8622 resultaten.
EIGEN KERST
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.569 Ik zit
tussen ruwe houten wanden
ruik levende hars
doop een stukje plumpudding
in hete pruttelwijn
boven levensmoede vlammen
de kruidige damp zwelt
doet me loom zweten
is een dichte wijde nevel
waarin
een duister doornenveld
vol scherpe keien
spookachtig siddert
onder suizende hemelstenen
die zwak schijnsel geven
elkaar wild verdringen…
Een zondagavond na een dag vol mist en nevel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
553 Hoe kan toch dit bestaan voor
velen zo treurig zijn
terwijl de anderen feesten?
En mensen op de vlucht voor honger,
geweld en niet meer weten waar en hoe?
En wij in onze warme huizen, druk
beredenerend hoe onze kansen zijn,
hoe nog wel meer verdienen; hoe
morgen vast vakanties worden gepland.
Wat is dan leven: duisternis en dood
of…
ALS ZELFS STILTE ZWIJGT
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.102 Ik laat mijn moede hoofd maar hangen
nu ’t zo zeer naar neerslachtigheid neigt
Mijn levensgeluk laat zich niet vangen
nu zelfs het diepste van de stilte zwijgt
Ik staar in zwarte duisternis, vele uren
nu mijn hart vreselijk huilt van verdriet
Hoe lang moet toch de duisternis duren
vraag ik de tranen. Ze antwoorden niet
Ik leef nabij de afgrond…
virtueel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Ik brows door de lege straten van Leiden.
Van link sitje tot link sitje.
Totdat ik bij een sitje kom,
met de vraag Enter.
... Ik shift mijzelf naar binnen.
De deur valt in het Lock.
Via de Back Space ga ik weer naar buiten.
Dit is mijn Home.…
Misschien
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
971 Ik mis je elke dag weer
Ik blijf aan je denken, ik blijf over je dromen
Wanneer zal je terugkomen?
Wanneer zien we elkaar weer
Misschien wel nooit meer
Ik blijf hopen op de dag dat je bij me bent
Maar in ieder geval het is fijn dat ik je heb gekend
Misschien zie ik je een andere keer
Misschien..., misschien niet meer…
Toegang tot de polder bij avond
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.742 Langs een wilg met dode toppen,
een geschoren hoge
in zijn blaren onverminkte haag,
een door waaiend hout beschaduwd
raamloos muurvlak, blinde boerderij,
buiten bomen, hellende, de holle wei,
lichten aan de einder,
vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard dichtbij.
----------------------------------------------------
uit: verzamelde gedichten…
PESTEN EN PESTEN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.000 In donkerblauwe nachten schreien
van de dag die nimmer komen zal
De dag zonder die vuile pesterijen
die haar altijd maar volgen, overal
Tegen het duisterdonker fluisteren
van het eenzaam en van ’t verdriet
Van niemand die ‘t wil beluisteren
‘t duister evenwel luistert ook niet
In ‘t kussen dikwijls zacht wenen
zonder tranen, maar door veel…
DE LEYEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Waar blije stilte spreekt van graversarbeid,
die eens in ruig moerasland werd verricht
ademt een jong meer ruim en verlicht:
langs zijn oevers is beschut leven verbreid.
Het kalme riet blijft zichzelf, kent geen tijd,
toont steeds vreedzaam beschermend aangezicht:
een hecht onderkomen, open én dicht,
voor dieren tot huizen of zwerven bereid…
Donker
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
731 Hier zit ik dan weer, helemaal alleen.
Iedereen heeft iemand en ik ben weer een buitenbeen.
Waarom doet iedereen mij zoveel verdriet.
Ze noemen me lelijk, raar en een miet.
Nooit doe ik eens iets goeds of maak ik iemand blij.
Ze zijn alleen maar aan het zeuren op mij.
De andere jongens zijn allemaal zo stoer.
En ik kan geen ene moer.
En…
Verlies en winst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 Achteraf valt alles te verklaren
waarom er liefde is, de zon opgaat
Je doet dus maar en beslist
na kort of lang overwegen
Het is altijd de moeite waard
winnen een manier van leven
Van verlies leert men immers
de beste te zijn en blij te sneven…
Jij hoeft niet te breken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 mijn golven
beuken tegen
weerbarstige rots
keer op keer
probeer ik
haar te bewegen
een baken in zee
dat branding ontlokt
aan het stromend getij
zij is alleen
durft eenzaam te zijn
zonder pijn
geen aanbidders of vrienden
die enkel zichzelf bedienen
van haar aanwezigheid
jij hoeft niet te breken
wil je alleen laten weten…
IK MOET JOU NIET MEER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.065 Sterren schitterden in deze nacht
en het donker deed mij zo’n zeer
Deelnemend had zij geglimlacht
vertrek nu, ik moet jou niet meer
Bladeren ritselden de stilte weg
edoch waarom ontbrak de stem
Die mij vrede gaf door een uitleg
waarom ik vast zat in haar klem
Regen druppelde op mijn hoofd
ach, wat deed die nacht mij pijn
Mij voelde het…
ZWART
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 Ik wil sterk zijn,
Maar het lukt me niet..
Ik wil niet huilen,
Maar het lukt me niet..
Ik wil van kleine dingen kunnen genieten,
Maar het lukt me niet..
Ik wil vrolijk zijn,
Maar het lukt me niet..
Ik wil iemand écht in mijn hart laten kijken,
Maar het lukt me niet..
Ik voel me zo apart,
In m'n hoofd is alles zwart.
Ik voel me…
Vergrendeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.108 Wat er ooit was
Het is voorbij
Ik ben er nog
Dat is wat telt
Waar je bent
Wil ik niet weten
Wat we nu delen
Draait slechts om geld
Wat er ooit komt
Is niet belangrijk
Waar het om gaat
Is wat geluk
Ik heb mij daar
Voor afgesloten
Ik voel mij leeg
Kapot en stuk…
Afgewezen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
616 Hij praat in de leegte
tegen muren
Hij kijkt in de leegte
zonder toekomst
Hij loopt in de leegte
zonder vriendschap
Hij zoekt in de leegte
zonder rijkdom
hij schrijft in de leegte
zonder antwoord
hij hoopt in de leegte
zonder oorlog
Dan stuurt men hem de leegte in
uitgewezene op zoek
naar veiligheid en leven
in een thuisland
waar…
Iedereen weet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.142 Zij zegt dat ze liever alleen
te veel pijntjes van binnen
zij zichzelf niet meer kan zijn
zodra iemand bij haar aanwezig is
Achter niemand wil zij zich verschuilen
moet op zoek naar waar het stil kan zijn
zichzelf opnieuw ergens kan ontdekken
worden kan wie zij wil ondanks alle pijn…
Omhoog vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.002 Het groene hout van olie vergeven
haar in linnen gewikkelde lijk
het kan van iedereen zijn
Brandstapel ontsteken en de hitte
raakt met een klap het gezicht
fakkel valt uit de hand
Er was een tijd dat onze handen
in elkaar grepen als acrobaten
loslaten, salto's maken, vastgrijpen
Onder de vleugels warmte verzamelen…
VERHUIZEN
netgedicht
2.3 met 23 stemmen
1.509 duikt lage struiken in
danst schokkend op en neer
zoekt smeulend haar weg
koude regen tikt hard
de man ziet niets meer
blikt angstig naar alle kanten
vindt tenslotte tussen 't gras
een gloeiend puntje
dat schuchter verder schuift
telkens dooft - dan weer brandt
de rode stip is verdwenen
slechts vragend duister dringt zich op
de eenzame…
Blootvoets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
698 De rivier laat zich zien. Het licht
weerkaatst van het spiegelend oppervlak
een ijsvogel maakt kringen in het water
forellen knabbelen aan onze tenen tot jij
iets zegt over de vraatzucht van piranha's.
Zou dit beeld ons kunnen vervangen
zich afvragen wie wij zijn en kloppen
op de deur van ons bestaan, van hemel en hel?…
Lichtjaar*
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.911 Tussen ons een luchtledig niemandsland
met de eenzaamheid onoverbrugbaar.…
Zij glimt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
660 Geur van mensen
nat geworden in de regen
de bus rijdt van hot naar haar
Iemand komt een ander tegen
glimlacht tot zij ook opengaat
Het gebeurt haast gelijkertijd
Er wordt geen woord gezegd
alleen nog maar gekeken
een moment vasthouden dat nu
om geen antwoord vraagt…
waar te gaan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
789 Waar te gaan als de weg gesloten is.
zoekend naar een zijweg oh kon ik maar vliegen
alsof ik alles maar constant mis
constant tegen mezelf loop te liegen
En dan? terug of gewoon stoppen?
En nu? verder met waar te gaan zonder resultaat?
ergens binnen gaan zonder kloppen?
of... is het allemaal te laat
Ik weet wel dat morgen komt met nieuwe…
Kamer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
575 De kamer is leeg
het verleden is een kiezelsteen
alle scherpe randen zijn nu afgesleten
alle herinneringen vergeten
de kamer klinkt hol
van leegte vol
woorden eens hier gezegd
worden door de stilte weerlegd
alles voorbij voorheen
de kamer is alleen.…
onzegbaar en onuitspreekbaar
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
816 Ja, je legt je hoofd tegen mijn schouder,
wiegt ogenschijnlijk gedachteloos
in het ritme van het tikken van de klok,
nauwelijks hoorbaar boven het druppelen
van de zondagregen tegen het raam.
Nee, er zijn geen woorden op je tong
noch in je hoofd, vermoed ik; je ogen
staan hol, hoewel niet wezenloos,
eerder berustend, aanvaardend omdat
wat…
Gespeeld
netgedicht
4.9 met 35 stemmen
610 Zie haar
zitten
een gespeelde
glimlach
eenzaam
gebroken
alleen
op de wereld
in een groep
zie je haar
dansend
door het leven gaan
haar voeten bewegen
haar hart zwijgt
van ellende
tranen van geluk
stromen
over haar wangen
wordt fout gedacht
verdriet laat ze
lopen
in het holst van de nacht
zwart
net als de put
waarin ze
gevallen…
Verlaten
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.171 De wind zucht droevig in de schouw.
'k Zit hier alleen, het hart vol rouw,
Te denken.
Ik zocht naar liefde en vond bedrog.
Wat heil kan mij het leven nog
Wel schenken?
Het leed versmoren in de wijn,
't Gedacht verstompen, dronken zijn,
Kan 't baten?
De drank bereidt ons niets dan gal,
En morgen vond ik mij weeral
Verlaten.
Geen liefde…
Alleen...
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.071 De zon komt op
Ik hoor de vogels fluiten
En toch is het stil…
Ik ben alleen
Alleen op deze wereld
Ik ben niet zoekende
Ook heb ik geen haast
Ik ben tevreden met hoe het is
En hoe het gaat
Ik verwacht niks van een ander
Maar zet mij in voor ieder ander
En toch ben ik alleen
Alleen op deze wereld…
BLOEDRODE TRANEN
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
792 Over het lichaam droeg ze een oude jas
zacht getint, met flets versleten patronen
Je zag direct dat ze intens verdrietig was
strakjes zouden ze haar, als altijd, honen
Aan ‘t lichaam, verstopt onder haar jas,
zagen haar armen nimmer iets van zon
Door het continu getreiter van haar klas
sneed ze daar als ze ‘t niet meer aankon
Om het lichaam…
een laatste kans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
722 hij , een oude man zoals zij
een oude vrouw is
wanhopig op zoek naar een
nieuw begin
een soort tweede jeugd
de eerste hebben ze niet
echt op waarde geschat
ze deden maar wat
( arrogantie van de jeugd )
oh, zo pijnlijk zijn verlangens
naar de lusten van toen
die niet meer voorhanden zijn
hij, een oude man zoals zij
een oude vrouw…
Tien stille jaren...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.263 Het is stil, zó stil, zó kil
De stem van vrijheid is vergaan
Een gerichte kogel wraakt
Niets mocht blijven bestaan
Dit Nederland is vanaf zes mei 2002
gedompeld in verloren zielenbloed
Woorden die de stem van het volk predikten
zijn in stof gestikt en nooit meer gevoed
Het is stil, zó stil, zó kil
De woorden van verandering zijn overleden…