10945 resultaten.
Onbevoegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 Voorwaarts
wildernis van bijgeloof
opgetrokken knieën
treurende borsten
schaamlippen gekneld
door angstige dijen
gedachten
stuk getrokken
door roest aangevreten
een idiote hand
tussen onaantastbare delen
er zingt alsnog
een blanke borst
van koel helder water.…
En dan: Stilte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
704 Zo draagt hij
de tekenen des tijds
naar een laatste rustplaats,
tussen plakband
en kruisverband.
Daar rest stilte.…
Aanklacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
623 Je stort woorden
op mijn zere plek
jaagt mijn reet
aan flarden
vingert koud
mijn kind zijn weg
breekt mijn tranen stuk
vult mijn honingraat
met geilheid
schuld loopt over
in geluk
moedig als ik ben
vond ik
mijn onschuld terug
geplet tussen
het stenen bed…
Zij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
627 zij zwiert haar lange rokken
tussen alle mannen door
sommigen versieren haar
doch blijft zij hen 'n dansje voor
ontbloot haar ranke schouder
terwijl zij sierlijk door 't leven glijdt
nimmer lijkt zij 'n dag ouder
beeldschoon hoe zij de dag verblijdt…
Ergens in huis
gedicht
1.9 met 16 stemmen
7.634 Geschenk van een 6-jarig
jongetje dat pendelend
tussen ontredderde ouders
zijn lot onbegrijpelijk
blijmoedig draagt.
------------------------------------
uit: ' Verzamelde gedichten', 1996.…
Waterloo
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
624 Tussen twee ribben zat nog een kogel geklemd.
------------------------------------------
Men heeft er een bij Waterloo gevonden,
Die daar zijn Waterloo gevonden had.
Die constatering was eenvoudig zat:
Een kogel die hem dodelijk verwondde.
En ja, daar is dat eufemisme weer:
Gesneuveld op - let op - “het veld van eer”.…
Vergankelijke kleurenpracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 de lucht
schrijft herfst
met blauwe kou
nog kan ik
jou bloemen geven
maar het zaad komt gauw
de speelsheid
van de zomer is voorbij
warm en gearmd lopen wij
het volle vruchtenlaantje af
jij stralend met je lieve zonnelach
tussen de vergankelijke kleurenpracht…
herfst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 nu de dood
weer langzaam
in het leven kruipt
en alles kleurt
in bonte tinten
alsof sterven
feesten is
nu de weemoed glijdt
tussen mijn regels
en mijn tranen
regenbogen
nog nooit zag ik je
uit deze hoek
ooit had ik je
ontzettend lief
en nu ik ouder word
zie ik je
door totaal andere ogen…
saam
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
671 zoek woord
en het wordt
waar
je eigen
waarheid
klaar
je weet dat er
meer is
tussen het licht
duisternis
station
Vinkenoog
onderweg
Ginsberg
blues
jazz
om je oren
tranen zonder
scoren
alles blijft
onherkenbaar
dit lijf
voor de woeste zee
niet bang
alles verdwijnt
en begint
opnieuw…
mugje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 de tijd spaart je niet
onder dit onbegrijpelijke
schouwspel, je leventje
dit vat alles
samen
maar ben je nog steeds
alleen
geen
sprookje
waarheid
zie ze vliegen
die nietige
muggen
schrijf mij weg
afwezig
onverklaard
een strohalm
is tegenwoordig
niks meer
waard
de regels
tussen regels
lang geleden…
Voor eeuwig opgeslagen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 het zomert
tussen sloot en wallekant
waar het schrijvertje
zijn pagina’s op
blanco water vangt
wind vervloeit
de inkt tot woorden
die naast zonlicht
schaduw vinden
in mooie bodemzinnen
voor eeuwig
opgeslagen in silicium
overhuifd door
groen van waterplant
begraven in het zand…
storm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.650 Soms zijn er zware stormen
En dan vaart je levensboot
Door de ruige zee
En is de mens in nood
Je zet de zeilen bij
Het roer stevig in de hand
Trotseer je de orkaan
De bemanning aan je zij
En tussen het wassende water
Heb je nauwelijks nog zicht
Maar plots verdwijnt die donderwolk
En zie je weer het licht…
Zomaar voor m'n zus!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
784 Daar waar
geen heimwee heerst,
om gemiste kansen
Daar ergens hoog
tussen de wolken
wil ik zijn,
even maar
om dan één zoen
neer te leggen op
de mooiste witte wolk.
Zomaar
Voor mijn zus!…
Blozen in de ochtendzon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Rug gerecht,
Hoofd stabiel
Op nek en schouders
Loop ik richting PMT
Strakblauwe lucht, alles
Overgoten door zon -
En jij, stralende
Zilvermeeuw die
Gewichtloos zwevend
Tussen torenflats hangt
En granieten muren
(Of zijn ze van beton?)
Doet blozen in de
Strelende ochtenzon…
foto van gewicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 hier werd destijds
geladen en gelost
gewichtige zaken
van overzee die
weken onderweg waren
een heen en weer
tussen werelddelen
met het oost-west
thuis best gevoel
doch bovenal heerst er
nog de nostalgische hang
naar lang vervlogen schepen
die schipbreuk leden
in de haast der tijd…
De vrolijkste kermis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 ik hoef geen zaadjes
te planten die bloemen
laten bloeien voor jou
met onze handen
vouwen we licht
uit warme zonnestralen
vragen wind
en wat regen om ze
kleurrijk te bewegen
ze vervliegen weer snel
tussen sluiers van druppels
in de vrolijkste kermis van de hel…
je
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
533 je kunt
je zult
je moet
je hebt
je gaat
je wilt
je bent
je denkt
terwijl
de storm
en de regen
zonder reserve
over je huis trekken
en je daar staat
op je balkon
zwarte wolken
jagen voorbij
je kijkt terwijl
je de maan kust
haar licht
tussen
gedachte
en gevoel
bijna…
Laven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
483 jij telt de sproetjes op mijn wangen
ik kus de twinkeling in jouw gezicht
verstrengeld tussen witte lakens
laven we ons in het ochtendlicht
onze handen die liefdevol strelen
geen plek blijft ongekust
kronkelend van hartstocht
monden we uit in serene rust…
Zomermiddag
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.149 Het gaat naar de middag en de zon
is de hevigste man in de streek en tussen de bomen
waar twee roodgeruite jongedochters komen
en gaan naar de stad.
Ze hebben haar hoeden van het hoofd genomen
en zeggen elkander dat.
--------------------------------------------
uit: De Gemeenschap jrg 12 (1936)…
Eindeloze liefde.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
666 En we hebben elkander eindeloos lief
tussen hemel en aard.…
Angst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 het gevaar loert
de stap is dichterbij
je springt
al schreeuwend naar beneden
je valt en staat op
komt er nog een grotere afstand
tussen waar je staat en de oppervlakte
je twijfelt en weet niet of je springen wilt
in het diepe die je alweer ziet
toch maar doen of veilig stilstaan
en genieten van het moment
Angst.....…
De trein rijdt voort
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Stemmen horen
Die nergens klinken
Dan in de diepte
Van dit brein
Beelden zien
Die niemand ziet
Maar er wel degelijk zijn
Tussen de lijnen van
Het beeldend werk,
Ik zie een trein
Die zich langzaam
In beweging zet
Hij rijdt voort,
Levert beelden aan
Die ervoor zorgen
Dat ik er toch
Durf te zijn…
Verbonden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
687 Geen expressies tussen diverse aanhalingstekens
onze verbondenheid was zonder een puntkomma
we waren als een koppelteken eensgezind
nu ik je weer bewonder starend naar een dia.…
bedrieglijk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 soms kan stilte
alleen maar bedrieglijk zijn
net als rust
afgekocht met zwijgzaamheid
of als verlatenheid
verborgen onder glinsterende sneeuw
we verbeelden ons
tot diep in de nacht
een weg door een landschap dat
alleen in onze dromen bestaat
we waken over de grenzen
tussen poëzie en geweld…
vleugels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 de aangezegde dood
in bootjes van papier
aangespoeld wachten
op zilte handen
de zwaarte deinde stil
en licht tussen hen in
de tranen raakten
bevriend met de verliezen
ze weven nu de dagen
losjes aan elkaar
lopen door de avonden
naar de nachten
vandaag is niet meer
wie zal vleugels geven?…
De vlammenstaarder
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
632 Dus ergens verdwijnt
er iets, tussen
voor en na zit een
hypnotiserend gat.…
Ik wens
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
603 je hebt je verschuild achter jouw leugens
met infantielen zonder eigen leven
je hebt mij heimelijk besmuikt
ik had het bijna opgegeven
ik wens je jeuk en te korte armen
ik gun je pukkels en een bult
ik wens je schimmel tussen je tenen
ik gun je verzuipen in jouw schuld…
gedragen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 tussen stromen
en verstillen
glijdt hun blik
over het grijze
ritme van de golven
in volmaaktheid elkaar
raken secondenlang
als de wind in een
ademteug hen boven
de duinen blaast
gedragen door het
zachte ontmoeten van
zien met zwijgen
voorbij dik hout
en grote stappen…
Collageen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 stel je zou buiten het kader treden
van de kaart verdwijnen
naar een tongbrekend oord en in het water
van mond en glimlach zou een zee
van ruimte galmen tussen onze wangen
konden we dan nog kusten verleggen,
lijmen desnoods, om afstand te slechten
en samen te binden
zonder klef te worden?…
Witte muren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
632 Nee, ik zal niet gauw verzuren
tussen maagdelijke muren.…