6196 resultaten.
Speels vertier
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
692 de grote jongens
zijn weer klein
mogen eindelijk
zichzelf weer zijn
weg met protocol
gezichten weer ontspannen
de buiken mogen hangen
bij de dames van plezier
zij zijn ingevlogen
uit de mondiale regio
geen concurrentie voor
de knappe meisjes hier
wel een geheime kamer
voor het speels vertier
dat zich internationaal
bedient van…
Onderhuids?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Elke dag een streepje
ouder je kijkt niet op
of om en je wordt ergens
in de ruimte aan jezelf
in iemand weerspiegeld
je volgt een reepje pijnloos licht,
waarin je weg kunt glippen,
jezelf verkleind het doel
zonder dat je het dromen verleert,
een vergezicht dat tegen zichzelf
en in de ochtendspiegel keert.…
Klassiek of wip
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 ik heb gezichten gelezen
ogen die liefhebben en vrezen
wimpers die krullen
en openheid onthullen
in lijnen de tekening
van leven gezien
het rechte en ronde
van lippen en monden
klassiek of wip
het neusje vaak
overbelicht door
een guitige plaatsing
in het schaduwspel
met haren zullen
oren verdwijnen of
zichzelf ruiterlijk klaren…
Gevallen engel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 en bloeiende zomerbloemen
Waar het geen water
Maar mensen regende,
In een zomer die maar niet
Op gang wilde komen,
Komt het kind voorbijgelopen
Dat allang geen kind meer is,
Ogen stijf van angst,
Het magere lijf behangen
Met het dodelijkste wapentuig
Dat een mens maar verzinnen kan -
Er rest hem slechts een enkele taak:
Zichzelf…
Langzaam, maar heel zeker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 Ten koste van...zichzelf!
Langzaam, maar heel zeker.
Zo groeit het inzicht.
Vreedzaam en wijs.
Nu...het nog niet te laat is.…
novembermaand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Nog steeds
komen woorden
opdagen uit het niets
als een slang van letters
Glijdende verhalen als een puck
zo snel op glad ijs
schrijft het schrift zichzelf een weg
door de muren van onwetendheid
Bestaansrecht als een totempaal boven
het water dat volledige ingaven geeft
tot ons gegeven leven
waarin alles past als een puzzel van onwetendheid…
Geef nooit het hele hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Hij die dit schreef kan het weten,
want hij gaf heel zijn hart
en was zichzelf vergeten.…
Verse or worse?
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.841 Wat bedoelt Bayley als hij dichters
prijst die weigeren poëzie
te laten klinken als zichzelf? Hoe moet
poëzie dan klinken? Luid geknal? Heavy
metal rock? Druppelende kranen?
-----------------------------------
Uit: 'Fijn dat u luistert', 2014.…
De kracht van het NU...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
632 Onwetend denkend mens
gevangen in zichzelf
vasthoudend aan verleden
immens pijnlichaam
geen vooruitgang
neerslachtig verdriet,
in geestelijkheid
geen bestaan van tijd
enkel geschapen door de mens.…
Die ego ikken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
495 zacht schuur ik
de laatste restjes
innerlijke beschaving af
weg stropdas
ook normen en waarden
gaan als stof ter aarde
onwennig met
intolerante blik
kijk ik de wereld in
en schrik
er zijn er nu te veel
die over lijken gaan
het sociaal zijn
is gedaan waar ieder
voor zichzelf kiest
de rest zal stikken
door het grote graaien…
Zandkorrels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 Zandkorrels de mensen, nietig, mieren
Holderdebolder, haastig, want straks dood
Wezens door elkaar sterk uitvergroot
Bovenaan de keten van de dieren
Staat de mens te vloeken en te tieren
Altijd immers wacht hem Charon’s boot
Zandkorrels de mensen, nietig, mieren
Trachtend om zichzelf wat te plezieren
Vechtend voor hun dagelijkse brood
Zoekend…
Geadresseerde bombrief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 Als vrijwel dagelijks het nieuws
altijd wordt bepaald door vormen van terreur
de tijd uur-na-uur weg tikt
met geadresseerde bombrief bij de deur
Hoe kan tijd nu werk'lijk niet janken
terwijl onze wereld onmens'lijk
zichzelf immer en altijd zal blijven
herhalen
Oorlog, geen structurele vrede
Grote vraagtekens van de natuur
Onvoldoende…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
473 Eenzaamheid kan voornaam
op zichzelf staan. Het kan als
een roeping een deel zijn van
het dagelijks bestaan.
Het niet tussen de massa jezelf
behoeven te verliezen in een
angst daarin ongelukkig te zijn.
Maar alleen voor de eenzaamheid
te kiezen. Die het zelfbeeld
vormt van een extern groot naar
een innerlijk klein.…
Blauw licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 zien zij
een gezicht
als zij kijken dan
ontwijken ze de blik
een reflex
die rust moet geven
na een jeugdig leven
van alert moeten zijn
in totale uitdaging
zijn zij ten onder gegaan
alles was gericht op
status en een goede baan
zelf zijn zij
kind gebleven
vol onzekerheden in
overheersend beter weten
in selfies kunnen
zij zichzelf…
Pannenkoeken
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
968 Terwijl hij pas daarna
zichzelf trakteerde.…
Verdwaling
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
745 Ze begon zich te herhalen
meer en meer te verdwalen
in zichzelf en de omgeving
af en toe het besef van verlies
verdriet vermengd met boosheid
over haar hoofd dat niet meer wilde
steeds meer overgaand in wat leek
een soort berusting in de emigratie
naar een voor ons onbekende wereld
aangevuld met allerlei fragmenten
uit haar verre jeugd…
de kolk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 niet dat zij zich verschuilt
voor mij, zij wil er niet zijn
zichzelf niet zien in de ander
of de spiegel aan de wand
ze voelt zich nederig, zo klein
steunend op de vloer, haar land
zwart spreidt zich over haar
vlakke huid, zacht van aard
met diffuus licht in slierten rondom
ooit is zij tot minder verklaard
in waarde; nutteloos en dom…
Sinterklaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.680 Echt waar, Sint zal zijn best
doen om boven zich
zichzelf uit te stijgen.
Lieve kinderen van Nederland,
op mijn trouwe witte paard,
ga ik stapsgewijs voor jullie
door heel het land.
Veel liefs van Sinterklaas…
Je hebt er geen Hond aan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
512 ADORATIE
mijn hond vind mij God
bid mij dagelijks om brok
met smekende blik
SPIEGEL
de hond houdt van ons
omdat hij weet dat we veel
op zijn soort lijken
HULPHOND
de voor reddingswerk
gehaalde Sint Bernhard hond
redt zichzelf het best
WAKER
je bent een waakhond
hebt geen waakzame genen
knijpt een oogje toe
EMOTIE
mijn…
Haar stroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 zichtbaar
Maar een vloedgolf raakt me
Alle geketende emoties
komen vrij
Zij wenkt
Niet meer dan een luchttrilling
Voor mij een orkaan
die alle remmingen optilt
neerzet als machteloze brokstukken
van een overwonnen verleden
Voor altijd verdwenen
Zij glimlacht
Op haar gelaat verdekt
Ik zie een overweldigend panorama
dat beweegt
vervoert
zichzelf…
Handen op mijn lichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Ze houdt haar handen vlak
boven me, vol vertrouwen
niet op zichzelf
of op mij, wat het mij doet
wanneer ik aangeraakt word
door liefde zonder lichamelijke
intimiteit, geen huwelijksband
of vertrouwde vriendschap
geen wondverzorging, geen hulp
in nood, maar het stromen
van het stromende in mij
het ongrijpbare leven
Er is wat er is, ik…
stofgoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 in niets lijkt dit op gemberschijn
op vooraanzicht zonder veel omhaal
eerder terughoudend
ook keert het moment in zichzelf
waarbij geen sprake is van herhaling ter
hoogte van de plaats
die als ter plekke bekend staat
de sleutels liggen verspreid over
eigenschappen, gelijkend op een deur
verwijderd van huiselijke kringen
in een stofzee…
Elan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
465 Gisteren las ik op onze site
Dat stof tot nadenken zich op blijft hopen
Wat wij ons eigen maakten ligt maar binnen
Als loze spinsels die ten dode lopen
Een schrale oogst van wat ooit was gezaaid
Waar is het dat een kiem zich zal ontginnen
Een vers dat van zichzelf een oorsprong heeft
Dat wat onstuitbaar onze geest doet waaien…
bast
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.863 het zwarte oog. het gelig wit
van levend bot zwaait heen en weer
van zeldzaamheid zich niet bewust en slechts
zichzelf terwijl het lobbert door mist en dras
drukt natte, malse snoet in gras. waar het ook tast
daar vind het kruiden, groene scheuten. richt zich op
verrast tot aan de punten van het jong gewei
het gelig wit van levend bot zwaait…
Het inzicht van een buitenstaander
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Hij was nieuw hier, jong
geen bedreiging, hij mocht
wel een handje helpen
Om te overleven moest hij
zichzelf waard zijn en in dit land
de mensen leren kennen
Er was geen pad voor hem uitgestippeld
Niemand verwachtte iets van hem
Al gauw begon hij een eigen zaak
Hij werd rijk van de domheid
en het eigenbelang van de regenten
Hij kocht…
Gebonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 de keuken, koken
hoort niet zo te klinken
Er is voor alles een tijd
maar die ligt vast
in dagelijkse routines
Wanneer het donker wordt
kan ik uitblazen, naar buiten
kijken, naar de vogels kijken
Op vakanties ontdek ik de wereld
door de ogen van de jongens
die rotsen en rivieren bedwingen
De meisjes zijn prinsessen
Ze leiden zichzelf…
Gewone spiegels
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
411 even verschijnt
in de vergeten
hoek liggen de
dagen met een
eigen geur door
niets te vragen
bekennen zij kleur
in hun plakkende
kreukels door
haastige scheuren
de vuilnisman
kent zijn klanten
weet van wanten
op zijn wekelijkse
toer want voor hem
zijn de patronen
gewone spiegels van
de werkelijkheid waarin
hij ook zichzelf…
verliefd
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
498 En weet je wat het raarste is
je praat je hebt weer zin
achterop de fiets
Pap weet je wat het raarste is
terug van dansen
lichten zien zichzelf niet
kleine filosoof
Weg weer
in gedachten
En weet je wat het raarste is
achterop de fiets
dat de regen ook koud wordt
want water kan niks weten
Denk je dat het winter wordt
Achterop…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Onhoorbaar bestond daar een lelie
Witter dan ik kon betreden, heden
Begreep ik de wil en de waan
Aanlandige winden te smaken
Onroerbaar te zijn als het kruid
Geen ogen zelfs voor zon of maan
Er zal, voor het einde komt
Nog heel veel moois verbloeien
Dat om zichzelf toch bloeien wilde
Laten we lopen
Nog een rondje tegen de dood
Zodat…
Dromen van de hel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Waarom zingen ze het lied
van menselijkheid niet
Waarom
verdoven ze zichzelf
om hun kleinzieligheid
te laten ontploffen?…