Alle inzendingen

Praat niet over mij het lukt toch niet om te zeggen wie ik ben Jij weet lang niet alles maar je wilt me meemaken zoals jij me kent Daar past geen verhaal om dat jouw ervaring verpakt en verbergt Waag je niet aan etiketten je zou er nog meer nodig hebben dan er in een boek passen ...

een Arendsveer viel op het gras dat is niet goed de geest van de vogel heerser in het luchtruim huist in de Veer zij symboliseert de moed van een krijger roffelende trommels zingende mannen rinkelbellende rokken van dansende vrouwen alles wordt stil de Veer kan nie...

Hoe alles wil vertellen, wuiven naar jou toe hoe fijn, hoe mooi om jou te ontvangen hun waaiende pluimen vol zaad, de grassen en sprieten groeten mee op het station Ze overladen, verwelkomen of zwaaien uitbundig afscheid

het heeft mij altijd verbaasd hoe zacht jij kan praten en toch uitstekend verstaanbaar blijft natuurlijk speelt articulatie een grote rol maar ook jouw gezicht zit vol kleine lieve hints het is geen raden maar meegaan in de flow en taal weten waarin het gevleugelde woord woont...

Onder hun huid van teder craquelé staan zij hun leden langzaam te bewegen Zij zeggen niets en houden niets verzwegen en lopen willig met zichzelve mee. Zij speuren naar het langgerekte dromen, dat altijd in hun neusgaten vibreert. Zij hebben van de mensen niets geleerd en daarom is het lic...

Die avondklok was reden voor rumoer Bij rellen werd geplunderd en vernield Geen remming die die gasten tegenhield ‘Kijk mij eens, hier op Facebook, ik ben stoer’ Die filmpjes zijn niet stoer, maar helpen wel De eerste daders zitten in de cel

Poes-poes-poes is thuis. Wat kan bollen zal ze rollen, rukken lappen uit en lint. Poes-poes-poes is thuis. Poes-poes-poes is thuis. Voor de krauwkens van haar klauwkens, vreest alleen een heel klein kind en een oude muis.

Als vleermuizen in de nacht, draaien ze hun ronden. Verloren in de duisternis, likken ze hun wonden. Angst voor de verdoemenis, met een tong die gespleten en vergiftigd is. Vergiftigd door hun hunkering, hun hunkering naar vergiffenis, die ze tot nu toe niet gegeven is. Ze zoeken het in...

Een traan die verdampt en een lach die zich laat zien. Die zijn levensecht.

Van een verzengend mystiek gegeven wordt het ontvangstantenne als zij lacht. Stroeve droefenis, het buitenleven verstoort te bruut die zwarte hemelpracht: ’t Maakt zwijgen aan, dat elk spreken versmacht. Het was bij haar en vroeg, zij gaf wat loog, maar ’t was eerst hij die zich met haar b...

Lange druilregen benevelt kil, maar fijntjes de zachte winter, die vroeg wordt opgeluisterd met een veld gele krokus.

Iedereen heeft een overlevingsknop Je moet hem alleen aanzetten Toch, niet toch!

altijd ben je je eigen verleden wat je zei is ooit gezegd wat je schrijft is net geschreven wat je nu beleeft heb je gelijktijdig al weer beleefd en wat nu is is terwijl ik dit lees al weer verleden altijd zijn we er geweest en we bedriegen onszelf van iedereen en alles het mees...

De quarantaine: wie kunnen het volhouden? Eenzame mensen?

de stratenmaker lichtte tegels in onze natte stratenzee

ze dauwde iedere dag haar huisje met een lach parel moerde flitsend zonlicht uit de morgenstond zodra zij wakker was gunde bestaan de eigen stijl van rustig ontwaken en het leven smaken een eerste buiten werd ontvangen door een vrolijk fluiten van vogels als buur het kleine...

de avondklok is voorbij we lopen naar het zand dronken en vrij aan de kust van Nederland met de winden van een storm en de temperatuur dicht bij nul zien ze hoe ik de zee bestorm in mijn naakte lul alleen één ding in mijn hoofd de avondklok is voorbij dit jaar heeft ons van veel bero...

Die aerosolen houden van verspreiden Ze vliegen uit uw mond naar elke kant Met kapjes houdt u het niet in de hand Het beste kunt u spreken dus vermijden Ook zingen doet u ´t liefst zonder gehoor Maar niet in ´t Duits meer bij uw mannenkoor

Terwijl ik staar in ’t spiegelglad Van ’t zilvren nat, schud ik mijn hoofd; wie ben ik? Ja, hoge Hemel: Hoe, wie, wat? Wat wil, wat weet, wat ken ik? Zie hoe hij lacht – die dwaas, die guit, Die lelijkerd in ’t water: Mijn help! mij–zelve lach ik uit Met wonderlijk geschater. O...

Als de dagen donker zijn, omdat het geluk of de zon uit uw leven verdween, Zoek het licht van een kind dat naar U lacht! Voel de warmte van een mens die zijn hand naar U uitsteekt! In duisternis, is hoop onzichtbaar, liefde koud..... Omdat niemand, niemand meer ziet!

Als we in waarheid Met onszelf leven Maakt dat ons tot krachtige Onafhankelijke liefdevolle mensen

ik ken er maar twee beiden boven de tachtig... als ik hen bezig hoor, lijkt het alsof ik naar zevenjarigen luister!

Voor Peter Onhandige motoriek, verward, onrustig duwt Peter het supermarktkarretje voort: vol boodschappen voor zijn woongroep. Peter heet 'beperkt' te zijn; hij kent mijn naam: “Dag buurvrouw Joke, wat is het koud he? Heb jij het ook zo koud? Ik wil zo graag weer dansen met...

NUïsme is een nieuwe stroming. Honden weten er bijna alles van. Poezen zijn er ware meesters in. Gisteren leert ons begrijpen. Morgen weet absoluut niet, wat later komen zal. Alles is afhankelijk van het NU, van wat we vandaag de dag, wijselijk durven laten gaan, of van harte willen do...

stilte en leegte bleven over toen het licht geworden was

Het is veelal niet de angst voor de dood maar de intrinsieke angst voor het sterven voor de pijn, de pijntjes, het lichaamsverval daar kunnen mensen echt doodsbang voor zijn het zweet kan ze uitbreken de flauwte nabij het zou flauw zijn dat te ontkennen ook voor mij na deze gedachten aan h...

In de pit van het zwart voltrekt het niets dat het wordt zich volkomen, uitgeklaard, ontdaan van de obsessie met elk iets dat het niet is, en stilte openbaart zich in het eindeloze, onvervaard. In ’t git van het wit verhardt het gebrek zich tot een kauwen op de lege bek: niets wordt zo ma...

Alles begint ermee, taal (mama's gezicht en lieve woorden) draaien, kruipen, lopen (mama's hand en aanmoediging) eten, spelen, willen (mama's voorbeeld en commentaar) zand, water, wind, hout en vuur (hemel en aarde) dieren, auto's, bouwkranen (de wereld) school, luisteren, oefenen (lerare...

Wanneer ik jou mijn kwetsbaarheid laat zien, geef ik jou gereedschap in handen om me te breken. Wanneer ik jou mijn kwetsbaarheid laat zien, geef ik jou gereedschap in handen om me lief te hebben.

ik heb je nooit met zwart zien spelen andere kleuren waren wel in trek jij voelde je door even raken al besmet het was pigment dat volgens jou geen ruimte gaf aan andere mededingers maar alles meteen bedekte ook de vingers het vlekte jij was uren bezig omdat schaduw lekte dat weg...