmte en kou
een gelukzalige golf
maakt zich
van je meester
en stijgt langzaam op
het laatste restje lucht
is er uit
vacuum getrokken
alleen op de wereld
in een zoemende wereld
groene velden
bloemenzee
aan zon geen gebrek
eens spat die bel uiteen
het…
vereeuwigd silhouet
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
998 een spoor van voetstappen
op het geplooide strand
ligt kronkelig te wachten
langs golven van de oceaan
een briesje wuift het lange haar
als de hand een schelpdier vindt
die wonderlijk verscholen ligt
haar schaduw zwicht synchroon
zand bloost met de lucht
en omarmt haar silhouet
terwijl het water schuimend rolt
wordt zonlicht zacht gewist…
Kansen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.157 De lucht is grijs.
Alles lijkt donker.
Maar de zon schijnt
dwars door de wolken heen.…
Tot bloedgeile jazz
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.038 zij komt binnen als
een paard in troje
die rooie met haar klarinet
vingert lucht
in een voorspelig zuchten
tot bloedgeile jazz
opent zwart
met rode onderkleur
in een new-orleanse geur
soult tintjes
en schurkt zacht tegen
tonen van het ongewone
dan komt haar klarinet zo zacht
nee niet als paard van troje
ze laat me smachten naar…
the sound of simon
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
460 zwijg
zeg ze niet
de woorden die
ik niet wil horen
ze klonken al wel
duizend maal
in mijn hoofd
zwijg
laat me even
de lucht bespelen
de wolken witblazen
om de verte te lezen
klanken verbannen
vergeten
spreek nu maar
doe het zachtjes
met tedere woorden
fluister iets liefs
dat ik wil horen
reik me je zinnen
bakens voor nieuwe…
het snoer van rozen brak
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
710 er vallen vlinders op
mijn mond
en ik breek, braak
de vleugels in aangevreten
luchten
het kent
geen einde meer
de oorlog zonder rozen, de stilte
aan het kruis en buiten zwijgt
de ochtend
ik hoor nog slechts gekerm
natgeregend, nabij
de wind
die lege spiegels waait
doorheen verdreven woorden
tijd verbrandt en ik wil…
Not amused
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.127 ik verf de koeien groen
als weerschijn van hun thuis
de luchten Ruysdaelblauw
gegrond met wit van dauw
bloed wordt Dalirood
als monding van de dood
rozen vlijen op een grond
-weet dat drie d verwondt-
geheel in lichte toets
niet hoorbaar pianissimo klavier
gelijk doek en ezel zit ik hier
morgen haal ik het van papier…
Een speurtocht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.223 Graven doe ik, door ademrijke lucht.
Mijn ogen als een hand, om vast te
grijpen wat zich in de verte ophoudt.
Speuren doe ik! Naar dat wat zich
daar heimelijk verstopt. Al doende reist
mijn tocht verder, om uiteindelijk
dat te vinden wat ik reeds had.…
wens
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.266 heel zacht komt de nacht
aan haar einde getekend
door zonlicht langs zwarte
randen verleden hemel
blauw zal je verblijden
deze dag en zich in rood
en goud verdwalen tot de
avond valt in zwarte lucht
elke ster een glimlach
zeldzaam als de wens die
langs je snelt als hij valt en
jij vraagt in stilte om geluk…
molen 1898
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.467 wieken
altijd wijst er een
naar de lucht
en naar de aarde
niet bij droefenis
en blijdschap
vader speelde daar
een kleine jongen
onder wegsnellende wieken
het kind met sombere ouders
vergroeid en verstard
in hun grond en geloof
in de tijd van toen
alles was zo rustig
nu is het zoeven
razen en haasten geworden
langs die begraafplaats…
Het ei
gedicht
3.4 met 26 stemmen
8.970 Maar daar het daarvoor ongetwijfeld al te laat is
of nog te vroeg,
volgt hier nog een laatste beeld:
zie deze kriebels
zoals een roofvogel ze zou zien uit de lucht,
als de camouflage die het ei aan het oog onttrekt.
-----------------------------
uit: 'Ommekeer', 1975.…
het leven
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.648 Lucht was er niet meer,
ondergedompeld
in de smerige ellende.
Ik trachtte mij vast te grijpen
aan mijn mooie herinneringen.
Die zijn vergaan
samen met de geweldige
Stortvloed.…