3942 resultaten.
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 "De liefde slaapt in haar hart
als de lente in de winterse grond
die in koude en duisternis wacht
als een vlinder in haar cocon.
in het dorp waar ik nu overnacht
schijnt morgen een schuimende zon
in een hemel met palmen bevlagd!…
Mei
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.452 En in de nacht keert alles nog in naar
De winter die voorbij is en verstreken,
Maar niet als boze droom, en niet vervloekt.
Lamm'ren in sneeuw: denkbeeld'ge fabelweken,
Als 't wonder reine kleuren bij elkaar
Nog blanker dan het allerblankste zoekt.…
Singing in the rain
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
698 Zomer, herfst, winter, lente, zomer, herfst.
De zon verdween zojuist achter de wolken.
Onweerswolken.…
En weer vliegen de ganzen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
6.023 En weer vliegen ganzen
de winter in
langs een hemel
met enkel wolken
ik hoor ze 's nachts
als ik slapeloos lig
jouw gemis in
gedachten vertolken.…
Vrolijk wil ik dichten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 Schilderen wil ik al die kleuren
dat rood,dat bruin, dat geel,
die overdaad aan vruchten
al roepend, kom en eet met mij
Glijden wil ik in de winter
over zachte rulle sneeuw
rood en blozend van de kou
en alsmaar roepend, kom en blijf bij mij.
Vrolijk wil ik dichten
Over al wat mooi en liefde is.…
Onze handen.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.044 Laat mij nu niet moeten kiezen
tussen de stippels van het heelal
of de witte leegte,
uit het turbulente van een storm
naar een winterse stilte over gegaan...
Want naakt, koud en alleen in deze eenzaamheid
is zelfs de roep van mijn stem gedoofd
en van haar kracht ontdaan...…
December vertraagt mijn gang bestemder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Weer keert de winter en
vertraagt mijn gang
die toch bestemder om
de juiste beslissingen vraagt.
Mijn stemming is opgelaten,
want het dagelijkse leven
wordt bijgelicht door de
feestverlichting in de straten
die reeds op het kerstfeest
zijn gericht.
De maanden gingen zoals
ze gingen.…
het tolhuis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
577 gewikkeld het haar verkleefd
in lange slierten grijs
onberoerd liggen emoties te eroderen
in de vergankelijkheid van de geest, niets achter
gelaten alsof het er nooit is geweest
wielen wentelen zich naar andere tijden
naar daar waar het zoeken wordt gevreesd
terzijde van de lange asfaltbanen mokert
het groen met weinig blad en tiert de winter…
FEBRUARI-MORGEN IN 'T WOUD.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.116 Wat macht'ge dromer en al-muzikant
En beelder heeft zijn tent weer opgeslagen
En weer betrokken na de winter-dagen?
Of sliep hij toen ook op het barre zand
En in 't nat loof, door koude onaangerand
Of vocht, hij, die het alles kon verdragen:
De koele hoogt', de felle wanhoops-vlagen
Der Onbetembre, haar zo nauw verwant?…
Pasen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
814 Tere takken, jonge twijgen,
bloesem in de knop
beloftes die een aanvang krijgen
het voorjaar volgt de winter op
De lucht zindert vol beloften van leven
de tere twijg wordt weer een tak
de zwellende knop tot bloem verheven
voor het oog met het grootste gemak
Pasen schenkt nieuw leven
het oude is voorbij gegaan
een levend licht wordt ons…
Regen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Maar de winter kwam met regen,
toen kruisten zich hun wegen
Want hij wilde haar graag zoenen,
en niets hield hem meer tegen.
Zij kon haar warmte geven.
Was niet meer zo verlegen.
Fijn, zo fijn.
Want hij wilde haar graag zoenen,
die regen was een zegen...
en niets hield hen meer tegen...
Zoooo...…
Onbestendig voorjaarsfruit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Wat je met jouw hart
niet wist te bekoren
geilheid van jouw libido
benauwend in mijn denken
nostalgie van droomvlinders
op stoffige oude meubels
geur van verwelkte bloemen
naast onbestendig voorjaarsfruit
in de schaal van de markt in Portugal
toen we afscheid namen van de winter
en dat je mij geen gedag zei
in de nacht, was een vederdroom…
Uitzicht/Impressie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.145 Voorjaar
ruikbaar,
hoorbaar
voelbaar
zachte wind
waait door je haar
speelt
"had je me maar"
met weerbarstige lokken
en kriebelt
je huid
Luidt het
de winter al
uit?…
Dromen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 kan niet ontkennen
dat de lente vervlakt
het is langzaam wennen
ieder jaar wordt de reuk minder
seizoenen komen meer onder een dak
enkel als mijn kind die ander treft
bloeit er in mij iets op, dat raakt
alsof mijn toekomst beseft;
hou die hand zo lang mogelijk vast
daar eens alleen de winter je treft
en het ademen het licht uitbraakt…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 In een bad als een gemankeerde baarmoeder
kijk ik terug en reminisceer,
het gedaas, de grijperige maanden,
de hele winter of discontent.
Er was het meisje met de rode laarzen
de neuzen waren versleten maar
de maantjes van haar vingers waren gaaf
En later zat ik aan haar bed
en lepelde vermoeide wijsheden binnen..…
Jouw naam in mijn rozen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
921 De winter zal bloeien in sneeuw en ijskristallen
in het nieuwe land moet je niet over ijsschotsen gaan
dat men je hierboven heel warm mag ontvangen
en laat in de lente – je naam bloeiend in mijn rozen staan!…
Oosterschelde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Ook ik sta te gebeuren
En de vloed
De vloed
Trekt zijn eb
Naar zich toe
Er broed een oester
Een meeuw vliegt
Ook ik ben verliefd
Aan de oevers van de Oosterschelde
Koren staat te schitteren
De regen staat in bloei
Het is winter
Of zomer
En ik ben niet ongelukkig
We varen over geen water
En we slibben over geen schorre
Een zandbank…
Rooilaan langs de Maas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
721 Dit werd pas 's winters even vrij gegeven,
om er dan snel een loofdoek voor te slaan.
Een kleine bal, een zwarte volle maan,
lijkt al wat in de verte is gebleven.
De bomen zijn steeds ijler weggedreven.
Van dichterbij zie ik een pony staan.…
the circle of light
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
738 ik buig mijn hoofd
voor jou, mijn donkere nacht
het is niet vreemd of ver
ik had je verwacht
je schuilt her en der
in de gleuven van de oude boom;
het is des winters vracht
waarachter het licht, onnavolgbaar leeft
en de dood, op sterven na
stokkende zuchten weeft
terwijl jij en ik
uitzien naar de ochtenstond
waar 't zachte
in de warme…
In een oogwenk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
395 Ogen opgeslagen naast
een warm gezicht, van
vroege zon en zaligheid
in het felle licht, tramrails
gillen zelfs door gesloten
ramen, de wekker rukt uit
onze dromen, zoals altijd,
veel te vroeg gekomen
wat de vorige uren ons gaf
daarvoor behoeven we ons
niet te schamen, het zou
een hele winter mogen duren
om op de kortste dag…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 tussen het licht van de lente
en het zwart van de dood
beschrijft het vaarwel
de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst…
Het was klaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
499 Nu is het voorbij, rest dat mooie schilderij van ooit
alsof het steenkoud winter is en even niets ontdooit.
Het lijkt wel of het heel donker is in het hele land
nu ik zo naast je sta bij dit houten ledikant.
In de kamer hiernaast hoor ik de klok
buiten nog uit de ren het kippengetok.…
Oh, wat hou ik van hout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
478 Ik hou van hout
oh wat hou ik van hout
oh wat ruikt hout lekker
oh wat brandt hout lekker
zelfs hou ik van de verrottingsgeur van hout
en heb de visuele schoonheid ontdekt
van de bruine kleurscharkeringen als de zon
haar licht laat schijnen op de kale boomstammen
en takken in de winter
dan laat ook het klevende mos aan de stammen
en…
Tintjes rood
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
503 nog licht
de zon op
in de laatste
vlok sneeuw
waar kristallen
als druppels
gaan stromen
en in weerkaatsing
hun licht in water
laten dromen
de eerste warmte
raakt onze huid
die zoveel licht
opneemt dat het
vergeten wordt
waar lente alles
laat ontkiemen
worden mensen
opnieuw geboren
uit het winters wit
dat mee kleurt
met…
Winterreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Kleine kristallen schitteringen vallen zacht dwarrelend naar d'aarde
omgetoverd naar diamanten kleuren door winterse zonnestralen.
Een wereld toegedicht onder een tedere liefde, een stil lied,
een serenade van pure zuiverheid.…
PRILLE LENTE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
567 Een winterse zonnestraal
doorklieft de grijze lucht.
Heel even maar, een subtiel signaal.
Enkele kraaien op de vlucht.
Het sombere landschap krijgt plots kleur.
Hoop sluimert stilletjes.
Ook al is het nog wat killetjes.
Dromen...
Over blaadjes krijgen bomen.
Over blauwe luchten, ontluikend groen.…
Winterdag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 De dag neemt zijn eigen
winterse tempo aan
met uitgestorven velden.
Tot de avond het duister weer opeist
en het licht gaat slapen.…
Kameraad van de sneeuwwind
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.171 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu als waarheid moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend, beleden schaduw
eenzaat van de wandeling
in de witheid van de winter
ik volg je, ik volg je
ritmisch vormen zinnen strofen
onderweg naar nergens
op zoek naar niemand
en eindelijk zonder vermoeden
terwijl een enkeling het…
echo van de vlinder
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
376 stijf bevroren sneeuw
krakend in ‘t gravenbos
onder warm gedragen harten
de wordingsgang
van verder leven
van hen die
na zijn heengaan bleven
in diepe
verbonden liefde
vol
overtuiging van zíjn
streven
al heerst de winter
ijs breekt
gezwind
de natuur
de echo van
de vlinder
wil aan eenieder
van ginder tot hier
alle ruimte…
blauw van kou naar geel
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.140 ik hoor lente
in je stem
zie ondeugd
in je ogen
voel sprankelend
nieuw leven in
zonnestraal beloven
in zachte ondertonen
wortelt een begin
ik ging daar tegen in
jij kleurde blauw
van kou naar geel
de winter was
voor ons te veel
in donkere uren
verstreek de tijd
in noodgedwongen
ledigheid, zij moest
niet langer duren
een nieuw…